týsdagur 8. august 1995síða 9

Nr. 148 — 8. AUGUST 1995 tíðindablaðið STI 9 allar bestu álvara á Fin skipaherur er á ferð Oe víðari sigur yrkjarin ? å » -. lað grenjar oe brakar í Rek burtur tann mjørka. sum » mastrabondunum køvir titt mu Allir ætla sær í somu havn il gott verk at fremja her Ove alt TYKIST at ganga av un sum std ti besta Og tó og ræðst ikki heldur, w Nu fara menn so smått at gølun er brótt fáa varhugan av. at her man — tå liv tit fær virði. tá leiðin fara at bliva heldur trongt er rett At steðga er vissi de vår Ju. megnarorð hjá skulalær Heldur blíva rebim tíkin aranum „Ut á Kukju niður Í dag halda vit „Summ Fyrst. fyrsta. so annað og uletu á Viðareiði“. Vinir og triðja kenningar hittast. Hesa létu Men alt í einum sæst. at leceja vit tað farna til vik hettar er ikki nóg mikið og huena okkum á besta hátt Roywnt verður at:fara vv Byedarfelagið hevur tað at sták“. Men tað endar bert vid bjóða. sum hóskar seg en samanstoyti hitlan byed í Feroyum. sur At ruðuleikin nærkast. er nu Viðareiði hlivið ein veruleiki Fofan at enda við t De tað stend it Hat it t 10 } nu er man bert farin at kor At. tå t I fara aft t ventrerå um at kanna rka væ nað tu eftir hvar frægast mar verða ki kk KOVMA OKKI it lenda i i í okku ri ru k tir Mir t ið k er mjukur ok At lenda ! í D men tað stå fx k t ið I | ø" Í tt Í > ; ! mar ye DpDa I IOA H star HH Van I i MEN. teir fingu einki } k kk Avbera vakurt veður var herda dagin, tå summarløtan varð sett er hið 1 ren ; Har út hggjå vrak menniskwæur Owe sjálvt í er stumparnir og flóta. O m byedafela ru ein > men fan at hella meg ul. at: Seinasta, eg sej ði. at lendiå bygdimar í Føroyum. hen veðrið batnar so líðandi menniskjut Seti fótur í bekk, leget árar í orsókin er ein heilt onnur har vit skulu liva og virka sítt sama små, inntil fyr tl Hesa søguna kenna vit øl Skuldi tað I 1. at t faa ou Ov lati meg nevna trig 2 jar er alment lendi ella lø í væl 100-árum síðu Her tørvast eingin stórt frá minsta ul mn á it Aftur sólin skal skina eftir havuðserundir unesjørd Hettar er tað Her, vit standa ilt t r ru við at sa okkur i kolsvarta kø Tann fyrsta er. sjálvt nógv lættari at bugva ntyri unnant 6 kk. já h i Førova ungdómur upp! Tin skapið á bygdini bygdim. skapa fyrttreytir og hoyrir til tá .n) Mugu íkki missa mótið tt At kalla fólk framtið imót Her er vítt til ve já og innad slíkt ma Men tað I ur til okk i i I (Gan tað kennast. vit stíga enn høvid var hjá hvørn ein Kann ert taka tað lei gomlu bylunga i farovingar. ikk: at mi A Ívara ættir á fot takan familju at stå á sim fjórða við mm Í t mur | LA Oe tað er Mløvand in De so setnasta ønndt í sama um eena kt purt í mót un | m staðfestu h H Wa part st hóast att eru i + va sån setning til nógvar smæmi sv hest góðu bygd tað er ruddadu (bokstavi KR tt i Ja Men spak } t | h Her k á nást vårt erk bvedir í Førovum., har alt val at fólk flyta ikki I dan | ma 1 tedra vi tað f TR nut ! i kh nað tframhald eitt so munand Í trynkað saman. Væl vitandi mun til so nógvar aðrastaðni nunaði. Mær er så ut itt J af 1 | h kal morgunsól røða eftir um, at:slíkt heyði sín hita Førovum. Og fer em ert — ORKUN igrytin, al ha hvort sum „andsperran“ freku nát ína jarmu“ við sær Mer vin Hið k y ka ) brukti | | vet | tinkar Takk fyri'? OT sømul Í { firmast e Ir i hin insal knast við il í þá velta sæt tt kutøð í : t I ikki Danial Lydersen a ei grid, Tad næsta, neyna mu. finna leiðina aftur I tað vita vit, hvussu tað gekk ). hóast byrðarna mer t halda bert fram, í er sjálv óðalsjórðin, sum er — Vidarerd Harga- Skaldið lynt 5 I verða øgvrhicar hjá ! tekkja eitt n i merkur. Hendan hegur kveður Í rún trívist best ngaramboðini ku | } á landi. Nu kres mestsum øll so vælsignaðar = har rótin rann síggja enn tann da ; ' kkum. sum ongantíð Viðareiði her er gott og væl wmd burtur Ut O mur har. ið móðu Her skuldu nógvar krettir | fyrr lætt at liva ímillum Garðar um vil akt hant Her renna orð Hans Mika m Viðareiðis bygd er at rópa tað og verður enn tan i. Víðarerð best 1 Tidirnar broytast wobsens fram Í va at hendan man verða dav í dag bert nytt ul sítt á øre tví kkum } Ti M n ) 404 har ha ímillum tær bygdir í Før uppruna endamál. So varð Her er gott at verða. Og tað Mam. byrjað ) I rt erk ovum. har tað er serliga gott eru vit ersini spardir fyn at: ynskja vit eisini al y í tvkk brovtast n her á landi ip og lætt at liva og virka í hava nakra óneyðuga togan um, sum eru komin al i Tad ga i stn d 1 í nu Fe hugsi ikki. at:tað er ti um dá Væleru tit Á ikk: longur. Og fara vit rr at fólkið er so nógv ødrvistd Og fyri tað triðja, sum Víiðareiðis = bygd um stutt aftur sum fyri bert i It ii ; nn aðrastaðni her á landi so bert framgongur av tí — hovnr ul tær gomlu uppruna rum Síðan, so kom rætt i ri hk á krinc alt Førøva land fram kemur hanr ir vom øer 3 i i vi Få í ; radar» stálví um toka var Her var eingin vandi. Tað var bara at stela við fullan ferð Tad er júst ein slík 51 Ingarmynd í si frammantyn mær. her tand lað er stormur undan Men ikk: verri enn so, at Danial Lydersen helt eina frálíka reðu stelinearlíkindimi eru av teim