Sosialurinarkiv
Sosialurin 1994-10-01, síða 24
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 1. oktober 1994síða 24

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 187 — 1. OKTOBER 1993 Síða 24 FÅ Góði Odmar Pætur Hjartaliga tillukku við 11 ára fødingardegum 2. okt., ynskja ZR vit øll ; 2 sá Á þá Flora #:* g" Góðu Magnus og Evilyn il Góða, allarbesta Jóna Hjartaliga tillukku við 1 og 8 ára døgunum 25. og 30. sept., ynskja Hjartaliga tillukku við 5 ára Diana, Elsebeth og Maria degnum í dag. Vit vóna at tú 7 — fært ein góðan dag hjá okkum, rr SR babba og Svanna HAVNAR FAAT Tel. 88100 SKANDINAVISK TALE ÍSLENDSKT MÁL Góða, fitta Anja 4 að Tillukku vid Záradegnum 29. Elskaða Beinta sept. Alt gott framyvir, ynskja TÞ;llukku á sjey ára degnum. omma og Enna Kærar heilsanir, omma ENGLISH SPOKEN DEUTSHE SPRACHE og abbi í Havn Góða Eyð ; ; ) y Hjartaliga tillukku við 35 ára Ringið! degnum í dag, ynskir * . brúðgómurin - og vit skriva P.S. Takk fyri heilsanina 7. sept , (O11820 FUGLAFJARDAR BOKASAVN Vetrarhálvárið Frá 1. okt. er opið månadag til og vid friggjadag frå kl. 16—19 Góða, elskaða Ingun GóðiGudmund | Hjartaliga tillukku við 5 ára = Hjartaliga tillukku við føding- degnum í morgin. Øl góð ardegnum 2. okt. Hav ein góð- ynski framyvir frá an fødingardag. Nógvar muss- mammu og Súsonnu på ; 7 þokka g 7 eilsan, mamma, . Tlf. 44745 | Vit gera gamla | gólvið sum nytt Gólvtænastan : Skemmingsgøta 19 Tlf. 18875 - 88875 4. , se á Elskaða Guðrun! Góði Magni Hjartaliga tillukku við 4 ára I Hjartaliga tillukku við 11 ára = degnu í dag og alt gott ynskja Ókeypis tilboð og vegleiðing verða degnum. 2. okt, ynskja vit lær. givin. Niclas og Andrias Mamma, Majken og Térdur Tórshavn Fax. 18809 Tíðindablaðið (ST), Átjandi sunnudag eftir trinitatis Kollekt: Latum okkum øll biðja: Harra, vár Guð, himmalski faðir! Vit viðganga fyri tær, at vit eru armir og eymir syndarar; vilja tín vita vit, men vit eru so veik, at vit ikki kunnu fullkoma hann, tí at hold og blóð í okkum er ov sterkt, og hin óndi fíggindin, djevulin, vil heldur ikki lata okkum fáa frið. Tí biðja vit teg, at tú vilt hella út heilaga anda tín í hjørtu okkara, so at vit, føst í trúnni, kunnu verða í samfelagi við son tín Jesus Krist, og troysta okkum við líðing og deyða hansara, trúgva fyrigeving syndanna við honum, og soleiðis liva eitt heilagt levnad í lýdni her á fold eftir vilja tínum, inntil vit av náði tíni sæl kunnu doyggja burtur frá hesum ónda heimi, fyri son tín Jesus Krist, våran harra, sum við tær livir og ræður í einleika heilaga andans, ein sannur Guð um aldur og ævir allar! Amen. Epistulin skrivar Jóhannes ápostul i fyrsta brævi sínum, 3. kap. 1.-8. v. Siggid, hvussu miklan kærleika fadirin hevur sýnt okkum, at vit skulu verða kallað Guds børn; og tað eru vit. Av teirri grund kennir heimurin okkum ikki, at hann ikki hevur kent hann. Elsk- aðu tit, nú eru vit Guðs børn, og tað er enn ikki opinberað, hvat vit skulu verða. Vit vita, at tá ið hann verður opinberaður, tá skulu vit verða hon- um lík, tí at vit skulu síggja hann, sum hann er. Og ein og hvør, sum hevur hesa vón til hansara, reinsar seg sjálvan, eins og hann er reinur. Hver tann, sum ger synd, ger eisini lógbrot, og syndin er lógbrot. Og tit vita, at hann varð opinberaður fyri at taka burtur syndirnar; og í honum er ikki synd. Hvør tann, sum verður verandi í honum, syndar ikki; hvør tann, sum syndar, hevur ikki sæð hann og kennir hann ikki heldur. Børn mini, latið ongan villa tykkum! Tann, sum fremur rætt- vísi, er rættvísur, eins og hann er rættvísur. Tann, sum ger synd, er av djevlinum; tí at djevulin hev- ur syndað frá upphavi. Til tess varð Guðs sonur opinberaður, at hann skuldi bróta niður djevulsins verk. Hetta heilaga evangeliið skrivar Jóhannes evangelistur, 15. kap. 1.—11. v. Eg eri hitt sanna vintræid, og fadir min er vin- garðsmaðurin. Eina og hvørja grein á mær, sum ikki ber åvøkst, hana tekur hann burtur, og eina og hvørja, sum ber åvøkst, reinsar hann, til tess at hon skal bera meiri åvøkst. Tit eru longu reinir av tí orði, sum eg havi talað til tykkara. Verðið í mær, so verði eisini eg í tykkum. Eins og greinin ikki kann bera åvøkst av sær sjålvari, uttan hon verður í víntrænum, soleiðis kunnu ikki heldur tit, uttan tit verða í mær. Eg eri víntræið, tit eru grein- imar; tann, sum verður í mær og eg í honum, hann ber miklan åvøkst, ti at uttan meg kunnu tit als einki gera. Um nakar ikki verður verandi í mær, verður hann kastaður út sum ein grein og følnar; tey henta tær saman og kasta tær í eldin, og tær brenna. Verða tit verandi í mær, og verða orð míni verandi í tykkum, tá biðið um, hvat tit so vilja, og tað skal veitast tykkum. Av hesum verð- ur faðir mín gjørdur dyrmettur, at tit bera miklan åvøkst, og tit verða lærusveinar mínir. Eins og faðirin hevur elskað meg, soleiðis havi eg elskað tykkum. Verðið verandi í kærleika mínum. Halda tit bod mini, tá verða tit verandi í kærleika mínum, líkasum eg havi hildið boð faðirs mín og verði verandi í kærleika hansara. Hetta havi eg talað til tykkara, til tess at gleði mín kann vera í tykkum, og gleði tykkara kann verða fullkomin. | $ |