leygardagur 16. desember 1995síða 10

k P k % k * 1 3 # MU. WA Hann hevði so vekur, blá eygu t K Úf LP Mad 3 hø [ kk “ KK 7 N % ;ð í 1 AT g ! år É an ikk ar, at 2( går ner sðurin hev K 3 got k í H i gø g ð hesurr i Kk sambar ð hana H Wilson gur % > i at han hev v ANN. sur ar g ð før skari gentu KKI K leggja ) n I seg hjá i raði kk KK i: g k % % i iK i % ex k # % kk t k k £ - kk Hon fall fyri bretskum hermanni í 1945: — Eg kendi meg ongantíð fremmanda Fólk tóku væl ímóti mær, tá eg kom higar. Eg havi havt góðan mann, og vit fingu fýra børn og eiga nú try ommubern, sum vit eru nógv saman við, sigur Hanna Wilson úr Havn, sum forelskaði seg í einum bretskum hermanni og flutti við honum til Bretlands eftir seinna heimsbardaga Harry. tí hann hevði so vek y sIgur Hanna Wilson skemtand Innkalladur aftanå studentaskúlan H um at utvega hermonnunum summarbúnar, men síðani vórðu boðini broytt Nú skuldu teir hava heit klæði Hermenn vístu ongantíð áður enn teir vóru komnir hvagar gekk Teir vístu ti av ongum fyrr fram leiðin nn einu náttina, tá teir ank raðu upp á Redini í Havn har naknr hermenn tøru ind. meðan hinir komu I ørvågs morgunin eftir Tå KOT i Ha nå i D ti býurir var nyrkalagdu su Harry Wilson. Han hart aáð n l . % | Før % í k % Þú 1 k Hjú W hvert ár í jun: mánaði í Før yum. og um vånd hava tey ofta verið sunnanfyri í heitu londunurn Juni mánaður er besta tíðin at ferðast í Førovum, tí tá er so vakurt heima, siga tey bæði Hanna og Harry Harry Wilson var í Havn mi eima tíð eftur at hann hevði hitt Hønnu. og hóast kríggið var av. so var hann framvegis í herinunm g tovddur at fara aftur ti Bretlands. Hann varð send ar ul Haha, har hann var tt af Skrivaði gentuni bræv hvønn dag t Ég var tå krambak vinna í Havnarbasannum á Vagl inum, men hevði lært eitt sindur av enskum, tá eg gekk á handilsskúlanum Síðani fór eg at:læra enskt hjá nunnunum. og tå gekst betur, sigur Hanna. Hon heldur. at enska málið er so ríkt. at hon ongantíð lærir tað ul fulnar Tí hevur Hanna gingið á skeið av og á all ánni í Bretlandimen ivast i. um hon nakrantíð verður utlærd havíeghsið ger sun CE | 4 g gvist is i Jug tå hav: hel nað mær málið korti ur Hanna Ww | ptembe }4f Ha W % % t i há » DAGNY JOENSEN KALMAR LINDENSKON Hann at fáa beina leið ul Førova bað pápa Honnu un dóttrina Teir tosaðu leingi sam an, og so var tað játtað og vit vórðu nngforlovad Mammanvar - bangin um dóttrina Tad var ikki so lætt hjá for eldrum mínum at góðtaka. tí eg var einasta dóttur og påpi vildi helst, at eg varð verandi í Førovum. Foreld ur mini vóru hetta, tí tey bæði í sínari tíð høvdu havt trupulleikar av at pápi mín var úr Hollandi og at mammu longdist so illa heimaftur, at tey noydd ust at búsetast i Feroyum Ti var mamma so bangin um meg, at eg fór at leing) ast, um vit fóru at búgva í Bretlandi, men bæði for eldrini dámdu so væl Harry og góðtóku tað Hanna Eftir hetta fór Hanna til Noregs at arbeiða hjá most IVaSsOm um Sigur sum hevði kurbad í stutt frá Lille ur síni Gjøvik hammer Tå hon hevå verið í Gis vik i hålvt ár. komu boðin: úr Førovum, at mamman varð vorðin sjúk, og Hanna for heim at passa hana Harry hevði etsini vitjað Honnu í Noregi. men nu var hann Bretlandi at:lesa til arkitekt Mamman doyði stutt eftir farin á universitet t Hanna var komin heim