fríggjadagur 29. august 2003síða 3

4 Nr. 162 - 29. august 2003 Nr. 162 - 29. august 2003 5 Væleydnað listaframsýning og óført hugnakvøld Seinasta fríggjadag læt listaframsýning upp í Ribarhúsi, og um kvøldið var hugnaløta í Mentan- arhúsinum. Tiltøkini vóru í samband við, at verkhúsið, Stíggjur, hevur virkað í 10 ár TILTØK Orð: Rúna Sivertsen runa@sosialurin.fo Myndir: Sigvør Nesá Autsiders art vekir størri og størri áhuga millum fólk, ikki bara her heima hjá okkum, men eisini úti í heimi. Listaframsýningin, sum seinastu vikuna hevur verið at sæð í Ribarhúsi í Fugla- firði, var ikki nakað undan- tak í so máta. Nógv fólk vitjaðu, og meiri enn helvt- in av verkunum vórðu seld. Tey flestu av teimum menningartarnaðu eru sera kreativ og halda seg framat. Tey duga at gleðast um tær gávur, tey nú einaferað hava fingið, hóast tær eru skerdar í mun til tað, sum vit halda vera tað full- komna. Veitslurómur Hesin dagurin, framsýning- in læt upp og veitsla skuldi verða í Mentanarhúsinum, var ein rættiligur veitslu- dagur hjá teimum menn- ingartarnaðu. Úr øllum landinum komu tey til Fuglafirðar, fyri at gleðast saman við vinum og kenn- ingum. Tað var formaðurin í MBF, sum segði nøkur orð og alment læt listaframsýn- ininga hjá Stíggi upp. Leiðarin á Stíggi, Poulina Johannesen, segði eitt sind- ur um verkhúsið og virkið har. Tá hon segði frá, at tey nú vóru farin undir at gera flettingarborð, helt Maria í Árnafirði fyri, at tey vóru "garrvill". Hetta fekk látur- in fram hesa annars stillu løtuna. Hugnaløtan í Mentanar- húsinum um kvøldið var ein sonn uppliving. Tá vit komu inn í for- høllina beint fyri klokkan sjey, var longu stúgvandi fult av fólki, sum bíðaðu at sleppa inn í veitsluhøllina. Asbjørn Eidesgaard, sum arbeiðir á Stíggi og er ætt- aður av Eiði, bjóðaði væl- komin og segði, hvat var á skránni fyri kvøldið. Hann skundaði sær at siga, at eftir døgurðan skuldi verða dans- ur, og tað skiltist, at dans- urin so avgjørt var tað, tey øll gleddu seg allarmest til. Tey, sum komin vóru komin úr Klaksvík, máttu innaftur áðrenn dansurin byrjaði, tí Dúgvan siglir seinasta túrin klokkan 23. Hetta var stórt vónbrot, og ikki var frítt, at okkurt tárið rann eftir kjálkunum. Men einki gjørdist við tað á hesum sinni - ólíkað tá koyrandi verður gjøgnum undirsjóartunnilin. "Tú bar mær ta sól, sum í skýggjum var goymd, tú bar mær boð um sjálvt lívið..", sungu Lis, John og Elisabeth Tey svinga væl - Lis og Magni Alfred Olsen, løgtingsmaður og Sigurð Simonsen, borgarstjóri í Fuglafirði, vóru við, tá framsýningin læt upp. Aftanfyri síggja vit Anthon, sum var millum teirra, ið komin vóru úr Klaksvík Frank og Vilhelm í góðum veitslulagi. Frank starvast á verkstaðnum, Vón á Argjum, og Vilhelm starvast á Stíggi í Saltangará Henrik Old er er so ónøgdur við Lands- verkfrøðingin í sam- bandi við ætlanina at gera tunnil ímillum Øravík og Hov, at hann fer at reisa mál- ið aftur á Løgtingi HOVSTUNNILIN Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eitt óheft felag skal kanna tilfarið, sum er komið úr fjallinum eftir royndarbor- ingarnar í sambandi við Hovstunnilin. Tað vil