fríggjadagur 30. juni 1995síða 20

20 tíðindablaðið - Nr. 122 — 30. JUNI 1995 Endurminnandi hugleiðingar í sambandi við, at Herluf, vinmaðurin, er farin gólvið hj Hospitali. Maðurin var Her uf Berthelsen úr Fuglafirði erindi hansara vóru at fáa undirtøku i hugskoti um eitt landskór. sum hann nevndi tað, ið skuldi syngja undir Tinghúsinum á Olav søku gjørdist veru Ætlanin erik: Sjálvur var eg burtur staddur en ófert skuldi að ve at lýða og líta i, tå J. Højgaard iåart sina if g mæt 5 aði hest såangarå skara ] ghusvøllint Hetta mund vera Ív a } við s ela k Førov S hevst k eg nv KiAK! z H Fug rða KAru % K Å k 3 t k ØK Tæiu H % me | hk K % k k X Rx 1 # 3 % dlie k vo M er g W skúlatíðir ør frik i trap € t Reynberg nlig ør rd m ;ni hrá Herluf i kkurt sangiigt var á Jgera. Eftir skúlatíð var eyvan dagur. at eg ikk kom í heimið hjá Herlufi har hann við sínum børnum g sínari kæru Rosu enn var undir taki hjá foreldrunum Altíð var blíðskapur. og lív iga gekk prátið. Herluf var síni 15 ár eldri enn eg. men hann var fusan og meira av gjørdur í sínum áskoðanum tað veri sær um mentunarlig "Ja samfelagslig viður Eftir hugvaktar løtur yv búgvið nátturðaborð. varð frólin ofta tikin fram og st erktu vit saman. Herluf at vit báðir skuldu konsert yggjarnar g sínum sangi spæla uppå« tað verið upp á harm« ti klaver vóru ikki sí í Førovum tå. Ja, hann heyði hug til at leita enn longri, út um landoddarnar, gera slíka konsertferð ul Hetlands Hvat hetlendingar mundu sagt um slíka tónlistannnrás norðaneftir. kann ein bert ímynda sær. So nógv álvara mundi heldur ikki búgva í hesum práti, men tá ið tað galt hugflogið, var onki 6 ført hjá Herlufi Hans Jákup Højgaard búði tá enn á Toftum. Hon- um vóru vit báðir hugtiknir av. Eitt kveldið fóru vit út á geg skuldi helst mátt: nium vanlig Toftir at uppliva metstaran skulastovuni g Sangararnir vøru sum smer Hans Jåkupsar hondum skiparar og ulkomnar hús 8 ; mødur sum lýðin skulabørn og ikk: sørt óttafull. tå ið gamli lærari teirra setti knyklar í brýr. Men tå ið hann so við sínum sjarmer andi smili takkaði fyri, var kkin sjónligur á báðum síðum Blíð vóru tey bæði Binta g Hans Jákup at koma inr nen hetta kv sldið eftir kkurt leikaði í sinr i starma im. Ju, har va nkomið ískovt koralbók Sel 1 k rn Har N K 1 VARA dit S Øv Vet KITK í k S gu krø Cc 8 ø i HM ik t 5 3 i rða Mir M Wøldik f R | Øø kið kkaðu so fv AR AR kkaði H Jákup Í kærk øvid at få 3 4 sir sin s hann heyði g N < Í før skt k 2 háðar persónliga fekk danin Kar! S. Clausen serligan tydning. Herluf hevå havt hann til lærara å Danmarks Lærerhøjskole g sam bandið teirra millum førdi til. at hesin ivaleyst gávu ríkasti kórmaður í danska ríkinum í 1952 kom higar við einum av sínum kórum og gjørdist »Føroyavinur« burturav. Eitt vitborið flog var yvir hesum manni, ein tokki ul alt ekta og menn skjaligt; livgandi setti hanr dám á, har hann var uppi Neyvan hittust vit báðir bandið við Herlut og ð í Fuglafirði ann sum vituligt er, at ars kon halda fram eftir mítt stutta virkisskeið