mikudagur 27. mars 1996síða 19

Nr. 61 — 27. MARS 1996 tíðindablaðið ný Í | [FI 19 Bíblian — Tær heilagu skriftirnar Onkur hevur sagt, at Bibl- jan er sum ein leyva, lat hana verja seg sjálva, eingin kann gera tað betur, enn hon sjálv. Hevur tú lagt til merkis hvussu nógv, ið Bíblian talar um seg sjálva. Tad er ein rúgva av skrift stødum, sum tala um skrift ina. Í 2. Timoteusarbrævi 3 kapitli vers 14-17 lesa vit hetta: „Men verð tú í tí, sum tú hevur lært, og sum tú ert vorðin sannførdur um! Tú veitst jú, hver ið hevur lært teg tað; og tú kennir frá barni av hinar heilegu skriftir, sum kunnu gera teg vísan til frelsu við trúnni á Kristus Jesus. Oll skriftin er innblást av Gudi og er nyttulig til lærdóm, til sannfering, til rættleiðing til uppfostran í rættvísi, so gudsmenniskjað kann verða fullkomið, ført fyri at gera alt gott verk.“ Hver takksom eiga vit ikki at vera, at vit eiga skrift imar, vit eins og Timoteus kenna tær frá barni av. Og Paulus sigur: Øl skriftin er innblást, her er einki at fara villur av, lat ongan taka hendan grundvellin undan okkum. Paulus sigur í Efes- usbrævinum, kapitli 2 og versi 20: tit, sum uppbygd eru á grundvelli åpostl- anna og profetanna - og hornsteinurin er Kristus Jesus sjálvur.“ Ja, Harrin útvaldi sær teir heilagu menn í forðum, profetarnir og ápostlarnar, hygg hvat hann sigur í 1. Pætursbrævi, kapitli 1 og versini 10 til 12: „Um hesa frelsu var tað, profetar granskadu og rannsakadu, teir, sum profeteradu um náðina, id tit skuldu fáa. Þeir granskaðu, hver ella hvussu tíðin var, ið Andi Kristusar, sum í teimum var, vísti á, tá ið Hann frammanundan vitnaði um líðingar Kristusar og dyrdina aftand. Og teimum varð opinber- að, at tað var ikki sær sjålv- um, men okkum, teir tæntu við hesum, sum nú er tykk- um boðað við teimum, ið hava kunngjørt tykkum evangeliið í Heilaga Andan um, sum sendur varð av Himli - hesum, sum einglar tråa eftir at skoða inn i." Og hygg hvat Harrin sigur við t.d. Jeremias tá ið hann kallaði hann: Kapitul I vers 4-5: „Orð Harrans kom til mín; Hann segði: „Áðrenn Eg myndaði teg í m6durlivi kendi Ég teg, og áðrenn tú komst út úr móðurfangi halgaði Ég teg; til profet tjóðanna setti Ég teg.“ Jú, sanniliga er grundvøll urin góður. Ein rópar út í Sálmi 119, sum er ser- merktur í ikki bara at vera longsti kapitul í Bíbliuni, men eisini í tí, at har í næst an hverjum versi verður sipað til orð Harrans: Boð tíni, vitnisburðir tínir, fyri skipanir o.s.fr. har rópar hann út, tá ið hann er kom Vindvinningu Fremsti vindmylluframleið vark útflytir f g Amerika Fyri tredivu árum byrjaði síðar tá framleiðslan vóru trupulleikarnir stóri men sum sagt verður: »Øll byrjan er torfør« Harafturat stóru kolfyrdu elverkini ikki góð taka. at vindframleiddur streymur nakrantíð kund gerast kappingarførur Undangongumenn vóru smiðir. smávirkir og hug aðir einstaklingar, sum bardust fyri at skapa áhuga fyri reinari, vindframleidd ari orku hjá einstaklingum politikarum og myndug leikum Fremstur undangongumenn er Preb en Maegaard, sum eftir mong árs bardaga fyri sir um hugsjónum setti >= Nord stjydsk Informationscent er Ihv ås Mus iður har vildu millum hesar og er un allar heim ker dur har sun pressuni