leygardagur 10. februar 1996síða 11

Hon syngur á pallinum: Mikudagin hoyrdist rødd hennara fyri ts fyrstu ferð i danska útvarpinum og sein astu tíðina hevur hon javnan verið at hoyrt í føroyska og útvarpininum. Vit hava tosað við 24 ár a vcomlu Sølvu Høj eaard, sum hevur lagt rødd til nýggju fløvuna hjá Beremonnum i Høj vanlig Men fløga hjá 24 ara gamla Seli gaard var em heilt venta ul fyri kortum ÍYri jú kom cinaå Bergmonnum ut og Sølva hevur lagt rødd ul teir flestu av songunum og nú er Selva kanppliga ikk: hver sum helst. Føroyingar hava tíkið hennara rødd ul sin, tað sæst á hvussu ofta hon er at hoyra í útvarpinum. Fólk ynskja at hoyra Selvu og Bergmenn Mikudagin var hon fyrstu ferð at hoyra í danska út varpinum og gongst sum hon og Bergmenn ætla, so verður hon eisini at hoyra í norskum og svenskum út varpi. Ætlanin er at syngja fløguna á donskum og svenskum. Og longu nú er Selva at hoyra í íslenkskum utvarpi Men Selva trínir eisini fram á palli saman við dansibólkinum Bergmenn og tá hon er heima í Fø rovum, syngur hon ersint sangin gaard Hon er dóttir Vitu og Sør n Højgaard. Tey fluttu nið ur fyri nøkrum árum síðan og Selva er eisini í dag bú sitandi í Danmark A tónleikaskúla Eg fór til Íslands og slapp inn á íslendska tón leikaskúlan FIH. Hetta er sami skúli sum James og aðrir føroyingar hava gingið á. Har tók eg sang sum høvudsgrein. Eg var bert tað eina árið á skúlanum. Tað gekk frålikt, men aðrar um støður gjørdu, at eg gavst, sigur Selva Højgaard Hetta árið í Reykjavík var eitt sera gevandi ár fyri meg. Ikki ert á skúlanum, men eisini uttanfyri. Eg sang í einum orkestri. Ég sang eisini á eini blues barr í Reykjavík á royndi eisin røddina á barrum, haf fólk áv getum kundu sleppa at royna seg. Hetta eru aðar Kartokec barr hon Er tað munur á at syngja fyri føroyingum og íslend ingum?' Tað er rættuliga stórur munur. Íslendingar sita og lurta og teir eru sera kri tiskir. Ti er neyðugt at leggja sær sera nær, tá ein syngur fyri íslendingum Syngur tú væl, so verður róst, syngur tú minni væl, so hoyrir tú eisini fyri tað Føroyingar eru nógv meira fullir. Teir krevja ikki so nógv. Teir ganga ofta bert og vála á gólvinum, men teir hava eisini lættari at koma við komplimentum, sigur Selva At syngja í Íslandi minnir nógv um at syngja á Café Natúr í Havn. Har sita fólk niðri og lurta, sigur hon Strævið lív Sólva byr sum Danmark. Men hon er løtuni fyri saman við Bergmonnum at pre sentera nýggju fløguna Sólva eigur eina sjey ára gamla dóttir Tað at syngja til kon sertir og í dansihølum hvussu riggar tað saman við einum vanligur privatlívið? Tað er sjálvsagt eitt stríggið arbeiði og arbeiðs tíðin er náttin. Eitt nú til dans, so byrja vit á pallinum eitt sindur áðrenn midnátt og vit eru ikki liðug fyrr enn klokkan fýra á morgni. Eg eri so heppin, at eig havi ein sera fittan sjeik, sum fer upp við dóttrini um morgunin og ansar eftir henni. Sjålv komið eg ikki upp fyrr enn eitt sindur út á dagin, sigur hon Hvussu kennist tað at neynt heima í hver rérsla verður VEI nanntolk:, tå fu 1iUu av langtandi I tu syngur til dans ella I stendur á palli til konsert? Tú venist við tað og tað er sjálvdan, at mannfólk eru „Óbehagilig“. Heldur hin vegin, teir koma við kom plimentum um mín sang sigur hon Selva lærir í løtuni til sangpetagok. Hon er í løtuni ikki í nøkrum tónleikabólki Eg havi dreymar um arbeiða við evnaveikum og tónleiki. Annars havi eg søkt um at sleppa inná kon servatorium í Keypmanna- havn. Helst á tað kongaliga og eg bíði spent eftir um eg sleppi inn. Tá eg gekk á tón leikaskúlanum í Íslandi, lærdi eg rættuliga at nýta bukvøddarnar og at nýta røddina rætt. Eg sang eisini nógv operasang. So hver veit, kanska sleppi eg á konservatorium, sigur hon Hvussu stóra ávirkan hevur tú á sangin, tá tú syngur í einum bólki, slepp ur tú sjálv at avgerða hvussu tu skal syngja? Tá talan er um at syngja saman við ødrum, so er neyðugt at laga seg. Men eg havi mina egnu nadd ag ec; nýti hana á mín hátt! Hita kann ein ikki hesa Ti avgeri eg sjáh hvæssu eg syngið Sólva verður heima í Føroyum hendan mánaðin út, síðan fer hon aftur til Danmarkar á petagoksk'l an Lítil ivi er um, at vi! fara at hoyra meir til eyðkendu røddina hjá Sølvu Hø gaard