Henrik Old, løg- tingsmaður, hava. Henrik Old er formaður í vinnunevndini hjá Løgting- inum og hann hevur verið nógv uppi í arbeiðnum at fáa tunnil ímillum Øravík og Hov. Men hann viðgongur eis- ini blankt, at hann hevur ikki fult álit á Landsverk- frøðinginum í hesum sam- bandi. Landsverkfrøðingurin hevur skotið upp at gera tunnil nakað uppi í fjallin- um. Men so kom norska felagið, NCC, við eini met- ing, sum segði, at tað bar væl til at gera tunnilin nakað væl longri niðri á dalinum, sum er nógv tað besta fyri ferðsluna. Har hevur Landsverk- frøðingurin annars sagt, at fjallið er ov vánaligt at bora tunnil ígjøgnum, men síð- ani NCC kom upp í leikin, er gjørt av at gera royndar- boringar fyri at vita, um tað ber til kortini. – Tað, sum Landsverk- frøðingurin higartil hevur sagt um fyribils úrslitið av hesum royndarboringum, er so ørkymlandi, at tað ber illa til at hava álit á tí, held- ur Henrik Old, løgtings- maður. Hann sipar til, at Lands- verkfrøðingurin hevur sagt alment, at tilfarið í fjall- inum er avbera vánaligt, í hvussu so er summa staðni. – Hetta er ikki heilt í samsvari við tað, eg annars havi hoyrt, sigur Henrik Old. Hann heldur somuleiðis, at Landsverkfrøðingurin eigur ikki at lata so illa at frá fyrstan tíð av. – Tað hevur alla tíðina verið mín fatan, at Lands- verkfrøðingurin er ímóti at bora tunnilin niðri í dalin- um, sum NCC hevur sagt at tað ber til at gera hann, og sum er nógv betri fyri ferðsluna. Hann heldur, at tað kann vera ein orøk til, at Landsverkfrøðingurin mál- ar eina so svarta mynd av royndarboringunum. Henrik Old skoytir uppí, at álitið á Landsverkfrøð- ingin í hesum málið er ikki styrknað, nú hann hevur sæð, hussu leingi tað hevur tikið at gera hesar royndar- boringarnar. – Tíðliga í vár fekk vinnunevndin at vita, at tað fór at taka einar tríggjar, fýra mánaðir at gera roynd- arboringarnar. Vit fingu eisini at vita, at varð meiri ferð sett á arbeiðið við tveimum vaktum, styttist tíðin tilsvarandi. Men nú er næstan eitt hálvt ár farið og enn er arbeiðið ikki liðugt. Ætlanin hjá Løgtinginum hevur verið, at grótið úr tunlinum skuldi brúkast til nýggju samferðsluhavnina. – Men nú verður farið at koyra grót til ferjuleguna úr dalinum inni í Trongis- vági og tað er eisini við til at vekja illgruna um, at avgerð longu er tikin um, at tunnilin skal ikki gerast niðri í dalinum, sigur for- maðurin í vinnunevndini. Óheft felag upp í Henrik Old leggur afturat, at tað sostatt er trupult hjá honum at hava álit á Landsverkfrøðinginum í hesum máli. Hann vil tí hava, at eitt púra óheft felag eisini skal sleppa at kanna tilfarið, sum kemur úr royndar- boringum. – Hetta skal vera eitt felag á privata arbeiðsmarknaðin- um, sum er vant at bora tunlar, leggur hann afturat. Hann sigur, at á hendan hátt fær Løgtingið tvær meting- ar at halda seg til, áðrenn endalig støða verður tikin til, hvar bergholið skal vera, tí so hava teir bæði metingina hjá Landsverk- frøðinginum og tað frá einum óheftum felag at halda okkumt til. Henrik Old sigur, at so skjótt tað ber til, fer hann at reisa málið aftur í tingin- um, har hann fer at spyrja