leygardagur 3. august 1996síða 13
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
A
Aki BERTHOLDSEN
Hósdagurin var ein stórur
dagur, bæði hjá „hinum“, og
okkum“
„Vit“ eru øll tey
alu“
Hini“ eru øll tey sinnis
sjúku, tey menningartarn
aðu, epileptikarararnir, tey
avlamnu, tey talibreðkaðu,
tey blindu og tey deyvu
Nú hava eisini tey fingið
sina søgt
Bókin, sum arbeitt hevur
verið uppá í sjey ár, er loks
ins komin. Bókin eitur
Søgan um hini“ og er ett
stórverk, sum Meginfelag
Teirra Breðkaðu tók stig til
Doris Hansen skrivaði og
skúlabókagrunnurin gav ut
Hestprent hevur greitt tað
næstan 400 síðu stóru bók
ina til prentingar. Ingi Joen
sen gjørdi permuna og Ein-
ars Prent prentaði hana
„norm
100 ár
Søgan um hini er ein lýsing
av ti partinum av Føroya
fólki. vit annars hoyra lítið
um í vanligum segubókum
tey, sum onkusvegna eru
ødrvisi
Lítið og einki er skrivað
samlað um tey veiku, tey
sjúku og tey fátæku í sam
felagnum. Um øll tey, sum
vóru við skerdan lut, valdar
tøgn, sigur Doris Hansen
Hon er fullgreið yvir, at
hetta er ikki ein fullfíggjað
søga, tí tað ber ikki til at
skriva um øll fólk og alt
teimum hevur verið fyri í
einari bók
Nógv liggur eftir, men
hon vónaði, at onkur nú fer
at fáa hug at taka onkrar
leysar endar upp
Bókin er um søgu teirra í
næstan 100 år, frå 1895 til
1981, sum var år teirra brek
aðu
Í bókini eru nógvar
myndir og nógv dømi, har
tey brekaðu sjálvi, onkur
avvarðandi, ella onnur, sum
onkusvegna hava tilknýti til
hesi fólk, eitt nú starvsfólk
á stovnum, siga frå
Tvs, at roynt verður at
lýsa gerandislívið hjá nøkr
um hesum fólkum
Skrivað verður um, hverji
tilboð Føroya land hevur
havt til hesi brekað upp í
gjøgnum tíðirnar og, hvussu
umstødurnar annars hava
verið hjá teimum, hjá teim-
um, sum vórðu send til
Danmarkar
Eisini verður greitt frá
lógum, sum viðvíkja teim
um brekaðu og frá støduni
hjá politikarum
Bókin er ætlað at verða
Stórur dagur hjá hinum
- og okkum-
Tað er eitt megnarverk, sum Doris hansen hevur skrivað um søguna hjá teimum bækadu føroyingunum, teimum, sum
vórðu verandi í Fórvyum og teimum, sum vórðu sendir til Danmarkar Myndina tók Kalmar av Doris Hansen útgáv-
ugávudagin
lagi hjá lærarum og peda-
gogum og sjúkrasystrum
Men hon er eisini ætlað
politikarum og starvsfólki í
almannaverki, heilsuverki
og skúlaverki og ikki minst
er hon ætlað fólki við breki
og avvardandi teirra
rin hómast
undirvísingartilfar, í fyrsta Bókin hevur verið leingi á
veg
Farið varð undir arbeiðið
at longu í 1989, men tað
hevur verið eitt hestaarb-
eiðið at savna tilfar inn, tí
hvørki í Danmark ella í Før-
oyum er tilfarið framman-
undan savnað á einum stað
So har vóru nógvar samrød-
ur at gera, nógv skjøl at leita
igjøgnum og nógvir mikro-
filmar at kanna
Men nú bókin kom út,
takkaði høvundurin teim-
um, sum høvdu hjålpt henn-
i, ti øll høvdu verid serstakl-
iga beinasom og hjålpt
henni at finna tilfar fram,
bæði á skjalasøvnum, forn
minnissøvnum og stovnum
í Føroyum og í Danmark.
Umboð fyri MBF søgdu,
at tað var ein stórur vansi
við eini bók, sum hesari, at
hon fór at druknað í tí kensl
uborna, og at tað var um-
ráðandi fyri tey, at hetta ikki
hendi, men var saklig
Tað hildu tey hevði eydn-
ast Doris Hansen til fulnar
Men fyri tað um bókin er
saklig, hómaðist sálarligi y-
virgangurin ímillum reglur-
nar
MBF fór undir bókina ti
felagið helt, at eisini tey
brekaðu høvdu rætt til sína
søgu. Tey vónaðu, at bókin
kom at gagna teimum, hon
var ætlað
Men fekk hon bara onkr
an at broyta hugburð til
frama fyri tey brekaðu í
samfelagnum, var málið við
henni rokkið
Johs, A. Næs segði ál
bókin var en holl og góð
kelda hjá øllum, sum ar
beiddu vid sosialmálum
Bókin vísir, hvussu til
vildarligt alt er, men hvussu
tað kann ganga, tá ið tað
altíð eru nøkur góð fólk til
sum vilja hjálpa, segði
nann
Nógv broyttar
Umstødurnar hjá teimum
brekaðu eru ómetaliga nógv
brovttar, serliga nes: sein
astu 20 årini
Leingi fingu tey bara
hjálp frå skyldfélk:. Tað var
bara undantaksvis, at le)
fóru til Danmarkar
Seinni blivu tey flestu
flutt til Danmarkar, tí tað
fyri teimum I
var ikki rúm
Føroyum. Nógv eru síðani
komin heimaftur, men
nógvum untist tað ongantíð
Í Føroyum hevur verið
vanligt at eyknevna brekað
fólk við nøvnum, ið hevði
sambandi við brekið t.d
Duli-Dánjal
Ikki øll tóku sær tykni av
hesum. t.d. er sega um ein
mann, sum hevði mist ann-
að beini, tí tí varð eyk
nevndur Bein „afturat for
navninum. Hann søkti um
at sleppa at brúka tað til
eftirnavn, men slapp ikki,
ti ein slekt i Danmark æt so
og vildi ikki loyva ødrum
at taka navnið
Okkara tilvitan um tey
brekaðu er økt, tí nú eru tey
ein sjónligur partur í sam-
felagnum. Nógv verður eis-
ini gjørt fyri at lætta um hjá
teimum, men enn er langt á
mál
Men samstundis hevur
gongdin í samfelagnum
gjør: stóðu teirra brekaðu
truplari
Akkordarbeiði og hættis-
ligar maskinur gera tað
trupult hjá teimum at vera í
vanligari vinnu. Hetta er
eisini ein orsøk til gjónna
imillum tey brekadu og
hini
Bókin kostar 280 krónur.