leygardagur 21. desember 1996síða 16
‹ fyrra síða allar 55 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 247 — 21. DESEMBER 1996
DAGSINS TEKSTUR
fjórða sunnud. í advent
Epistulin skrivar Paulus åpøstul til Filippimanna,
4. kap. 4-7 i
Gleðið tykkum i Harranum altíð! Eg sigi uppaftur
Gleðið tykkum! Spaklynd: tykkara verði øllum menn
iskjum kunmigt' Harrin er í nánd! Verið ikki stúrnir fyri
nøkrum, men latið í øllum lutum tráan tykkara koma
fram fyri Guð í ákallan og bøn við tøkk, og Guds friður,
DAGSINS TEKSTUR
jóladag
Epistulin er skrivadur í Hebrearabrævinum
I. kap. I -mitt i 5
Eftir at Gud í forðum mangar ferðir og á mangan hátt
hevði talað til fedrarnar gjøgnum prefetarnar, hevur
hann við endan á hesum døgum talað til okkara gjøgnum
sonmn, sum hann setti til arvinga til allar lutir, og sum
hann eisini hevur gjørt heimin við. Hann, sum er ljómin
av dýrd hansara og avmyndin av veru hansara og ber
allar lutir við orði veldis síns, hann settist, tå ið hann
hevði gjørt reinsan fyri syndirnar, við høgru hønd á há
ugnini á høgum himni, og er vorðin tann mun mætari
enn einglarnir, sum hann hevur arvað dýrabærari navn
enn teir. Ti at við hvønn av einglunum hevur hann á
nøkrum sinni sagt: »Sonur mín ert tu, í dag havi eg ført
teg?«
sum ber av øllum viti, skal varðveita hjørtu tykkara og
hugsanir tykkara í Kristi Jesusi
Hetta heilaga evangeluð skrivar Jóhannes
evangelistur, I. kap. 19.—28. í
Og hetta er vitnisburður Jóhannesar, tá ið Jødarnit
sendu prestar og Levitar frå Jerúsalem til tess at spyrja
hann: »Hvør ert tú?< Og hann ásannaði og noktaði ikki,
og hann ásanaði. >Ég eri ikki Kristus“. Og teir spurdu
hann: »Hvat tá? Ert tú Elia?< Hann sigur: »Ikki eri eg
tað<. »Ert tú profeturin?< Og hann svaraði: »Ner«. Teir
søgdu tå við hann: »Hvør ert tå? fyri at: vit kunnu geva
teimum svar, sum hava sent okkum. Hvat sigur tú um
Hetta heilaga evangeluð skrivar Lukas
evangelistur, 2. kap. 1.--14.v
Men tað hendi í teimum døgum, at:tað komu bod frá
Augustus: keisara um, at allur hermurin skuldi verða
skrivadur í manntal. (Hetta fyrsta manntalið var. meðan
Kvirimius var landshøvdingi í Sýriulandi). Og øll fóru at
verða skrivaði. hver í ættarbygd síni. Men eisini Jósef
fór úr Galileu, úr bygdini Nasaret, mdan til Júdeu, til
Dávais bygd. sum eitur Betlehem, tí at hann var
slektaður av Dåvids hus: og hætt, at verða skrivaður
saman við Mariu, trúlovaðu festarmoy síni, sum var við
barn. Men tað hendi. meðan tey vóru har, at:tíðin kom
at hon skuldi eiga barn. Og hon átti son sin, hin fyrst
fødda, og hon rervaði hann og legði hann í eina krubbu
tí at skki var rúm fyri teimum í ulhaldshusinum. Og tað
vóru hirðar har í sama bygdarlaginum, sum lógu úti á
markinum um náttina og goymdu at:seyðafylgjum sín
um. Og sí, eingil Harrans stóð hjá teimum. og dyrd
Harrans ljómaði rundan um teir, og teir vórðu ógvuliga
óttafullir. Og eingilin segði við teir: »Ottist ikki; tf sí, eg
kunngeri tykkum eimi stór gleðiboð, sum skulu verða
fyri alt fólkið. Ti at tykkum er í dag ein frelsari føddur,
sum er Harrin Kristus í Dåvids staði: Og hetta skulu tit
DAGSINS TEKSTUR
annan jóladag
Hesin heilagi lesturin er skrivadur í Apostlasøguni
6. kap. 8. v. og út og síðan 7. kap. 54. v. og út
Men Stefan gjørdi, fullur av náði og kraft, undur og
stór tekin millum fólkið. Men tá stigu upp nakrir menn
frá tí samkomuhúsinum, sum er kallað eftir Libertinum
og Kýreneingum og Aleksandriumonnum, og nakrir av
teimum frá Kilikiu og Astu og høvdu orðadrátt við
Stefan. Og teir kundu ikki standa móti tí vísdómi og ti
anda, sum hann talaði av. Tá fingu teir loyniliga nakrar
menn til at siga: > Vit hava hoyt hann tala spottorð móti
Móses og móti Guði<. Og teir østu upp fólkið og hinar
elstu og hinar skriftlærdu, og teir fóru efur honum og
tóku hann og fóru við honum til ráðið. Og teir førdu
fram lygivitni, sum søgdu: »Hesin maður heldur ikki
Tøkk
Øllum tykkum, id gleddu meg å 85 åra fød-
ingardegnum, takki eg hjartaliga.
