Sosialurinarkiv
Sosialurin 1995-04-12, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 12. apríl 1995síða 17

‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 72 - 12. APRIL 1995 17 hevur hoyrt so nógv um henda merkiliga mann, ið ger undurgerningar og sigur læru ríkar søgur Kanska kann hann nú stytta sær stundir á vitjanini í Jerúsalem vid at lata henda und urgerðara upptraðka fyri sær Men tá ið Jesus ikki er serliga samar beidsvilligur. hverki svarar honum ella enn minni vísir honum nøkur sjónlig undurverk so fer hann at halda sær á teiti av hesum merkiliga manni: Gera gjøldur, lata hann í fín klæði og sláa alt upp í glens Og tá ið hann so keðist av hesum stutt leika, vísir hann málinum frá sær aftur til Pilatusar Nei, hevði kloddin Heródes dugað at sæd, hvønn láturligan leiklut hann hevåi í hesum álvarsleiki — so heyði eisini hann havt alla grund til at farið burtur og hongt seg Men hann er jú ikki rættiliga so einsa mallur sum ofta mundi vera kalt á undinum um konga sum sat á trúnuni av rómverskar náði: Tí henda dagin vóru teir vinmenn báðir Pilatus og Heródes — sum ikki annars plagdi t Judas, hóast | if ri «j hjá einum júdIsk it vera Og hvussu vid hinum lærusveinunum ? Teir hava vit einki hoyrt um í kveld — teirra leiklutur í pinslusøguni er jú mestsum av nú vit hava hoyrt um teir tær undanfarnu føstuvikurnar: Hvussu teir sovnaðu í Getse mane og rymdu, tá ið hermenninir komu, uttan Pætur, sum vágaði sær við inn í garðin hjá hevuðsprestinum, men tá sveik eisini hansara dirvi. Vit mugu hugsa okkum, at teir hildu saman, krógvaðu seg kanska í onkrum húsum í Jerúsalem — og høvdu teir ikki havt hvønnannan hesa løtu, so vóru tað helst nógvir av teimum, iðeisini kundu farið burtur og hongt seg! Bara ein annar er í hesi søguni, sum er líka so einsamallur sum Júdas Tad er Jesus sjálvur Ikki tí. hann hevur einki at iðra seg um ella hava samvitskubit av, hann hevur einki skeivt gjørt, — og tó eru tað fólk, ið eru til reiðar at heingja hann Men hann man helst vera farin at:1vast, og tað kann í summum lívsins vidurskiftum vera nóg ringt. Í vast, um hann nú eisini hes ur gjørt tað rætta: er hetta hansara Messias uppgåva, sum hann nú er við at fullføra? Man hansara einsamalla stríð í Getse mane ikki m.a. vera við henda ivan? Og tó hann hevur Faðir sín við sær enn, hóast allir vinir hava svikið — men tá ið vit koma fram til langafriggjadag, hoyra vit, at tað ræðu- liga hendir: at hann eisini missir Faðir sín burtur! “Eli, Eli! Lama sabaktani!” So nógv skuldi til, áðrenn alt var full gjørt!! Og hvussu vid okkum í dag — líðingar og svikagerðir fara fram enn — vid okkum sum høvudsleikarum. Í báðum pørtum. Við hvert eru tað vit, ið verða svikin og við hvørt eru tað vit, ið svíkja. Menniskju verða enn dagin í dag pínd og svikin, — og menn iskju pína og svíkja. — Og tá ið til stykkis kemur, munnu vit vera fleiri, sum onkuntíð hava grund til so mikið av samvitskubiti og skomm, at vit tað sama kundu farið burtur og hongt okkum. Og onkur ger tað eisini, tíverri! Men okkara útlit eru kortini ikki so troyst arleys og døpur sum tey hjá Judasi. Tí vit kenna endan á søguni. Tað gjørdi Judas ikki. Hann helt, at nå var alt út, nú vendist ikki aftur. Hann hevði svikið Jesus og givið hann upp til yvirvøldina — og harvið beint fyri sínum møguleika fyri at fáa fyrigeving Jesus var jú ikki at hitta longur. So kundi