fríggjadagur 9. august 1996síða 7
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 151 — 9. AUGUST 1996
tíðindablaðið
Formaðurin í danska læknafelagnum til Føroya:
Læknafelag
Foroya 90 ár
Dagurin hátíðarhildin við samkomu og veitslu á Hotel
Vágum 28. september
Jan MÚLLER
Tann 29. juli í ár vórðu 90
ár liðin, síðani Læknafelag
Foroya varð stovnað sum
deild undir danska lækna
felagnum. I sam
bandi er ætlanin at hava
samkomu og veitslu leyg
ardagin 28. september
Sølvi W. Olsen. formaður
í Læknafelagnum, sigur, at
formaðurin í danska lækna
felagnum Thorben Peter
sen verður helst við til sam
komuna og fer hann at halda
fyrilestur. Í sama viðfangi
er ætlanin at undirskrivad
sáttmála millum læknafel
id og feroyska apoteks
verkið. Hetta verður fyrsta
av sínum slag
sum arbeiða
hesum
avtala
Allir læknar
Førovum hava skyldu til
t vera limur førovsku
ferld iv danska læk
, x í
Formaðu fø k
n. Sø W O)
Í Í Vi i
Bert ein lækni í Vágum um summarið:
Leingi at bíða eftir læknahjálp
Í blaðnum í gjár skrivaðu
vit um eina eldri konu í
Havn, sum hexði roynt at
fingið fatur á lækna sínum
ti hon heyði sterka pinu
Tad lat seg tó ikki gera, ti
lækni hennara var í sum
marfrí. Hon royndi tí annan
lækna, men her vísti auto
matiski telefonsvararin til
hinar komunulæknarnar
Hon fekk tó heldur ikki
fatur á hinum kommunu
læknunum, tí har var upp
tikið
Tað er to ikki bert í Havn
at ringt er at fáa fatur á læk
nanum. Ein maður í Mið
vági at hann hevur
roynt at fáa læknin at koma
gomlu
SIgUr
at hyggja til sína
á ommu, ið hevur ligið inni
við pínu í fleir dagar
Hetta hevur tó gingið stril
; tið, tí bert ein lækni hevur
Í verið í Vágunum stóran part
iv jnmarinum
Vanliga eru tveir komm
unulæknar i Vågunum
Elisabeth Thorsteinsson og
Marjus Dam, men vegna
summarfri hevur tað bert
verið ein at røkja uppgåvu
na meginpartin av summar
inum
Hetta hevur ført við sær
at fólk í Vágunum hava ver
ið noydd til at vísa tolsemi
um tey vilja hava læknan at
vitja
Elisabeth Thorsteinsson
sigur seg væl skilja, at sum
mi fólk eru ill um at skula
bíða so leingi eftir lækna
num, og er hon sjálvandi
hørm um hetta
Men, sigur hon, tað er ein
ki at gera við tað
Vit eru noydd til at prio
rnera og meta um, hver
skjótast hevur hjálp fyri
neyðini. Hetta ger so, at nø
kur bíða longri enn onnur
og føla seg við sviði sod
Elisabeth Thorsteinsson
sigur tó, at tað nú aftur eru
tveir læknar í oynni, og at
tað nú skuldi gingið skjótari
hjá teimum at rekja sína
uppgavu
Hon er tó hørm um, at tað
er ein afturvendandi trupul
leiki hverja summarfrítið, at
bert ein lækni er at røkja
arbeiðið sum kommunu
lækni
Men eingin er áhugaður at
koma hendanvegin, ella fyri
so vítt til nakað annað út-
jaðargkið, sum vikarur í
summarfítíðini. Tað er lónin
alt ov lítil til, stgur Elisabeth
Thorsteinsson
Marianna Matras niti
Góða Marianna
Sumeina lítla heilsan til tín á níti ára
degnum sendi eg tær hesi fáu orð,
sum eg bar fram í Norðurlandahúsi
num hin 12. apríl í ár, tá ið hin vakra
bókin "Dreymurin um at veva" kom
út
Fyrradagin kom vinkona okkara
hin altíð fúsa Anne-Kari Skarðham
ar at bera mær frá sær og Norður
landahúsinum trý eintøk av hesi
