leygardagur 18. november 1995síða 17

Næsta skarðið lá í 4600 metra hædd. Túrurin var ætlaður at taka fýra tímar Tað mundi vera nakað nógv gjørt av, hugsaðu vit, tå ið vit fóru niðan ta fyrstu brekkuna. Tað var eitt sind ur bratt, men vit ætlaðu at gera tað skjótari Tad brakaði í liðunum og veddarnir vóru stívir. Kalt var, so nú ráddi um at ganga seg heitan. Getan v ar breið og turr, so her var lætt at ganga. Um átta tíðina kom sólin fram og so gjørd ist brádliga heitt. Hóast hitastigini ikki eru høg, so kennist háfjallssólin væl heitari í hesi kláru luftini so sveittin fór skjótt at leka av okkum; tað var bara at blaka troyggjuna og kýta seg. Ferðaleiðarin og frans in, tann elsti í ferðalagnum vóru fremst, so tað var um at royna at halda seg tætt hjá teimum. Nakrir óvitar fylgdu eftir okkum við esl um og bjóðaðu sær at ber a okkum og viðfer ið upp Eftir tveimum tímum merktist tunna luftin væl Hjartað bukadi tað úr bringuni, og lunguni fingu ongantíð nóg mikið av luft sum vildi Í 4000 metra hædd Tað átti ikki at verið so strævið at gingið upp á eitt fjall, ið er 1600 metr ar høgt men tað eru hverki bein ella vøddar, ið gera munin Tá id vit komu upp móti 4000 metrum gjredist tað veruliga strævið, tí líkamið segði stopp! Tað var bert eitt at gera, ganga einar tv ey hundrað metrar, tíva eina lotu og so avstað aftur Tá ið tríggir tímar vóru farnir hildu vit, at nú var Tá ið tríggir tímar vóru farnir hildu vit, at nú var sloppið, men har kom ein brekka og ein aftur at Eftir fýra tímum vóru vit uppi á fyrsta skarðinum Har sat ferðaleiðarin og smíltist saman við fr ansan um Nú, var tað hart? Eg fekk ikki orðið upp, sum eg tiv aði Vit bíðaðu tveir timar Ferðalagið gisti í tjøldun Handlar og kioskir nýtast ikki at líkjast okkara. Her sita eini gómul hjún, sum selja sodavatn og øl til f áðrenn tey seinastu komu upp á skarðið. Tað vóru eysturríkarin og gentan hon gekk undir liðini á esli num, ið bar hann. Hann var bláur um bleikur sekkur Ferðaleiðarin gjørdi einki hóvasták burtur úr hesum Ætlaðu fólk sær á gongu varrarnar og sum ein mjel ferð, máttu tey royna seg sum best Harðasta takið var av Ferðin hinumegin skarðið var ikki strævin. Vit gingu í undanbrekku í teir tímar Tað mesta av vegnum vóru trappur og steinsettur veg ur. Stóru partur av hesum trappum nøvdu staðið í 500 ár og vóru enn sum fyrsta dagin. Vit undraðust stór liga á, hvussu teir kundu bera og laða hesar klettar nar við handamegi ugghtari sum frá leið Vit høvdu gingið 12 kilo metrar annan dagin og hetta kveldið vóru vit meira hugagóð, tá ið vit fór u í pos arnar. Kokkarnir høvdu eis ini boðið okkum ein eyka Vikuskiftið IL er" hh | Vikuskiftið Á myndini sæst, hvussu menniskju hav í bygt lendið í terassum, ein sog toftir hóast tallerk av súpan friði dagurin var tann besti. Harðasta strekkið var lagt aftur um bak, og hóast vit skuldu um tvey skørd í 1000 metra hædd. var landsl: :gið meira fjølbroytt og lættari var at ganga Ferðalagið var spjatt, og hver gekk í sínum lag Henda dagin var nógv at sig; ja. Bæði leivdir av terassum og toftir av små um inkabygdum og húsum ið høvdu verið nytt av fólki á varðhaldi ymsa staðni á getuni. Ein stórur partur av inkagetuni gekk gjøgnum frumskóg, ofta var bratt Ferð eftir ferð undr aðist tú á, hvussu teir høvdu bygt henda veg og hesar trapp urnar Klokkan fýra seinnapart in komu vit fram til stað, ið nevnist Winaywayna. Hetta var síðsta legan, áðrenn vit hildu leiðina fram til Macchu Picchu Við Winawayna liggja leivdirnar av eini inkabygd ið var útgrivin í 1945. Stórur partur av bygdini er bygdur upp í sama skapi sum fyr i 100 árum síðani. Har eru upp í sama skapi sum fyr i 406 árum síðani. Har eru nógvar vakrar terassur og vatnbrunnar. Vatnið varð leitt niður úr fiellunum Eg øj 21 1 » høvdu i ei fylt við tnið kur t K ta Eg £ i gØr hava havt eitt strævid liv sum jarðarbrúkarar frá morgni til myrkurs. Alt hev ur verið væl skipað, men stýrt við harðari hond av skyldmanni hjá inkakonganum onkrum Kokkarnir sleppa at borðreiða inni Í Winaywayna hava teir bygt eitt stórt gistingarhús Alt tilfarið er borið niðaná Eingin býr har, tí tey, ið ferðast henda vegin, vilja heldur sova í tjaldi. Kokk arnir sleppa tó at borðreiða inni á hotellinum fyr í okk um. Tá ið nátturðin er av gongur hatturin runt og vit geva teimum eitt eyka fyri stríðið Nógv hava ilt við at finna pungin fram. Hann liggur kanska niðast í ryggsekk inum, men tað verður hó ist alt til eina eyka dagløn til hvenn. Ein arbeiðsmað sindur ur í Peru forvinnur kanska einar 300 krónur um mán aðin Nógv verður prátað hetta kveldið, áðrenn vit fara gleða seg til at halda fram til Macch Silvur- brúdleyp 21. novemer kunnu Birthe og Magnus Olsen. úr Sør vågi, busitandi í Bjergby v Hjørring, halda silvurbrúd leyp. Dagurin verður hildin á Hotel Skaga 25. nov. í Hirtshals. Birthe er ættað úr Thisted | Læknavaktir | Tórshavn: Rana, tlf. 19520, leyg ardagin. Kaj Kalls berg, tlf. 13150, sunnu dagin Jenis av Hálvdan | 41490, | Magnus 23006 Eysturoy: Simonsen, tlf le } gardagin | á Stongum, tlf | sunnudagin Norðuroyggjar: | Magnus Magnussen | | Tf. 56400 Í 4 23 4 <=“ | Vágar: Tlf. 3 Suðuroy (norður): Tannlæknavakt Torshavn