mikudagur 10. september 2003síða 2
‹ fyrra síða allar 30 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
2
Nr. 170 - 10. september 2003
Nr. 170 - 10. september 2003
3
Í Hósvík fer Dansi-
felagið Fragdin nú
aftur undir at dansa
DANSIFELAGIÐ
FRAGDIN
Nú kvøldini gerast myrkari,
og kaldari gerst úti, fer
Dansifelagið
Fragdin
í
Hósvík, at fjálga um køldu
heyst- og vetrarkvøldini.
Dansað hevur verið í
Hósvík í fleiri ár, og fyri
einum
tveimum
árum
síðani fekk felagið so navn
og nevnd.
– Matilda og Tom Niel-
sen undirvísa í dansi hjá
okkum. Tey bæði hava
eisini undirvíst tey bæði
seinnu árini, sigur nevnd-
arformaðurin.
– Nógv vóru og dansaðu
í fjør. Bæði ung og gomul,
og tey koma allastaðni frá.
Bæði úr Havn, Norðstreymi
og úr Eysturoynni
Best er um tey, sum
koma, koma í pørum, tí
soleiðis skipar dansurin seg
betur, tí annars kann tað
enda við, at onkur stendur
stakur eftir.
Dansað verður av øllum
sløgum. Dansispøl, par-
dansir, valsur, rekkjudansir,
kvadriljudansir, polka og
allir møguligir aðrir dansir
eru á skránni í vetur.
Dansurin er í bygdar-
húsinum í Hósvík, og øll
eru
vælkomin.
Byrjað
verður aftur sunnukvøldið
28. september klokkan 19.
Dansað verður síðani hvørt
sunnukvøld frá umleið 19
til 21.
Til ber at tekna seg hjá
Ann Christiansen á telefon
422368/264820, Elin Da-
vidsen, tlf. 422291/265844
og Idu Hansen, tlf 422425/
213425. Kostnaðurin er
400 krónur parið.
Felagið Føroyskir
Sjúkrarøktarfrøðing-
ar bjóðar nú til fjórðu
Heilsu- og Sjúkra-
røktarráðstevnuna og
15 ára føðingardags-
hald við eini fjøl-
broyttari og áhuga-
verdari skrá
RÁÐSTEVNA
Solby A. Eliasen
solby@sosialurin.fo
Fjórða
sjúkrarøktarráð-
stevnan verður í døgunum
10. og 11. oktober í Norð-
urlandahúsinum. Og sam-
stundis heldur felagið sín
15 ára føðingardag.
Á ráðstevnuni verður
støðgað á og gjørt status.
Litið verður aftur í tíðina
fyri at síggja, hvussu fe-
lagið gjøgnum árini hevur
verið við í stríðnum at
menna vitanargrundarlag-
ið, fakliga samleikan og
góðskuna í sjúkrarøktar-
økinum.
Samstundis verður ljós-
kastarin settur á tær avbjóð-
ingarnar og teir møguleik-
ar, sum nútíðin og fram-
tíðin fara at bjóða.
Hendan ráðstevnan verð-
ur mett at vera eitt tað besta
høvi hjá limum at fáa
nýggja vitan og íblástur her
heima. Felagið sigur, at tey
við stevnuni geva sínum
limum eitt íkast til at skapa
nýhugsan og menning av
sjúkrarøktarfakinum.
Frá
felagnum
verður
sagt, at tey við ráðstevnuni
og føðingardagsveitsluni
vóna, at limir fáa dagar
sum
geva
"hvíld"
frá
strævna gerandisdegnum,
nýggja orku og íblástur til
at fara út aftur við.
Jana H. Dalsgaard er for-
kvinna í Felagnum Før-
oyskir sjúkrarøktar-frøð-
ingar, og hon sigur, at tað tó
ikki bara limir í teirra felag,
sum tørva íblástur í dagliga
yrki sínum við stórum og
smáum spurningum innan
heilsu- og sjúkrarøkt.
