mikudagur 10. januar 1996síða 8
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Gott nýggjár og takk fyri
góðar løtur í farna ari
ynskja vit hver sðrum, nú
tímaglasið er runnið fyri
1995. og byrjað er árið
1996 við ókendum møgu
leikum
Eg setti meg við telduna
nýggjársdag,
i eru kavaklødd, og
frostið enn hevur gjørt tað
ørligt at koma frá hus
pe U5
mi
nu
henda
fjøllin
im, við tí fyri eyga at gera
] tað, sum
Sjónvarp Feroya og Út
varp Feroya
kkum gegnum lurt og
Til leidsluna í Utvarpi-
num:
Tit hava eina stóra ábyrgd
viðvíkjandi sendingum til
smá bern, og hesa ábyrgd
rekja tit ikki nóg væl eftir
mínum tykki. Tað skal og
má vera innihald í barna
sendingum, og ikki, sum í
stórum parti av ti, sum
sent verður, tóm dag-
dvelja fyri at fylla út
senditíð
Útvarpið eigur at vera
medvitandi um, at tað
ættarliðið av bernum,
sum hevur ávísan aldur,
kemur ongantíð aftur til
betri sendingar í framtíð-
ini, gjørdar til teirra ald
ursbólk
Tað, sum fær meg at
vera so atlinningarsama
er alt møsnid, sum jóla
menninir hava latið út
tvarnið r ndir
iva á} Á
199;
Tað er bæði synd og
skomm, at útvarpið kr!
menn horeiggjå sær pura
fyrilitaleyst við tvassi utt
anum, at ni eru skegg
g Mlaklædi
Sandovarmålid SUIT
"
test ø Ler slår er
andi, et rðið eitt må 5
fylliorður
merking til, um gil fólk á
Sandi tosaðu so »snedigt
Tað er ikki neyðugt at
skrúva jólamenninar
sundur og koyra teir burt-
ur. Tverturímóti eiga teir
pláss, men skulu og mugu
fáa nógv betri semdir at
fyrireika sínar sendingar,
so skil eisini er uppii
Tað er eitt, sum eg komi
at hugsa um, og tað er, at
tað eigur at verða nógv
meira gjørt burturúr at
gera sendingar til ymsar
aldursbólkar, og at fak-
fólk, her hugsi eg um
pedagugar, lærarar og
sjónleikarar, gera tilfar,
sum er viðkomandi og
gjørt við kunnleika til,
hvat børnini ynskja
Fari at heita á útvarpið
at tit gera tykkum nógv
meira ómak, so børnin: ur
tykkara miðli fáa tilfar til
sítt dagliga hugmynda
arbeiði, sum er grundar-
lagið fyri menning til
árini, sum koma
Útvarpið eigur kanska
longu nú at fara í gongd
við at fyrireika komandi
ól við sendingum ur
og umsteður hjá børnum
Ferovum, har innihaldið í
sendingum er vala arbeiði
til menning og gleði fyri
stór og smá
Leikmyndin, sum sjón
leikarkvinna hevur gert
Gaarder, var
harafturímóti góð, men
eftir Jostein
møguliga fyri tey størru
myndum átti útvarpið at
gert fleiri av og gert sær
ómak viðvíkjandi lestri og
framburði
sum nýggjari tøkpi kann
nýtast at skape dám
Eitt annað, sum útvarp-
ð eigur at gera meira
burturur, er at
greinilig tíðindi um kom
andi sendingar, so skål: og
heim kanska kunnu fyr
reika børn til tað, sum út
varpið fer at senda Tað
eigur at verða gert
burturúr øllum føroysk
um upprunatilfari, so
kappingin við útlendskar
sjónvarpssteðir verður til
at liva við hjá útvarpi og
lurtarum
Nýggjársaftan var hug
vekjandi útvarpsprát við
telefonverksstjóran í far
loyvi. Her fekk lurtarin
enn eina ferð progv um
hvat ein góður spyrjar! er
førur fyri at gera
Tíðindamaðurin í hesi
sendingini hevur framúr
gávur at spyrja fólk nær
gangandi spurningar og
fáa frágreiðingar og prát
diliga er borið upp!
