leygardagur 4. november 1995síða 9

Vikuskiftið 4. og 5. november 1995 SÆÐ -7 HOYRT ! Ein spurningur ov nógv - og ein ov lítið Síðani útvarpið fór undir vetrarskránna og senditíðin er longd munandi, hevur nógv åhugav ert og vælgjørt tilfar verið í útvarpinum. Bæði millum tær aftur vendandi sendingarnar, og tær stoku Reportasjurnar hjá Kára Durhuus um feroyingar sum fara niður at sita, hava gloppað dyrnar til ein viðkomandi og tydningar miklan part av føroyska samfelagnum, sum få vita nakað um. N akað av tí sum hendir aftanfyri leiktjaldið. Sum ikki kemur undir dagstíðindi, og sum tí sjáldan sleppur fr amat í fjølmidlunum Sovorðnar reportasjur hava nógv meira virði, enn tann áhaldandi streymurin av dagstíðindum, sum ofta bara hava tydning ta løtuna, tey verða søgd Dagin eftir eru tey avoldað og virðisleys Útvarpið hevur farnu tíðina lagt dent á annað og meira enn hesi dagstíðindi. Samfelagslig og men tanarlig evni hava verið tikin upp sum tema - og tað hevur gjørt tað nógv meira áhugavert at skrúva frå ÉN Fisini fyrilestrarnar hjå Bergi Hansen um samskifti og teir hjá Thorben Joahannesen um fólkaskúlan hava verið áhugaverdir Taka vit tíðinda Flateyri dám á vi Fyrst útvarpið, og síðani eisini sjónv arpi sendi fólk til Íslands. og hava givið fólki innlit í, hvat veruliga er hent Reportasjurnar hava sum heild verið góðar - mer Tað var tá Tórður Mikkelsen spurdi Íslendska forsætis eitt ógvuliga óheppið element v ar ímillum málaráðharran, hvat hann helt um tí innsavningår im førovingår vóru farnir undir órður visti helst, at rós til for ovingar var gott tilfar og so gjørdi hann tað stóra mistak at beinleiðis. at hanr til útvarpið lyrgja beinleiðis eftir tí. 5 estan tað sama kundi havt svarað sjálvur Har var ein spurningur ov nógv Men hósmorgunin var eir spur nin tvarpinum. Bjørn á Heygum var í studiinum, og mørdi greitt. at Ferovar ikki klára at gjalda uttar indsskuldina. Og tað mugu vit gera dønum greitt indir samrådingunum, segði hann Hvat nú um samráðingar nevndin kemur aftur við spurd ngum i Sigmar Bláberg 1 um teir koma aftur ongul í reyv, s segði Bjørn meðan hann ivadist — og tá hann ikki fann skað at svara leyp hann i politikar a-orðasavnið, og segði avgjørdur: »Ja so skulu vit sjálvir bretta upp um armar! So skulu vit taka sakina í egnar hendur 50 skulu vit visa, at vit er u til reiðar at gera tað, sum gerast skal Hann ljóðaði sannfør lur og avgjørdur á málinum nen hann segði eirik Fad lætti helst hjá Bjørn, tå Sigmar svaraði »takk vri«. Sendingin var liðug kt kann henda, tå tid er avmarkað i « í eið t I g Men reglar vera, at få í 4 Likaår tur og letst i få i få KOT t A » [| ha eðga 4 OK ! H k r % ' í i > > í + Sjurdur Skaale UMMÆLIÐ JÓÚSTINUS EIDESCAARD Eg veit ikki hver ið eigur heiðurin, rithøvundarnir Erling Poulsen og Torkil Beder, ella um tað er listamaðurin Edward Fugl ø, men tað eydnaðist teim um í hvussu er, at fáa eina ófrættakensa kenslu fram í mær og fyrstu tímarnar aftaná at eg hevði lisið bókina, so unnaðist eg ikki so væl longur í myrkri. Ljós ini vóru tendraði um kveldið, í døgunum sum komu og eg varnaðist hvort skav í húsinum Bókin »Mangt er< er ein kærkomin bók í atomøld ini, har ein forkláring skal finnast um alt sum fyriferst í lívinum. Bókin brýtur bur tur úr nýggjum og greiður frá einum evni, sum næst an hevur verið tabu á skrift í nýggjari tíð Uttan myndirnar hjá Ed wardi, hevði hon verið nakin, tí høvundar nir báðir hava valt, at gera stutt av tá teir greiða frá. Alt ov stutt, tykist við hvor t, tí søg urnar erv vóðar, at tær geva íblástur til aldar innan stutt søgusavn um tað nógva millum himmal og jørd sum vit ikki skilja ella vilja trúgva Men tað er neyvan av til vild, at høvundarnir hava valt at gera stutt av, tá teir greiða frá teimum ymisku søgunum. Tí talan er ikki um skaldskap. Talan er um hendingar, sum hava verið fólki fyri, høvundunum íroknað og fyri tey fólk, sum hava sæð ónáttúrligt, er ikki talan um pátrúgv, men um veruleika Sjálvur havi eg altíð verið varin at sagt, at tað fólk greiðir frá, at tey hava verið lygn. Eg var ikki jálvur hjástaddur tá tað tey Skuldi tað sjálvur einaferð fyri, er sóðu fór fram hent fór at il eg íggja onkran deyðan koma til min, so hevði hetta ivaleyst verið mest skak indi hending í lívi minun Og tå hevði eg verið ógvu liga fornermaður, hevði onkur sagt, at:tað var lygn % »% KOMI mangt t millum himmal og ro im vit einki svar eiga fyr Segurnar um huldufólk ini kenna vit oll. ley góðu huldufólkini eru næstar vorðin he imlig Men í bók ini eru eisini aðrar søgur, og tær eru heldur ikki so gam lar. Tað eru søgur um fólk fleiri eru enn á lívi, sum hava sæð deyð fólk komið til sín, hava sæð tey gingið húsanna millum, eisini umborð á skipi og ikki oll hava verið vinarliga sinnað Nú er tað álvara og óunni ligur lesnaður fingið nógv burturúr at lisið hesa Sjálvur havi eg bókina ust ti hon nemir vid eitt tabu evni. Sjålvur havi es verio sc heppin it Tork Beder var pe í bygd m ø var nå P D dópsvat t ha € ) if burtur frå m er hugnalig at lesa, medar eg hoyri mjúku røddina hjá Beder in Í Mroymdi ikki um sum smá drongur at prestur fekk enn er vitjan, hagani ong! vendur aftur Men, sum víst verður á so eru tað ikki øll sum síggja. tíbetur. Høvundar mir siga, at ongin sær ikki tolir at síggja. Og Erling leggur aftur at í ein viðtalu herfyri, at onki er í vegin við gudstrún teimum ið síggja Aftur til myndirnar. EN skal igantið skamimr eg eri tætt við, tá T« ile va rt frá oð vrenn eg fekk | ta tolk t í Lt 1 gerandisdag s > ónátt eið hevði virðing kt teknað og stend tá tey søgdu frá yvir inum, sum er satt eir leggja aftur at, at im myndina tað stendur einum og ir eru broytt hverjum í boði, at trúgv a tí 1 sæð mynd um her er sagt frá, ella lata men tey eru vera rædandi. To Eg eri ikki fólkalívsfroð við orðini hjá ngur og dugi tí ikki at meta I um at ongin im bókin »Mangt er< við sliga for g haldi royndin er væl im annað eydnað og fer vónandi at € { eggja oð at flaka tått r pl í jart SVST eldri fålk k x bæd hav i verið hh