Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-08-09, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

fríggjadagur 9. august 1996síða 7

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 151 — 9. AUGUST 1996 tíðindablaðið Formaðurin í danska læknafelagnum til Føroya: Læknafelag Foroya 90 ár Dagurin hátíðarhildin við samkomu og veitslu á Hotel Vágum 28. september Jan MÚLLER Tann 29. juli í ár vórðu 90 ár liðin, síðani Læknafelag Foroya varð stovnað sum deild undir danska lækna felagnum. I sam bandi er ætlanin at hava samkomu og veitslu leyg ardagin 28. september Sølvi W. Olsen. formaður í Læknafelagnum, sigur, at formaðurin í danska lækna felagnum Thorben Peter sen verður helst við til sam komuna og fer hann at halda fyrilestur. Í sama viðfangi er ætlanin at undirskrivad sáttmála millum læknafel id og feroyska apoteks verkið. Hetta verður fyrsta av sínum slag sum arbeiða hesum avtala Allir læknar Førovum hava skyldu til t vera limur førovsku ferld iv danska læk , x í Formaðu fø k n. Sø W O) Í Í Vi i Bert ein lækni í Vágum um summarið: Leingi at bíða eftir læknahjálp Í blaðnum í gjár skrivaðu vit um eina eldri konu í Havn, sum hexði roynt at fingið fatur á lækna sínum ti hon heyði sterka pinu Tad lat seg tó ikki gera, ti lækni hennara var í sum marfrí. Hon royndi tí annan lækna, men her vísti auto matiski telefonsvararin til hinar komunulæknarnar Hon fekk tó heldur ikki fatur á hinum kommunu læknunum, tí har var upp tikið Tað er to ikki bert í Havn at ringt er at fáa fatur á læk nanum. Ein maður í Mið vági at hann hevur roynt at fáa læknin at koma gomlu SIgUr at hyggja til sína á ommu, ið hevur ligið inni við pínu í fleir dagar Hetta hevur tó gingið stril ; tið, tí bert ein lækni hevur Í verið í Vágunum stóran part iv jnmarinum Vanliga eru tveir komm unulæknar i Vågunum Elisabeth Thorsteinsson og Marjus Dam, men vegna summarfri hevur tað bert verið ein at røkja uppgåvu na meginpartin av summar inum Hetta hevur ført við sær at fólk í Vágunum hava ver ið noydd til at vísa tolsemi um tey vilja hava læknan at vitja Elisabeth Thorsteinsson sigur seg væl skilja, at sum mi fólk eru ill um at skula bíða so leingi eftir lækna num, og er hon sjálvandi hørm um hetta Men, sigur hon, tað er ein ki at gera við tað Vit eru noydd til at prio rnera og meta um, hver skjótast hevur hjálp fyri neyðini. Hetta ger so, at nø kur bíða longri enn onnur og føla seg við sviði sod Elisabeth Thorsteinsson sigur tó, at tað nú aftur eru tveir læknar í oynni, og at tað nú skuldi gingið skjótari hjá teimum at rekja sína uppgavu Hon er tó hørm um, at tað er ein afturvendandi trupul leiki hverja summarfrítið, at bert ein lækni er at røkja arbeiðið sum kommunu lækni Men eingin er áhugaður at koma hendanvegin, ella fyri so vítt til nakað annað út- jaðargkið, sum vikarur í summarfítíðini. Tað er lónin alt ov lítil til, stgur Elisabeth Thorsteinsson Marianna Matras niti Góða Marianna Sumeina lítla heilsan til tín á níti ára degnum sendi eg tær hesi fáu orð, sum eg bar fram í Norðurlandahúsi num hin 12. apríl í ár, tá ið hin vakra bókin "Dreymurin um at veva" kom út Fyrradagin kom vinkona okkara hin altíð fúsa Anne-Kari