hann tað sama beina fyri sær eisini. Og tað gjørdi hann so, beindi fyri sær — og fekk so statt ikki endan við! Hevdi Judas vitað, at hetta ræduliga, sum hann nå var vavdur uppí, tað fór Gud at venda til tað mest undurfulla, sum nakran tíð er hent, so høvdu hansara útlit verið frægari. Men hann skilti tað ikki tá, líka so lítið sum hinir lærusveinarnir skiltu tað Hevdi hann vitað, at tann kærleikin og ta trúfesti og tann góðska, sum hann heyði svikið og hjálpt yvirvøldini at beina I /r1 — at tað var sjálvur tann Guds kærleiki, sum skuldi vinna á øllum, eisini sjålvum deyð anum — so høvdu hansara útlit ikki verið so troystarleys Men vit vita, at kærleikin og fyrigevingin eru til enn. At kærleikin reis upp aftur páskamorgun. At fyrigevingin rets upp aft ur páskamorgun Hvussu víkur og vendir, hvussu vit enn svíkja og verða svikin — so er Jesus har við sínum kærleika og fyrigeving statt enn vert at liva og lívið so Tað eru tey gleðiligu tíðindini til allar okk um judasar og elstar og høvudsprestar og lærusveinar og heródesar og pilatusar Jesuserrisin upp! Kærieikin er ul! Fyriges ingin er til! Men hví so yvirhøvur halda føstu? At halda fystu er ein gamal síður, ikki spesielt nakar kristiligur síður, tí vit kenna siåin úr øllum átrúnaðum: hetta sjálvboðin at átaka sær sakn og sorg og líðingar Nei, kristiliga er eingin grund til at halda føstu. Tí Jesus er her jú. Og hann segði eina ferð: munnu brúðmenninir fasta brúðgómurin er hjå teimum Kanska er tað menniskjansliga í lagi at halda føstu: minnast á, at líðingar og svik eru til enn, nú sum tá ið Jesus leið og varð svikin. Tað er í lagt at vera solidarisk við øll tey, ið framvegis líða neyð — og kanska við føstuni laga tað so, at okkurt verður til av lops til teirra, sum ikki fríviliga hava átikið sær føstuna Og kanskaeisini halda fystu til at minnast á Jesu líðing og deyða. Menniskjansliga kann vera nógv gott í at halda føstu á handa hátt, men kristiliga er føstan yvirstaðin! Ti Jesus er risin upp! meðan Tað var gamalt í Føroyum ikki at dansa og hava aðra skemtan í føstuni Tad er helst mentanarliga ein góður siður kanska verður dansurin og skemtanin so mikið meira at frøast um, tá ið vit ikki hava tey hvønn tann einasta dag Men kristiliga er einki skil í tí! Vit kristnu hava allar grundir til at gleðast og dansa hvønn einasta dag! Ti Judasar troystarleysu útlit ikki eru okkara! Okkara svik og synd og dugnaloysi, so nívandi og ræðulig tey enn kunnu vera fyri okkum sjálv og okkara medmenniskju — so eru tey ikki longur tann avgjørdi dómurin yvir okkum Jesus læt seg hongja, so at Judas og vit ikki longur skuldu halda tað vera okkara einasta útveg! Dugnaloysi og svik, synd og deyði eru ikki okkara einastu útlit! Lívið er enn vert at liva! Náðin er nýggj á hverjum morgni! Okkara svik og synd fáa ikki seinasta orðið! Jesus vann á svikinum og á deydanum! Kærleikin er ul enn! Fyrigevingin er til! Tí Kristus reis jú upp! Í ljósinum frá páskamorgni kann føstan geva meining — annars var hon einki og til onga nyttu. Ja var tað ikki fyri ljósinum frá påskamorgni, kundi eingin av okkum gjørt beinari enn Judas Tí tá vóru vit kristnu, sum Paulus sigur, tey syndarligastu av øllum menniskjum, og | tå var føstusaknur og føstusorg, antin tey so vóru sjålvbodin ella ófrívilig, ikki til at liva vid Men nú kenna vit ljósið frå páskamorgni og tí kunnu vit rokna allar okkara