týsdagur 10. september 1996síða 26

tíðindablaðið Nr. 173 - 10. SEPTEMBER 1996 Nú hevur russurin bert % Góði Friðleif Hjart i kk 2 gru i i k Ynskja mamman, Benjámin Linda og omman Silvurbrúdleyp Mikudagin 18. september verður Henny Andrésen, Tórshavn, 80 ár. Dagurin verður hildin í B 36-húsinum leygar- kveldið 21. september kl. 19. ØN eru hjartaliga væl- komin. Tey, ið vilja gleða Henny við at koma, verða biðin at síga frå í seinasta lagi 14. september á tlf. 13659. Rustam Sami Khan úr London, båsitandi á Skála, hevur fingið sveinabræv sum maskinsmíður. Hann lærdi á Skipasmidjuni Føroyar á Skála, lærimeist- ari var Sylverius Jacobsen. Gud kann frelsa uttan do Í fyrstu samrødu síni við meg - tað var nú ikki ein samreða, men eini kravbod um, at eg tók aftur, tað eg hevði skrivað segði sókn arpresturin seg onga tolking kenna av Markus 10,14 sum segði, at orðin merktu at børnini komu í Guds ríki Orðini merktu bara, at børn unum nýttist ikki at gerast vaksin fyri at koma inn á Guds ríki. og hann vísti til C F. Wisleff, sum tykist vera hægsti autortetur á økinum. Sum svar á tað neyndi eg ein so virknan mann sum J. Schmewind sum valla nakar við bara eitt sindur av kunnleika hevði froymtum at kalla ranglær ra, og W. Grundmann., og kann eisim nevna I nmever Te hava allir lkað Markusarevangeli ið g teir siga, at Jesus »verheisst og zuspricht« tað merkir. at hann lovar og gevur - børnunum Guds FIK Hesar tolkingar merk kki € Ivtast ikk M k st Dør ir ga I i Lyftið sum er dópur og trú I mega eisini børnin: undir vanligum umsteðum verða frelst á henda hátt gt tí kirkju okkara ong ar trupulleikar av, nær børn unum tørvar frelsu, ti í "5 máta er støda teirra tann sama sum hjá sellum sðrum Børnin: eru sum øll onnur í syndannnar valdi tí doyggja tey! - og tí mega eisini tey verða frelst á tann hátt, sum Skriftin sigur, við dópi og trúgv. og tí doypa vit børnim sum småbørn'og gera, sum kirkjan ivaleyst altíð hevur gjørt (sí eisim seinni'). Eg eri onga løtu í ivaum, atkristna kirkjan frá fyrsta degi hevur sett hesi orð (slatið smábernini koma til mín...) í samband við dópin og hevur skilt tey sum eini boð um at doypa bernini og ikki at forða teimum í at fáa dópsins gávu. Og ti lesa vit. sum kirkjan altíð hevur gjørt. í sambandi við barnadópin júst Markus 10. 13-16. Men vit lesa ikki hesi orð fyri at undirstrika. at børnunum ikk: tørvar at verða doypt men júst tí, Jesus sigur, at Guds ríki hoyrir slíkum til skulu og kunnu tey doypast Teir hava rætt, sum siga, al dópur og trugv hoyra sam an, men hovnr Guds ríki hava børnunum tl. so mega vit hava lov at halda, at tey eis im: hava ta trugv, sum er nn í Guds ríki (smb. Prenter fyrilestr Utvarpi Per vd Katólska kirkjan hevur na læru u hvat hend xI I mir mm" i it ni góðtóku KK sá eru. Í k í heldur ikk í g tí hev kkara við nakran aðrar ur trúarjáttan kirkju ð dópr og galdandi fyn all, men onga generella læru um frelsu fyri ódoypt børn. Í Augs burgsku Í rúarjátanin: verður einki sagt um undan tek hvørk: viðvíkjandi doyptum børnum ella heid ningum, sum ikk: hava hoyrt evangeliið - men tað verður vanhga gjørt í lutherskum trúarlærubólk um' Hóast orðaljóðið í Augsburgsku Trúarjátanini so vildu reformatorarnir tó ikk: siga, at ódoypt børn glatast, men júst hetta sjón armið sigrar tó í stóran mun og vit meta ti framvegis