hósdagur 19. januar 1995síða 4

4 tíðindablaðið Nr. 13 - 19. JANUAR 1995 Fann uppa longu sum smádrongur meistaraprógvið, fór han Søkti úr Japan Vit vóru á Filipinunum eg Í + uf Í , Í eg fæti um starv! k vit komu ul Japan, send telegrafistunn å skipinun umsóknina heim fyri meg sigur Maricl Hann hevði ætlað sær at siglt úti eina tid, men tað freistaði at søk ja hetta stars ið. tí tað vóru ikki so nógv starv landi ul maskir MÉétslarar Hetta var í 1954 nt EN Tá vaktmesstanin hjá SEV í Vestmanna fór frá í 1963 søku Mariel tað starvið og fekk tað. Hann valdi hetta nýggja arbeiði, tí verkið var stórri, og lønin betri Partvís av persånligum orsøkum flutu Marel vid familju til Havnar at arbeiða 75. Og síðan hevur hann verið á Tekniska Skúlanum Havn. Tað hevur hann ngantíð angrað, sjálvt um honum eisim dámdi væl hjá Eingin útgerð Mari sigur, at hann ta NS VIKII av Tekniska skulånu ti tað stóð sé i við útgerð Næn gar KOL hivar if KASKULANU i ru ha g tr i á k M4 hér þ » y 4 á r á Á På 4 . 4 ir 4 A r á , á x á náinur námu Ex ISK sk vo Má Í tað 3 vi orð, at f, sum KOMU kúla at era hand rkið, ikki fingu hør N royna lå rd, teir skuldi bruka Men tað bl bx 1981 var Torshavn kommunå so Dernasom ál byggja skúlanum hel: vid Velbastaðvegin. Tað kom ' ti skúlin sjálvur kk K 5 ða vis tetta var alt neyðugt, ur kk sku helt skuld lragna afturut Nú st á á nógv pvi í tíðina r vandi Í etta verður talað levði eg nu sIODT ” i arbeitt try ár aftrat, so gjørdi eg tað. Men upp á ein máta kenni eg meg gamlan, ti tað kemur so nógv nytt fram en sum lærari noyðist at seta seg inn i. Tað er ti vist rætt, at eg fari og lau yngri fólk sleppa fram at Fyrrverandi og núverandi mil num við vindmegi, ri aldur eftir at hava FY dt vsfelagar hjá Mar Há vi ut hansara handverkara vnu g eEynut ut finna ppå Nú cit ånd tosaðu teir á í Havn ul ir hø 1815 um SÚ við i Imeg! kundi koyra í li bera ul, ti sum smådrongur á Sienabø royndi eg sjálvur at gera ein bát, sum kundi sigla ímóu vindinum vid vindmyllu. Táeydnaðist tað ikk: heilt, og eg var von svikin. Nú vent eg, hvat eg gjørdi galið ta ferðina f atpte. at hetta bar til, gjørði Mancl ein pomi van lítlan bil v >: myllu á takinum, og tå hann blásu I kovrdi Í tt TU ímóu bilinum hann fram Bilunn, sum koynr imót vindi, er ikki fyrsta upp finning'n hjá Mar:icl Av handverkaraætt Sum smádrongur tókst hann altíð við at smíða. Maricl er av handverkaraætt, bæði pápin abbin og langabbin vóru smiðir Eg haldi tað lá í mær at skula uppfinna okkurt mek amskt Maricl helt tað vera líka stuttligt at smíða og royna okkurt nytt sum at spæla, og ti gekk hann ofta fyri seg sjálvan og putlaði við slíkt Sum smådrongur gjørdi eg eina vindmyliu og ein svingkrana, og við hest út gerð lyfti eg steinar. Maricl var tó líuð fyri at vísa eðr um sínar upptinningar Men lærarin mundi hava fingið eyga á evnini hjá Maricl Hann hevur helst ikki verið heilt nøgdur vid meg, tå hann einaferð segði, at cg mundi fara at klára meg „ú handalagið hevði eg r golt Stuttligari at smida Mancl sigur, at hann sum barn treivst væl vid at spæla einsamallur, hann smíðaði Ein dagin, tað var kavt, helt pápi fyri: "Hinir sleta, og tú stendur her og smíð ar.” Eg haldi nú, vit stutt leikaðu okkum líka nógv teir við at:sleta, og eg við at smíða. Tá havi eg verið 10 12 ára gamal Eg havi vist eisini verið eitt sindur av handilsmanni tå, tí eg smíðaði skoytur sum javnaldrarnir keyptu frá mær. 50 oyru fekk eg fyri parið. Tær vóru úr træ við jarm undir, eimi hålvar nørd. Eg gjørdi fem kar skoytur, smalar og tunni tunnu k i M li á | id royr im upplinnara Avfall:5 skuldi mátast hvønn dag, og neyðugt var atkenna vatnstøduna í byrg inini í Strandadal:, tí verkið brúkt vatn. Um summand hevði tað líuð uppá seg at ganga niðan, men verri var um veturin, tá blot kom í kavan, tí tá kundu vit ikki vita, hvussu ul stóð uppi í dalinum Gjerdi vatnmátara Vatnmátarar vóru dýrir, og Manci setu sær ti fyr sjálvur at gera ein vatnmát ara út ulfari, hann kundi finna á verkinum Ur Strandadal: og oman á verkið lá ein kápul, sum hann tó noyddist at skoyta uppí. Har uppi gjørdi hann so ein mátara, sum gav boð oman um vatnstøduna Mancel undirvisti tå stýri mansskúlanæmingum, um framt at hann arbeiddi á verkinum Næmingarnar fekk hann at hjålpa sær við at dragsa rør niðan ta brøttu brekkuna Tad gekk long id, áðrenn nakar visti, hvat hann tókst við, tí hann var einsamallur á vakt og fekk gjørt tað mesta á vakum. Nakað gjørði hann uttanlyri ar beiðstíð, og bara tað at:skula niðan í dalin fór við nógvar tid Nakrar 100 krónur fokk hann fyri upplinningi vr Í I ' brukt Hevår eg lagt meira á hevði eg fingið tað. Men zørd: hetta ikk: fyri át vinna pengar Tað var stuttligt eisini Mariel hevði væl hildið seg tl at hildið fram nøkur ár aftrat. men fólk skulu frá, tá tey eru 67 ár Hinve gin kemur so nógv nýtt fram. sum yngri fólk minst líka so væl kunnu seta seg inn í, heldur hann Myndir: Kalmar Maricl væntar ikki, hann fer at keða seg, tá hann gevst á skúlanum. Tað er altíð okkurt at taka hondina Í Ein koliveltingartíð Hann lítur aftur um bak hesi 40 árini í føstum starvi Tad er heilt ótrúligt, so nógv orkunýtslan er vaksin hesi árini. Tað er ein sonn kollvelung, og vi eru veruliga ukin á bóli Í mínum barnaárum kravdist ikki so nógv. T.d hevði eitt seksmannafar tá ikki meira enn tríhesta motor. Nú hava summi 40 hestar Privata nýtslan er eisini vaksin nogv. Vit brúka nú stórar upphæddir ul el og hita, nógv meira enn ul mat og klæðir At hugsa sær til, at tå verkið í Havn varð bygt 1 tað ætlað tt á lavt 1 Tad kið kk ør r kul ur í Á Tad kundi kk im planløgdu, ú kuld eir nå spåmeni i Mancl