Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-11-12, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 12. november 1996síða 17

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 218 - 12. NOVEMBER 1996 tíðindablaðið 11 17 Heidursbræv I takksemi Um song og 00 Í týnandi neyð Í fagr a ur fløvi Og foldar frø I takksemi Attu mint: títt fólk Á grundtreytir livsins Oy blídni og lýdn Og góðlætið tað Sum or gantíð taða nevnd gjørt av at tilnevni Regin Dahl tithavundafelagi Førova eiðslu av Kára Bæk syn ir løg eftir Regin Dahl Regin Dahl heidurslimir i Rithøvundafelag Føroya: I takksemi fyri orð í løgum og løg í orðum -Tað ber til at seta hana upp á hillina, men eisini at taka hana avaftur, at syngja úr henni og at undrast, ella bara at seta seg upp afturá og lýða á loyndar røddir, eisini tá ið náttin er myrk og køld segði formaðurin í Rit- høvundafelag Føroya, Heðin Klein, tá hann í Norðurlandahúsinum leyg- ardagin umrøddi nýggju bókina, lívsverkið „Atlantslog“. Hann segði: Í ár eru runnin sexti ár hann så ikk: hetta og hatta slíkum spekingsroyndum seta hana upp á hillina, men síðan ein ungur drongur, skuldu svara heldur hvatl hevur hann onkuntíð tíkið — etsimi at taka hana avaltur Regin Dahl æt hann. 17 ára ga: >Ég havi sæð nokk! til it syngja úr henni og at gamal, hevði yrkingar á Nú sigatey mær frå Regini indrast. ella bara at seta seg = okkum. Tað verður vattað á prenti í Vardanum, 16. bindi hvert tað nú er satt ella Tær líðilongu nætur ID afturå og lýða á loyndar = tí skreytblaði, sum eg fel 1936. Ein dag sum í dag kki st hann hevur ikki sat eg og las úr bók ræddir. eisini tå ið nåttin er Igsins vegna fara nú at kann vera vert at geva sær gloppað bók í langsamiligar ge lyde: lyðin á orð myrk og keld handa tær Regini, hiðan fra um, at ein av hesum yrk- tíðir. Hann sigur kanska so fjar og fyrndarklók segði Heðin Klein og hand ngum nevnir hann »Mirz nakað tað sama sum Ra Í rakksemi fyri iði Regin Dahl Heiður tónalag mus: »Eg havi lisið nokk '? Nú er tað ikki eftir og løg í orðum t brævið bókin sett upp í hill høvundafelag Før Regir ð Hedir Tad hevur verið sagt, hvert Men neyvan er hann liðugur Siti og lýði á lovndarrøddir iv at til Klein, n tað so er satt ella ikki, at:atlesa seg niður í, at undrast Náttin er lýggi og stil heiðurslin felagnun tuðulur h Rasmus á Háskúlanum, tå Og gjøtla og grunda um liv | Á ð eygumi fóru at bila. og og deyða og alt, sum í teim Nú o bók útkomin. Eitt ør harmaði hann it m hongur Un rstit verk. Og tað ber ti it havn verður sagt. at 2. jóla meg til at syngja tað mesta 'r Marianna Clausen kveld í 1938 spældi Regin = av tí, sum enn var í geyma Piet hr gur, við sín klaver og sang føroyskar A bandi vita vit nú um 421 um fína oyra hevur lurtað sangir við legum. sum hani løg SO avt hesum eru tikit g skrivað niður, og hon ar heyði gjørt Og hann = upp í einum studn í Kevy hevur eisini valt út hesi 369 gjørdi nógv løg, men eisini mannahavn yvir 15 upp- Og hon sigur, at:tað tg er her striddist hann við at tøkudagar frá 1973 ul 197 hent fyrr í Norðurlondur halda ovurhondsstóru gávur og var tað Mentunargrunnur 41 Cin tønasetari er komi " ínar niðri. og tað var vid at Studentafelagsins, har Niels Yið so nógvum higartil 6 lata vera við at skrivad tey á Velbastað var formaður kendum legum í einari bók upp Tað var heldur eingin sum skipaði fyri hesum Regin vit skulu takka tær innar sum viørd: hetta Átta av løgunum eru bert at fyrr. at tå hevur ríkað okk finna í bandasavni Útvarg ara mentunarlív við he verkum tínum, og vóna at Nøkur fá vórðu tó varðveit ð at:tey hvdu á manna ns, og try eru bert funnin unni, tí hann hevði la hjá Elin og Asmundi Je tín tónaverð, sum smæ akur fólk tey. Ein av hx nnesen. Harumíramt eru tit erum hevði forkon iw Hanna við Hega nnur løg. sum vona at IK ra komandi a í. Nekur få leg vórðu Log vøn okkara cr. af I tu Í eleði ov kk kriv dt nur vid og við m hava upptør iv lør | dd H Mr Men sum Regin sigur í h n Regin minnast «vo Zacharias Wa nyggju bókin Síðani nkur av teimum, sum vit komu tolim, stål- og onnur ikki hava, koma fram við bond. og s kkaðu tey nari vitan sum skjótast