frá, at danskar nýtiligar í Før tola ikk: førovska vindferð segði hesin vitandi maður Macgaard frætti flenti og spurdi, hver ið heyrði ætlað myllur vor tt seta myllur ið verða nýttar í Danmark upp í Føroyum? Myllan verður lúka krøv, ið henni. har hon skal verða Hetta einskilda kravið høvdu SEV stjórin og nevnd ikki skilt. Um tað var tí teir høvdu ov stóran skund, ella teirra kanningar ikki vóru av vindorku, men av onkrum um var meira áhugavert Kanska var hann mismælt ur Føroyski veruleikin í dag er, at vindorka framvegis ongan áhuga og týdning hevur fyri SEV el-monopol ið gjørd at verða sett sum fyri teim Summarið 1995 læt Sønderjydsk Højspænd ingsværk« 39 myllur á 600 kilowatt. sum teir eiga Ribe, byrja at mala IV Arsfran Aslar hjå hvørjar n rum ] million k tttimar, sur f I haldun Tá hv } 3 ' i unna 1 vru k Tað | t ) 1 ppal i tå tir Øs | undir | tórar risamyllu ” Myllurnar standa å fløtu væl fyri vind Sum royndir hava verið og sum demokratisk: at burdurin er, hevur henda fråsøgnin neyvan nakran á huga fyri SEV stjórn og nevnd Tó kanst tú vóna, at:hjósið pinberast teimum, tí vita, at tað hend ut blind hana finner kor Kanska dtokra0 føroysk tarir H ina inn I 1å k 1 k þ} k St { vi Karl Nolset in stívliga í helvt í sálmin um: „Sum orð Tíni eru góm- um mínum set! Teyeru set ari enn hunangur munni mínum!“ Fad er undrunarsamt, at henda bók, skrivað yvir umleið 1600 ár, av so mongum ymiskum monn- um, lærdum sum ólærd- um, summar kenna vit nakað til bakgrundina hjá, aðrar kenna vit einki til. Hegir lærdir menn, sum td. Dániel, Paulus og aðrir, prestar, fiskimenn, hirðar 0.s.fr. alt tó samansjóðað í eina eind, hví? Ti Heilagi Andin stendur aftan fyri, hygg at 2. Pætursbrævi 1,21: „Tí aldri er nakað pro- fetorð komið fram av vilja menniskja; nei, drivnir at Heilaga Andanum talaðu heilagir menn Guds.“ Og í Paulusar brævi til rómverjar kapitli 3,1-2 lesa vit at skriftirnar eru lætnar jødunum upp í hendur: „Hvat hevur tá Jødin fram um? Ella hvat nyttar um skeringin? Nógv á hátt! Fyrst og fremst tað, á orð Guds eru litin teimum upp í hendur leir síga tað sum hava granskað, at tað « ótrúligt, hvat nøjaktigheit ið skriftirnar eru avskri aðar við. Vit gjøgnum fleiri 100 ár vórð skriftirnar bert avskrivað við hond, við tað at prent lístin ikki var uppfunnin Jú, skriftirnar eru lætnar jødunum upp í hendur, og teir hava av sonnum gjørt sítt arbeiði væl. Ég hoyrdi einaferð ein mann siga, at hverja ferð teir komu til navnið Harrin ella Jehova undir avskrivingunum, so vaskaðu teir sær um hendurnar. Slíkan heiður vístu teir hesum stóra navni. Men hygg so eftir hvat Dávid sigur í sálmi 138,2: „Ég tilbiði, vendur móti heilaga templi Tínum og meir enn ellum prísi eg navni Tínum fyri náði og trúfesti Tína; tí dýrt hevur Tú gjørt orð Títt, meir enn alt navn Titt.” allan r næstar Vita JÚ it Ja, dyrt hevur tú gjørt orð títt, meir enn alt navn títt Ja, lat okkum seta orð Guds høgt, lat ongan og einki fáa tíkið hendan trygga botn undan okkum Skulu vit fara at velja fulla bókasavni, nei als íkki Lat okkum nu fara í ift enn til skrift hyggja eitt teir stór uds mé Harrin Jesus sjálvur hava sagt. I 1. I Dr k itli 2 og ve 1 , rá heri! på freisu Í Apostlasøguni 24,14 sigur gangi eg við fyri tær, at eftir Paulus Men tað ti vegi, sum teir kalla villu- flokk, tæni eg so Gudi fedra mina, at eg trúgvi øllum ti, sum skrivað er í lógini og profetunum.