týsdagur 20. august 1996síða 14

14 ítróttar Nr. 158 — 20. AUGUST 1996 JÓGVAN MARTIN OG tell I. deild menn: B68-B3%6 1-0 (1-0) B68 LEYST AV BOTNINUM } ) sigrinum st ini 2 n -1 (1-1 % Se + korterið í te Javr n ist % må var ihålvun! so komu te ik) T n hályfluktari ur n málið úr stuttari fjarstødu eftir innlegg úr — Seinasta hóskveld var steypafinalan hjá kvinnum spæld á ovara velli í Gundadali. Bæði undan, undir, og eftir finaluna, snúði teg sef at vera góður í edlia kynstrinum at síggja millum fingrarnar At umstødunar vóru sum tær vóru, var einki at siga Talan var um dy å kvinnum, og hvø "sur í hvussu tað | D if lagdur Í hø íðspunktið mirm | k yndir F k nna. H K ) tugust Á 18 teir áskoðarart sum ætlaðu sær at koma úr Klaksvík til dystir ikk: kundu sleppa norðu ÍK ráð í tað var uppiborið, at SUOU í Skála í fjálgu støðuna mitt á Na rÅ N } i i $ fjørð KÚISL IKK r tå onnur n f nøkur snarálop p, og ta einu ferðina evdnadist tað Tummasi Johansen at sneiða framvið sínum Manni, renna frá verjum og senda flatt í handara kk % % ik ' i tor hann hevð V rnot að 4 ni e komir rar ur brotsteig num smekkaði hann flatt kassat Tepr sigurin var nóg kið hjá B68 til at flyta í talvuni, meðan skálamenn eru kroystir í botninum og skulu ansa sær, um teir á hesum sinni ætla at vera meiri enn eitt ár í næst bestu deildini jh Barsskor var settur at sigla eykatúr, og sjálvt um veðrið allan dagin var ringt — oysregn og vindur — so áttu fólkini at kunna roknað út, at stilt var í sjónum, og at veðrið fór at vera betri um kveldið. At tey ikki tordu avstað í ringa veðrinum, kunnu tey bert takka sær sjálvum fyn Tann túrin, sum áskoðararnir helst skuldu fara úr Klaksvík. fyri at náa fram til dystin, var nk: bussamba í ett IKKI ver ] : nøkrum góði ist tølkununm etlaðu sær avstað at tryggja sær fart — ið hvussu er til ein slíkan sjálv óinteressantan kvinnu dy St Í Gundadali var veðrið kk bilti tað einki, at tá tjóð- sangurin varð spældur undan dystinum, mundi bandupptakarin etid bandið, og okkara høgt virði sangur hvert um annað ljóðaði sum ein gravarsálmur í mjørka, og ein bleyt poppåtgåva við denti á skerandi disskant Tað var hóast alt bert talan um kvinnudyst! Steypafinalan varð sett í gongd, og spælt var av lívins kreftum. Kvinnur nar voru idnar. og tær góvu alt tær høvdu,. fyr ut vinna steyn A um stóð uppá spæl At menninir hjá HB ikki høvdu áhuga í final uni), og heldur funnu seg sær skógvarnar fram, og fóru at venja á nidar meðan finalan var spæld, er einki at siga til HB ætlar sær jú at gera ga jdmum vl tøir <vret Dur aftur urin, sum var á botni tanið móti HB. er betri tað er ikki sért. at:tey vor I ikk fr attur at tað fer at:bera t Gøtu komandi Nvyggi tri sunnudag venjarin, Jogvi fil ud ur ÁÁ Martin Olsen. hexði gjørt nakrar broytingar, sammi V ppstillingina, te ha havt? ift ' tað var ink i i VIK Tu rhd I () k | í . 