fríggjadagur 11. oktober 1996síða 11

Nr. 196 - 11. OKTOBER 1996 tíðindablaðið Fríggjadagur 11. oktober 1996 Góð gåva frá fød- ingardagsbarninum MAGN Dan Utvarp Foroya, sum í feb ruar mánaði næsta ár rundar tey fjøruti árini, vil í samband við foðingar- dagin geva lurtarunum eina viðkaða og meiri fjølbroytta vetrarskrá. Ikki kann sigast annað enn at hendan gávan, sum lurt- arin tær frå foðingardags- barninum, og sum vit hava møguleika fyri at njóta hvønn dag í fleiri mánaðir er ein góð gáva Hvønn morgun kunnu vit ita upp fyri lurtitólinum og hoyra Góðan morgun For- yar viðgera ymisk evni á ein lættligan og áhuga- verdan hátt. Og allan dag íka til klokkan tíggju á kvoldið borðreiðir útvarpið við sendingum av einum hvorjum slagi fyn ein- hvenn ir hevur Góðan m rq FOroyar-Manningin ytt sendingina soleðis t hon hverja viku hevur eitt åvist tema. Hesa vik- na hevur temaið verið alt tað, sum he vur við fletting it gera. Hetta er et væl valt tema, sum kemur pin av fólki við just nu Tad, at hava eitt åvist ema hvorja viku, er eisin em góð skipan, ti ein ending á em halvan tima ella eitt nnslag á tveir minuttir ofta letur lurtaran sita eftir við nógvum Ó- svaraðum spurningum Ein sending, sum í hvort fall lat meg sita eftir við »nkrum ósvaraðum spurn- ingi, var Føroyar í dag tyskvøldid, sum Gunnar Skuvadal legåi til rættis Men tíðindamaðurin kann ikki lastast fyri at so var, ti hann hevur uttan iva gjørt sitt besta til tess at lýsa stóru ósemjuna á landsins størsta arbeiðsplássið Landssjúkrahúsinum Hjá nógvum er osemjan helst torfør at Ge å og tað er eisini torfort at lýsa eitt so stórt mál eftir bert einum hálvum tíma Men hetta megnaði tíðind- amaðurin væl, og enda- málið við sendingini, sum var at hoyra málið frá so nógvum síðum sum gjør- ligt eydnadist eisini part vist. Bert partvíst, tí tann ella teir persónarnir, flestu lurtararnir uttan va eisini vildu hoyrt, ikki vóru við í sendingini. Teir eru sjúkra- hússtjórin, Høgni Joensen og læknastjórin Pál Weihe sum nærum einsamall fingu alla skuldina av ósemjuni á LS. Bert spell, at hesir menn ikki hava nóg breiðan rygg ella nóg góðan hug til at luttaka í sendingini og antin vísa aftur ákæru- num ella koma við sín- ari áskoðan um ósemj- una á arbeiðsplássin- um, teir sjálvir hava ábyrgdina og leiðsluna av Hesir báðir menn hava verið teir, vit hava hoyrt allarminst frá undir allan Oosemjuni Men Gunnar Skúva dal kann sum sagt ikki lastast fyri, at onkur ósvaraður spurningur var, og hann fekk eina frálíka sending burturúr tí tilfari, hann hevði Ein onnur sending sum var minni væleydn að var Alvaratos í SvF mikukvoldið. Sjálvt um Brynhild Thomsen hev ur framúr góð eyni sum spyrjari, so eydnaðist tað ikki so væl við Ják- upi Danielsen í reyða stólinum Tað bleiv nakað nógv av tí góða, tá hon fyri tjúgundu ferð spurdi hann, um hann ikki dugdi at síggja tað log- iska i, at seta lonirnar og skattin niður til tess at bøta um møguleik arnir hjá útflutnings- vinnuni. Maðurin heyði longu svarað nei til spurningin fleiri ferðir, og sagt at grundarlagið fyri ætlanini var ov tunt Og tá ið Brynhild gjørdi eina meininga- kanning millum „vanliga mannin á gøtuni” um spurningin, um hann var til reiðar at fara niður í len, um hann fekk trygd fyri, at hann hevði meira eftir aftaná skatt, var tað ov Jágt“ Sjálvandi svara oll ja til ein tilikan spurning. og kanningin var betur ógjørd. Um sendingin var betur ágjord skal eg ikki meta um, men hon var í hvussu er gjørd betur, um onnur sjon- armiå enn tey hjá An- finni Kalsberg og Bjarta Mohr eisini hovdu fingið rúmd í sendingini. Tá hevði grundarlagið undir sendingini verið betur og kjakið millum tey bæði Bryndhild og Ják up hevði verið áhuga verdan at lítt á Høgni Hoydal um journalistikk: Eru vit reel, brenna vit ongar bry MAGNUS DAM Høgni Hoydal kom bein- leiðis frá RUC í Roskilde í Danmark, har hann hevði lisið sogu og samskifti til eitt starv í Sjónvarpi Før- oya