samstundis
im ty
Telefonverksstjørin
sum hevur havt tað buldr
A
farna ári, gav siði
liga og góða frágreiðing
ir, hann hevu V
rúðrið
Tað var nógv, sum lå
nes embætis
hjarta at siga !rá, g tað
eydnaðist væ Sera
tankavekjandi, nógv av tí,
sum hann segði frå
Kanska mest um tað stóra
siðalagsskiftið, okkum
føroyingum hevur verið
fyri seinastu árini
Eftir stendur ein mynd
av einum fólki, sum í áliti
á spyrjaran kanska fer
longur, enn hann sjálvur
vildi farið, so vítt spyrjarin
ikki dugdi hetta sjáldsama
spyrjikynstur
Í hesum sambandi er
vert at nevna, at fleiri góð-
ar sendingar av hesum
slagi hava verið árini
frammanundan, og vit
minnast tær við gleði
Eisini er onnur góð
sending, nú nýggjársaftan
er farin, og tað úrvalið av
føroyskum ténleiki av
lættara slagnum. Tónleik-
urin er onkursvegna tíðar
mynd og tíðarkensla
Annar tíðindamaður
bar hegnisliga fram stutt
ar viðmerkingar til legini
og var so hugnaligur, sum
hetta arbeiðið nú einaferð
gevur einum møguleika
til
Útvarpið eigur
OY
tíðindablaðið
sterri mun enn higartil at
hr í ' på Fferimmiin
bruka sin serliga fyrimun
at geva dam ti upplestur
. |
orðatónleik og hugsanir
þ t
sum vør
fólk sær hevur
tá ið tað fær møgulerka at
tosa eina mikrolon
Henda evkahjålp styrkir
hugflogid, og vit skilja tað
sagda betur
Hesar viðmerkingar eru
ns úr tí, sum er komið
tugs, og eg havi
als ikki havt høvi at hoyra
itvarpið hevur
hetta skal takast
við fyrivarni
ait, sum
mørt, sí
Til leiðslung í
varpinum:
Allarfyrst takk fyri send
ngina ur Arnafirði, sum
gav okkum nakað at
hugsa um. Bóndin var ikki
á nakran hátt uppgjørd
men vist: okkum
rik tilveran er, tå
band er millum hug og
evni
Løtan i seyðahúsinum,
tá ið bóndin fletti, og børn
ini uttanum tóku lut í
arbeiðinum, var serdeilis
væl endurgivin. Tú kundi
næstan merkja hitan og
roykin frá nýdripnu ærini,
og myrdatólið órógvaði
als ikki. Hetta varð hegn
isliga nýtt at siga okkum
frá hesi hendinga konu
sjón-
hvussu
sam
sum er heil í sínum
arbeiði
Sálmasangurin við
gerandi settur upp sum
mynd av høgtid sett upp
ímóti ti gerandisliga. Or
ulspælið gerdi getuna
vælsignaða
Tað stóð seinast á
skerminum, at ávísur tíð
indamaður
tion fyri tíðini, sum alla
tíðina er farandi við siðum
og skikkum, sum ofta eru
knýtt til ávís fó.k
Mátanum at síggja før-
oysku náttúruna og
menniskjuni í henni hev-
ur sjónvarpsmaðurin gott
eyga fyri, og summar
myndir við tónleiki undir
góvu áskoðaranum kenslu
av, at her býr eitt fólk,
sum hóast kreppur og
annað forfall fer at yvir-
liva
Jólaaftan høvdu tvey
barnasendingarfólk ung
fólk sur jólagestir í
studio, og hesum sluppu
tey væl frá
Hesi bæði, sum nú eina
tíð hava gjørt tilfar í sjón-
varpinum til børn og ung,
eru eftir mínum tykki góð
Tey klæða hvert sørum og
geva hvert ødrum pláss
fyri tí serliga, sum hver
sær hevur. Í hesum býr
rikidømi. - Eingin leikari
á palli ella skermi er
áhugaverdur, um hann
ikki alla tíðina gevur eðr
Nr. 6 — 10. JANUAR 1996
um við- og mótspæl
Upptøkurnar jolaaftan
vóru tekniskt ógvuliga
væl gjørdar. Tað serliga
tilriggaða studio var
meira professionelt, enn
tað plagar at vera, og tað
er eftir mínum tykki rætt
at gera slíkar ílegur. Held-
ur færri føroyskar send-
ingar við innihaldi, stíli og
røttum formi enn eina
rúgvu at fylla tíðina út
Kvívíkar skúli gav eisini
sendingini sítt, og var
tvåiligt, at bernini høvdu
fingið venjing, og at teim
im dámdi at vera við
Lærarin hevði sett sín
dám á innihaldið og form
Tímaglasið nýggjársaft
an sá eg frá byrjan til enda
og fari at gera hesar við
merKingaår
Tilriggingin av Lista
skálanum var góð í pørt-
um. Har vóru góð ting í
interigrinum, sum rgg