Somuleiðis ynskist ætt og vinum eini
h
gleðilig jól og eydnuberandi nýggjár.
|
| Heilsan >
| Nicodemus Rasmussen, |
| Strendur )
Frá Arbeiðskvinnu-
felagnum Fjallbrúður
Limum og viðskiftafólki ynskja vit eim sø
SS
gledilig jól og signað nýggjár
Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður
” ER ————————Æ—Á—Á——|—Á— —
uppat at:tala móti hesum heilaga staði og móti lógini; tí
at vit hava hoyt hann siga. at hesin Jesus úr Nasaret skal
bróta niður henda staðin og broyta teir síðir, sum Móses
hevur fingið okkum“. Og allir, sum sótu í ráðinum
stardu upp á hann, og teimum tóktist ásjón hansara vera
á at líta eins og eingils ásjón. — Men tá ið teir hoyrdu
hetta, neit tað teimum at hjarta, og teir bitu á kampi móti
honum. Og hann hugdi upp til himmals, fullur av heilag
um anda, og så Guðs dyrd og Jesus standandi við høgru
hond Guds. Og hann segði. »Si, eg síggi himlarnar
opnar og menniskjusonin standandi vid høgru hond
Guds'« Men teir skóru í ett hart róp og hildu fyri oyruni
á sær og lupu á hann allir sum ein; og teir koyrdu hann
út úr staðinum og steinaðu hann. Og vitnini løgdu klæði
síni niður við fóturnar á einum ungum manni, sum æt
Saul. Og teir stemadu Stefan; meðan bað hann og segði
„Harri Jesus, tak tú móti anda minum'« Og hann fell á
knæ og rópaði við harðari rødd: »Harri, rokna teimum
ikki hesa synd uppí!< Og í tí hann hetta segði, sovynaði
hann burtur
se
Eg ynski ollum eini gledilig jól og eitt
eydnuberandi komandi ár.
Samstndis vil eg takka ollum vidskifta-
fólki fyri samstarvið í skjótt farna árinum
1
i
| Kåri D. Petersen,
| advøkatur
P/F Litaval og Vøru-
húsinum á Hjalla
Vit ynskja viðskiftafólki okkara eini gledilig
jól og eitt eydnuberandi komandi år, við
tøkk fyri góðan samhandil í farna ári
2) 23 f
4) %
Us
3
f
P/F Litaval og
Vøruhusid á Hjalla
teg sjálvan ?< Hann segði: >Ég ert rødd á einum, sum
rópar í oyðimørkini: Gerið beinan veg Harrans, eins og
Jesaja protetur hevur sagt<. Men teir, sum sendir vóru
vóru úr flokki Farisearanna. Og teir spurdu hann og
søgdu vid hann: >Hví doypir tú tá, um tú ikki ert
Kristus, et heldur Elia, er heldur proteturin ?« Jól
svaraði teimum og segði: >Ég doypi við vatni; mitt
ímillum tykkara stendur hann, sum tit ikki kenna, hann
sum kemur aftan á meg. sum eg ikk: eri verdur at loysa
tveingirnar hjá<. Hetta hendi í Betåni
Jordan, har sum Jóhannes doypti
mumergin
hava til merkis: Tit skulu finna ett barn reivað og
liggjandi í eini krubbu«. Og í somu stnd var hjá eingl
inum ein fjøld av himmalskum herskarum. sum lovadu
Guði og søgdu: >Heiður veri Guði í hægsta himli og
friður á jarð og í menniskjum góður tokk
Evangeliið til gudstænastuna jólakvold skrivar Luka
evangelistur, 2. kap. 15.-20
Og tað hendi, tá ið einglarnir vóru farnir frá teimum
aftur til himmals, tá søgdu hirnarnir hver við annar
»Latum okkum nú fara beinan vegin til Betlehem
vita um hesi tíðindi. sum hend eru, og sum Harrin hevur
kunngjørt okkum“. Oe teir fóru við skundi hagar og
ge Jósef. og barnið liggjandi í krubb
funnu bæði Mariu
uni, og tá ið teir sóu tað, svgdu teir frá termum orðum
sum talað høvdu verið til teirra um hetta barn. Og øll, 10
hoyrdu tað, undraðust á tað, sum teimum varð sagt av
hirðunum. Men Maria legði sær øll hesi orð í geyma og
;
hugsaði um tey í hjarta sínum. Og hirðarnir fóru avsta
aftur, og teir lovadu og prísaðu Guði fyri alt tað, sum
teir høvdu hoyrt og sæð, soleiðis sum tað heyði verið
sagt við teir
Hetta heilaga evangeliið skrivar Matteus
evangelistur, 23. kap. 34 v. og út
Tess vegna, sí, eg sendi tykkara profetar og visar og
skriftlærdar; summar av teimum skulu ut taka av lívi og
krossfesta. og summar av teimum skulu tit húðfleingja í
samkomuhúsum tykkara, og tit skulu elta teir úr bygd í
bygd; til tess at alt hitt rættvísa blóð skal koma yvir
tykkum, ið úthelt er á jøråini líka frá blóði hins rættvísa
Abels til blóðs Sakaría Barakiasonar, sum tit drópu mill
um tempuls og altars. Sanniliga sigi eg tykkum: alt hetta
skal koma yvir hesa ætt. Jerusalem, Jerusalem! Tú. 10
drepur profetarnar og steinar teir, sum eru sendir til tin
hvussu ofta havi
eg viljað savnað børn tíni saman, eins
og hønan savnar ungar sínar undir veingirnar! Og tit
vildu ikki. Sí, oyðið skal hús tykkara lervast tykkum. Tí
at eg sigi tykkum: Tit skulu frá hesi stund ongalunda
síggja meg. fyrr enn tit siga: Vælsignaður veri tann. ið
kemur í Harrans navni!
Øllum okkara bingovinum og kenningum
annars, ynskja vit gleðilig jól og gott
nýggjár, við tøkk fyri árið, ið brátt er at
Í
|
enda
Pálsstora
Jórun og Páll
Viðskiftafólki okkara ynskja vit eini gleðilig
jól og eitt gott nýggjár.
P/F Wenzel