eiggiligu bók, sum eg takki inniliga
fyri. Tað fréir meg almikid, at
stundin er komin, tá ið Mananna
kann njóta ta gleði, at umboðandi
irval av vevlist hennara nú er va
virðiliga bókf kann I taka
ema stórri fjøld enn ta, ið
kini il 1 i t Vi
i ' 3 il
it tað er rðið k i
} it tok |
| li. Seinast }
} i ;
ki bú rt k
I il í I
la ár ntað I
mildi ergur hor um I n
movygeim kann øvunda henni. Undr
marvert er, hvussu væl hon fylgir
við í tí, sum fer fram í heiminum utt
an um hana, og tann
kemur á gátt hjá henni, er bilsin av
øllum tí nýggja av bókum og tíðar
ritum, sum liggur frammi á hillini
undir eysturvindeyganum, har hon
er von at sita. Seinast, eg hugdi inn,
hevði hon fingið serhefti av Spånytt,
sum norska málráðið hevði givid út
við greinum um Ivar Aasen, nú old
er liðin frá tí, at hann doyði. Hon
gleddi seg til at fara undir at lesa tað
Enn eri eg ikki komin so langt! Mær
hevur verið til eydnu lagað at koma
atkenna hesa góðu skyldkomu mína
frá ungum í Keypmannahavn, tá ið
Christian, mæti málmaður okkara,
sýndi mær tað álit at biðja meg
hjálpa sær við føroysku-dousku
orðabókini, sum tá var í gerð. Hetta
var heima við hús hjá teimum á
Vesturbrú. Ogloymandi letur frá
morgni til myrkurs, ikki minst Mari-
onnu at takka, hennara fjálga blíð-
skapi og listahegni í matgerð. Við
mild: og hjálpsemi skapti hon manni
sinum tær umstødur, ið gjørdu sítt
til, at hann fekk avrikad so nógv fyri
mál okkara og mentan. Listagåvum
sínum fekk hon givið útrás í tí forna,
gøvuga handverki konunnar, vevn
sum stundum
aðinum. Akoyrari og tileggjari hev-
ur verið Hjørdis Bruun, dóttir Gud-
mundar prósts, ið hevði vevskúla á
Keypmannahavnarleiðini. Gllum
hesum greiðir henda vakra bók frá
Vevstadur sum okkara kliggjavevur
eigur mong túsund år á baki um all-
an heim. Tey virði, sum kvinnur
okkara við hondum sínum á
num hava skapað burtur úr tí nátt-
úrugivna tilfari, sum er ull og lin, er
ómetaligt. Tað eiga tær alla virðing
fyri. og hava ersini fingið hana. Sagt
VEYT-
Í () k horðbært ]
th på ri It
] i VIKI t. Ikk r sørt
k { t
í ,
} S k
N t } t
| k
f k
id
| Linn 1 olu int d
Ha k P t i kon {
sett ip] M i {
klíggjasteinar. tarmar úr monnun
til veft og garn, sverð var til skeið
men ørv til ræl. Hetta sigur kanska
nakað um tann
gomlu hava sæð vevnadin mynda
Nú nevni eg ikki hetta, tí at tað
líkist nøkrum tí, sum Marianna hev-
ur vovið, men vidhvørt kann ein fer-
il av tí óunniliga taka tann, ið skoð-
ar. Nornirnar eftir fyrimynd Willi-
ams man roknast til høvudsverk
Marionnu, ið tað tí betur eydnaðist
listasavni okkara at fáa. Henda
myndin gevur okkum eina kenslu av
lagnu og mannlívsins álvara og stór-
leika. Men yvirhøvur er tað kæti og
góðhýrur, ið vellur fram úr myndu-
num, alskur til alt, sum livir og rør-
ist, ikki minst millum samskapning-
ar okkara í sjónum, fiskar og tara
Tekk fái Anne-Kari fyri, at hon
fekk hesa bók í lag, og tøkk fái Marj-
un fyri tyding, tøkk fái Norður-
landahúsið fyri útgávuna, men mest
takka vit Marionnu fyri alt, ið hon
hevur glett okkum við í listvevnadi
sínum. Hjartans tøkk!"
Vinarlig heilsan og góðynski
lagnumátt, ten
Jóhan Hendrik