“ Og hvat sigur Jesus sjálv- ur? Í Jóhannesar evangeli- um 10,35 lesa vit hetta: „Hevur Hann nú kallað teir gudar, sum orð Guds kom til — og skriftin vikast ikki Lat okkum eisini hyggja eftir hvussu Jesus gjørdi tå ið hann var freistaður. Vit verða eisini freistað og tað stendur, at hann varð freistaður í ellum á sama hátt sum vit, tó uttan synd. Djevulin kom til hansara og freistaði hann. Um hetta lesa vit í Matteus 4,1-11: „Tá varð Jesus av Andanum leiddur nidan í oydimørk- ina at verða freistaður av Djevulinum. Tá ið Hann nú hevði fastað 40 dagar og 40 nætur, hungraði Hann til endan Tá kom freistarin til Hansara og segði: „Ért tú Sonur Guds, so sig, at hesir steinar skulu verða breyð" Hann svaraði: „Skrivað er: „Menniskjað livir ikki bert av breyði, men av hverjum orði, ið út gongur av munni Guds.“ Tá tók Djevulin Hann við sær til hin heilaga stað, setti Hann á takbrún tempulsins og Hann: Ert tú Sonur Guds so leyp niður! Ti skrivað er: » » segði UV Hann skal geva einglum » , , Sínum boð um té pg teir 4 k k skulu bera teg á hondum 17 , rt f , På á høgl Fu sti HONUM ØL ríki heimsins og dyrd teirra ið Hann skal eg pe 11 er un Tu falla niður og tilbið Og segl á Mme < Já segði Jesus hann Far burt, Satan! li er: Harran Gud tin skalt tt tilbiðja, og Honum eina skalt tú tæna.““ Tá fór Djevulin frá Hon SKALA ] um, og einglar komu til Hansara og tæntu Honum í Í 3 i G Biberi er lívbelti | > legg til merkis hvussu Jesus slær Djevulin aftur. Hann sigur: „Skrivað er“. Triggjar ferðir kemur Djev- ulin, og allar tríggjar ferð- irnar brúkar Jesus sama vápnið. Og legg serliga til merkis, at tá ið Djevulin so eisini fer at brúka skriftir- nar, v. 6, so broytir Harrin ikki framferðarhátt, men hann slær aftur við sama vápni sínum: „Uppaftur er skrivað.“ Hann fer ikki út í diskussión við Djevulin um skriftirnar, men brúkar bert hetta eina vápnið hverja ferð: „Skrivað er.“ Nei, skriftirnar eru ikki bara nakað soleiðis hissini, sum vit kunnu gera við, sum vit vilja. Lat okkum eisini hyggja eftir endanum á Rómverjabrævinum: „Hon- um, ið mentur er at styrkja tykkum, eftir evangelii mín- um og prædikuni um Jesus Kristus, eftir opinbering loyndardómsins, ið frá æv- igum tíðum hevur verið tagt um, men sum nú er komin fyri ljósið og við profetisk- um skriftum, eftir boði hins æviga Guds, kunngjørdur fyri øllum heidningunum til at virka trúarlýdni Honum, hinum eina visa Gudi, veri dyrdin, vid Jesusi Kristi, í aldur og allar ævir! Amen Og so til seinast taka vit I seinastu orðini í Bíbliuni fel } Dok á nak nakað af } SKU Í a å f plágurnar i i ÞÓK. Í Á á Hák 4 4 á itt ' pr t på 4 ka iul har á ir frá ra I i um heilaga 10 skrivað er un ) Hann, sum tnar Í Sigur la. Eg komi sk imen! Kom Harrit je Náði Harrans jesusar við ollum! Richard Danieisen Deyvafelag Føroya Skrivstovan í Deyvahusinum »Effata islands- | vegur 10 B, er opin månadag-friggjadag frá kl. | 9-13. Telefon 17597. Telefax telefon, ring 0032 og bið um 16929. Limafundur | 13609. Tekst- | hvort månakvøld kl. 19—23.