Av tí at hann ikki heyði eina journalistiska útbúgv- ing í bakhondini, sigur hann at tað var torfort í byrjanini at skula umstilla seg til at gera journalistiskt arbeiði -Aðrenn hevði eg góða tíð til at fordjupa meg í tingini men nú skuldi tað ganga skjótt Av tí at eg hevði lisið sog u, hevði eg í byrjanini, og havi kanska enn, hug til at fara undir ein langan fyri lestur hvorja ferð, eg skuldi gera okkurt smáting Tað var torført at venja seg við, og arbeiðið var ein kollvelting í mínum lívið -Sjónvarpið er kanska eitt serliga stressað arbeiðs- pláss, men eg havi fingið nógvar avbjóðingar, og er sloppin at gera nakrar send- ingar bæði úr foroyska ger- andisdegnum og um segu- lig viðurskifti. Tað haldi eg hevur verið áhugavert, og so leingi tað er áhugavert og inspirerandi at vera her havi eg hug til hetta, sigur hann Grenlandsútróðurin Tad, at Høgni hevur lisið søgu verður ikki heilt gloymt ella burturbeint, sjálvt um hann nú arbeiðir í sjónvarp- inum Seinastu tíðina hevur hann, síðuleypandi við at passa arbeiðið við innsleg- um til Dag og viku, arbeitt við nøkrum sendingum um foroyingarnir, sum róðu út í Grønlandi í 50'unum Ætlanin er, at tað skulu gerast fimm sendingar, ið lysa hetta tíðarskeiðið í for- oyskari sogu -Eg havi ætlað at hesar sendingar skulu kunna vera eitt slag av søguligum doku- menti yvir eina áhugaverda tíð í foroyskari sogu Sjálvt um Høgni hevur lis- ið søgu, visti hann ikki, at grenlandsútróðurin hevði Nógv av tí. sum er hent í bankamálinum, er farið fram handan leiktjøldini, og skulu vit koma víðari í foroyska samfelagnum, må alt koma fram, sigur Høgni Hoydal Mynd: Kalmar Lindenskøv havt so nógv at siga fyri For- oyar og føroyingar -Utrodurin var álitið hjá foroyska búskapinum, og alt tað foroyska samfelagið var á ein ella annan hátt tilknýtt Grenlandsútróðrinum. Til dømis var ein bygd sum Sørvågur næstan manntóm, tí allir menninir vóru í Gren- landi -Tað fyriliggur ikki serliga nógv tilfar um júst hetta tíð- arskeiðið í føroysku søguni -Og hverki ein sjónvarps- sending ella eitt verk er nóg mikið til at lýsa allar hend- ingarnar og avleiðingarnar av grønlandsfiskiskapinum, men Fróðskaparsetrið hevur í longri tíð eisini innsavnað tilfar og havt samroður við menn, sum vøru har yviri, og har kemur helst eitt størn verk seinni Tær tungu sakirnar Høgna dámar væl at gera sendingar og innsieg, sum krevja eitt sindur av fyrirei- king og kanningararbeiði Tað er ofta hann, sum fær uppgávuna, tá ið málini snúgva seg um banka- kreppuna, Fiskavirking og annað -Tað er so stórur partur av tí, sum er hent í til domis bankamálinum, sum er farið fram handan leiktjøldini, og sum eg haldi má koma fram, skulu vit koma víðari í for- oyska samfelagnum. Tí dámar mær væl at fara djúpt niður í nøkur mål og grópa í pappírum í donskum mini- sterium. Um eg fái tíð til tað, er tað hetta mær dámar best Men honum dámar eisini væl at lýsa vanliga gerand- isdagin úti á bygdunum. -Tú missir perspektivið, um tú bara situr her í Vørsl- uni og ikki kemur út millum vanlig fólk. Eg var eina viku í Vági og gjørdi eina send- ing um støduna har, og tað var eitt sera lærurikt upp- livilsi, sigur hann Skulu gloyma objektivitetin Høgni Hoydal heldur ikki, teir foroysku fjølmiðlarnir skulu hugsað so nógv um objektivitet -Um vit lýsa málið frå øli- um síðum, soleiðis at allir partar fáa hovið at úttala seg, eru vit reellir, og tað er tað, tað snýr seg um -Eru vit tað, brenna vit ongar brýr, óansæð um vit koma til at traðka onkran á tærnar. -Men vit duga íkki nóg væl at lýsa foroysk konfliktmål Óttin fyri, at vit verða illa dámd, spælir helst inn. Er tað harafturímóti ein dansk- ari ella annar, sum ikki er partur av foroyska gerand- isdegnum, vit skulu intervi- ewa, kunnu vit skjótt vera hartsláandi. Men er talan um ein føroying, verður journalistikkurin ofta mikro- fonhaldari, og tað mugu vit royna at koma burtur frá, sigur Høgni Hoydal at enda