fríggjadagur 27. oktober 1995síða 6

tíðindablaðið Nr. 206 - 27. OKTOBER 1995 BL FANØ —— Bókmentavirðislenirnar Martin Næs: Hetta styrkir min åhuga fyri bokmentum í TøkKK » te » k % i K IKK k + K KU s k sr 1 at Ma hesi bók <býð så eð k KJAK T ne 1 1 r gar. fyrst og fre & við bókmentir. Hanr slíkar. sum á nema setir fram forvitnisligt tilfar á bókfreðiliga Hann ummælir bæ 1 økinur Si skald skaldskar yf ar bókment , g skap og verk um Hann sk mentan ur ólíkur hornum pg setir felagsligt og hep A dyggð m stø her hamn fram gagnmeting og eldhugaðar hugsjónir ur Áhugin fer at vaksa Í rødu síni segði Martin seg hann hevd ippiborid heidurin. Men hann takkaði fyri herða klappið og lovaði, at hetta fór at fáa hann at halda fram við sínum bókmenta liga arbeiði Min áhugi fyri og orðum er stórur vast ifT bókum mer hann fer at vaksa eftir hetta segði hanr Hann greiddi frá, at bók ligt arbeiði hevur tvey eyðker r Tað er eins igt og t ið # ir gt Men so € € ka g mir ga et egð år aft 1 » P dar i rt K € ið 4 } OK sav ] lag er í i teimur Ikki í orðabókini Nú so nógv kjak hevur ver > t i A KK AR Akra Dabók Me { tr Kk i he | Í é to Sk . í eg var og vitjað 85 ára gamla mamn beiggja í Vági stutt fyri at bókin kom út, spurdi eg hann. hvussu tað ovasta á eini flaggstong eitur Meinar tú við flagg knappin spurdi mammubeiggir Je eigi ein niðri í kjallaranum. Vilt tú eiga hann? Jú takk segði Martin. og fór norður aftur við knappi num pg vissun:i um, at flaggknappur er eitt gott feroyskt heiti Og mikukvøldid hevði hann flaggknappin frá mammubeiggjanum við sær á landsbókasavnið. og vísti hann fram Knappin sum var tann beinleiðis orsekin til, at Martin helt seg kunna gev a bók síni tað heitið fekk At enda las Martin eitt brot úr einari av greinunum í bók síni. Hon snúi seg m.a um ta viðferð, Føroyar og feroyingar hava fingið donskum fjølmidlum farnu hon Tað er tá førovingar hildið seg frá steður hava at tær sannastu og mest ærligu greinarnar er krivadar helt har 4 rður € at tað í gu 2, at vit : egna flagg Edward Fuglø: Tað vit geva ørnunum, fåa vit aftur Edward Fuglø fekk barna bókaheiðurslen Tors havnar Býráðs við teirr grundgeving 1 úr leikum á mynda- og leiklistaøkinum og hevur hegnisliga gjørt vart við seg seinastu árini Nevnin meitr myndabókina »BOk stavirnir« í málbuna Sigurð Joensens og við myndum Edwars merkisverda og av slíkum slagi. at at hon altíð fer at vera ein ásýniligur varði í okkara bókmen turne er at ha Vit fáa tað aftur Í rødu sina tosiði Edward ikki so nógv um sitt egna lístarliga arbeiði. Hann reddi í staðin um týdningin av. at vit hava okkara egnu myndabøkur til bør n Myndirnar eru tad, sum skal leiða bernini inn til tann heimin, sum liggur í bókum. Og tað er týdn ingarmikið, at vit geva teimum dygdarmyndir Nakað, sum kann geva teimum veruliga upplivilsi segði harn Og hann helt eisini, at stillar myndir - myndir bókum - hava nakrar fyri Orð: Sjúrður munir fram um teir himar yg tey videospøl, sum tað er so nógv til av í dag Í filmun um verður alt givið børnu num. Har er ikki so nógv at hugsa og fabulera um. Tær stillu myndirnar seta hin vegin nakað í gongd. Myn din er har. men handlingin skal hugsast liðug Og hann legði aftur at, at myndabekurnar, El nborg Lútzen gjørdi tekningar til góvu honum hesi uppliv ilsi, tå