1 . H OTOLNIR k k H > John Hera D R Jámuc se neantíð A ekið næ t ø Kal Jørgen M D g Gunnar N ser I B6K setti verjutrýstið inn eitt sindur aftarlaga. Tað bar við sær, at tað var gott sam band millum keturnar og í staðin fyri at toga sundur í borðunum og fáa I deild, og venjing skal til, tað vita øl Og tad kann heldur ikki vera problemid hjá teimum, at bóltar fleifi ferðir mitt undir finaluni vórðu skotnir niðan á ovara velli, og spælarar- nir komu aftaná, sóu út sum spurntekin (spæla kvinnur veruliga fót bólt?), og fingu sín bólt aftur At flyta venjingina oman á niðaru hálvu á niðara vglh, var eingin loysn, tí so fóru bóltarni + i bara ut å Gundadals vegin ella oman í nlantasruna, og tað er angur teinur at renna eftir einum bolt Dómarin og linjuver) arnir kláraðu so dánt at stýra avgerandi dyst inum, og at annar linju verjin ikki helt umstødur vera til at fara úr longu buksunum, og at hin fleiri mans við í álop sendu havn langar bóltar t1 Næskasta mum var d armenninig álopsmenninar rovdin hjá te | Johnson úr spi STYRDU MEIRI B6X fekk hol á. tå 28 min uttir vóru farnir Ossur Han } ferð var sen, sum aftur hesa Tel VJU ornaspørk ip Teir fingu einki mál aftur } rr at, men ter høvdu møgu leikar. Hin størsta fekk Oss ur Hansen, tå umseta brots park til má eftir at Fróði Benjaminser varð feldur. Hann sendi Eg in Høgnesen í annað borðið men seplaði møguleikan burtur við at senda bólun í somu síðu Síðstu fimm minuturnar hann SKUldi KYNSTRIÐ AT SÍGGJA MILLUM FINGRARNAR Hugleiðingar un ein steypafinalu hjá kvinnum 1996, og edla kynstrið at síggja millum fingrarnar hevði trupulleikar við at síggja um bólturin var úti ella ikki í ringa veðr- inum, hevði einki at siga Dómarin hevdi trupulleikar við at fylla dómaraseðilin rætt út eftir dystin, men tað er einki eindømi. Eitt heilt gult kort var at halda skil á, og at:tað ikki varð givið rætta spælaranum á dómaraseðilinum, og at télini fyri útskiftingarnar vóru sum Harragud veit, er fullkomiliga íkagyldugt — tað er ikki ú dómaraseðlinum at tysturin verður avgjørdur- og hevur nakar brúk fyri réttum hagtølum, so kann við- komandi bara sjálvur møta upp til dystin og skriva niður Ju, steypafinalan hjá kvinnum 1996 endaði við upptbornum sigri til B68 VENDU GONGDINI B36 tóktist hava ilt við at trúgva, at tad skuldi bera til hjá teimum at vinna, og toftamenn spældu betri, enn hava gjørt leingi. Venjaraskiftið førdi við sær væleydnaðar broytingar og trý kærkomin stig sf eldi BK 36 við monnum. tí Tummas tiggju Eli Hansen varð vístur av veill inum. Fróði Benjaminsen var um at gerast leysur um brotsteigarmarkið men varð tíkin av veteraninum sum fekk ostaskorpuna fyri frá áskoðara aftur eimater staðfesta il ir á Toftum ec at hava við at i næsarnar og plåssunum ) noyddist at skyldmennir hovsnari nn so mang aðrir Sðutá i nen tað I vi h r II k 16 B 36 1 i FM } På Hugburð } daði frá 10 + 3 | 3 eða fer á erða i Ojur nn Dolnir n Men nú fáa vit at síggja! HB. men umsteðurnar undan og undir dyst- inum, vóru sum best bar til Og vit kunnu øll vera samd um at kvinnurnar hava ikki betri uppi- borið, soleiðis sum tær spæla bolt! Tær brúka nógva tíð til venjing. fyrireika seg væl til dystirnar og eru ídnar undir leikinum, men álvartos, kvinnur eru kvinnur, og fótbóltur er fótbóltur, so lat okk um ikki øså okkum nek ur helt fá mistøk í sam bandi við steypafinaluna hjá kvinnum 1996 Lat okkum heldur hyggja millum fingrarnar tað er jú eitt sublimt kynstur' Eyðun Klakkstein