hósdagur 8. august 1996síða 14

12 tíðindablaðið Nr. 150 - 8. AUGUST 1996 Maturin liggur undir manningini Fyrst vil eg TAKkKa NÚSJVIKS ingum fyrr. at teir bjóðaðu mær higar Eg hav: altíð følt meg væ her g e Si ir m > unum å grønu s Me h, he i KK St g hiðani k samba ya ' Fað gleð g er gg k egna - sig % m H % Al g kura går eldur ikki. At sita 5 $så UPPI Y Cr 3 3 Í væ ið € H rð kk ? N k hú. % k kk € IKK af k 1 k KR » i in N t Jeruk MiA 4 V hk Vil pg ØM g Ká átur í IKKI fødd i, urskeiðum i hondunun Held kk: við ár. Nógvir n ið sínum dugnask ipt vin er sess á bát At mangt broytist á mans ns æv stu okkara fort edrar Ovæntadar og gvusligar hendingar kundu altíð ver: e ig Sjál li kendu teir orðið kreppi en teir brúktu tað KKI S dag Te u kundu siga. at veturir und: fara at vera svang hjá mongun um IKK broyting KOr eðrir ella eir grind KOM rgad ø lum * Tad galt um ir at bj er úr einari árstíð iðri Me øsna um far % TAN kk ittur til farr ið ut dr veg á ána Tað skulu vit heldur ikki hugu eitar aftur av sær sjálvum eina løtu sum hesa Eins og tað er rætt, at Kulu hyggja frameftir n tad K r st ella mvrk! klárt ella dimvidrad, skulu vit líta aftur um bak At hvggja í bakspegilin nyttar. J5KL J. DESD „I. NN, SU) I Cevv) n te inbjørn B Varð STI - tr ry i rÁ Tað e r g stimbra okkun Av látri ikki utskoladir ru vit ikki laðir- Ja. tað veldst um okkum Har un tu síga sand ggjal Gik Og | r hav brotið, og sur á ina stu tit r } tog tik ð av Í tur nen r fjarar 4 landið er við at KOM undan aftur Jú mangt sum fyrr var fjalt, er nú opinbart fyri ol) um Tad sum var hildið at vera rætt. skervt Tad sum var klettafast Mer andamåli k ka heldur, um fólk tora IK ggja alt hetta IK NA Í cyguni Lættari at skava útyvir Seta kikaran á ein lut. At skera alt yvir ein kamb. So kunnu vit aftur fara at kjak ast um smålutirnar. Ur aðr ari vettini í hin Smålutirnar og málini mugu ikk: taka megina frá heildini Ein húsavíkingur la skopuningur skal eins nóg hu obs 5n he it + ål hugsa sum sandoy ggjar fólk og Ísroyingur sum húsavík ingur og skopiningur Tå i0 tung tek skuldi tak ast ella vandi var á ferð royndi okkara forfedrar at standa saman. Takið var ut skúla, og hann skapti so aft ur møgulerka fyri mongum ødrum Fótbóltsvelli og oyggjal iði. fyri at nevna tað mest sjonliga. Men burðunn var tungur. Nú kann ein og hver ímynda sær verið vorið, um sjálvdráttar andin hevði vunnið Sand oyggjafólk eiga at taka við læru av hesum mál: Vegirnir eru nú breiðir og hvussu hevði „ ÞEMUL Svana kann vult leygardagin í Húsavík. tá AO, kir h i > 3 Ha i t vir ag á af i Meðar Á ur í Húsavík g eg Mir i % £) folk hir hvedu Kur sigå, al ] i k 1 ferdast. Tad var ba at seta seg í ein bil. Eis farleiðina tl Havnar frødd ust eldri folk um,men Kirkjubønes var Kirkjub sr rtsd ønes gi vid tad Eir skuldi av Vareinki at gera av fyrstu ferðunum eg ynni aftur, lá bát tveir urin og lossaði einar umar Eingin segði nakað um tað. Eg var sera hugtikin av tí vakra havnalagnum og gekk og hugði at ti. Sum eg gekk. kom ein fittur drong ur ul min. Hann greiddi mær fróddliga frá øllum. Ti stóru aldun:, sum var komin skolandi niður í hylin,og at teir vóru farnir at skera flak í Skopun. Jú nógv var tosað um lendingar og havnir Tær eru komnar og fara neyvan avstað aftur. Enn eru tær tungar at bera, men tær eru eisini bygdar til komandi ættarlið, og nú liggja tær har við sínum mongu møguleikum Um tað mundi eg kom til Húsavíkar fekk bygdin streym frá SEV. og meðan eg var har lýsti eisini í Dali við SEV ljósi. Eg kom soleiðis at uppliva tær kollveltandi broytingarnar, tað bar við sær Eisini telefonin var koll eltandi broytt. Knappliga kundi øll, sum vildu, fáa tel efon Ikki tí tað var altíð stutt! igt, tásð Gustav kom við tel- efanbóðum. og serahugnal rgt at:sita inni hjá Magnhild og bíða Og nú kanst tú sita vid einari teldu og arbeiða eins væl á Skarvanesi sum í Sin gapore Jú. sannast må at ótrúligar broytingar eru hendar hesa síðstu fjórðinsaldina Og ferðin hevur verið ógvuslig Tey gomlu søgdu, at ringt var at spáa um veðrið, men framtíðin spáddist ikki um hon lá í Guds hondum Og kortini royndu tey at arbeiða fyri framtíðini Ruddaråsir, 10 næsta ættar! iðið skuldi ganga Nógv eftir er at neyna sum ert g tey sum Tååtu Sandovggin tvey skip r nrir fólkið fór yndi at frægast mu lev og onnur sum komu at:vitja, við einum góðum prógvi. ið ikk: kundi mótpr hevði bara mína hugsanir og orð teimum Pr at nýggj hús soust. Tey nýggj astu. og tey vóru fá. hoyrdu einum 10 ára skeiði til Mangan havi eg hugsað um hetta, tá eg havi vitjað aftur, og frøtst um øll tey nýggju húsini, sum vóru bygd í sjeyti og áttati årun um Og nú tey seinastu árini, tá ið eg havi hugsað um ta hatsku eirindarleysu herf erðina hjá teimum donsku fjølmiðlafólkunum Endiliga fingu tey rætt Men hetta er bert ein av fleiri grundum. Ein onnur er. at istadin fyri at taka í egnan barm og viðgera sínar egnu dåragerir, leggja efur okkara, ið eru tær somu sum teirra, tí vit hava lært tær av teimum og mangan eg Eg trugv gva at geva gvid var ecing! einki væl havt uttan at ganga í teirra fótasporum Teir hava havt sínar bankagølur, vinnulivsgøl ur, skattasvíkini, skipab yggimål, sjúkrahúsmál og ørvitis verkætlanir td. á Gibralta Men sjálvandi hava vit ábyrgd av gjørdum gerðum og skulu grípa í egnan barm og læra av okkara mistøk -