landsstýrismannin í vinnu- málum, Bjarna Djurholm, um hann ikki eisini er sinn- aður at fáa ein óheftan stovn at siga sína hugsan um tilfarið. – Hetta haldi eg er al- neyðugt fyri at jarða allan illgruna um, at Landsverk- frøðingurin málar myndina svartari enn hon er, tí at hann innast inni er ímóti at gera tunnilin har. Óheft felag skal kanna tunnil ímillum Øravík og Hov Tað vóru nógv, sum fryktaðu fyri, at tað fór at verða ruðulleiki í ferðsluni rundanum eystaru bryggju, tá ið nýggja Norrøna kom, men higartil hevur tað gingið sum smurt, sigur havnarmeist- arin FERÐSLA Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo – Tað hevur gingið av tí allar besta at avgreiða bil- arnar, sum skulu við Norrønu og Smyrli. Jónsvein Lamhauge er havnarmeistari í Havn og hann er væl nøgdur við tað, hann hevur sæð higartil. Tað hava annars verið mong, sum hava stúrt fyri ferðsluruðuleika í havnar- gøtum rundanum eystaru- bryggju, tá ið nýggja Norr- øna kom í sigling- og ser- liga tá ið nýggi Smyril eisini kemur. Nú er nýggi Smyril ikki komin enn, men tað, sum hann hevur sæð higartil í sambandi við bilarnar til og frá nýggju Norrønu, hevur so ikki loypt ótta á Jónsvein Lamhauge. Hann sigur, at hóast ferðslan er nógv økt, síðani nýggja Norrøna kom, hevur tað gingið avbera væl at avgreiða allar bilarnar. – Tað vóru tey, sum stúrdu fyri, at bilarðøðini fóru at standa langt niðan í býin, tá ið Norrøna skuldi avstað og helst, tá ið Norr- øna og Smyril vóru í Havnini ísenn. – Men veruleikin er, at bilarøðini eru ongantíð komin so langt niðan, sum niðan á vegin, sigur havnar- meistarin. Havnarmeistarin vísir á, at verkfallið gjørdi at ar- beiðið varð nakað seinkað og tí sá tað leingi eitt sindur ruðulleikakent út. Men nú tað er við at vera liðugt, heldur Jónsvein Lamhauge, at tað sær rættiliga væl út. Væl skipað Hann sigur, at orsøkin til, at tað hevur gingið so væl, er, at stór orka er løgd í at skipa ferðsluna væl sum gjørligt í sambandi við ferjurnar. – Nógv fólk stendur á parkeringsøkinum og veg- leiðir bilarnar. Samstundis er fleiri fólk sett í inn- skrivingina hjá Smyril Line, so tað hevur gingið bæði skjótt og væl at av- greiða bilarnar. Og Jónsvein Lamhauge stúrir heldur ikki so nógv fyri gongdini, tá ið nýggi Smyril er komin afturat. – Verður tað neyðugt, ber tað til at byggja parkerings- plássið út, sigur hann. Hvussu tað skal gerast, hevur hann onki boð upp á enn. Men ein møguleiki, sum hevur verið nevndur, er at leggja dekk í og at gera økið til eitt parkerings- hús í tveimum ella trimum hæddum. Kortini heldur Havnar- meistarin, at tað er av stórum týdningi ikki at leypa framav. – Tað er ongin orsøk at ovbyggja økið framman- undan. Tískil heldur hann, at fyri at skemma økið minst møguligt, eigur tað ikki at vera bygt meiri enn neyðugt og tí heldur hann eisini, at tað er ongin orsøk at byggja meir, fyrrenn trupulleikin vísir seg. Hevur gingið sum smurt í alt summar Nógv stúrdu fyri ferðsluruð- ulleika í Havn, tá ið nýggja Norrøna og nýggi Smyril komu. Nýggi Smyril er ikki komin enn, men fyrsta summarið við nýggju Norrønu, hevur tað gingið sum smurt C M Y K 5 4