leygardagur 20. juli 1996síða 11

Nr. 138 Leygardagur 20. juli 1996 Skapar virðing hjá á tí fremmanda AKI BERTHOLDSEN Teir grónu blettirnir og ðarlundirnar prýða byin kapa virðing hjá tí nmanda. Hetta her bod um. at her byr folk. ið hevur s fyri li Vakta A Tvøroyri eru fleiri akrir urtagarðar og viðar undir Tilsamans eru einir 47.000 fermetrar av viðar und í sóknini. Ein viðar lund er inni i Trongisvågi einer við kirkjuna og ein er við sjúkrahúsið. Harafturat eru onkrir urtagarðar, sum kara framur ma. tann gamli hjá Torvaldi Joensen im Skógrekt Landsins nú eigur, og tann hjá Hjørleifi Enni, fyri at nevna tveir Nú hava tey fingið ein grønan, friðsælan blett aft urat á Tvøroyri. Gøta er løgd framvid Stóra frá skúl anum í Trongisvági, inn til vidarlundina Gøtan hevur fingið navn ið Aargøta Fá ið hon varð alment tik ið í nýtslu í dýrdarveðri eitt friggjakvøld herfyri, brúkti Kunningarstovan tað sum eitt høvi at fáa eitt kveld burturúr. Og tað evdnadist væl, ti heilt fitt av fólki var komið saman hetta g veð urskveldið Tordenskjold Bech fekk heiðurinn at klippa bandið og skipað varð fyri fólkafundi inni við vidarlundini, har Dan Nielsen helt ræðu sungið varð úr Grønu Sang bók og fólk fingu kaffi við heimabakaðum afturvið Dan Nielsen fegnaðist um teir mongu. grónu blettirnar iðarlundirnar og urtagarð arnar í sóknini. Og hann takkaði teimum politisku myndugleikunum, sum í nógv ár hava gjørt miðvíst arbeiðið at fríðka um býin Og hann takkaði teimum fólkum, sum við hegni og áhuga hjúklaðu um Hetta ber boð um, at her býr fólk, sum hevur ans fyri tí vakra og tað skapar virð ing hjá tí fremmanda, segði hann Dan Nielsen helt, at tað illa kundi hugsast eitt betri stað at lagt tað størstu viðar lundina, enn inni í Trongis vagt lgjógnum dalin rennur Storå. full av lívi, og úr henni man mangur maður hava fingið gyltan fong i gjøgnum øldirog ikki at losa um, stytt sær stundir Nú er hendan perlan í bygd im friðað. Og hon er ikki slept uppá fjall, tí tey eru mong, sum javnan ganga og rudda, bæði Sílaveiðifelag og skúlaflokkar Nú er geta løgd framvið ánni. Hon hevur fingið væ valda navnið Aargøta Hetta er eitt heppið til tak, serliga nu tað tykist ver ialt meiri vanligt aftur, at fólk fara út at:strekkja sær beimimi, fara frá sjónvarp inum og úr bilinum, út náttúruna og tað frísku luft Heilt gølun var fitt av ) tíkin i Nytslu fólki var komið Aftast Saman MYNGIM Ste Nielsen og heldur rødu. Myndina tók Hans Rudolf Niclasen ina Dan Nielsen helt, at tað bar ikki til at tosa um åir vidarlundir, og náttúru, utt an at nevna eitt viðbrekið mál, sum er meiri átrokandi nú, enn nakrantíð: Dálking Vit eru samsek, hóast vit halda okkum vera í fræg ara endanum. Men møgu liga skilja vit ikki dålking sum dálking. Dan helt, at vit áttu at rokna vanligt Ó rudd uppí hugtakið dálking Tibetur ger altjóða sam felagið nakað við dálking verður gjørt fyri it vekja ans fyri dálking og og nú hoyrist. at batar eru fyn framman — Men tað er eisini neyð ugt, tú annars beina vit fyri okkum sjálvum. Tí eitt er vist: Fara vit skynsamiliga um nåtturna, lønir hon okk um tað væl aftur Men fara vit illa við henni, lønir hon okkum tað aftur í gráum kálvskinni Dan Nielsen nevdi í hes um sambandi frumskågin i Suduramerika, sum verður slættaður við jørðina í navn ið framburðisins pprunaftólkið dugað at laga i seg c *ftir nátt uruni. Ongantid hava tey tikið meiri enn gott er og hevur hava soleiðis havt I mát til tað, tey hava hildið vera neyðugt at livbjarga sær ein gongd leið. men tað fara aftur ul tað gamla at tæða við mykju og lamba tødum Sidani fortaldi Dan eina stuttliga segði, hvussu høgt í metum tødini Eisini tey 1814 rt £r á nda nrød um i ðina á ingin snesi. varð bar ikki til Nnvussu so vøtn, tola og so nógv botnfall frå al ingini í vatninum, at fiskurin, eftir var í ringu num, var um at kódna