hann var barn og videospøl Styrkir identitetin Umframt tann persónliga týdningin fyri barni, so helt Edward eisini myndabekur hava tydning, tjóðskapar liga sæð Eru myndabekurnar føroyskar og snúgva tær seg um nakað bernini kenna aftur, so eru tær eisini við til at styrkja teirra tjóð skaparliga identitet, segði hann Ti er tað er ikki til fá nytis, sum vit gera fyri børnini. Alt tað, sum vit geva teimum, fáa vit aftur so ella so, segði hann Myndur: Kalmar | | Í ari P: Fyri meg er hetta ein í Kári P mikudagin fekk handaða virðislenina fyr fagrar bókmentir, var tað fr it » ut hor ard tir fyri plåt grundgt Ki k t 1 ut hann fær heið t starverk hansa 5 gt R m tað birtist í Vælferðar visum og Hinumegin rningvegir Við sangum sínum røkk ir Kári P alvíða millun ørovingar bæði heima og burturi. Sangir og yrkingar hansara eru kenslu- og vit borin fólkatónleikur, sum kastar ljós á menniskjað og og kor tess í samfelagnum og í samtíðini. Málsliga er u hetta livandi tekstir, vid dirvi og hugflogi. Tad gløgga eygað fyri korunum hjá teimum, sum ikki valda td arbeidarum og kvinn um - eyðkennir Kár a. Eisini tað svíðandi speiið mót vegis sjálvgóðskuni og sjålvsvikinum í samfelagn um; og ikki minst neistandi fynd og humor í viðferðini av trongskygni og upp gåvulyndi« Ovfarin Kåri Petersen hevdi ikki skrivad nakra rødu at halda å samkomuni Eg gjørdist so ovfarin tå eg fekk hetta at vita, at eg havi ikki fingið konsen trerað meg um at skrivað nakað, segði hann. Men tað er farið nógv gjøgnum mínar nervastreingir farnu dagarnar Hann vísti til Róa Patur son, sum einastaðni sígur at orðini eru sum smáir fuglar vit senda út, og sum síðani koma aftur til okkar a við hvessum klóm Mínir sangir eru komnir aftur til mín nógvum ymiskum líki. Men at teir fóru at koma sum fagrar bókmentir og ennta sum heiðursler tað hevði eg ikki trud, tá eg í 1960 unum byrjaði at skrivað Hver verður tunn næsti avbjoding spurdi eg. tå tey ringdu til nit Onkur teldudiskil Ella fóth indsliðið Onnur mugu meta um tað Men ! st hann Ikki her hugsað um teir sum fagr år bókmetr tá hann hevur krivað sínar sangir egði har seg ikki viljað seta seg upp imoti it nnur meta teir soleiðis Eg havi altíð hildið, at tá tú eitt listarligt arbeiði frá tær eðrum tað at meta um. Tu hevur ongan rætt til aftaná at koma og siga, at tað skal skiljast soleiðis ella soleiðis Tad mugu hini avgera Kári nevndi eisini ein íslending. sum var blivin illur um at verða kallaður skald. »Eg eri ikki skald, eg rockstjørna«, segði letur so gevur tu eri hann Men eg gerist ikki firtin av, at verða kallaður skald ella at verða heiðraður á hendan hátt. Tí lítillætni kann eisini vera eitt slag av arrogansu. Tað kann vera ein undirmeting av teim um, sum síga sína hugsan um tað, eg havi gjør t Avbjóðing Sæð í sterri hepi, so helt Kári P at virdislønin kanska eisini kann fáa týdning fyr í skaldskapin á okkara plátum Ein pláta er sett saman av tveimum pertum. Tað tónleikarliga og tað skald sliga. Tað hevði verið gott um henda virðislenin heyði kunnað verið vid til at vakt ansin fyri tekstunum eisini At enda segði Kári at hann bæði metti lønina sum eitt herðaklapp fyri tað hann hevði gjør i. og virðis iheitan okkurt afturat | tad ei wbjóðing fyri meg at taka ímóti hesum, segði hann eina im at gera Fer siði er