har. Vitjað varð aftur til bygdar, ul hugna ligar kórsamkomur um jól tíðir. til steynuhald á sumri ella bert fyri at støkka inn á gólvið aftur. Minniligt er eisini tað vikuskiftid, tá ið Fuglafjarðar Sangkór var og vitjaði okkum í Vest manna Sangkóri. Vit høvdu konsert saman, har kórini sungu hvert sær og eisini í felag. Aftaná var veitslu- hald. har ikki minst Herluf við sínum káta lag setti dám á. Hetta var í 1958 og kanska fyrste ferð, at kór so leiðis vitjaði annað til skip X fyrst k stevnu * har Karl Clauser sum vinir og kenr r kallaðu hann, var bið in at vera fyristaðumaður vóru eisini fuglfirðingar ið, og ániðefur var Herluf við sínum sangarum fúsur at vera stevnuvertur. I 1970 tå ið nýggi Listaskálin varð latin upp. vóru tað Fugla fjarðar Sangkór og Útvarps kórið. sum okkara kór í Havn tá enn æt, sum í felag frumframførdu Listaskála kantatuna hjá Karsten Hoy dal. William Heinesen og Karl Clausen kórsteynu sungu hesi bæði og seinni á kórini aftur saman. meðan vinmaðurin Kalle stjórnaði Í hesum samanhang: kundi íkkara trímanna samstarv í sanglærarafelagnum etsimi verið I i % Tjóðin g samfelagið ógu altíð Herlufi fremst í huga Íheimbygdini virkaði hann í so mongum bygdini til frama. Minnist, at hann longu i mínari tíð í Fugla firði arbeiddi við ætlanum um bøkasavn, um at fáa friðað eki til vidarlund, at fáa útbygt skulan, og eitt av hansara hjartamålum var at fåa bygt mentunarhus til sjónleik. tónleik. føroyskan dans og annað ungdómsar beiði, ein tanki og ein ætlan hann hevði år frammanund an, at slik bygdarhús komu aðrarstaðni í landinum. Tað mundi gleða hann, at hesin hansara ynskidreymur nú tykist at vera komin undir land Ju, Herluf var maðurin men ikk: bert tað, hann var eisini tann. sum fekk ð á. um tóktist at standa í Ivaleyst mund: tað td. ikki minst vera honum fyri at takka. at torføra til takið at fáa gjørt fotboltsvøll í Fuglafirði, hesari bygd, har tað at kalla allastaðni er brattlendi, kundi veruleiki. Um lut Herlufs í vinnumálum vita aðrir betur at greiða frá Nú aftur á varmakeldu stevnu munnu fuglfirðingar minnast Herluf tann sum etsimi tók stig ul at:fáa hetta stevnuhald í lag. Við sínari frálíku sangrødd og góður fundarrødar setti hann mangan dám á fólkafundin eins og so mangar aðrar samkomur í Gleðiligt nú hann 3 botni gerast sum su hann var sínari heimbygd var tað, at bygdin lagt frá sær, ví hevði i ser gum steynutiltaki honum til heiðurs fekk sýnt honum takksemi. Fyri hetta góða tiltak eigur annar góður bygdarins sonur nts Jo hannesen sína góðu tøkk uppiborna Føroyingar annars munnu minnast Herluf Berthelsen fyri hansara áhaldandi virk semi at vekja ansin aftur fyri adalmentunararv: = okkara kvæðunum og feroyska dansinum, minnast hansara egg andi og åhugaverdu sendingar í útvarpinum, og dansifólk víða um landið vita at siga frá, hvussu hann bæði við brævaskifti og við at ferðast millum bygdir kannaði og legði til at vekja aftur ul livs gomlu dansi spølim, sum hann metti at vera besta skúlastóðið til tess at:fáa dansin aftur at