festu síðir sum bara eitt slag av sjónleiki — veru- leikin sjálvur, hann rennur upp páskamorg un í allari síni dýrd og gleði! Um féstutíðin kann minna okkum á tað — og peika fram ímóti tí — tá ger tað einki, um vit halda føstu fyri okkara skyld! Amen medmenniskja | | Tá kórsangarar i oktober mánaði fara á sangskeiðið hjá Heimamissionini, sum aftur í ár verður í Leguhúsinum í Nesvík, fer kendi norski orða- og lagsmiðurin, ið er maðurin aftan fyri kórið »Refleks«, at stjórna tí stóra felagskórinum Mynd. Hilmar Jan Hansen Kendur norðmaður við á sangskeiðnum Aftur í ár fer Heimamissiónin at skipa fyri san gskeidi i Leguhús- inum i Nesvik í heystfrítíðini hjá skúlunum í oktober mánaði, og hesaferð kemur kendi norðmaðurin Martin Alfsen til Føroya at vera vid å skeidnum sum kørleidari og undirvisari Tad årliga sangskeidid hjå Heimamissiónini, ið skipað hevur verið fyri í hverjari heystfritid síðani 1979, verð ur aftur í ár í oktober mánaði, og eins og í fjør verður sang skeiðið í leguhúsinum í Nesvík. Hetta varð roynt sum nakað nýtt í fjør, eftir at sangskeiðið hevði ferðast kring landið, og sum heild vóru ell vælnegd við at hava skeiðið i Nesvik, har góðir møguleikar til taks at hýsa stórari rúgvu av fólki Og rúgvan kann vera stór, tí okkurt árið hava yvir 200 verið á sangskeiði Umframt alt tað vanliga, ið plagar at vera á skránni, tá sangskeið er, kemur kendi Framhald av síðu 2 landsstyrisvaldu nevndar limirnir hver sær váttað yvirfyri ødrum persónum, og at hetta ikki kom heilt 6- vart, sæst av at longu tá Norðurlandaráðsfundurin var í Íslandi var hetta ar beiði Sámal Petur í Grunds farið í gongd Tad er sjálvsagt ikki upp til Atla Dam at koyra Sámal Petur í Grund úr starvi, men tá ein so dyggiliga hevur »diskvalifiserad« seg við at lata seg avdúka í ósannind um, átti so mikið av sómi ligheit at:siuð eftir at ein legði frá sær sjálvboðin í Havn 11/4-95 Atli P. Dam norðmaðurin Martin Alfsen hesaferð til Feroya at vera við á skeiðnum. Hann fer at undirvísa saman við fleir" eðrum skeiðlærarum, og so fer hann eisini at stjórna tí stóra felagskórinum, ið eins og vanligt syngur á konsert ini, skeiðið endar vid leygar kveldið i heystfritidini Umframt at starvast sum undirvisari, er Martin Alfsen eisini madurin aftan fyri tad kenda og vældåmda gospel kórið »Refleks«. Umframt at stjórna hesum kórinum, er Martin Alfsen eisini kendur sum bæði orða- og lagsmið- ur, og tey mongu semnu ar ini hevur hann verið ein av teimum, ið hevur sett sin maí 1995. innan 24. apríl. Hoyvík Reingerðarfólk Sekt verður eftir reingerðarfólki til starvshøli savnsins í Hoyvík at byrja 1. Umsóknir skulu vera savninum í hendi Føroya Fornminnissavn Postbox 1155 110 Tórshavn tif. 10700 Vedurtænastan å Vedurstødini Upplýsingar um veðrið á vedurstødunum kunnu fåast við at ringja á tif. 12210. dám á gospeltónleik í Nor& urlondum og aðrastaðni við Ein sovorðin maður hevur nógv um oyruni á tónleika økinum, men kortini hevur tað, sambært Trúboðanum eydnast sangnevndini hjá Heimamissionini at faa hann hendanvegin í oktober mán aði. Øll árini hava bæði danir og norðmenn verið við sum lærarar á sangskeiðunum Hóast sangskeiðið ikki er fyrr enn um hålvt år, er sang- nevndin longu farin undir fyrireikingarnar, i0 kunnu vera rættiliga umfatandi, tå so nógv er, id skal fáast upp á plåss til hesa vikuna, sang skeidid varar hj. = BASS SV RSA UA GL ||, ið