týsdagur 4. juli 1995síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 124 — 4. JULI 1995
Fiskiflotin harmast um missin av fóroyska veðurmanninum:
Hann passar betur
enn tann danski
Tað er serliga um veturin, at fóroyski veðurmaðurin kemur væl við. Vit hava ringt til
hann, serliga tá vit hava ligið bakk. Føroyski veðurmaðurin hevur passað betri enn
tann danski. Veðurmaðurin er ikki ein spurningur um pengar,
skiparin á Grælingi, Jógvan Joensen
Førovsk: fískiflotin er
skelkaður um, at landsstyr
ið vágar at tosa um spar
ingar, tá talan er um føroy
ska veðurmannir
Petur Skeel Jacobser
irmadur fór frá seinasta
Íríggjadag og nú eru ber
Jurtidindi } k
Murst mia
| i Johann« egði
ast ku, at yrið
enn ikk hevð avejórt un
eðurmann
Skiparin á Grælingi
lógvan Joensen. ski
Grælingi er ikk IVå ur il
vit Lat I i
kan ve 3 if
Hetta kk
x ,
y i 3 i að
* rr ku På hu i
Tad bar it "já i
fáa Á ( i | i
i gø ! ingand
haldi. at førovsku veðurtíð
ndini passaðu betri enn tey
donsku. Hjá okkum er tað
ikki bert ein spurningur un
trygd, vit vinna eisini fiski
dagar við einum góðum
vedurfrødingi. = Veðurtíð
indini eru meira ålitandi, tá
ein veðurfræðingur situr í
Føroyum sum staðkendur
og ger metingar útfrá veð
urkortinum, sigur Jógvan
Joensen
Eg haldi, at føroyski
veðurmaðurin hevur stóran
týdning fyri flotan serliga
um veturin. Táringa veðrið
er og vit liggja bakk ella
inni, so kann føroyski veð
urmaðunrn geva okkum eina
meting um ein ská!
nánd, sigur Jóg van Joensen
Grælingur hevur góðar
KISK | | H I
1 *
í i , Í
dd i fi 3
i MM) Kass
fl 0) OEM f
pså
Skiparin á
Fiskakletti
Førovski veður ur
ha hevur ikk hj
i i £ | ?
j } p 1
| hald ut I k Í
fon 1
ant >crli ha
aðn nn I
hevur førovski vedurmad
nn komið væl vid
Johannues Jacobsen skipari
á trolbåtinum Fiskaklett
Men eg skilji eisini
myndugleikarnar, eru ongir
pengar. so eru 4 pengar
sigur Johannes Jacobsen
Fiskaklettur var úti, tá vit
nngdu og Johannes lat væl
at fiskiskapinum
Taðer væl til at flatfiski
í ár, men vit kundu fingið
munandi meira, vóru ikki
tær bestu flatfiskaleiðirnar
stongdar. Prísurin er heldur
ikki av tí besta. Hetta er á
hverjum sumn, tað er so
heitt at meginlandinum, at
fólk heldur fara út at grilla
pylsur, enn at eta fisk. Pris
urin plagar at hækka at sum
marfritidin er av, sigur
Johannes Jacobsen
Vit hava nýtt flat
fisk Jif m i
f t M partur
faa er Í sk
Ein hålv million
Aftur 1 veður ni
Før k eðurmað
! dur Vaktar
5 gartænastuna. Sa
i » tar I I LA
tá hálva Í
} róðrart 1
Mr
1 h id i
(IX ava Tør
vsk Jurmani
Ta pag iN 3
i segði ha torm
ka Vit
| tkon g nngdu
g spurdu u er vindur
for at koma. Petur Skec
segði, at hann fór at koma
im sekstíðina á kveldi. Vit
yndu allan dagin og fingu
væl. Tá vit komu inn um
Kall brast hann á. Vit høvdu
ikk: roynt hendan dagin
høvdu vit bert danska veð
urmannin at líta á. Vit hava
fingið fleiri fiskidagar frá
føroyska veðurmanninum
sigur útróðrarmaðurin
Hann leggur afturat, attað
er ringt hjá einum veður
manni at siga um tað verður
turt ella ikki. Men hetta
hevur bert áhuga hjá teim-
men um trygd, sigur
Vedur-
tidindi
á tel.
