mikudagur 3. juli 1996síða 8

6 tíðindablaðið Nr. 125 — 3. JULI 1996 A [| 0 Tú skalt vera har, neyðin er EovarD JOENSEN Vid sera einklu livsåskod- anini hjå Miskunsama Samariubugvanum arb- eiðir Kristenfolkets Edru- skapsrád millum rús- evnismisnýtarar í norska bynum Arendal. Kirkjan helt forbønargudstænastu og helt seg so hava gjørt sina skyldu. Sama hildu onnur ikki. >= Vit skulu ut til fólk, um vit skulu visa teimum, hverji vit eru,« sigur norskur teologistud- erandi I vr g K ma gestunum i KKUM hes eru r norð i O Arne R KU Ju k ihaldsráðs Odd Arne Rise Edruskapsráð N Hi } i k ir ! SK ; 5 | M H Kirk Tek i Ma 4 #5. I K » nt 5 ur Liv tad, tu ert | gssk K k % 2) . % i að Ja me % % k * á i % % ger F gre argð u uSevr umhvørvid i bynum. Burtur úr hesum komu seks stórar greinar, sum rættiliga skelk aðu allan býin Í greinunum lýsti hann við sterkum myndum um hvervið við harðskapi, rús evnum og kriminaliteti sum var nakað av tí allar ringasta í øllum Noregi Ikki tí, at eingin kendi til trupulleikan framman undan, Hann var bara so stórur, at fólk høvdu givið hann upp. Fólk kendu seg ikki trygg í býnum. Rædd ust fólkini, sum hildu til í umhvørvinum Um somu tid, sum grein rødin varð skriva í Agder Posten. doyðu fimm-seks unglingar i bynum av rus evnismisnytslu Hetta fekk skipa fyri eini forbønargud prostin at stænastu í cint av kirkjun um. Tá guðstænastan var helt kirkjan, at hon Vi skal vise. hvem vi er ved at leve ut det Men å aftasta bonki i kirkjuni sat blaðmaðurin Geir Lid. Tá liðugt var reistist hann, áðrenn fólk vóru farin ut, fór innar í kór. vendi sær ul kirkju fólkið og spurdi > Hvat ætlar kirkjan a gera í framtidini? Tiltakið feðist Men hesin spurningur hans ara setti eitthvert í gongd í býnum, sigur Odd Arne Riise. Fólk komu saman at tosa um trupulerkan, og ein arbeiðsbólkur var settur sum skuldi taka sær av mál inum. Avgjørt var beinan vegin, at:vit skuldu halda okkum burtur frá teimum allarnngastu narkomanun um, ti vit mettu IKKI. at vil høvdu orku til teirra. Hesun ætlanum hava vit nú tibetur slept, sigur Odd Arne Riise Kristenfolkets Edruskap srád kom við í myndina av tí, at vit høvdu eina midstød fyri ungfólk í vandabólk unum. Tað vil siga fólk, sum enn ikki rættiliga vóru kom in út í rúseynismisnýtslu Eitt fyribyrgjandi arbeiði Men vit átóku okkum at seta eitthvert í gongd, tí vit kendu. at stuðul var millum fólk í bynur Rúsfrí café Eitt tað fyrsta, vit fóru undir var at skipa eima rúsfría ungdómscafé við livandi tonleikt Tað gekk strilti at koma gongd. Fyrst fingu vit hel mitt í bynum, sum vit voru glad fyri. Seinni noyddust vi er sigur Odd Arne Riise vit út og leigaðu so onnur heili. Har vildi verturin líka sum ikki vita av okkum, tá hann fann út av, hvat tað var, vit gjørdu. So vit end aðu aftur í fyrstu hølunum á rutubilstødini Teaterplas- sen 5. Av hesum sama verða helini í dagligari talu bert nevnd TS. Sekt varð um at fáa stuðul til at byrja fyri. Kommunan lat 1,2 mill. og staturin gjøgnum Rusmiddel Direk toratet lat 560.000 krónur So var at fara í gongd. Og leiðarin. Olaf Lande, var settur Samband ynskist Men ikki var lætt hjá leið aranum at fáa samband við hesi fólkim, sum ætlan var at hjálpa. Trupuleikir (Foto Kalmar Lindenskov) var nokk, at tey vístu ikki av, at tey høvdu hjálp fyrr neyðini. So Olaf Lande gekk og mól í einar triggjar mánaðar fyri at gera seg sjónligan í umhvervinum So ein dagin seinast í november 1994 kom knappliga ein gent til hans ara og spurdi:»Hvør ert tú í grundini. Vit hava lagt merki til, at tú gongur her? „Ég eri gøtupresturin svaraði Olaf Og soleiðis fekst sam band við rusevnismis nýtararnar, sigur Odd Arne Riise. Seinni kom fann presturin út av, at tey høvdu hildið hann verið løgreglu mann og tí ikki torað at tosa við hann Men tann avgerandi spur Mingurin var tann fra ein ingar gentu. sum stutt fyri Í spurdi prestin Kan kke du lage jul for os? Her á eini myrkari. kald ri sidugøtu í Arendal, kem ur hendan vónleysa bønin Kanst tú ikk: halda jól fyn okkum ' Okkurt. sum kann minna okkum aftur á nakað. vit hildu vera gott. Vit eru hóast alt bert me skju. Hjálp Og jólini komu Spurningurin frættist skjótt í bynum. Og tað vardi ikk leingi. fyrr enn teletonin for u rnngjå í TS Viking Redningstjenestc boðaði frá, at hevði avgørt at avlyså jóla borðhaldið og lata peningin til tiltakið. Eitt hotel] í byn um lat matin. Keypmanna felagið lat frukt og jóla pakkar Oy so framvegis Tað komu 42 fólk til jóla haldið á TS. Og hesin jóla útan 1994 g ørd st nakað *ndal Eisini skyldur Men vit novddust beinan greitt, at:teir avgjørt ikki skuldu rokna við, at vit bara fóru at bera teir á løgvum stan veg igjøgn um,< sigur Odd Arne Riise Tey fingu ávísar uppgávur tey skuldu klára, um tey framvegis ætlaðu at koma til okkara. So sum at:halda køkin reinan. Alt uppvask Og eisini at vera duravakt og útblakarar, um onkur var sum tey ikki hildu uppførdi seg sømuliga Og tað vísti seg beinan vegin, sigur Odd Arne Riise, at tey tóku hetta í álv ara. Tey kendu, at vit tóku tey í álvara, og vóru so mik ið stolt hóast alt, at tey ikki vildu svíkja álitið Eisini fingu tey ábyrgdin av egnum akt:vitetum. Og nógv var at skipa fyri List til sølu Tað visti seg skjótt, at fleir av hesum fólkunum høvdu póðar listarligar gávur, sigur Odd Arne Riise > Vit lótu upp eitt aktivi tetsrum, har tey kundu skapa nakað. Og úrslitið varð so gott, at fleir teirra fingu selt síni ting á fram sýning. e Odd Arne Riise er sann førdur um, at ein grund til at tað gongur so gott, er, at tey eru tilvitað um, at hetta er teirra Hetta er við til at skapa teimum eina ávísa sjálvsvirðing aftur Og hana verja tey um, við at:verja staðið, har tey eru tikin fyri fult | >