fríggjadagur 24. februar 1995síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
SOS
Nr. 39 — 24. FEBRUAR 1995
Alvur av Kák hevði í gjár
sín seinasta arbeiðsdag sum
kommunulækni í Havn
Eingin krevur, at eim
kommunulækni skal gev-
ast. tá hann verður 70 år
Men tað hevur eins og hgið
í lufuni, at eg skuldi gevast
nú, sigur Alvur
Hann verður ikk: 70 fyrr
enn í summar, men hann
hevur valt at fara 1. apríl. og
tá hann hevði nakað av fenu
eftir, leggur hann frá sær
longu nú
- Eg gleði meg til hetta
vånd at vera 6heftur av tele-
fonini. Tað havi eg ikki
roynt, síðan eg var heilt
ungur
Sum skilst hevur Alvur
fyrireikað seg til at gevast, tí
hann hevur onkrar ætlanir
um, hvat hann nú fer at gera.
Hann nevnir ikk: nakað
ítskiligt, men hann sigur, at
hann hevur stóran áhuga
fyri móðurmálinum, sum
hann ongantid lærði í skúl-
anum, tí hann var so ungur,
tå hann fór hermanifrå
- A Landsskjalasavninum
liggur eisini ymist áhuga-
vert, ið eg ikki veit so nógv
um
- Tað verður okkurt so-
vorðið, eg fari at gera, nú eg
fái stundir
Alvur fekk sína útbúgv-
ing í Danmark. Hann kom
heimaftur í 1960, eftir at
hava verið burturi í 35 ár
11 ára gamal
heimanifrá
- Eg var 11 ára gamal, tå
foreldrini sendu meg niður
á kostskúla, tí tey hildu tað
vera best fyri meg. Tað
høvdu foreldur ikki gjørt í
dag. Vit vóru triggir, sum
fóru avstað í senn. Ein fór
Gleði meg til varið
óheftur av telefon
- Tad verður ein stórur lætti hjá konuni, tå eg ikki longur skal hava vakt, sigur Alvur av
Kák. sum hevur lagt frå sær eftir at hava verið kommunulækni i Føroyum i 35 år
heim í 1939 men vildi ikki
niðuraftur. Eg fór hverja
ferð avstað aftur, men tað
var ofta við ringum tanna-
biti, tí eg longdist so illa. So
kom eisini kríggið, og eg
hevði einki samband heim
I 1960 kom Alvur av Kák
heimaftur. Fyrst arbeiddi
hann í Klaksvík
- Men so var eingin lækni
í Vágum, og har hevði vist
eingin verið í eitt ár, og eg
helt, eg skuldi royna tað í
eina tíð, tí so hevði eg gjørt
eitt sindur
Ætlaði sær víðari
Tá Alvur flutu ul Føroya,
var hetta ætlað sum nakað
fyribils, ti hann hevði i
hyggju at spesialisera seg
Men hann fór ongantid
avstað aftur, og tað hevur
hann ikki angrað
- Eg innlivaði meg í ar-
beiðið, og haraftrat kendi eg
tað sum mína skyldu at
halda fram, ti eingin søkti
størvini ;
Í trý år var Alvur einsa-
mallur kommunulækni í
Vágum. Eins og nú var ar-
beiðið sera bundið. Í uý år
hevði hann vakt einsamall-
ur alt samdagrið, men fyri
ein ungan mann var einki
ført, sigur Alvur. Læknin
var einsamallur um at taka
stórar avgerðir, Ld. um at
skula senda sjúklingar ul
Havnar, og tað bar bara ul
sjóvegis. Læknin skuldi
eisini taka ímóu børnum
Soleiðis var tað bara
Hugsaði fyrst
og fremst um bernini
Tað var ikki, tí hann ikki
treivst, at Alvur í 1963 seku
ul Havnar. Berin: hjá
teimum vóru farin at vaksa
til, og skuldu tey halda fram
í skúla, noyddust tey í
hvussu er ul Havnar. Eisini
hevði Alvur gomul foreldur
í Havn
Tað var heilt nýtt fyri Alv
ikki alla tíðina at skulu hava
vakt. Hann var sjálvur tdi
kommunulækni í Havn tá
Hinir báðir Doktor Poulsen
og Doktor Hejgaard, sum
læknar tá altíð vóru nevnd
uw
- Tað hava verið góð og
åhugaversår, um enn stræv
ið ofta
Alvur minnist einaferð, at
Petur Reinert hevði sínar
trupulicikar sum einsamall-
ur kommunulækni á Eiði
Ein bamakona skuldi ul
Havnar, og Alvur fór so
norður við báti efur henni, tí
Petur slapp ikki avstað. Tað
sama hendi eina aðru ferð-
ina í Tjórnuvík.
