mikudagur 11. januar 1995síða 13

Nr. 7 — 11. JANUAR 1995 tidindabladid 217 um fyltu hesi mongu høllina við sterkum og vøkrum samljóði Orkestrið spældi væl hesa løtuna, men hóast mær dámdi sera væl kórið, so var tað kortini eitt sindur merkt av »domino-effekt« og vantandi luft ul tey longu sjálvljóðini. So mangir sangarar áttu at kunnað blást nótamar av nótastól- unum hjá spælarunum! Wieniawsky og Ossur Bæk Og nýggjárskonsert »hyssj« Fantasiin úr Faust er eitt sera vakurt verk, men fellur kanska eitt sindur við síð una av eini nýggjárskon sert Verkið er ein blandingur av konflikt og vøkrum tem- aum. Serstakliga væl dámar mær tann melodiska partin, har violinin sveimar oman á teimum mjúku cellounum, og her er Ossur ein meistari Í konfliktpørtunum tykist mær violin hansara heldur »konfliktsky«, hóast hann hevur sera gott tak á teknikkinum. Ossur hevur alt sum skal til — hví halda nøkrum aftur á nýggjárum skattamyndugleikarnir halda frí sunnudag og har- piks er bíligt Seinna helvt gekk betur hjá orkestninum (reinari), men verri hjá áhoyrarunum Onkur hevði hug at klappa í steðginum, men hetta var ikki væl dámt av pallinum Hví ikki loyva áhoyrarun- um at sýna spontana væl nøgd á eini tilikan konsert? Skal stemningurin mennast í salinum, so mugu áhoyr ararnir fáa loyvi at vera við í leikinum. Ein skemusega í hesum álvarssteðgi hevði gjørt tað nógv lættari at hildið fram við Dvorak við Slaviskur dansur í vátaslettingi Dvorak er ein meistari, tá ræður um at flyta slaviskan bóndadans inn á pall. Or Charmerandi var tað at síggja tey fýra dansifrørpørini polka sær veg inn millum spælararnar. Tiverri fingu hesi átta ikki nógv rásarúm, og tað var um reppið, at onkur teirra fór av stað við violinbogan um hjá konsertmeist- aranum,< skrivar ummælarin Mynd: Alan Brockie kestnå spældi eisini sera væl og livandi. Aftasta rekkja blásu stundum dreymamyndir út yvir strúkararnar, og hesir vóru ikki seinir at taka undir. Sat kortini mest og eygleiddi kór og áhoyrarar hesa let una. Neyvan høvdu lands menn Dvoraks sitid so áls arsamir í stólinum hesa lotu Men kanska eru vit tyngri fyri aftan enn hesi fólka sløg. Hetta er bæði gott og ringt — vit berjast ikki so illa sum teir, men lata kanska okkum ovmikið lynda kort mi? Er hetta ein lítil spegils- mynd av dagsins uppgávu- lyndi í tí nýggja árinum? Vit tora ikki at klappa millum satsirnar ella mótmæla 6 rímiligum skattarokning- um, sum vit eiga lítlan lut f?! i æx Á BK Kanska áttu vit at dansað saman við Dvorak í Norður- landahúsinum og dansað út- aftur við nýggjari megi om- an í býin og inn í nýggja árið! Kom og dansa Nú fingu áhoyrararnir loyvi at royna seg. Við Franz Le har og Chr. Holm Isaksen sungu og spældu vit okkum øll »burt í annan heims Hetta var ein sera hugtak - andi løta. Lagið er sera vak- urt, og orðini standa einki aftanfyri. Ein ástaryrking, sum man hava vermt mangt eitt hjarta í hesum landi. Føroyingar syngja í felag, og vit elska tað. Hetta er ein mentanararvur, sum mong følkasløg av réttum kunnu øvunda okkum. Tað tykist sum mong ynsktu at syngja sangin um aftur, tá seinasti tónin doyði burtur. Gullbrúdleypið hjá Lehar Tey fýra dansifrøipørini valsaðu fyri brúðarparinum ul vakra temaið, sum óivað hevur glett mong aldrandi hjún í Europu á teirra merk - isdøgum. Kanska kenna før oyingar seg betur heima í valsinum heldur enn á polkafótum? Pizzicato Polka Pizzicato er sera avdúkandi fyri eitt strúkrorkestur Hóast hol onkuntíð fór í eplasekkin, so »knipsadu« strúkararnir seg lætt og leik andi igjøgnum hetta lætta lítla stykkið. Sjálvsálit er aðaltátturin í øllum spæli, men kanska serstakliga í pizzicato Knipsar tú saman við kensl unum, so fert tú ikki sketvur og so hoyrist bert eitt knips í senn. Ein lættari Suppé Leichte Kavallerie er ein sera væl umtókt overtura og kend av teimum flestu Overturan byrjar á aftasta bonki og sníkir seg fram í gjøgnum orkestrið. Hornini geva stevið og violinimar síga søguna onkuntid kendist tad sum tær høvdu lyndi ul at renna undan stevinum, men funnu tað aftur og gjørdust alt meira djarvar at leggja ul brots í samljóðinum Helt orkestrið klinga ser- stakliga væl í tí sigoynara kenda temainum Rodgers og Bogi Sound of Music kenna øll og Bogi var eisini hesaferð heppin, tá hann dittaði sær at »Climb Ev'ry Mountain Orkestur og kór fóru ul Aftaná al som irp- ingin av konsertini sunnukvøldid frá KOnserlini hjá von fon rkestrinum var 4frammun n 5 rm , ti ir Vik li Mir Mynd: Alan Brockie fjalls við miklari megi, og tey bóltaðu omanaftur við eins stórari sannføring, men tad tykist mær, at tey vistu ikki reidiliga, hvat tey skuldu uppi á hasum fjallin um — kanska tað var mjørki har uppi? Gamli Strauss endar Í sjónvarpinum endaði kveldið við kenda Radet zky-Marschinum Orkestnð setu eitt virði ligt punktum við hesum kendu tónum, og áhoyrar arnir vístu sítt takksemi fyri eina frálíka konsert við stevfastum og áhaldandi lógvabrestum Men. Vit í salinum fingu meira Nú sjónvarpið var slókt, fór Martin Mouritsen aftur á pall — og hesaferð við eini skemtisøgu og sidan Tritsch-Tratschaði orkestr ið enn einaferð, men hesa ferð saman við áhoyrarun um og við einum elduhugi og stemningi, sum eg heyði saknað undir sjálvari kon sertini Hvat er ein Nyggjårskonsert? Vit upplivdu eina sera góða konsert, sum ein sera væl fyrireikaður og góður frå søgumadur bant saman ul eina heild Men nú kenna flest allir føroyingar nyggjårskon serur ur Wien og London og hesar eru túsundfalt meira livandi og >festligar enn vanligar álvarsamar konsertir, og fólk elska tær Martin er ein dugnaligur dingentur, men hann er eisim sera skemtiligur. Tá eg hugsi um nýggjárskon iyn mæt » dir sert sige Pauli í Sandagerði