hósdagur 24. august 1995síða 22

Góði Marius mamma KK habba, Firikur mr omma Góði Djåni > »yøsin á NSurgan« Góða Jensia Mjartalgå Minnie S H at skunda sær at gjalda Tad tykist. sum tað Hevur torført at sett seg verið k niður at:skriva orð niður á blaðum vinmannin Herluf Berthelsen, nú hann í vár legði árarnar inn Ikki untist mær heldur at vera til staðar. tá hann fór til gravar, ti aftur tå var verkfall og ikk: var kom and: hvørk: fram ella aft ur ur 1 Men í dag var ein serlig ar dåmur yvir degnum, tá Janus Mohr legði fyri við ni »Nu andar suð lafjarðar i i Tu Ørovsk ið skukli vera na nar. síðani sk Ju syna i g iæranæmingå i Ísroyskan dans og dans spæl Jú, soleiðis blen lundu vera Herluf hexði makt og vit Cr. v ma viku rðið í síni Cc gjørdu, sum vit vóru biðin Hetta var ein frálíkur túr ur, hildu vit øll hver til sítt A kórstevnum og í dansi plagdu vit at hittast. Men so tá ið Ljómur skuldi og so for ferðina til Ruslands, kom Herluf aftur inn í mynd Nr. 160 — 24. AUGUST 1995 i i tø i { i tra KKUM lans if kraine g cg á livglir un r erkabiskupurin Pitinim helt ul. Vat hildu bæði fyri. at sama gjørdi ngin kundi vita, um ikki kkurt gott kórstykki kundi komið burtur úr einaferð í tíðin: Í Russlandi fekk Herluf eitt hugskot. Ta seinastu ferðina, vit øll ótu saman á hotellinum, nevndi hann at hann fegin vildi hitta okkum øll aftur, hvat tað var, skuldi hann siga frá seinni Soein dagin í september nngir. og tað er Herluf hann takkar fyri sigur: >Ég havi nakað gerð. Hetta va uvand stórarberði. sum vardi í tr ir. men við tógvið stríð fingu vit 10 spøl aftur á fótur, og tá var Herluf feg in, hann vildi ikk: helma í fyrr bjargað tívern g Ikki stundir ul meira ta ferðina Ein túr áttu vit tilgóðar í Ljømi, tað var ferðin til Ís lands, tað fyrsta eg hugs aði var at fáa teir báðar Herluf og Albert við, nú høvdu vit øll havt tað so gott saman. Ju, hann læt sær ikki siga flein ferðir men aftur hesa ferð var vit hittust øll í Tá vit komu til enn alt var men vust verkfall Vágum sen seinast og Sandgerði. skuldu vit øll okkum sengurnar upp. Herluf og Albert híð aðu í toln:, til ell hini vóru komin upp á pláss. Og sum vit høvdu lovad, skuldu vit ansa væl eftir teimum báðum. Í ødrum endanum á húsunum var køkur og stort, tómt spisikamar, har løgdu vit tvær góðar madrassur og reiddu teimum báðum Herlufi og Alberti ból teir og oymikið var at tala um í friði g náðum Tlíðliga um m plagdi Heri prestur at smovggjå sær niður í køkin ul morgundrekka og pråt vid leita og fegnir vøru YEÐnarnar ent gott hesar skilamenn tururin sera áhugaverd ur og Herluf var ikki sein ur at koma suður ta ferð var €isir ku samanum og prátaðu um gomul minnir tur, var hann á sjukrahusir nå g Herluf farnir Eg síggi fyri mær cin nu Her g hurtar undir við sínum væl altíð metaligan miss luf ikk: er g kemur valdu orðum vóru væl umhugsað. Hann er ein av teimum, sum eg fekk so stóra virðing fyri g má takka mangar ferðir fyri at hann onkuntíð ditt aði sær at heita á meg við tí lítla, eg hevði at leggja afturat Friður veri við minnin um um Herluf sum Fámará, hin 20.08 1995 Karin Brattaberg Lýsingartorgið Allar lýsingar til Lýsingartorgið SKULU VERA SKRIVLIG- AR! Vit taka ikki móti lýsingum til Lýsingartorgið í telefonini, men vilja hava tær annaðhvort í brævi ella telefaksi. I sing- artorgið er i blaðnum hvønn tysdag, hósdag og leygardag SOSIALURIN, Postboks 76, FR-110 Tórsh vn Telefaksnummarið er: 14720 T— SK —