hósdagur 23. februar 1995síða 4

tíðindablaðið + =" | Onkur má arbeiða Tad er strævi Tummas Justinussen, stjóri á Klinkunt srhe IrD€t Klinkan eitur størsta ar beiðsplássið i Hósvík Í fjør yvirtóku tndju eig aramir virkið Klinkan stendur á skeltinum, tey just hava sett upp uttanfyri Klinkan er uttanfyri Fiskavirking. Fisk keypir virkið á uppboðsseluni á Toftum. Fyri tað mesta er arbeiðið á virkinum at skera upsafløk. og nakað av ti stóra upsanum verður salt aður Tummas Justinussen sum er stjón á virkinum letur væl at fiskinum, vind keypir á uppbodssøluni Góðskan er fann nógv upp bara síðan Klinkan byrjaði Tað kemur av, at bátarnir sjáldan eru úu longur enn 6 7 dagar. Tað hendir seg næstan ikki longur, at bátar eru út 10 dagar, ti teir fåa sé mikið fyri fyri fiskin við at gera styttri turar Liggja væli fyri mitt í landinum Vit llggja im og higar, efur hålvun ma Kur t fåa hendur å pakkitjilan W veguri Hann sigur, at seinasta år nda upp og niður hjá virkinum, og tað skuldi eisini ginið í ár Tað er tó einki at reypa av, tí tað er strævid at fáa hetta at ganga, sigur Tumm as. Klinkan hevur sama stríð sum flestu onnur virk ini við at fåa fígging ul rakstur Hevði tað ikki verið, ti teir keyptu virkið so mikið bíliga. hevði ikki borið ul Haraftrat hevur virkið lítla og onga umsiting. Táeingin fiskur er á virkinum, er bara eitt fólk til arbeiðis á skriv stovuni. Og øll duga alt og too so nøKuu kunnu staðni, tå umvælast skal Eingir landarar eru heldur sum skulu hava løn í fjør keyptu vit 1800 tons, og koma vit upp á 2000 tons í ár, skuldi tað gingið Í miðan er arbeiði til 15 20 fólk á virkinum, og í miðal hava tey arbeitt hálv an fjórða dag um vikuna taka hond í alla Resk fólk Tummas rósar arbeiðs fólkunum, so roynd og arbeiðssom tey eru. Ikki er neyðugt at halda eyga við teimum, tí øll gera sítt it arsta. Tey flestu hava ar beitt á ødrum flakavirkjum áður, men vóru arbeiðsleys til hetta virkið lat upp Vit kunnu ikk: annað enn lata væl at fólkinum, ti ofta eru arbeiðstíðirnar keðiligar, ofta eru dagarnir stutur, men tey koma kort im øll og arbeiða við góðan hug, sigur Tummas Viðhvert byrja tey klokk an seks um morgunin, við vertarbeiða tey ulklokkar átta á kveldi. Arhe iðstíðir nar er neyðugt at laga eftur nær avskipast skal. Tað ræður um at hava fiskin heilan sum longst, ul hann er skonnm ísaður og av skipaður. tí hann heldur sær betur heilur. Fiskurinn fer av landinum við Smyrli og Faroeship, helvt um helvt lgulkerini einki gulinåm Um tað mundið, tá Klinkan byrjaði, vóru tað tey, sum settu sitt álit á igulker sum nýggja vinnu Virkið, sum gjørdi roynd irnar í Føroyum við igulk erum, var Klinkan Men ikki hava tað verið igulkerini ið Klinkan hevur livad av. ð. men virkið klárar væntandi aftur i år at svara hvørjum sitt, Fyri tað fyrsta er tað dýra arbeiðslen fyri hvert kilo, og harftrat krevst heilt tryggur flutningur vid flog fari. Tað er sera trupult at lúka tær treyumar, tí igul kerini spillast sera skjótt Tad er nóg mikið, at flog farið bara hellir eitt sindur, og so er alt spilt, sigur Tummas Tað kann henda, at Klinkan fer at royna aftur við igulkerum, men roynd imar kosta, og harftrat er ikki so nógv ul av tí rætta slagnum av igulkerum Tá Tummas rósar fólk unum, so er tað eisini ti, at fleiri teirra