mikudagur 5. juli 1995síða 10

10 tíðindablaðið r. 125 — 5. JULI 1995 art | Mohr. st jóri á fólkafundi: — Vit mugu til at trúgva upp á okkum sjálvi! -Tad er upp á tíðina, at vit eisini fara at hyggja upp á teir møgu- leikar, sum kreppan hóast alt hevur noytt okkum at hyggja upp á og finna fram til. Tað avgerandi er at fáa trúnna upp á okkum sjálvi aftur, og at vit tora at taka stóðu til tær avbjóðingar, sum fara at liggja fyri framman. M.a. hetta segði Bjarti Mohr, stjóri í Fiskavirking á fólka- fundi undir Tvørfelli nærhendis Velbastað 5. juni, tå 100 ára dagurin fyri stovnanina av ungmannafelagnum Sólarmagn varð hátíðarhildin. A her halda jag at ha rødu, Lader altid hugnaligt at meta fólki g at hoyra narmið verða bor nøkur s n fram run: vilå v at skilt verð ir um fyri og efur Kns fødin s. at vit hava eina heilt Klára sundurskiljing vey tíðarskeið Ap stu p r tan møgulerka fyn at kapital. Vit eru helst á veg inn í eina tíð vi nogvan #1 1 1 rhlin fer avmarkKIng ar mátar Í desember 1990 tosaði eg við ein bankamann í Lond on. Hann segði við meg. at tey komandi árini fór per ingur at vera ringur at fáa fatur á. Utboðið av pengun kom at verða sera líuð segði hann. Hann bygd hetta á tann politikk. su! stjórnir og tjóðbankar og aðrir fóru at føra. og ta stødu vinnulívið var í í vestur heiminum. Eg undraðist hevði kanska nmngt við at trúgva honum, men tað víst seg, at hann fekk rætt Vit eru á veg inn í eina tíð við avmarkaðum tilfeingi oglíuðav peningrer til taks bæði ul vanlig fólk og ti fyntøkur, ið hava ymiskar verkætlanir í huganum. Vit kunnu kanska siga, at vit eru á veg aftur ul tey sonnu virðini. Tey sønnu virðini sum kanska vóru meira galdandi fyrr í Førovun enn tey eru í dag Tad avmarkaða tilfeingið hava okkara egnu fiskifrød ingar víst á í fleim ár. Tá ið Føroyar fluttu sjómarkið út á 200 fjórðingar. var hetta ju eitt tekin um, at vit greiðir yvir, at ikki var nóg mikið til av fiski, og at eft VØFU ht og metingar máttu gerast um hetta. Okkara egnu fiskifræðingar hava rópt varskó í nógv ár. Eisini aðrir fiskifróðingar hava rópt varskó, og vit kunnu siga, at sama mynd vísir seg yvir hevur í dag kring heimin Her hugsi eg um Grønland Kanada, Alaska, Island. Noreg. New Zealand og nnur lond. Øll eru tey í somu sum vit, við minkandi fiskiskapi og nógvum skipum og fiska virkjum, sum liggja still vegna vantandi ráveru Men vit hava ikki viljað lurtað eftir okkara egnu fiskifraðingum okkara serfrødingum, hóast teir eru á altj6da stødt, og hóast teir eru teir einastu stóðu egn Bjarti Mohr sum kunnu koma við skip aðum hagtølum og taltilfar: Talan er jú um met ingar. sum kunnu vera skeivar, bæði tann positiva g tann negativa vegin, og tað verður ongantíð annað enn metingar — kvalifiser aðar metingar. Eru meting arnar skervar tann positiva vegin, Lv.s. at tað er meiri fiskur ul, enn metingarnar vísa, so stendur væl til. Eru metingarnar hin vegin skervar tann negativa vegin, t.vs. attad er minni til, enn mett hevur verið og boðað hevur verið frá, so eru vit í einum trupulleika, sum vit kanska mugu brúka nógv ár um at koma burturúr. Tí mugu vit vera varin. Vit hava ikk: ráð at spæla við hesum lívsgrundarlagi okk ara. Men vit hava ikki viljað lurtað eftir okkara egnu monnum. Teir eru vorðnir skúgvaðir til viks Nu eru vit komnir hartil at vit mugu spyrjar danskar fiskifraðingar = óbeinleiðis um okkara fiskivinnu. Vit spyrja danir um hvussu stórar kvoturnar kunnu vera komandi ár. Vit annars mugu mugu spyrja danir um hvussu nógv vit kunnu veiða úr okkara egna sjógvi komandi ár. Harul eru vit komnir nú. Eg tvist ikki í, at donsku = fiskifréðingarnir eisini eru dugnaligir menn r kunnu á ongan hátt men tf men W« va somu fortrevtir sú i Sólarr na i ri hundrað ár VE rd eisti ' * Ci 5 nad yri uni Irað árum síða ivlia tey jondini, sum liggja fram við Norðsjónum og í Norð uratlantshavinum mettu, at tørvur eftirliti var á einum ávísum ICIS varð tí sett á Framburður krevur breytingar stovn og eru vit við í hesum felagsskapi Broyungarnar og aw markingarnar í okkara til feingi og avmarkingarnar í okkara møguleika fyri at læna pening koma at gera, at vit mugu skifta hugburð Vit mugu læra at hugsa eðr vísi, og fyrst og fremst mugu vit koma til ta stóðu, at vit trúgva upp á okkum sjålvi. Vit kunnu ikki áhald andi hugsa í nøgdum, sum ikki eru ul; vit kunnu ikki lata løtuvinningin og stutt skygnið ráða. Eins og bónd in hevur eitt avmarkað til feingi av jørð, djórum v.m., soleiðis koma vit í fiski Vinnum eisini at læra, at til feingið er sera avmarkad Robert Kennedy, sum var bróður John F. Kennedy, forseta í USA, segði eina ferð, at framburður er eitt vakurt orð. Framburður er eitt orð, sum øll kunnu taka undir við, men framburður krevur = broytingar og broytingar hava sínar fígg indar. Og hetta er sjálvandi em av frágreiðingunum uppá, hví framgongd og framburður tekur sína tíð Men hóast ógvusliga bak kastið, sum vit hava havt í Førovum tey seinastu 2—3 árin, so hevur ein framgongd verið og ein ávísur framburður. Broyt ingar eru eisini farnar fram, kanska ikki i merki til tað í tí dag avis hóast fólk øvur IKK hav i ' reið r | ØK i | í LONgdir Sú KOUST á CIsiIM er. Di Mjólkarvirk Búnaðar framleiða >>