– Tí bjóða vit eisini øðr-
um fakbólkum, arbeiðs-
gevarum og politikarum
vælkomnun við á ráðstevn-
una, sigur hon í innbjóðing
sínari.
Fjølbroytt skrá
Ráðstevnan er sum sagt í
tveir dagar, og hon býður
upp á mangt og hvat. Byrj-
að verður fríggjadagin 10.
oktober við gudstænastu í
Dómkirkjuni við Sonju
Klein, presti. Síðani verður
døgurði á hotel Hafnia.
Síðani verður hildið fram
við ráðstevnuni. Jana H.
Dalsgaard setur stevnuna,
og ráðstevnuleiðari báðar
dagarnar verður Bjørt Sam-
uelsen, journalistur.
Gjøgnum dagin verða
fleiri fyrilestrar um millum
annað kunnleika og menn-
ing innan yrkið og nýrák og
røkt. Eisini verður nakað av
skemti og hugna á skránni
hendan dagin, sum endar
um fimmtíðina.
Leygardagin byrjar ráð-
stevnan
aftur
klokkan
níggju. Og tann fyrra-
parturin fer við fyrilestrum.
Seinnapartin verða fleiri
áhugaverd evni á skránni.
Millum onnur verður eitt
innlegg við einum avvarð-
andi um, hvat brúkararnir
siga og eitt panel við um-
boðum frá Mentamála-
ráðnum,
Heilsumálaráð-
num,
Almannaráðnum,
Sjúkrarøktarfrøðisskúla
Føroya, Landssjúkrahúsin-
um og Felagnum Føroyskir
Sjúkrarøktarfrøðingar.
Eftir ein fyrilestur við
Jógvani Fríðriksson, presti,
um Etikk og samskifti við
einstaka sjúklingin, endar
Jana H. Dalsgaard ráð-
stevnuna, Sjúkrarøktin á
vegamóti.
Kunngjørt verður, at okkara elskaða mamma,
vermamma, omma og langomma
OLIVIA CARLSSON
Tvøroyri
andaðist á Suðuroyar Sjúkrahúsi
leygardagin 6. september, 86 ára gomul.
Kistan fer úr kapellinum í kirkjuna mikudagin
10. september kl. 18.00.
Jarðarferðin verður hósdagin kl. 13.00.
Familjunnar vegna
Irene, Ben, Onita, Ovin og Ivan
Sjúkrarøktin á vegamóti
Dagarnar 10. og 11. oktober
verður fjórða Heilsu og
Sjúkrarøktarráðstevnan í
Norðurlandahúsinum.
Forkvinnan í felagnum, Jana
H. Dalsgaard bjóðar øllum at
verða hjartaliga vælkomnum
Fara nú aftur at dansa
Aftur í vetur fara hósvíkingar at skipa fyri dansi, og verða tað aftur Matilda og Tom Nielsen,
sum fara at standa fyri undirvísingini
Bárður Enni, stjóri á
Heilsufrøðiligu
starvsstovur, hevur
áður virkað undir
eini skipan við av-
riksløn. Skipanin er
hørð, viðgongur
hann, men hon er eis-
ini mennandi og
spennandi. Hon kann
setast í verk í Føroy-
um, men so skal nógv
orka setast av, heldur
almenni stjórin
AVRIKSLØN
Ingi Rasmussen
ingi@sosialurin.fo
Skal tað gerast, so skal tað
gerast ordiligt.
Orðini
eigur
Bárður
Enni, stjóri á Heilsufrøði-
ligu starvsstovu, nú orða-
skifti um eina nýggja lønar-
skipan er í hæddini. Áðrenn
Bárður Enni gjørdist stjóri
á Heilsufrøðiligu starvs-
stovu, arbeiddi hann fyri
helvt av 90-árunum hjá
medisinalfyritøkuni NOVO
Nordisk, sum hevur avriks-
løn fyri øll starvsfólk. Frá
ovasta leiðara og heilt niður
á gólvið.
