leygardagur 30. mars 1996síða 17
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Í í
Rg? i?
Mynd: Kalmar Lindenskov
Eldri B36'arar til foðingardag
Gott lag var á fólki og nógv var at práta um. Mynd: Kalmar
EYÐUN KLAKKSTEIN
B36 60 år, og dagurin var
hølunum hjá felagnum
KI. 10.00 hósmorgunin
vóru teir eldri limirnir í fel
agnum bjóðaðir ul morg
unmatar, og nogvir mØøltir
Lagið var gott á fólki, og
var nogv at
1
sum vera man
tosa um, bæði um felagu
óru nógv folk mett
Um kveldið var opið hús
og allan dagin bjóðaði
felagið kaffi og køkur, og
ófert var prátað
Um vikuskiftid byrjar
fótbólturin aftur av álvara
og nú kunnu B36 arnir aftur
ganga í Gundadal og rópa á
árstalsfelagið
Ymiskar myndir vøru
lagdar fram í sambandi
við morgunmatin, og tær
høvdu stóran áhuga
millum eldri limirnar
Mynd: Kalmar
i óhappinum
Útsýnið yvir byin, av 11. hædd, hetta seina vår
1, hevði sikkurt fingið tey flestu av okkum at
tað, sum um heimurin lá fyri fótum okkara
) føldi einki. Hann mintist hvussu hann
øvdu skeldast. Tað byrjaði faktiskt sum
) útviklaði seg til róp og skeldan
hon hevði pakkað eina tasku og
var iarin
Í eina viku hevði hann hvørki sæð ella hoyrt fr
henni. Men so hevði hann, heilt tilvildarliga
henni og tey høvdu snakkað. Tað vil siga, har
hevði snakkad, ella bønad. Hon hevdi sagt
vóru summi ting, sum hon var noydd at ton
ikki ringdi, so skuldi hann ikki rokna við at
hana aftur
Klokkan var nú tiggju minuttir í ellivu og her
tók ein maður eina avgerð. Hann tømdi glasið, og
tor ut
I elevatorinum trysti hann å tann ovasta knøttin
Takið
Uppi á takinum gjørdi hann skjótt av. I
til rekkverkið og uppum. Men so stóð h
ivadist
Skal. skal ikki, skal, skal ikki
Nei. hann vildi í øllum førum fyrst hava ein
lítlan afturat. Hann vendi sær móti rekkverkinum,
tyri at klúgva upp um aftur, men av
eimi ella aðrari orsøk var hann åhalds
in og datt útav
A veg niður kom hann knappliga
at hugsa um summartíðina. og tá
hann fór fram við 11. hædd, hoyrdi hann telefonina
ringja
TYV
{
ann og
By Johan Dalsgaard