leygardagur 27. apríl 1996síða 10
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tyiburdar, føddar 1930
S. Magnhild, gift Heinesen
6 + . .
1924
Mina REINERT 92
tit — Arbeiðið við gleði Sr
A kst Í sas Hans
sum doyði tt rå
går
Jet arð g
H Sandi
g dt
K 3 VY
i
Få
M4
Ma rækt
i 3 %
% hø
%
} ik i {
3 Ma
% <
Ma i > dá
Ve
Mary
ug ie kir
r H gekk í skúla
Ha Jåk Va D
æra! t ar 14-15 á
k í i, EN i: ið K
vik
Hor r so aftur ul Sanda
åg skifti at hjálpa
pápanum at ansa eftir báð
brødrur
Umleið í 1913 fór Malla
læru sum »bakarinda«
r til. Jens Pau
í Lofti hevði fingið sær eitt
bakarí, og Malla varð send
til Havnar í læru í bakari
num hjá Poul Kjelnæs. Hon
M hjá Kristian í Gåsad
3 M i i
fyrri hermsbardag: brast á
#14. vsørd 3 rført at
k h :
DK g tað før i
Malla gavs £ r aftur
amlavåg mt nánað
H held i i ið
word: kanska ikk £
r KK i
K % '
inkl g tað va cvið
v at skula knoda hálvar
annan mjølsekk til breyð
hond hvønn dag
Malla sigur frå, at ser
vingar plagdu at koma t
Sandavágs at dansa, og so
leiðis hitti hon Joen Magn
us Olsen, sum hon giftist
vid i juli 1918. Hann var
keypmaður, róði út og hevå
eitt sindur av jørð eisini
Hon var í handiinum hjá
verpåpanum, har tey eisini
seldu apotekaravørur fyri
apotekið í Havn. Hesin
handil er til enn í dag. og
in dóttur Mallu passar
hann. Harumframt var nógv
at gera heima, bera burtur
torv og ganga til neytar
sum var konufólkaarbeiði tá
í tíðin:
Malla hevur átt tilsam
ans 10 børn. Fyrsta barnið
átti hon, tá hon var 22 ára
gomul, og tað seinasta tá
hon var 43. Tvey børn
doyðu heilt små, og eitt sum
Í ára gamalt
Bernini eru
| Arngrim Olsen, sum
doyði av sjúku gott 50
ára gamal
2 Ingibjørg, gift Simon
sen, fødd 1923
3 Hans Olsen. føddur
Nógv fólk nýtti høvi at heilsa upp á 100 ára
fødingardagsbarnid. og Edmund Joensen
legmaður var eisini i feðingardag hjá Mallu
etta var et stór dagur . „á , . . Á . Í; ; ; . . ep re - .
Helte, var SE REN Hesi vóru ráðini. 100 ára gamla Malla Olsen hevði at bera Føroya 6. Amalia, gift Mouritsen
Mall : um ba nal 4 í . 7 Cc , 2 i. 4 1; Gr 7 Kristian Olsen, føddur
sen, ella Malle, sm hon. ungdómi gjøgnum Útvarp Føroya í samrødu við Tord Mikkelsen í 1940. lækni í Grenå I
t Hevur verk all - big - . . . ” . # þ
Malla er dóttir Hans Han morgunsendingini mánadagin 22. apríl 1996 Jútlandi
r r Ghadah og Onnu
A vn Steig Í San Madurin, Joen Magnus
Á S ; Va OS doyði av sjúku í 1958. Son
k y Mikkia 4 urin Hans búði saman við
{ A i Sol ng henni. til hann giftist 963
& bø vtev fx Síðan hevur Malla búð upp
LT b et it te á skift hjá døtrunum, mest
du før H systk tvfburdardøtrunum
Malla helt hús fyri sonin
Kristian, meðan hann var
læraravikarur á Slættanesi í
1959, og seinast í 60-unum
var aftur boð eftir henni at
koma til Danmarkar at ansa
eftir tveimum synum hjá
Kristian, tí kona hansara var
vorðin álvarsliga sjúk
Í samrødu við Tord Mikk
elsen frá | tvarpi Førova
sígur Malla frá eini heldur
langar: ferð, tå hon var 9
Vestmanna mánadag á mið
legi við seglbát, men tað
ru ikk Miðvág
degi. Hon sigur im frå
eimi aðrari ferð, eisini vid
seglbáti. har henda sama
ferð tók 2 tímar. Men sjó
verk feldi hon ongantíð
heldur ikki tå hon plagdi at
sigla millum Havnina og
Esbjerg við M/S England
tá hon búði saman við son
inum í Grenå
Mallu dámdi væl at lesa
og hon sigur frá, at hon las
Robinson Crusoe fyn børn
unum, tá tey vóru smá. Hon
plagdi at lesa nógv, tá stund
ir vóru til tess, og tað gjørdi
hon líka til eygum fóru at
bila á gamalsaldrninum
Eisini hevur hon bundið
pløgg upp á alla sína stóru
famulju, í semastunm mest
hosur, sum hon kundi binda
hóast hon næstan var blind
og hesum helt hon fram við
líka til hon fór á Ellisheim
ið
Henni hevur dámt sera
væl at búð í Servági, tí fólk
vóru aflíð so vinarlig móti
henni
Hon fór eftir egnum ynski
á Ellis- og Avlamisheimið í
Vágum 26. desember 1994
og hon hevur havt tað gott
her, sigur hon. Øll eru so
fitt og góð at heita á altíð
Hóast hon er 100 ára
gómul og hevur havt nógv
ar tungar sorgir í lívinum
hevur hon havt sera góða
heilsu. Sjálv stgur hon, at
fortreytin fyri at liva so
leingi helst man vera tann
at hon altíð hevur verið so
glaðlynt
Hon heldur, at:sjálvt um
stór broyting er hend í sam
felagnum í hennara tíð, er
ikk: altíð alt so gott. Ser
liga harmast hon um tey
ungu. sum brúka sín kropp
ov lítið, og altíð sita í bili
Men bodini, hon hevur at
geva ungdóminum, tala fyrr
seg Arbeiðið við gleði
meðan tit kunnu«