mikudagur 4. desember 1996síða 16

Nr. 254 — 4. DESEMBER 1996 tíðindablaðið 17 miðvikan Yvirlit og -Endurminningar- Humorin fjarar burtur í teimum seinnu bók unum hjá Heðini Brú. og er sostatt mest av honum miðskeiðis í skaldskapinum. Hv tað er sé lugt eg ikkr at:siga r bå 10 hevundurin fyri nøkrum árum síðani varð purdur, visti hann heldur einki at:siga um hetta. Skovtast skal 10 uppi Endurminningum« eru frágera stutthgi Eg kom til tað um eitt lítið bil Skemtið. humonin, hjá Heðini Brú vísir seg á ymiskan hátt. Vit kunnu tosa um fyra sløg: småleskurin, lýsingar av persónum har nógv verður gjørt av, endurgáva av rámandi partar av orðaskiftum og so lýsingin av hvussu barn fata teirra umhvørvi og 120, tey vaksnu siga púra bókstaviliga. Tey bæði fyrstu sløgini havi eg víst á, meðan tað triðja hóskandi kann umboðast av tí. sum ein kollfirðingur sigur við Heðin Brú um ein veðr, sum ikki vil ganga » A ter, tom, hetta gongur og ekur sum ein kvidin frimurari« (>Avstað »Purkhus«) Tad semasta slagið av humor finst ymsastaðni í skaldskapinum - td. í »Emar tað kemur vakrast til Tå ið um ferðin< í savninum uel< - men eg haldi sjóndar i >Endurminningum- hvørvi og hendingar verða fatað bókstavi liga av einum smådrongi, hetta skemtiligt. men enn meira, tá ið hann ikki fær brúkiligar frágreiðingar frá teimum vaksnu Mamman sigur við smádrongin, at hann má ikki ganga og signa hundin, tí hann er heiðin: »Eftir sat eg og grundaði yvir, hvat tað var at:vera heiðin, kom til, tað var at hava hala, fann mær so okkurt at binda upp á meg til hala, gekk síðan målmikil um roykstovuna og spældi heiðin< Gud, Jesus og heilaga andan skilur drongurin soleiðis gerst Av einari mynd. sum hekk á stovubróst inum, visti eg at Gud faðir var ein gamal hvítskeggjutur maður, sum sat á einum stóli upp: í luftim. Í aðrari hondim, sum hann helt fram fyri sær. helt hann einari kúlu Tad var verøldin, hevði eg fingið at vita vísti ikk: hvat tað var, men hugsaði um, at verður Gud faðir móður í hondini, kann hann missa kúluna. so hon kemur í havdið á okkum. Undir hån á Gud faðiri sat Jesus pápin. Hann hoyrdi eg líuð um, uttan at hann græt. tá børn gjørdu okkurt óargaligt Uppi yvir Gud faðiri á myndini var ein dugva, tað var heilagt andin. Hann sá eg á bønurn hvert, men síðani vist eg einki terðis. Uttan um Gud faðir vóru hu vrd: sum flugu um í luftint og vardu menniskju moti x um hann s emglarnir sum eg nógv um. Te óru góðar verur llum andum. So Hvert menniskja hevði sín. Eg vist at mín varðeingtl fylgdi oru tað var nglåarnir mær allastaðni, tå ið eg var úti, og sat uppi yvir mær, tå eg var í seimngimi. Helt bara, at tað var ein saknur, at eg så hann ongantíð Viðhvert gjørdi eg mær at sova við høvd mum undir dynum. Ripti so knappliga frá eygunum Men so knappur var varðeingilin at aldri eydnaðist tað at:síggja hann Heðin Brú. ella Hans Jacob Jacobsen. var rættiliga stillførur maður, men skemting semi var altíð í nánd og ikki skal altíð so nógv ul, at hann fær nakað stuttligt burtur úr Takið søguna um Jensen í »Fedgum á ferå«. Jensen er einasti maður í bygdini sum verður neyndur við eturnavni Tað er tí. hann hevur verið í Danmark og gongur í flippu. tá ið hann kemur aftur. Hann fær ihusstørv, men tekur úr teinum ymsu kass unum, men jú oltan hann verður sektaður jú fle álusstery fær hann Reðan hjá Janusi Djurhuus I »Endurminningumm« er etsim annað skemt enn barnalysingarnar. Einalerð skal Fóroy ingafelag hava samkomu í einum fráhalds húsum í nánd av Keypmannahavn. Tað er sunnudagur. Veðrið er gott. Nógv fólk er komið saman. Janus Djurhuus skal halda fundarrøduna. Men sum ikk: eimaferð er hann Oomøguligur iðrenn rødarin skal byrja kemur Janus Djurhuus til okkum og sigur at fær hann ikki eima fløsku nú beinan vegin Í síðstu létu so heldur hann onga ræðu. Vit siga, at sum hann vert er hetta eitt fráhaldstiltak. vit hava leigað ' her bygt uttan un hanr má rovna at bíða til aftan á ráðuna. tå kund tað verið. at vit stukku inn onkustaðn heimvegnun Net. kortan e vil íkkt bíða. skal tala, vil eg hava eima fløsku og tað bernar vegin Ja. har var so einki unnað at gera enn at siga