fríggjadagur 1. august 2003síða 9

16 Nr. 142 - 1. august 2003 Nr. 142 - 1. august 2003 17 hevur verið við rullandi út- skifting við nøkrum monn- um, sum tykjast eldri. Men so var ikki á ólavsøkukon- sertini 2003. Frændur eru bara for feitir, tá tað snýr seg um Føroyar og føroy- ingar. Onkur nýggjur sang- ur rakti heilt við síðuna og minti á, at stórheitstíðin er við løgum fyri nøkrum ár- um síðani. Hóast orðini kunnu tykj- ast nakað neilig í hesari greinini, so skal eingin ivast um, at løtuna við Frændum var ein rein njót- ing. Aðrir bólkar vóru góð- ir, men Frændur vóru sam- an við Hanus Johansen, hvat hendan ólavsøkukon- sertini fekk við sær oman í býin av jaligum áskriftum. Og so var tíðin búgvin til Terja og hansara føstufress- ar. Og tað var so deiligt at hoyra og uppliva. Øll tey kendu løgini við nøkrum av bestu tónleikarunum í Før- oyum. Soleiðis skal tað vera. Hetta var tað, fólk vildu hoyra, hóast fram- førslan ikki var so vøkur fyri eyga, men tað ger ikki so nógv, tá tað eru føstu- fressar, talan er um. Og tað gekk fínt... Men tað endaði brátt. Terji segði seg ikki kunna klára meira – týðuliga keddur av tí, og so var kon- sertin brádliga liðug. Ein endi, sum heilt einfalt ikki hoyrir heima á einari tílík- ari konsert. Ein come-back, sum var betri ógjørt. Tað eru uttan iva nógvar frá- greiðingar, umberingar og misskiljingar um tilburðin. Men vit sum áhoyrarir kunnu ikki liva við hesum. Vit vinna als ikki nakra virðisløn fyri at siga, at ólavsøkukonsertin er nakað sertstakt – men tað er hon. 27. juli er bara ikki tann sami uttan ólavsøkukon- sertina. Soleiðis er tað bara. Fyri so nógvar pengar og nógv regn vilja vit tó upp- livað nakað afturat. Kon- sertin eigur at verða skipað betri. Eitt tílíkt sunnukvøld sum seinasta sunnukvøld er konsertin meira neyðug enn nakrantíð. Hóast onkur var framúr, so kann samlaða niðurstøð- an ikki liggja á sama støði. Saknurin var ov stórur. KONSERT/UMMÆLI Orð: Heri á Rógvi Myndir: Álvur Haraldsen Tað regnaði, regnaði og regnaði. Men fyri nøkur bilar regnið einki. Fyri onn- ur broytist veðrið. So var hon aftur á skránni. Hendan serliga ólavsøku- konsertin. Føroyingar í tús- undtal savnast til hesa stør- stu einstøku tónleikaligu hending. Tað vil siga fyri- uttan G!, Prix og øll onnur størri tiltøk við fleiri kon- sertum. Fyri tað nógva var veðrið keðiligt, og tað setti tíðanverri sín váta dám á. Kommunuskúlagarðurin er ikki at kenna aftur, tá ólav- søkukonsertin verður hild- in. Brádliga gerst óhuga- verdi miðgarðurin í høvuðs- staðnum til rokkvøll. Garð- urin, sum hevur heiðurin at vera ballón og tombola mekka á ólavsøku, er eitt kvøld størsti rokkpallurin í Føroya landi. Hetta er eisini tann tíðin, tá tað kennist rætt at skriva og tosa um hesa einu hending um árið. Fyri nøkrum árum síðani varð konseptið fyri konsert- ina broytt. Samtundis varð flutt niðan í Kommunu- skúlagarðin. Teir bestu bólkarnir sleppa á pallin, og tað er eisini rætta leiðin: Bestu bólkarnir bestu tíðina á árinum. Og fyri at savna fólkið hava fyrireikarnir funnið nakrar av teimum kendastu bólkunum fram – ikki minst fyri at savna eldri áhoyrarar. Og fyri at sláa hetta fast, var prísurin á atgongumerkjum hálaður upp um tveyhundrað krón- ur. Føroyingar eru vanliga ikki glaðir fyri at gjalda nógv til hvønn annan. So »nothing but the best« verður kravt afturfyri. Tað er at fegnast um, at ólav- søkukonsertin er komin hartil, at dygdin verður sett í hásæti. Og tað er við teirri fortreyt, at vit nú ferðast millum tónleikaelituna, at vit loyva okkum at finnast at og rósa. Frá teimum kunnu vit krevja nakað. Men hvat er ólavsøku- konsert. Hevur hon ta tign, sum nøkur vilja knýta at henni? Eitt sunnukvøld í Havn, har øll vertshús lata aftur á midnátt, er heimurin opin fyri teimum við gulum armbondum. Hevur tú arm- bandið, so sleppur tú undan at standa uttanfyri garðin, og harvið – meira ella minni – uttanfyri býin. Tað er hetta, sum gevur fyri- reikarunum fíggjarligt av- kast, men tað er samstundis hetta, ið er tað mest undar- liga við ólavsøkukonsertini og tann størsta avbjóðingin fyri fyrireikararnar. Um trí- túsund fólk vóru til staðar hettta kvøldið, men hvussu nógv