– Skipanin var góð.
Málini fyri hvørt starvsfólk
vóru sett fyri eitt ár í senn,
og eg upplivdi tað ógvuliga
positivt. Tað var ótrúliga
spennandi og eggjandi, at
tú vart mettur fyri tíni
avrik. Tú setti tær sjálvum
mál saman við leiðsluni, og
møguleiki var fyri at fáa
nógv eyka í løn. Tað var
kanska hart, men eisini
rættvíst, sigur Bárður Enni.
Tveir streingir
Skipanin hjá NOVO Nord-
isk kallast APIS, ið stendur
fyri Annual Performance
Improvement System. Nøk-
ur mál verða sett fyri hvønn
einstakan persón í risastóra
felagnum fyri hvørt ár. Tað
verður gjørt við eini starvs-
fólkasamrøðu.
Talan er um tvey sløg av
málum: Forrætningsmál og
førleikamál. Forrætnings-
málini snúgva seg um ítøki-
lig úrslit, sum skulu náast.
Førleikamálini eru bleytari
og snúgva seg persónligar
eginleikar, førleikar, ábyrgd
og annað.
Hjá leiðsluni kundi eitt
forrætningsmál vera, at
felagið skuldi vinna ávísan
part av marknaðinum á ein-
um ávísum øki. Síðan var
farið niður ígjøgnum deild-
irnar og krøv vórðu sett til
hvønn einstakan.
Soleiðis kann eitt mál
fylgjast gjøgnum skipan-
ina, og avgjørda kravið er,
at ein menning alla tíðina
skal henda. Fyri at røkka
málunum kann vera neyð-
ugt, at leiðslan setir pengar
av, so førleikin verður
skaptur at røkka málunum.
– Eg fekk eitt forrætn-
ingsmál, sum eg ikki hevði
førleika til at gjøgnumføra.
Eg fekk læring á økinum,
so eg kláraði uppgávuna.
Sostatt er hetta ein give-
and-take skipan, sum er
mennandi bæði fyri ar-
beiðsplássið sum heild og
tann einstaka, sigur Bárður
Enni.
Hørð skipan
Skipanin var ikki fyri sartar
sálir, viðgongur Bárður
Enni.
– Skipanin var hørð, men
opin og rættvís. Endamálið
við skipanini er, at hon skal
føra til framburð. Tey, sum
ikki megna málini, sum eru
sett, verða sett undir lupp.
Tað fingu tey at vita, og
avleiðingin kundi vera, at
veik lið vóru uppsøgd, sig-
ur Bárður Enni.
Í árligu starvsfólkasam-
røðuni varð mett um avrik-
ini síðsta árið og samstund-
is verður næsta árið sett í
kortið.
– Hevði tú gjørt eitt gott
avrik í einum ári, kundi tú
fáa frá einari upp í fleiri
mánaðarlønir eyka. Nøkur
skoraðu kassan, men hin-
vegin merkir tað sjálvandi,
at nøkur fingu minni í løn.
Um onkur kendi seg órætt-
víst viðfarnan, so kundu tey
fara longur upp í skipanina
við málinum, sigur Bárður
Enni.
Tað ljóðar sum ein skip-
an, ið elvir til sjálvdrátt,
men Bárður Enni leggur
dent á, at fyri at tú skuldi
megna ávísar uppgávur, var
tað eitt krav, at tú gjørdi
nýtslu av øðrum fólkum við
ávísum førleika. Sostatt var
eisini talan um at upp-
byggja
samstarvsbólkar
fyri at náa málunum, sigur
Bárður Enni.
Orka setast av
Skipanin virkaði væl, held-
ur stjórin á Heilsufrøðiligu
starvsstovu, og hann dugir
ikki at síggja, hví tað ikki
skal bera til at gera ein
føroyska skipan, ið byggir á
somu prinsipp. Men tað
skal gerast ordiliga.