fyri fundarfólkinum, at:tað bar só illa á, at stigur var komin i, so tað mátti bíða við rødun: eina løtu, men vit væntaðu, tað for at verða skjótt So vit báðir út at koyra eftir vegnum móti Lyngby. Tá vit koma i nakað, standa nøkur hus, og eitt er ein lítil handil. Vit leita okkum fram til emar dyr sum vit halda er inn í sethúsini. og nngja Jú, har kemur ein maður út og letur upp Vit siga okkara órindi, at:tað ig vur søleiðis fyrir. at vit endiliga skulu fáa fatur á einari fløsku sum snarast. um hann heyði kunnað hjålpt okkum, siga at vit eru sendir frá eimari samkomu her niðri í fráhaldsherberginum Hann hyggur at okkum og smilkar, jú, tað fór at bera til. bað okkum koma niður i kjallaran við sær. Her fáa vit fløskuna. Um eina løtu er Janus í gongd við ráðum. Hann talar um útflutning úr Fóroyum, sum bert er turrfiskur ul Spania og arbeiðskonur til Danmarkar. Hesum fær hann eina stuttliga réðu burtur úr, tó tað er ikki øllum gentum sum dámar hetta. Men rødan er stutt, ti rødarin hevur leskað seg í so nógv á fløsk una Tær allarflestu av skemulÝsingunum hjá Heðini Brú eru meinaleysar, tvs. tað er lítil og cingin sålira í termum, og personarnir verða lýstir við fryntligum kæti. Ein grund in er ivaleyst, at Ísroyingum dámar væl at lurta eftir og at fortelja søgur við skemti ligum innihald:, og tað ger tað ikki verri um endin kann taka áhoyrarin á bóli. Søgan hevur ongan hugin at skunda sær, at gera seg lidna í bræði. Undirhaldsvirðið er fyri eim part treytað av, at spenningurin verður varðveittur júst í tí spakuligu fråsøgnint og fyri ein part av, at søgan næstan altíð sn Ýr seg um onkran nevndan persón. sum ahoyr ararnir kenna. Fyritreytin fyri hesum slagt v søgum er aloftast ettt líuð samfelag, og tað er trupult at geva henni alment smid uttan at meginparturin av undirhaldsvirð inum og vid tí atdráttinum hvervur. Eir måtin at:fáa nakað tað sama fram sun taðbundnu søvunm er at gera nógv av kkum yvir í ia grotesku, garv øguna. Segurnar hjá Mark Twain hava hetta erðkennið. Sømuleiðis fleiri av teim um hjá He vit fivta Mun Brú hi Kinesiski blaðmaðurin Sung Hong Chen vitjadi herfyri i Foroyum. Hann var hugtikin av okkara landi, og hevur latið okkum eina yrking, hann skrivaði, meðan hann var her Í love you, Faroe Islands Í love you, Faroe Islands You are beautiful, Winter, covering with snow, summer, the land and the sea calm I love you, Faroe Islands. Your people, talented and hard working Kind, warm and friendly I love you, Faroe Islands. Your enviorment very good, water soft, food fresh I love you, Faroe Islands. From the bottom of my heart, the best wishes to your people and good future for your economy and society Sung Hong Chen Skråseting Føroya hevir i dan rásett niðanfyr Skrásetingar-nr. P/t 2294, P/f Dan Peder- sen, 480 Skáli Viðtokur broyttar: 15.08.1996 Nýtt navn: Sp/f Hornið Kapitalur: Hækking við kr. 70.000,00 til kr. 80.000,00 Inngjaldingarhátur Kontant kr. 30.000,00 og kr. 40.000,00 við gruns- hækking Nevnd: Far n úr nevndini T ra maður Jan Erik Peder en 6f Seldafiorður og F 3 je rå Joe € AR x Stjorn: cum etiári“ Tara »Uu € Joensen, 480 Skå Tekningarreglur: Felagið verður teknað av Endamal: Endamål felagsins er at reka handil og Denzin- selu og annað i hesum sambandi Skráseting Foroya tann 20. november 1996 Kristin Balle TVINGSILSSOLA Hósdagin 9. januar 1997 kl. 12.00 verður á dómaraskriv stovuni, C. Pløyensgøtu 1, 100 Tórshavn, hildin tvingsilssøla yvir matr. nr. 163 q, nr. 8, Klaks- vik, bygningur å leigu- grund, å Stongunum, (AS nr. 54/96). Talan er um egninga skur (eigaraibud) á leig 4% einari hædd 24 4 grund 2 kvm til viddar J við bytista 4/65 smb. ting bókina. Ognin hevur egr ngarhø wc og fryst goyms Fyrsta tvingsilssøla var tann 28. november 1996 Hægsta boð var 1.000,00 kr. Tvingsilssølan er um biðin av Annfinni V. Han- se, advokati, Gongin, Tórshavn, tlf. 19595 (j. nr. 2007), sum kann geva nærri upplysingar, og sum nærri avtala kanr gerast við, um ynski er um at siggja ognina Søluuppgerå kann un biðjast hjá nevnda adv kati ella hyggjast igjøg num á Dómaraskrivstov uni Foroya Fútarættur, tann 28. nov. 1996