Og tað er neyvan at undrast á, tí tað verður í trúarjáttan- ins einki sagt um, at il dem is ódoypt børn eru undan tikin. Og eru tey umfatað av frelsulæru kirkju okkara, tå verður næstan sjálvsagt nið urstødan, at tey mega glat ast, tí »eftir Adams fall verða ell menniskju. ið gitin eru á natúrligan hátt, fødd við synd, og henda synd fordemir (framvegis) og veldur teimum ævigan deyða, sum ikki verða end urfødd við dópi og heilag um anda« (2. grein í A. T.) og tí -dópurin er neyðugur til frelsu. og Guds náði verður boðin í dópinum. Tí eiga børn at verða doypt og fáa lut í Guds náði, eftir at tey í dópinum eru givin (9. grein í AT.) Sum sagt góðtóku refor matorarnir ikki hesa niður stóðu. at:ódoypt børn glat ast. Men teir settu heldur ikk) fram nakra serliga ella alternativa frelsulæru fyri ódoypt børn. Eg seti heldur ikk: fram nakra serliga frelsulæru fyri ódoypt børn Gudi mer if igu Kirk } nåansunn í Í 359 DISK Uf if t k PJ iða i Mark til foreldur, ið mist hava barn. áðrenn tað var doypt Har (við orðum Lohmeyers g Schmewinds) lovar og gevur Jesus bernunum Guds ríki. Og tå ið tað iki var gjørhgt at fylgja vanliga frelsuvegnum við at doypa tey, so seta vit okkara von til hesi orð hansara Hevur hann lovað teimum Guds ríki, so skal hann nokk eis im síggja til, at lyftu hansara gerst veruleiki. sjálvt um dópsgávan ikki kundi verða teimum givin. Tí Jesu orð eru at líta á; tað, sum hann sigur og lovar, skal hann nokk síggja ul verður veru leiki, um vit ikki vraka gávu hansara við ikki at gera eftir fyriskipan hansara. Og tí kunnu vit vera viss í, at børnini eru farin væl, hóast tey ikki kundu verða doypt, á sama hátt sum vit kunnu vera viss í, at hini av okkara kæru eru farin væl, og at vit sjálvi fara væl ein dag, ti Gud við dópi og trúgv lovar okkum tað. Men her er ikk: talan um nakra objektiva vissu og troyst, men um eina subjektiva vissu. Tað er í trúgv, vit »forhalda« okkum til Jesu orð, eisini hesi. og vit »forhalda« okkum til tey sum troystarorð á tann hátt, at tann, ið tryr hesum orðum hann hevur tað, ið tey siga og sum tey ljóða (Luther) Orð min í lesarabrævinum høvdu einki við dópin at gera. og tey ávirka hvorki læruna um dópin, ella um arvasyndina ella um rættvísgeringina. ella um brúkið av sakramentunum Tórshavn. 5. sept. 1996 Hans J. Joensen Biskupur Svar mítt á aði sé esarabræv Í Dimmalætting 6. dk sember 1994 verður spur erður hverjar fvigjur tað fær erða berr g ófedd ikl doypt. Undir spurninginur býr ivalevst tann hugsan er dopurin frelsu, fara øll tey illa, sur av eini ella aðrari grund ikk vórðu d: ypt Land småbørnin: k til mín. forðið teimum tað ikki, tí at Guds ríki hoyri slíkum til<. (Markus, 10.14 sigur Og hesi i kunnu ikki merkja annað enn at børnini - antin tey er fødd ella ófedd hovra Guds ríki til, og tí glatast tey ikki Men hetta setir hvørk Guds fyriskipan ella boð úr gildi, og tað loysir ikki okk um frá tí lýdni, sum Guds fyriskipan og boð krevja á okkum (sf Matt. 28,18-2I og Mark. 16.15-16). Gud hevur bundið okkum til sína fyriskipan og boð, men tað merkir ikki, at hann eisini hevur bundið seg sjálvan til teirra. Í slíkum serligum førum kann Gud frelsa eis ini uttan dóp. Men vit skulu framhaldandi vera hansara fyriskipan og boði lýðir bæði tá ið tað snýr seg un dópin og upplæringina kristnu trúnni < neyðugur lesus NNE