koma langvegis um tað so bara er fyri at arbeiða nakrar tímar. Tey flestu búgva í Sundalag num, í bygdunum norður ul Vikar, og nøkur koma heilt år Leirvik Vil sleppa at arbeida lrena Jacobsen, sum byr Hvalvík. Hon er Skopun, har hon arbeiddi í fleiri ár á flakavirkinum. N hevur hon arbeitt eitt líuð í Hósvík Her er ikki so gal mær dámar væl, sigur irena sum góðiekur, at arbeiði ikk: er hvønn dag, og at årunnmtøkan ikk: er tann heilt stóra. Ein omma er av hava børnini, tá arbeiði er og sole: hjálpist familjan at sum frægast lrena svarar ikki upp á spurningin, um tað loysior seg at arbeiða - Mær dámar betur at år beiða, tá eg kann, sigur hon ettað úr ul Langur vegur til arbeidis Hvønn morgun kemur Ed vin Sofus Christiansen sjálvur triði í bili úr Leirvík Teir koyra saman fyri at spara, og tað verða einar 25 sIgu Myndir. Kalmar Tekstur: Randi krónur í part um dagin Tad hexði verið dyrari at kovrt við Bygdarleiðum Tå vit skulu til arbeiðis klokkan seks, fara vit upp klokkan hålvgum fimm, ti tað tekur eimi try korter at kovra úr Leirvík ul Hós vikar. Aðrar dagar fara vil klokkan citt korter til sjey úr Leirvík, og tá kunnu flestu onnur enn loyva sær at: sova ugur Edvin Sofus Saman við ørdum fæst hann vi at skilja upsan Edin Sofus hevur alt sítt lív arbettt í fiski og hevur vend hdi Grønlandi Íslandi og seinastu árini á Frost í Leirvík Nú arbeiðir hann í Hós vik Tað er einki serliga stutt het at hava so langan veg til arbeiðis, í ollum veðri Loysir seg ikki, men... Meneg havieinkii at velja Fíggjarliga hevði tað loyst seg betur hjá mær at:siuið heima í Leirvík, men eg slíu ikk: stólasetur. Onkur skal jú arbeiða fisk, um øll hini skulu hava løn, ti øll liva av fiskinum Edvin Sofus kann tosa við Vit stukku inn á gólvið hjá Olgu Poulsen, sum er elsta fólk í Hósvík. Olga býr einsamøll í barnaheimi sin um, eini smá og hugnalig hús Helst er Olga einsamøll í Føroyumum at hava ståarvs heitið "kunsstoppari” í tel fonbókini Eg var í Havn hjá systir mini og lærdi at kunst stoppa. Hon hevði lært niðri. Eina tíð arbeiddi eg í Havn, men so noyddist eg Nr. 38 - 23. FEBRUAR 1995 Sofus Edvin Christiansen vil heldur koyra millum Leirvik og Hósvík hvønn dag og arbeiða. sjálv! um tað hevdi loyst seg líka væl fyri hann at verið arbeisleysur um høgt skattatryst. Års inntøka hansara í fjør var 75.000 krónur, og í skatti og ul Arbeiðsloysiskipanina rindaði hann ulsamans góðar 32.000 krónur Tað er jú spinnandi galið, tá tað ikki loysir seg at heim aftur ul Hósvíkar, ti mamma bleiv sjúk Líka sum sysurin átók Olga sær at umvæla klæðir fyri fólk, tá var var komið á eitt plagg ella tað var skrædnað Tad var tíðarkrevjandi at kunsstoppa, ti strikur og puntar skuldu raka beint á Olga hevur stoppað nógv hesi árini, og mong kunnu vátta, at so væl varð stopp að, so brekið sást ikki aftur Nú fáist eg ikki so nógv arbeiða, men nøkur mugu gera tað, og Arbeiðsloysis kipanin skal eisini hava sítt, sigur Edin Sofus við sovorðið, sigur Olga Tað er ikki tað, at eyguni bila, tey eru góð Tað datt mestsum nið urfyri, tá alt tað cktaða toyið kom fram, nylon og tílíkt, ti tað kundi ikki stoppast Olga situr ikki fyri einki, um hon so mestsum er givin við at kunststoppa. Hin heldur hús, lesur nógv og væl liggur fyn hjá henni at brodera og hekla randi >