mikudagur 12. apríl 1995síða 17
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 72 - 12. APRIL 1995
17
hevur hoyrt so nógv um henda merkiliga
mann, ið ger undurgerningar og sigur læru
ríkar søgur
Kanska kann hann nú stytta sær stundir á
vitjanini í Jerúsalem vid at lata henda und
urgerðara upptraðka fyri sær
Men tá ið Jesus ikki er serliga samar
beidsvilligur. hverki svarar honum ella enn
minni vísir honum nøkur sjónlig undurverk
so fer hann at halda sær á teiti av hesum
merkiliga manni: Gera gjøldur, lata hann í
fín klæði og sláa alt upp í glens
Og tá ið hann so keðist av hesum stutt
leika, vísir hann málinum frá sær aftur til
Pilatusar
Nei, hevði kloddin Heródes dugað at
sæd, hvønn láturligan leiklut hann hevåi í
hesum álvarsleiki — so heyði eisini hann
havt alla grund til at farið burtur og hongt
seg
Men hann er jú ikki rættiliga so einsa
mallur sum ofta mundi vera
kalt á undinum um konga
sum sat á trúnuni av rómverskar náði: Tí
henda dagin vóru teir vinmenn báðir
Pilatus og Heródes — sum ikki annars plagdi
t
Judas, hóast
| if ri «j
hjá einum júdIsk
it vera
Og hvussu vid hinum lærusveinunum ? Teir
hava vit einki hoyrt um í kveld — teirra
leiklutur í pinslusøguni er jú mestsum av nú
vit hava hoyrt um teir tær undanfarnu
føstuvikurnar: Hvussu teir sovnaðu í Getse
mane og rymdu, tá ið hermenninir komu,
uttan Pætur, sum vágaði sær við inn í garðin
hjá hevuðsprestinum, men tá sveik eisini
hansara dirvi. Vit mugu hugsa okkum, at
teir hildu saman, krógvaðu seg kanska í
onkrum húsum í Jerúsalem — og høvdu teir
ikki havt hvønnannan hesa løtu, so vóru tað
helst nógvir av teimum, iðeisini kundu farið
burtur og hongt seg!
Bara ein annar er í hesi søguni, sum er líka
so einsamallur sum Júdas
Tad er Jesus sjálvur
Ikki tí. hann hevur einki at iðra seg um
ella hava samvitskubit av, hann hevur einki
skeivt gjørt, — og tó eru tað fólk, ið eru til
reiðar at heingja hann
Men hann man helst vera farin at:1vast, og
tað kann í summum lívsins vidurskiftum
vera nóg ringt. Í vast, um hann nú eisini hes
ur gjørt tað rætta: er hetta hansara Messias
uppgåva, sum hann nú er við at fullføra?
Man hansara einsamalla stríð í Getse
mane ikki m.a. vera við henda ivan? Og tó
hann hevur Faðir sín við sær enn, hóast allir
vinir hava svikið — men tá ið vit koma fram
til langafriggjadag, hoyra vit, at tað ræðu-
liga hendir: at hann eisini missir Faðir sín
burtur!
“Eli, Eli! Lama sabaktani!”
So nógv skuldi til, áðrenn alt var full
gjørt!!
Og hvussu vid okkum í dag — líðingar og
svikagerðir fara fram enn — vid okkum sum
høvudsleikarum. Í báðum pørtum. Við
hvert eru tað vit, ið verða svikin og við
hvørt eru tað vit, ið svíkja. Menniskju verða
enn dagin í dag pínd og svikin, — og menn
iskju pína og svíkja. — Og tá ið til stykkis
kemur, munnu vit vera fleiri, sum onkuntíð
hava grund til so mikið av samvitskubiti og
skomm, at vit tað sama kundu farið burtur
og hongt okkum. Og onkur ger tað eisini,
tíverri!
Men okkara útlit eru kortini ikki so troyst
arleys og døpur sum tey hjá Judasi. Tí vit
kenna endan á søguni. Tað gjørdi Judas
ikki. Hann helt, at nå var alt út, nú vendist
ikki aftur. Hann hevði svikið Jesus og givið
hann upp til yvirvøldina — og harvið beint
fyri sínum møguleika fyri at fáa fyrigeving
Jesus var jú ikki at hitta longur. So kundi
hann tað sama beina fyri sær eisini. Og tað
gjørdi hann so, beindi fyri sær — og fekk so
statt ikki endan við!