– Skal ein slík skipan
virka, skal nógv orka setast
av. Fólk hava 1000 onnur
ting av taka sær av, og tí má
orka setast av at fyrireika
eina skipan við avriksløn.
Skal ein slík skipan virka,
skal onkur alla tíðina
menna hana. Tað er alneyð-
ug, at menning av tí ein-
staka er innbygd, og at
gjøgnumskygni er í skip-
anini. Annars er tað ógjør-
ligt, sigur Bárður Enni.
Sambært Bárði Enni skal
samlaði
lønarsummurin
ikki økjast, fyri tað um
farið verður til avriksløn.
Tað merkir, at skulu nøkur
fáa meiri, mugu onnur fáa
minni. Tað er eisini neyðugt
at gera sær greitt, hvat skal
henda teimum, sum ikki
megna krøvini. Skulu tey
sigast upp?
– Tað kann vera ein
avleiðing. Men vit mugu
ikki síggja trøll á alljósum
degi. Sum starvsfólk kanst
tú altíð siga, at tú ikki vilt
røkka einum máli. So fært
tú bara tað minni í løn.
Skipanin skal eisini inni-
halda møguleikar fyri at
skrúva niður fyri blussin-
um, um serlig viðurskifti
gera seg galdandi orskað av
børnum, sjúku ella líkn-
andi, sigur Bárður Enni.
Ein eggjandi løn
Avriksløn er hørð, men opin
og erlig, sigur Bárður Enni,
stjóri á Heilsufrøðiligu
starvsstovu, sum sjálvur
hevur roynt skipanina
Mynd: Jens K. Vang
Karsten
ivast í
avriksløn
Summi fáa meira
og onnur minni í
lønarposan fyri
sama slag av ar-
beiði. Spurningur-
in er, um tað er
rímiligt, sigur Kar-
sten Hansen,
landsstýrismaður
AVRIKSLØN
Ingi Rasmussen
ingi@sosialurin.fo
Orðaskiftið um nýggja
almenna lønarskipan er
gagnligt, sigur Karsten
Hansen,
landsstýris-
maður við fíggjarmál-
um, men hann sær bæði
fyrimunir og vansar fyri
sær.
– BLF hevur lagt fram
nakrar leysar tankar um
avriksløn. Einki ítøkiligt
uppskot er komið fram,
og tí ber illa til at gera
ítøkiligar viðmerkingar.
Tó haldi eg, at tað sjálv-
andi skal loysa seg hjá
almennum starvsfólkum
at gera góð avrik. Vit
eiga at bøta um effektiv-
itetin, og hitt almenna
eigur eisini at royna at
fáa dugnalig starvsfólk
at støðast. Spurningurin
er tó, um hetta gerst við
avriksløn, sigur Karsten
Hansen.
Ein nýggj lønarskipan
má vera rættvís og rími-
lig, og tað ivast hann í,
um avrikslønin er.
– Avriksløn ber í sær, at
summi fáa meira og
onnur minni í lønarpos-
an fyri sama slag av
arbeiði. Spurningurin
er, um tað er rímiligt,
sigur Karsten Hansen.
Aðrir partar av avriks-
lønini
hóva
honum
heldur ikki serliga væl.
– Tær sonevndu avriks-
puljurnar fara helst at
økja um almennu lønar-
útreiðslurnar. Trupult er
at máta og at meta um
avrikið hjá hinum ein-
staka, og avriksløn kann
als ikki brúkast fyri
summar
starvsfólka-
bólkar. Eisini eru nógvir
av stovnunum og al-
mennu arbeiðsplássun-
um í Føroyum smá, og tí
kann vera tungt at seta
avrikslønarskipanina í
verk og umsita hana,
sigur Karsten Hansen.
Hinvegin er landsstýr-
ismaðurin sinnaður at
kjakast um at endur-
nýggja lønarskipanina
og gera hana meiri indi-
viduella. Men tað er ikki
løtuverk, sigur hann.
C
M
Y
K
3
2