Tey fyrstu ánni vóru teir
sum nevnt triggir læknar í
Havn. Nú eru sjey.
- Tað er framvegis stræv-
ið, tí talið av sjúklingum er
so nógv økt, og arbeids-
byrðan er blivin ødrvisi
Mugu geva sær
betri stundir
Alvur av Kák heldur nakað
vera um tað, sum onkur
hevur sagt, at kommunu-
læknarnir í Havn hava ov
lítla tíð ul attosa við fólkini
Læknin kann sjálvur ger
tað, at hann setur ferðina
niður og gevir sær stundir ul
sjúklingin, um tað so hevur
við sær, at:bíðitíðin økist
Tað verður kortini altíð
onkur, sum bíðar.
Alvur heldur tað vera
synd, at í Føroyum sum i
eðrum londum skal vera so
torføn at fáa kommunu-
læknar til bygdirnar, ti har
er gott at vera. Dagliga ar-
beiðsbyrðan hjá kommunu-
læknunum úti um landið er
kanska ikki so stór, men tað
er ov bundið altíð at hava
vakt
Okkurt má gerast
- Okkurt má gerast fyri at
fáa tiein læknar ul landið
Vit sleppa ikki uttanum, at
tað er meira spennandi fyrr
læknar av vera uttanlands,
bæði víðvíkjandi inntøku
og møguleikanum fyri at
liva eitt lív við síðuna av ti
fakliga arbeiðinum. Tíbetur
vilja nógvir føroyskir lækn-
ar sleppa heimaftur at ar-
beiða. Eitt sindur av idcal-
ismu er í okkum øllum, men
mark er eisini fyri ideal-
ismu
Sum lækni í Havn hevur
Alvur livad við hesum
regluhgu náttarvaktunum
og so at arbeiða um dagin
esinm
- Eg havi orkað tað, men
ikki er tað gott fyri heilsuna.
Sosial broytingartid
Alvur av Kåk er tann av
núverandi læknunum, sum
hevur virkað longst sum
lækni í Føroyum. Hesi 35
árini eru ómetaliga stórar
broytingar og stór framstig
hend á sosiala økinum
Eitt tað størsta framsugið,
heldur hann vera, at fólk í
neyð kundu fáa almanna-
hjálp. Heimahjálpin er kom-
in, og Heimasjúkrarðktin er
betur skipað
- Eg ven tó ikki, um vit
kunnu siga, alt er betri nú.
Nú fær Alvur av Kák
stundir til at gera slíkt,
kann ongan møguleika
hevur havt at tikist við.
medan hann virkadi
sum kommunulækni
Og tað verður ikki so
galið, heldur hann
Mynd: Kalmar
Materielt eu vit betur fyri,
men baklandið í familjuni
tynnist meira og meira, og
familjan er ikki altíð longur
før fyri at hjálpa. Tað skulu
tvær inntøkur fyri at liva, og
mammur og ommur eru ti
ikki tøkar longur sum tá til
at taka sær av børnum og
gomlum. Samanhaldið í
familjuni var betri, og eg
haldi, at fólk vóru fult so væl
nøgd sum nú. Men tá kravdu
fólk ikki so nógv.
- Tú kanst ætla, at heima-
hjálpin eisini var eitt stórt
framstig, soleiðis at óhjálp-
in kundi fáa hjálp til tað, tey
ikki orkaðu, vaska, gera
mat, keypa 0.2.1, sigur Álv-
ur, sum minnist, at nógv
lógu heilt óhjálpin, áðrenn
heimahjálpin kom.
Ein lætti fyri konuna
- Konan og eg vóru inn-
stillað uppá, at eg skuldi
gevast nú.
Tað verður ikki minst ein
lætti hjá konuni, at eg gev-
ist. Sjálvandi hevur vakt-
havandi læknin fartelefon,
men hana kann hann ikki
taka, tá hann er hjá einum
sjúklingi. Konan er tí bund-
in alla tíðina av telefonini, tå
eg havi vakt, tí telefonin
skal takst. Konan má ti
leypa frá øllum, hverja ferð
telefonin nngir. Tað sama
um náttina.
Tað má eg siga. Hesar
konur eru illa løntar og fáa
ikki aðra løn enn ta takk-
arløn, vit ongantíð hava
givið teimum ikki nóg
nógva. Tað er gott at hava
góða konu, tí konan er gull
verd, sigur Alvur av Kák.
randi