Hevdi Judas vitað, at hetta ræduliga, sum
hann nå var vavdur uppí, tað fór Gud at
venda til tað mest undurfulla, sum nakran
tíð er hent, so høvdu hansara útlit verið
frægari. Men hann skilti tað ikki tá, líka so
lítið sum hinir lærusveinarnir skiltu tað
Hevdi hann vitað, at tann kærleikin og ta
trúfesti og tann góðska, sum hann heyði
svikið og hjálpt yvirvøldini at beina I /r1 — at
tað var sjálvur tann Guds kærleiki, sum
skuldi vinna á øllum, eisini sjålvum deyð
anum — so høvdu hansara útlit ikki verið so
troystarleys
Men vit vita, at kærleikin og fyrigevingin
eru til enn. At kærleikin reis upp aftur
páskamorgun. At fyrigevingin rets upp aft
ur páskamorgun
Hvussu víkur og vendir, hvussu vit enn
svíkja og verða svikin — so er Jesus har við
sínum kærleika og fyrigeving
statt enn vert at liva
og lívið so
Tað eru tey gleðiligu tíðindini til allar okk
um judasar og elstar og høvudsprestar og
lærusveinar og heródesar og pilatusar
Jesuserrisin upp! Kærieikin er ul! Fyriges
ingin er til!
Men hví so yvirhøvur halda føstu? At halda
fystu er ein gamal síður, ikki spesielt nakar
kristiligur síður, tí vit kenna siåin úr øllum
átrúnaðum: hetta sjálvboðin at átaka sær
sakn og sorg og líðingar
Nei, kristiliga er eingin grund til at halda
føstu. Tí Jesus er her jú. Og hann segði eina
ferð: munnu brúðmenninir fasta
brúðgómurin er hjå teimum
Kanska er tað menniskjansliga í lagi at
halda føstu: minnast á, at líðingar og svik
eru til enn, nú sum tá ið Jesus leið og varð
svikin. Tað er í lagt at vera solidarisk við øll
tey, ið framvegis líða neyð — og kanska við
føstuni laga tað so, at okkurt verður til av
lops til teirra, sum ikki fríviliga hava átikið
sær føstuna
Og kanskaeisini halda fystu til at minnast
á Jesu líðing og deyða. Menniskjansliga
kann vera nógv gott í at halda føstu á handa
hátt, men kristiliga er føstan yvirstaðin! Ti
Jesus er risin upp!
meðan
Tað var gamalt í Føroyum ikki at dansa og
hava aðra skemtan í føstuni
Tad er helst mentanarliga ein góður siður
kanska verður dansurin og skemtanin so
mikið meira at frøast um, tá ið vit ikki hava
tey hvønn tann einasta dag
Men kristiliga er einki skil í tí!
Vit kristnu hava allar grundir til at gleðast
og dansa hvønn einasta dag!
Ti Judasar troystarleysu útlit ikki eru
okkara!
Okkara svik og synd og dugnaloysi, so
nívandi og ræðulig tey enn kunnu vera fyri
okkum sjálv og okkara medmenniskju — so
eru tey ikki longur tann avgjørdi dómurin
yvir okkum
Jesus læt seg hongja, so at Judas og vit
ikki longur skuldu halda tað vera okkara
einasta útveg!
Dugnaloysi og svik, synd og deyði eru
ikki okkara einastu útlit! Lívið er enn vert at
liva! Náðin er nýggj á hverjum morgni!
Okkara svik og synd fáa ikki seinasta
orðið!
Jesus vann á svikinum og á deydanum!
Kærleikin er ul enn!
Fyrigevingin er til!
Tí Kristus reis jú upp!
Í ljósinum frá páskamorgni kann føstan
geva meining — annars var hon einki og til
onga nyttu. Ja var tað ikki fyri ljósinum frá
påskamorgni, kundi eingin av okkum gjørt
beinari enn Judas
Tí tá vóru vit kristnu, sum Paulus sigur,
tey syndarligastu av øllum menniskjum, og |
tå var føstusaknur og føstusorg, antin tey so
vóru sjålvbodin ella ófrívilig, ikki til at liva
vid
Men nú kenna vit ljósið frå páskamorgni
og tí kunnu vit rokna allar okkara festu
síðir sum bara eitt slag av sjónleiki — veru-
leikin sjálvur, hann rennur upp páskamorg
un í allari síni dýrd og gleði!