aðu stak væl, men so vóru
partar av ruminum meira
dilettantiskir, og kanska
var tað serliga, har sum
tónleikararnir vóru settir
Presentatiónin við til-
riggan av serligum nygg)-
årsdrykki var væl gjørd og
naturlig Tænarin gav
hesum lítla innslagi dygd
við at gera arbeiði sítt til
fulnar
Vertirnir eru eitt par,
sum hvert í sínum lagi
kann hugfanga áskoðar-
an. Tey hava trygga og
góða medferð sum vertir,
men tey skulu bæði vita,
at tað er meira áhugvert,
hvat tey kunnu fáa fram
úr gestum sínum, enn
hvat tey halda um seg
sjálv
Her skal lærast eitt-
hvert um tað serliga at
vera í projekterljósinum
Sjálv haldi eg, at tit skulu
hugsa meira um tykkara
andaliga frælsi at hjálpa
fólkum, sum tit hitta, til at
geva tykkum søgur, sum
tit ikki frammanundan
høvdu roknað við Tað
krevur av tykkum, at tit
sleppa úr tí forritaða stili-
num, har tit ikki rokna við
eðrum enn tí, tit framm-
anundan hava ætlað
Kortini tillukku við send-
ingini bæði tvey! Tit hava
áræði og hugburð at
mennast
Sendingin við innsleg-
um frá Gruggi gav áskoð-
aranum kenslu av, at her
eru yrkisfólk innan leik-
list, sum veruliga hava
nakað á hjarta Kortini
haldi eg, at hesir. ógvusligi
spæliháttur er mest
áhugaverdur, tå :4 hann
gevur ødrum spælistilum
eitt sindur av råsarum
Klaverundirspælið til
sangirnar, sum ein sjón
leikari sang, var framúr
gott, og sangarin er vaksin
leiklistarliga fleiri tumm
ar sidan seinastu nygg)
årssending i 1994
Tað er tydiligt, at her er
farið fram eitt miðvíst
leikstjóraarbeiði, sum
kvinnuligur = sjónleikari
eigur
Ein av yrkisjónleikarun
um hevur serligt hegni til
tað skemtiliga. Hon eigur
at gera sær ómak at hava
samband millum intellekt
og hjarta, tí annars fer tað
yvir í tað groteska. Stutt-
leikin er størstur. tá ið
áskoðarin fær hugsað eftir
at hava fingið slongt eitt-
hvert í høvdid, og tí eigur
skjótleikin hjá leikara ikk;
at taka yvir. Hesin sjón-
leikarin hevur ein sers
gøgnumførdan spælistil,
sum få her å landi duga, og
eigur hon møguleikar sum
få onnur
Hópurin er allur góður
og spæl teirra boðar frí
góðum
Framferslan hjá Caba-
ret Grugg er nakað av tí
mest professionella, vit
hava sæð á feroyska leik-
pallinum leingi Fari
kortini at biðja tykkum
minnast til hitan, hjarta-
sláttin og evnini at hug-
mynda. Tit mugu ikkreiga
lerkverkid einsamøll
Tónleikurin frå orkestr-
inum Moirae og Safir var
góður, men kanska ikki so
væl valdur til hetta slag av
sending Her liggur eitt
redaktionsarbeidi, har
vertirnir kanska lata akt-
ørunum i so nógva ábyrgd
av, hvat teir/tey hava hug
til at gera her og nu. Pråt-
ið við tónleikararnar var
gott og ótvingað
Innslagið við frásegu-
manninum á Eiði var onk-
ursvegna »crazy-«, men tað
fekk láturin fram
Sjónvarpið eigur tøkk
fyri, at tit royna nýggjar
leiðir
Myndirnar av Listaskál-
anum gamlaárskveld fara
leingi at standa á nethinn-
uni
Eg kann ikki lata vera
við at rósa teknikarunum
Tað sær út, sum at tit eru
komnir langt við tykkara
arbeiði, og stendur hesin
parturin fyri mær meira
og meira sum ein listar-
grein vid musikalitet: i
myndatøku og samanset-
ing
Sjónvarp Føroya má
onkursvegna hava verið
ført fyri at geva teknikar-
um umsteður at mennast,
tí tað fellur í eyga og oyra,
hvussu spennandi tiltek
verða legd út á skíggjan
uttan at taka yvir viðvíkj-
andi innihaldinum í send-
ingini, og her liggur møgu-
liga lykilin til manga góða
sending hjá Sjónvarpi Fer-
oya
Fari at ynskja okkara
loftmiðlum blíðan byr í
hesum árinum við denti
løgdum á, at tað eru børn-
ini, sum eiga framtíðina,
og tískil skal miðvíst
arbeiði leggjast har, sum
tey ferðast í tíð og stað
Tórshavn
hin 1. januar 1996
Gulla Øregaard
|
Í
Í