hósdagur 8. august 1996síða 12

12 tíðindablaðið Nr. 150 — 8. AUGUST 1996 Maturin liggur undir manningini i eg lakka NUS4VIKS um fyn, at teir bjóðaðu mr meg væ m bygd 5 andi Sandovnr Me ) var her KK fot g hidani k Sd Þá D: á y «d Tad gleðilig g t Sú þí g t k egna 14 € 1 SK vre tur ikk At sita % nt 3 T 2Å & ; : ør 4 ' kk fv k k x 4 3 kk e kh Nr k Róðar - i * » + H g á y 3 aka I rða ið € € j NA t k SK i E r y f.3 % irev 1 15k | » k e kk ø Mer ir að erðurt k k # se frisk ferðir % ø g Kål stødga kki fødd vid Ein g ) gå Heldur ikk ð ár. Nógvir Ætlar ættarh 5 ger åttu sinu lugnask alt. s k rðu D er sess á hát tev kor þ i ALI gt broytist á mans Kansk ða ð seir ns æv s Kkara ! Asta e Eg har! bøtuflaka og Uvæ ið g OKVUSÍIZ S £ evði ligið á hending kundu altíð % 6 enå eft € 1 5 nongum, men Sjá $ æt 4 KreDD táttir ngun KKI SU pg at hvert ættarliðið Te ' altid rikiligt at takast tur % 5 ng i nongu y ru stødga á Få g 1 kk r mg KO k 3! gg báð c År: c á z r gri Á á. KO ga øllur Lita aftur um bak SKUÍU * Tað ga IT år g báði hyggja KR bja er úreinari árstíð egna tíðarskeiði og termun Ar hjá forfedrunu M Øsnå ur r Manga % 3 h rið 5 KK ur å Tad e ' i rd ver nå t Þrá OKK Tað skulu vit heldur ikk Av låtri ikki útskolaðir hug aftur á € I IKK laðir i øtu sum he ið Íst um okkur Eir g tað er rætt. at Har u j sigaå ind kulu ggja framett 24 D tad s st á IT k Ø $ løgir hav klårt Yad. sku þ 1, og sum tað så út eina tit Þak gt tit r iveit og tik nyttar. Ek DEsuD „gi 4 landið er vid at kom sum Steinbjørn B hu Obs n undan aftur Ju mangt sum fyrr var fjalt, er nú opinbart fyri øll um Tad sum var hildið at vera rætt, skeivt Tad sum var klettafast dur & R . Mer vandamáli k Ká heldur, um fOIK tora rkå á eggja alt hetta cygun Lættari at skava útyvir Seta kikaran á ein lut. At skera alt yvir ein kamb. So kunnu vit aftur fara at kjak ast um smálutirnar. Ur ad ari vettimi í hina Smálutirnar og málin mugu ikk: taka megina frá heildini Fin skopuningur skal eins nog húsavíkingur i netl Tu år , P [CVU dagin FJ hugsa sum sandoy ggjar tolk og Ísroyingur sum húsavík ingur og skopiningur Tå ið tung tek skuldi tak ast ella vandi var á ferð royndi okkara forfedrar at standa saman. Takið var it í i takaå á í felag LUV KKIN EKK SÍN gi lelags skula, og hann skapti so aft ur møgulerka fyri mongum ðrum Fótbóltsvelli og oyggjal iði. fyri at nevna tað mest sjónliga. Men burðurin var tungur. Nú kann ein og hver ímynda sær. hvussu hev verið vorið, um sjálvdráttar andin hevði vunnið Sand oyggjafólk eiga at taka við læru av hesum mál Vegirnir eru nú breiðir og beinum sukumas kann vult UK <> í Húsavík, tá sandovggj ut seta seg í ein bil. Eisir Í Havnar frødd ust eldri k um, mer Kirkjubønes var Kirkjut ønes. og tað var einki at gera viðtað lå fól Ein av fyrstu ferðunum eg skuldi av oynni aftur, lá bát urin og lossaði einar tveir tmar Eingin segði nakað um tað. Eg var sera hugtikin av tí vakra havnalagnum og gekk og hugði at ti. Sum eg gekk. kom ein fittur drong ur ul mín. Hann greiddi mær fróddliga frá ellum. Ti stóru alduni. sum var komin skolandi niður í hylin,og at teir vóru farnir at skera flak í Skopun. Jú nógv var tosað um lendingar og havnir Tær eru komnar og fara neyvan avstað aftur. Enn eru tær tungar at bera, men tær eru eisini bygdar til komandi ættarlið, og nú liggja tær har við sínum mongu møguleikum Um tað mundi eg kom til Husavikar fekk bygdin streym frá SEV. og meðan eg var har lýsti eisini í Dali við SEV ljósi. Eg kom soleiðis at: uppliva tær kollveltandi broytingarnar tað bar við sær Eisini telefonin var koll eltandi broytt. Knappliga kundi øll, sum vildu. fáa tel eton Ikki tí tað var altíð stutt! igt, tásð Gustav kom við tel efanhóðum. og serahugnal rgt at sita inni hjá Magnhild og bíða Og nú kanst tú sita við einari teldu og arbeiða eins væl á Skarvanesi sum í Sin gapore Ju, sannast må at ótrúligar broytingar eru hendar hesa síðstu fjórðinseldina. Og ferðin hevur verið ógvuslig Tey gomlu søgdu, at ringt var at spáa um veðrið, men framtíðin spåddist ikki um hon lá í Guds hondum Og kortini royndu tey at arbeiða fyri framtíðini Ruddarásir ið næsta ættar! iðið skuldi ganga Nógv er eftir at Fey nógvu skip, sum ert komin og farin nevnå g lev sun ruettir Tååtu Sandovggin bara eini tvey skip Í ánr tora menringir I if fran rarbruk:id VII ts1 i i Í if 'k NJáNská ú til Hu k & N 1 Í ser "TIK í Í rir t nur k ! Men fyr rt rt ki tå. í et KK f mikið i rðum vu Kklingur ar hin ston á turn Y øllun sd H S5 kuldi hann hugsa um Sand at tað unga Hvta á nni. Í YNdI at sVára frur it fr men s komu lev og nnur 5 ;ð VIð, sum komu at: vitja einum góðun progvi 10 eg ikk: kundi mótprógva. Ég hevði bara mína trúgv hugsanir og orð at geva teimum Prógvið var. at eingi nýggj hús sóust. Tey nýggj astu, og tey vóru fá, hoyrdu einum 10 ára skeiði til Mangan havi eg hugsað um hetta. tá eg havi vitjað aftur, og frøtst um øll tey nýggju húsini, sum vóru bygd í sjeyti og áttati årun- um Og nú tey seinastu árini tá ið eg havi hugsað um ta hatsku eirindarleysu herf erðina hjá teimum donsku fjølmiðlafólkunum Endiliga fingu tey rætt Men hetta er bert ein av fleiri grundum. Ein onnur er, at istadin fyri at:taka í egnan barm og viðgera sínar egnu dåragerir, leggja efur okkara, iðeru tær somu sum teirra, tí vit hava lært tær av teimum og mangan einki væl havt uttan at ganga | teirra fótasporum Teir hava havt sínar bankagølur, vinnulivsgøl ur, skattasvíkini, skipab yggimål, sjúkrahúsmál og ørvitis verkætlanir td. á Gibralta Men sjálvandi hava vit ábyrgd av gjørdum gerðum og skulu grípa í egnan barm og læra av okkara mistøk -