fríggjadagur 15. november 1996síða 3

Nr. 221 — 15. NOVEMBER 1996 RANDI JACOBSEN MYNDIR: KALMAR Aftaná stóru venjingin Erla fyri nøkrum árum síðan í Vágum, var dómurin lem; andi. Tilbúgvingarskipanin virkaði als ikki Og ikki vóru atfinning- arnar frægari aftaná venj ingina mikukveldið Erla umaftur, søgdu fleiri, og ein feldi so harðan dóm sum at siga, at við hesi venjingini høvdu tey, sum skipaðu fyri Erlu, fingið uppreisn, tí her gekk upp aftur verri So mikið meira neyðugt er at útbúgva hjálparfólkini og læra tey at samstarva, var ein nidurstødan Vistu einki Venjingin var fyriskipað á tann hátt, at hvørki poli listar, sløkkilidsmenn, por tørar, læknar ella onnur vístu, at henda venjing fór at vera mikukveldið. Fyri at síssa fólk varð tó alment sagt fyrr í vikuni, at tað vóru tvørfaklig skeið í hesa vikuna, og at ein venjing fór at verða ein av døgunum Boðini Klokkan 19.21 ringir ein maður til alarmsentralin og boðar frá, at tað er hend ein vanlukka á vegnum oman til Norðradal, 300 metrar frá Oyggjarvegnum. Ein per- sónbilur er stoyttur saman við ein buss, og bilurin stendur í ljósum loga. Mað- urin sigur í fartelefonini, at tað er nógvur roykur, og hann hoyrir skrál, men hann sleppur ikki framat. Hann heldur, at har eru fleiri fólk, og hann kallar eftir hjálp Ein minutt seinni fara boðini til ambulansutænast una og til sløkkiliðið Men longu her gekk galið Skeiv boð Ambulansutænastan fataði bodini sum, at ein bilur var farin runt, men ikki fyrr enn góða løtu seinni fingu teir at vita, at ein bussur eisini var við í vanlukkuni, og at fólk lógu undir hesum busst Tað tók sína tíð hjá teim um at fáa fleiri sjúkrabilar á staðið, tí ein av bilunum var á verkstaði, og ein var staddur í Fuglafirði, men hesin var skjótur suður Slekkiliðið hevði heldur ikki fingið réttu boðini. Teir vistu, at bæði ein bilur og ein bussur var við í van- lukkuni, men ikki hvar van lukkan var hend. Fyrsti bil urin hjá teimum brúkti tí tíð upp á at finna vanlukku staðið. Hann koyrdi av Oggjarvegnum niðan á Norðradalsskarð og vendi aftur, tí har var einki at síggja. Teir sóu ikki oman Sløkkilidsmenninir gingu vid liv og sál upp í uppgávuna og fingu tey særdu út úr bussinum tíðindablaðið Statistarnir fingu rós fyri at duga væl at spæla við. Henda kvinnan var ófér dugdi sera væl at spæla skelkað og var ikki við at gera, so sløkkilidsmenn og annað bjargingarfólk vóru um ein háls av henni fyri mjørka. Men so vendi bilurin við aftur og fór oman. Teir høvdu bara fingið at vita, at tað varð á Norðradalsskarði, varð upp- lýst á eftirmetingarfund inum mikukvøldid Tað valdaði ruðuleiki, tá hjálparfólkið kom á staðið Fólk runnu aftur og fram Øll hjálparfólkini gramdu seg um, at tey høvdu ilt við at finna út av, hver leiðari var fyri øllum arbeiðinum A fundinum aftaná fýltust allir partar á, at komm unikatiónin virkaði so illa eitt nú millum slekkiliðið og politiið Tann, sum skuldi virka sum leiðari á staðnum fyri politiid, heyði eisini fingið skeiv boð um staðið. Tá hann kom koyrandi við Norðradalsskarð møtti hann tveimum persónum, sum ikki kundu siga, hvorki hverjum teir vóru ella nakað annað. Leiðarin tók teir upp í bilin og koyrdi oman, og hesir báðir vórðu so koyrdir særdum upp í bólkin av fólkum Tann fyrsta tíman í hvussu er var eingin á stað num, sum kundi síga hvussu ávarslig vanlukkan var, og tá pressan spurdi sløkkilidsmenn og onnur hjálparfólk eftir leiðaranum vistu tey ikki, men peikaðu frá einum til annan Sløkkilidsleidarin kundi ikki siga annað enn, at ein bilur og ein bussur vórðu stoyttir saman, og at fleiri vórðu særd. Ein var deyður, visti hann um Sosialurin royndi eisini um sama mundið at ringja á politistødina í Havn at spyrja, hvussu umfatandi vanlukkan var, men har fekst bara at vita, hvar tað var hent, og at talan var um bussu og bil. Men meira visti stødin ikki tå Eingin fording Fjølmiðlarnir spældu eisini við og komu á staðið stutt eftir, at vanlukkan var hend Journalistar og foto grafar sluppu frítt at ganga inni á økinum. Eingin steðgaði teimum tann fyrsta tíman. Eitt nú bar til at fara inn í bussin, har fleiri særd fólk lógu Eingin upplýsti. at undir bussinum lógu særd fólk enn. Uppgávan hjá fotografum og journalistum var eisini at stressa sløkki liðsfólk, politistar, portørar læknar og onnur, og tað varð gjørt, kanska meira enn um tað heyði verið ein verulig vanlukka. Tað segði politiið eisini aftaná, ti vanliga er samstarvið gott Men aftaná, á eftirmet ingarfundinum, gramdu hjálparfólkini seg illa um, at tey ikki høvdu fingið ar- Stórt úrval av * Blusum * Niðurdeilum * Buksum Blusur | reyðar, grønar, bláar KR. g" p TILBOD! Sloggi 08. trussur 2 per beitt fyri pressuni, sum alla tíðina var í vegin Framhald Skálabøð Dr. Jakobsensgøta 21, tlf. 15315 Ein vanlukka um vanlukka hendir Venjingin mikukvøldid var prógv um, at vit eru sera illa tilbúgvin, um ein ålvarslig vanlukka hendir ; SEE SANS SR