lurtaðu? Tað er ein ávís líkasæla millum fólk, sum ger ólavsøkukonsert- ina – hóast stór – til eitt sindur av tónleiki afturvið tí sosialu stórhending, ið ólavsøkan er. Tað skal held- ur skiljast soleiðis, at nú skulu allir ólavsøkugestir brádliga steðga upp og lurta í sjey tímar. Tað er meira at tilpassað konsert og fólk. Tað sigur eisini eitt sindur, at ólavsøkukonsertin er ein sjey tímar long framførsla. Marknaðarføringin er eisini vorðin munandi meira sjónlig, og roynt verður óivað at gera hetta kvøldið til nakað serstakt – serstakliga spennandi. Men soleiðis er ikki. Eftir fleiri ár í Kommunuskúlagarð- inum eigur ólavsøkukon- sertin at finna útav, hvat hon er fyri nakað. Skal tað vera kent føroyskt, danskir úrmæligar, bæði tvey ella okkurt heilt annað. Hetta sakna vit, at funnið verður útav. Sunnukvøldið var tað ov nógv ein blandingur av pallskiftum og donskum tónleikarum, sum megnaðu at fáa túsundavís av fólki at vísa fullkomna líkasælu. Hetta fær okkum at seta spurnartekin við, hvat hendan konsertin veruliga er verd. Nakrar klokkur eiga at ringja, og tær ringja mestur fyri einum knock- out til tey ókendu sæð við vanligum føroyskum brill- um. Heldur onkra upphit- ing og so kanska einar tríggjar-fýra bólkar við breiðari appel og mest av øllum einari ordiligari framførslu. Dygdina á ein- støku tónleikarunum skulu fyrireikararnir nokk finna, men metingin frá teimum trítúsund er erindarleys, og sigur meira enn nakað ann- að, og hon skal viga tungt – rættiliga tungt. Ein bólkur, sum dugdi við fjøldini, var All That Rain. Hesin her rokkbólk- urin, sum strýkur avstað við fullari ferð, er ótroyttiligur. Tað er líkamikið, um tað eru trý ella trýtúsund fólk tilstaðar – tað koyrir bara. Eri ikki teirra størsti fjepp- ari, men tað var eg á ólav- søkukonsertini. Umframt ein nýggjan ljómborð spæl- ari varð eisini maðurin við nummar tíggju á rygginum settir á liðið. Hanus G. Johansen fekk fólkið at syngja við, og tey kundu ikki fáa nokk av honum. At seta Hanus á liðið sigur so mikið um All That Rain, at teir hava skil fyri at fram- føra, og eitt pláss eitt sindur fyrr næsta morgun hevði ikki verið tað bíttasta kom- andi ár. Fólk, sum rokna við, at vit fara at gjøgnumganga, allar framførslunrar, mugu heldur lesa tað onkra aðra- staðni. Tí hóast ólavsøku- konsertin eru nógvir bólk- ar, so er tað framvegis ein konsert. Og bíligu niður- støðuna við, at okkurt var gott og annað minni gott nýta vit eisini her, men tal- an er framvegis um eitt til- tak, sum ikki nøktaði okk- ara góðsku tørv. Fleiri bólkar vóru kortini góðir. Headache Blues Treo og Deja Vu tóktist at vera væl fyri og góvu nakað spennandi til tiltakið. Stóra skuffilsið var sum nevnt Troels Skovgaard og Ro- Wan. MC Hár høvdu ringt við at fylgja stóru fram- førslunum frá undanfarnum árum, men teir eru altíð spennandi á einum ólav- søkupalli. Men hvar var tað gøtiska, sum ein tónleikari tók til herfyri. Førandi tón- leikarákið í Føroyum var ikki umboða á ólavsøku- konsertini. Løgið. Men tað regnaði kortini nakað illa. Men veðrið skiftir. Og veðrið broytist eisini fyri navnframum frændum og føstufressum. Tað er sum um, at konsertin er soleiðis, at bíðað bert verður eftir til hesir savn- andi fólkakæru bólkarnir koma á pallin. Nú hava Frændur verið nógv við á ólavsøkukonsert seinastu árini, og tað hevur ikki altíð verið líka spennandi at upp- liva tann elda bólkin. Tað Meira at kennast við Á ólavsøkukonsert vilja fólk hoyra løg, tey kennast við, er einfalda greiningin av størsti konsertini í Føroyum. Konseptið krevur nýhugsan, møguleikarnir eru nógv størri, enn tað, vit trýtúsund sóu beint fyri ólavsøku Fjøldin elskaði Hanus. All That Rain, sum vóru væl upplagdir, høvdu fangað, hvussu ein tílík fjøld verður undirhildin. Teir eru til – enn. Og sunnukvøldið vóru teir betri, enn vit hava sæð í longri tíð. Jørgen Dahl var funnin fram til konsertina, og hann spældi eisini síni stóru hitt. Tey elska at liva, syngja og skriva. Á ólavsøkukonsertini vildu fólk syngja við. Musikalska talentið er risatórt hjá Føstufressum. Eingin setir spurnartekin við teirra dygd, men teirra come back á ólavsøkukonsertini gjørdi meira skaða enn gagn. C M Y K 17 16