gerast almannaogn í Feroy um Neyvan mundi Herluf sjálvur í barna- og ung dómsárum í Fuglafirði. har harmonikan lættari vann sær ljóð enn forna stevið fáa so nógv í beinini av hes um. sum hann seinni gjørd ist so hugtikin av. Tó hevur dansurin eisini dunað har eitt nú um høgtidir, tå ið gøtumenn komu inn til Fuglafjarðar atdansa Eisini hevði hann virkað sum vi karur I forna mentunårum hvervinum í Gøtu og mill um skyldfólkið á Strondum vóru bæði kvæðakempur og King: Men sjálv Ssangarar ur segði Herluf, at åhugi hansara fyri førovskum dansi veruliga vaknaði Havn, tå tað skúlatíðina n í Kirkjubø. J annes bónda lærdi hann væl at kenna. tá ið hann í krigs irunum hjálp honum við skrivíarbeiði í sambandi við kvæðaútgávur bóndans. At hetta samstarv bæði gav honum innlit í kvæðaskald skap okkara og eisim kveikti í honum tann þjóð skapareldhuga, sum eyð kendi hann alt lívið, er ikki at ivast í Sjálvur var eg heppin í síni tíð at kunna vera við, tá ið Herluf dansaði við børn um í gomlu dansitíðini mill um jól og føstuinngang Dansað beint eftir skúlatíð, men av ti at Her lufi sum kommunuskrivara mangan barst frå, ti skatta varð álíkningin tá fór fram um hesa tíð. bað hann stundum meg um at skipa fyri. Sagt varð tå, at nýggi lærarin í staðin fyri at:halda seg til bíbliussgu og kathekismus ruddaði borðini til viks og tráddi so hendan syndafulla dans Slíkar viljaðar ella óvil; aðar misskiljingar eru væl kendar, og hesin óttin fyri at tað er nakað óknstiligt júst í føroyska dansinum, man hava sínar røtur aftur í byrjanina av hesari eld, táið dansunn varð fluttur úr heimunum., har eldri fólk altíð vóru til stedar, og út í nýggju dansistovurnar, har tað mangan stóðst Olevnad ur av drykkiskapi. Men gleðiligt er nú at merkja, at hesin hugburður er við at broytast, nú utvarp og sjón varp bera hendan okkara forna síiðaarv inn í hverja tovu í landinum, og tað er at góð fólk nú g meira taka dansin sast um mennandi upp sum tatt í "3 ngdómsarbeiði Ongan frøddi hetta meira enn Herluf. og mær var tað n gled hann ul tað eo, al 14 ] semasta hevår hendan el hugan í sær. Ja, so seint sum góðan mánað áðrenn hann andaðist ir royndi hann at vera við Herluf hevði tunga lagnu Konan Rosa lá sjúk og óar beidsfør í meira enn 20 ár g sjálvur nívdist hann alt meira av sjúku Livshugurin var nú farin men honum var tað besti uggi at kunna hava børnini um seg, nú tað bar móti endanum. Hvussu væl og vakurt dotunin Eydbjørg og maður hennara Heðin tóku sær av honum seinastu tíð ina var lívgandi eisini hjá Vinum at vilå sær manumessudag i meira og Olavur Hátún Skrivstovustarv A dómaraskrivstovuni er eitt starv sum avloysari fyri skrivstovufólk í farloyvi leyst at søkja til setan tann 9. august 1995. Arbeiðstíðin er 38 tímar um vikuna. Lenin verður ásett sambært sáttmála millum HK og figgjarmålarådiå. Umsóknir við avritum av prógvum og meguligum viðmælum verða at senda Sorinskrivaranum, postrúm 28, 110 Tórshavn, áðrenn hin 15. juli 1995. Sorinskrivarin í Foroyum, hin 27. juni 1995 Joen H. Andreasen