1-2210
Hóast Petur Skeel
Jacobsen hevur lagt
frá sær, so er møgu-
leiki at fáa veðurtíð-
indir og at práta við
manningina á Veður-
stødini um veðrið.
Anfinn Jacobsen.
leiðari á Veðursteðini
í Havn sigur at frá í
dag verður møgulciki
at ringja á telefon-
svararan 1-2210 fyri
at hoyra um veðrið
næsta samdegnið.
Vilja fólk hava meir
at vita, eitt nú fimm
daga forsegnina hjá
Meteologisk Institutt,
so ber til at ringja á
tel. 1-2108 og tosa við
vakthavandi á veð-
urstødini.
justinus
um á landi. Fiskimadurin er
líka glaður við um tað
regnar ella ikki, tað er
vindurin sum telur, og vind-
in dugdi føroyski veður-
maðurin at meta um
jústinus
Vikan
40
Randi Jacobsen, - %h
bladkvinna, í
skrivar: N
Tá veðrið er so gott, sum tað var í seinastu
viku og fleiri dagar í vikunum
frammanundan, leggi eg ikki petti í, at eg
ikki sleppi ut at ferðast, sum eg plagdi
Føroyska náttúran hevur rikiligt at bjóða
Ein vinmaður helt nú ein dagin, at vit í
Føroyum ikki skuldu havt summarfrí, heldur
vetrarfrí. Sum lærari kann hann ikki velja
sjálvur, nær hann heldur frí. Summarið í
Føroyum er mangan ov gott at fara frá, í
staðin áttu oll at hildið frí um heystið ella
um veturin, tá tað eisini er bíligari at
ferðast, helt hesin maðurin.
Men tað er nú deiligt við nøkrum fridøgum
ar summardagar. Bilurin gevur tær
rælsi til sjålv at åseta ferdina. Tu kanst
ganga á kendum leiðum, men hugnaligt er
eisini at fara eftir gomlu bygdargøtunum,
sum standa á kortinum, og sum áhugin er
vaksin fyri. Góða ferðasambandið við
Bygdarleiðum gevur møguleikan at koma
aftur á staðið, har gonguferðin byrjaði, og
bilurin varð settur.
Í seinastu viku gingu vit nakrar dagar á
fjøllunum í bakandi sól. Fuglurin er nógvur í
ár.
Meðan vit gingu, komu vit at tosa um allar
gremjingarnari rødum og í lesarabrøvum
um ullina, ið rekst Í haganum, og sum skal
taka livið av tjøldrunum. Vit hava gingið
nakað í haganum, men lítið hava vit sæð
av lesull. Ein fær ta fatan, at henda
umsorganin fyri tjøldrum er eitt sindur skyld
við misskilta kærleikan hjá býarfólkunum til
villini djórini.
A gøtuni millum tvær bygdir mottu vit
tveimum útlendingum, sum spurdu, um ikki
onkur matstova mundi vera í bygdini, vit
komu úr, og sum teir vóru á veg til. So var,
men vit vistu ikki at siga, nær hetta stað
hevði opið
Nakrar tímar seinni fóru vit oman aftur í
somu bygd. Tostin gjørdi vart við seg í
hitanum, og vit settu okkum fyri at biða um
ein drekkamunn á matstovuni og vónandi
fáa eina pannukoku afturvið
Men vit komu á læstar dyr. Í hægstu
summartíð, tá bæði útlendingar og
foroyingar ferðast um oyggjarnar. Ikki eitt
menniskja at síggja, men á foroyskum og
donskum stóð at lesa, at matur kundi fáast
við at bíleggja hann frammanundan. Teir
báðir útlendingarnir, vit høvdu møtt fyrr um
dagin, munnu hava skilt líka lítið sum vit, tá
tað nu var eitt stað, sum livir av ferðavinnu
Og teir neyðardýrini skiltu hvorki foroyskt
ella danskt
Føroyingar tosa um at hava Føroyar sum
ferðamannaland. Tað skuldi borið til við
okkara náttúru. Men tey, sum bjóða seg
fram í ferðavinnuni, mugu gera sær greitt,
at tey hava skyldu til at standa til reiðar alla
tíðina at veita tænastu. Tænastan skal ikki
bileggjast. Hon skal bara vera har, um
landið skal kunna teljast millum framkomin
ferðamannalond.