Fiskurin varð meiri og iri strongdur og fiska Nu ru góð ráð dýr kuldi aling halda fram anon var svarið Tad nun ge áum tað kemur loyvdu, at rolanon varð brúkt. hóast tað ikki verður brúkt meiri í Noregi, sum er fynmynd okkara til aling Viðs 1 g løkum g tjarr er Vatnsnes eitt av vakrastu ds im Nú er | | við kemur í rå al ganga nógv år, áðrenn vunnið erður á hesi skemdargerð at vit hava lært av hesum loyva emi slíkari jargerð afturat ímóti íkkara vøkru ttum einaferð gå Dan Nielsen afturat Dagny Joensen Tad kann sigast um ioft miðlarnir, at teir skráseta gerandisdagin hjá viðskift af6lkunum, eitt nú hava teir gjørt okkum til tíðindatræl- 1 4 Øll tilkomin minnast, hvussu strævið tað var sum barn at koma heim i døg urðatímanum, og skuldi sita pinuastill og tigandi, meðan tíðindini vóru í útvarpinum Tað er ti eisini óhoyrt at ringja til fólk meðan tíðind- ini eru í loftmiðlunum, men nú eru ráð fyri tí Døgurdatimin er helst enn eins keðiligur og áður, men tá talan er um Dag & Viku, so eru vit friðað. Van- in bítur hart. Tað er ótakk samt arbeiði hjá sjónvarps- SÆÐ & HOYRT manningini ben at gera tvær tíðindasendingar um viku- na. Teir kenna seg helst eins og hyggjarnar sleptar upp á fjall Meðan SvF ikki hevur ráð at gera føroyskt tilfar í almenna føroyska sjónvarp- inum, lýsir stovnurin nú við, at hann fer at senda heilar 16 tímar OL tilfar um dag- in! Áðrenn hesi stórtíðindi frættust, hevur SvF al- mannakunngjørt, at tað ikki sum vanligt verða sendingar um ólavsskuna. SvF plagar annars at seta dám á hesar dagar, og hevur givið fólki um landið alt møguleika at kenna seg sum part av tjóð- arhátíð okkara Nú verður OL í Atlanta tíkið fram um alt, sum er føroyskt. Á ólavssku kunnu føroyingar istadin fyri brot úr føroyska samfelagnum kenna sín samleika við í- tróttarhetjunum um allan heim. Tað eru ivaleyst nógv fegin um, tí sum vanligt, so verður tað føroyska skugvad til viks, tå okkurt annad og meira åhugavert er til at taka Nevndi nakar, at SvF er sterkasti fjølmidil okkara, og 2t hann ma. skal vera við ul at menna føroyska samleikin? Í áhugaverdari útvarps- sending í vikuni var evnið móðurmálsundirvísingin í Danmark Har verður stórt arbeiði gjørt fyri at upp- vaksandi ættarlidini skulu læra móðurmálið, og hervið eisini fáa møguleikar at menna sín føroyska sam- leika Dånjal Højgaard, út- varpsmaður, hevði vitjað i Arhus og í Feroyahúsinum har hann tosaði við Virgar Dalsgaard, lærara, sum í nógv ár hevur staðið fyri frálæruni, saman við ødrum lærara Tað mest áhugaverða var at hoyra børnini greiða frå, lá tey eftir skúlatíð sessast á skúlabonk at læra føroy- skt. Nevnt var, at dreingir góvust fyrr í hesi undirvíng enn gentir. Orsøkin segðist vera, at dreingir hava so nógv at fara til í frítíðini Tað ljóðar legið. Tað kundi eins væl verið, at gentur hava størri áhuga fyri mál- inum, ella eisini, at tær gera tað, sum teimum er álagt Við ødrum orðum. at flink- eskolen“ ikki er farin í ommu sína enn Hóast børnini ikki júst tosadu fr6dskaparføroyskt, so var tað hugaligt at hoyra, hvussu óbundin tey vóru í síni úttalu. Tey høvdu fingið ans fyri málinum, og onkur skrivaði brøv heim, sum vóru send rættað aftur Børnini tóku tað sum eina sjålvfylgju at verða rættað, um tey málbóru seg skeivt, tá tey komu til Føroya at ferðast Bert hetta í sjálvum sær er besta treyt fyri at børnini fáa ans fyri føroyskum máli, tí neyvan er tað væl dámt, tá útlendsk børn av sær sjálvum royna at læra seg málið,men í lan fyri stríðið fáa ábreiðslur, um tey siga okkurt skeivt Tað er vanligt at hoyra føroyingar endurtaka ein setning rætt fyri børnunum. Hetta verður gjørt í bestu meining, men fleiri mugu tey børnini vera, sum hava roynt seg í føroyskum, og eru so illa argað, at tey ong- Móðurmálsundirvísing í Danmark og OL í Føroyum antid aftur tora at taka eitt føroyskt orå upp å tungu