Skarðham ar at bera mær frá sær og Norður landahúsinum trý eintøk av hesi eiggiligu bók, sum eg takki inniliga fyri. Tað fréir meg almikid, at stundin er komin, tá ið Mananna kann njóta ta gleði, at umboðandi irval av vevlist hennara nú er va virðiliga bókf kann I taka ema stórri fjøld enn ta, ið kini il 1 i t Vi i ' 3 il it tað er rðið k i } it tok | | li. Seinast } } i ; ki bú rt k I il í I la ár ntað I mildi ergur hor um I n movygeim kann øvunda henni. Undr marvert er, hvussu væl hon fylgir við í tí, sum fer fram í heiminum utt an um hana, og tann kemur á gátt hjá henni, er bilsin av øllum tí nýggja av bókum og tíðar ritum, sum liggur frammi á hillini undir eysturvindeyganum, har hon er von at sita. Seinast, eg hugdi inn, hevði hon fingið serhefti av Spånytt, sum norska málráðið hevði givid út við greinum um Ivar Aasen, nú old er liðin frá tí, at hann doyði. Hon gleddi seg til at fara undir at lesa tað Enn eri eg ikki komin so langt! Mær hevur verið til eydnu lagað at koma atkenna hesa góðu skyldkomu mína frá ungum í Keypmannahavn, tá ið Christian, mæti málmaður okkara, sýndi mær tað álit at biðja meg hjálpa sær við føroysku-dousku orðabókini, sum tá var í gerð. Hetta var heima við hús hjá teimum á Vesturbrú. Ogloymandi letur frá morgni til myrkurs, ikki minst Mari- onnu at takka, hennara fjálga blíð- skapi og listahegni í matgerð. Við mild: og hjálpsemi skapti hon manni sinum tær umstødur, ið gjørdu sítt til, at hann fekk avrikad so nógv fyri mál okkara og mentan. Listagåvum sínum fekk hon givið útrás í tí forna, gøvuga handverki konunnar, vevn sum stundum aðinum. Akoyrari og tileggjari hev- ur verið Hjørdis Bruun, dóttir Gud- mundar prósts, ið hevði vevskúla á Keypmannahavnarleiðini. Gllum hesum greiðir henda vakra bók frá Vevstadur sum okkara kliggjavevur eigur mong túsund år á baki um all- an heim. Tey virði, sum kvinnur okkara við hondum sínum á num hava skapað burtur úr tí nátt- úrugivna tilfari, sum er ull og lin, er ómetaligt. Tað eiga tær alla virðing fyri. og hava ersini fingið hana. Sagt VEYT- Í () k horðbært ] th på ri It ] i VIKI t. Ikk r sørt k { t í , } S k N t } t | k f k id | Linn 1 olu int d Ha k P t i kon { sett ip] M i { klíggjasteinar. tarmar úr monnun til veft og garn, sverð var til skeið men ørv til ræl. Hetta sigur kanska nakað um tann gomlu hava sæð vevnadin mynda Nú nevni eg ikki hetta, tí at tað líkist nøkrum tí, sum Marianna hev- ur vovið, men vidhvørt kann ein fer- il av tí óunniliga taka tann, ið skoð- ar. Nornirnar eftir fyrimynd Willi- ams man roknast til høvudsverk Marionnu, ið tað tí betur eydnaðist listasavni okkara at fáa. Henda myndin gevur okkum eina kenslu av lagnu og mannlívsins álvara og stór- leika. Men yvirhøvur er tað kæti og góðhýrur, ið vellur fram úr myndu- num, alskur til alt, sum livir og rør- ist, ikki minst millum samskapning- ar okkara í sjónum, fiskar og tara Tekk fái Anne-Kari fyri, at hon fekk hesa bók í lag, og tøkk fái Marj- un fyri tyding, tøkk fái Norður- landahúsið fyri útgávuna, men mest takka vit Marionnu fyri alt, ið hon hevur glett okkum við í listvevnadi sínum. Hjartans tøkk!" Vinarlig heilsan og góðynski lagnumátt, ten Jóhan Hendrik