Um féstutíðin kann minna okkum á tað — og
peika fram ímóti tí — tá ger tað einki, um vit
halda føstu fyri okkara
skyld!
Amen
medmenniskja |
|
Tá kórsangarar i oktober mánaði fara á sangskeiðið hjá Heimamissionini, sum aftur í ár verður
í Leguhúsinum í Nesvík, fer kendi norski orða- og lagsmiðurin, ið er maðurin aftan fyri kórið
»Refleks«, at stjórna tí stóra felagskórinum
Mynd. Hilmar Jan Hansen
Kendur norðmaður
við á sangskeiðnum
Aftur í ár fer Heimamissiónin at skipa fyri san gskeidi i Leguhús-
inum i Nesvik í heystfrítíðini hjá skúlunum í oktober mánaði, og
hesaferð kemur kendi norðmaðurin Martin Alfsen til Føroya at
vera vid å skeidnum sum kørleidari og undirvisari
Tad årliga sangskeidid hjå
Heimamissiónini, ið skipað
hevur verið fyri í hverjari
heystfritid síðani 1979, verð
ur aftur í ár í oktober mánaði,
og eins og í fjør verður sang
skeiðið í leguhúsinum í
Nesvík. Hetta varð roynt
sum nakað nýtt í fjør, eftir at
sangskeiðið hevði ferðast
kring landið, og sum heild
vóru ell vælnegd við at hava
skeiðið i Nesvik, har góðir
møguleikar til taks at hýsa
stórari rúgvu av fólki
Og rúgvan kann vera stór,
tí okkurt árið hava yvir 200
verið á sangskeiði
Umframt alt tað vanliga, ið
plagar at vera á skránni, tá
sangskeið er, kemur kendi
Framhald av síðu 2
landsstyrisvaldu nevndar
limirnir hver sær váttað
yvirfyri ødrum persónum,
og at hetta ikki kom heilt 6-
vart, sæst av at longu tá
Norðurlandaráðsfundurin
var í Íslandi var hetta ar
beiði Sámal Petur í Grunds
farið í gongd
Tad er sjálvsagt ikki upp
til Atla Dam at koyra Sámal
Petur í Grund úr starvi, men
tá ein so dyggiliga hevur
»diskvalifiserad« seg við at
lata seg avdúka í ósannind
um, átti so mikið av sómi
ligheit at:siuð eftir at ein
legði frá sær sjálvboðin
í Havn 11/4-95
Atli P. Dam
norðmaðurin Martin Alfsen
hesaferð til Feroya at vera
við á skeiðnum. Hann fer at
undirvísa saman við fleir"
eðrum skeiðlærarum, og so
fer hann eisini at stjórna tí
stóra felagskórinum, ið eins
og vanligt syngur á konsert
ini, skeiðið endar vid leygar
kveldið i heystfritidini
Umframt at starvast sum
undirvisari, er Martin Alfsen
eisini madurin aftan fyri tad
kenda og vældåmda gospel
kórið »Refleks«. Umframt at
stjórna hesum kórinum, er
Martin Alfsen eisini kendur
sum bæði orða- og lagsmið-
ur, og tey mongu semnu ar
ini hevur hann verið ein av
teimum, ið hevur sett sin
maí 1995.
innan 24. apríl.
Hoyvík
Reingerðarfólk
Sekt verður eftir reingerðarfólki til
starvshøli savnsins í Hoyvík at byrja 1.
Umsóknir skulu vera savninum í hendi
Føroya Fornminnissavn
Postbox 1155
110 Tórshavn
tif. 10700
Vedurtænastan å Vedurstødini
Upplýsingar um veðrið á vedurstødunum kunnu
fåast við at ringja á tif. 12210.
dám á gospeltónleik í Nor&
urlondum og aðrastaðni við
Ein sovorðin maður hevur
nógv um oyruni á tónleika
økinum, men kortini hevur
tað, sambært Trúboðanum
eydnast sangnevndini hjá
Heimamissionini at faa hann
hendanvegin í oktober mán
aði. Øll árini hava bæði danir
og norðmenn verið við sum
lærarar á sangskeiðunum
Hóast sangskeiðið ikki er
fyrr enn um hålvt år, er sang-
nevndin longu farin undir
fyrireikingarnar, i0 kunnu
vera rættiliga umfatandi, tå
so nógv er, id skal fáast upp á
plåss til hesa vikuna, sang
skeidid varar
hj.
=
BASS SV RSA UA GL
||, ið