Sosialurinarkiv
Sosialurin 1996-12-21, síða 16
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

leygardagur 21. desember 1996síða 16

‹ fyrra síða allar 55 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 247 — 21. DESEMBER 1996 DAGSINS TEKSTUR fjórða sunnud. í advent Epistulin skrivar Paulus åpøstul til Filippimanna, 4. kap. 4-7 i Gleðið tykkum i Harranum altíð! Eg sigi uppaftur Gleðið tykkum! Spaklynd: tykkara verði øllum menn iskjum kunmigt' Harrin er í nánd! Verið ikki stúrnir fyri nøkrum, men latið í øllum lutum tráan tykkara koma fram fyri Guð í ákallan og bøn við tøkk, og Guds friður, DAGSINS TEKSTUR jóladag Epistulin er skrivadur í Hebrearabrævinum I. kap. I -mitt i 5 Eftir at Gud í forðum mangar ferðir og á mangan hátt hevði talað til fedrarnar gjøgnum prefetarnar, hevur hann við endan á hesum døgum talað til okkara gjøgnum sonmn, sum hann setti til arvinga til allar lutir, og sum hann eisini hevur gjørt heimin við. Hann, sum er ljómin av dýrd hansara og avmyndin av veru hansara og ber allar lutir við orði veldis síns, hann settist, tå ið hann hevði gjørt reinsan fyri syndirnar, við høgru hønd á há ugnini á høgum himni, og er vorðin tann mun mætari enn einglarnir, sum hann hevur arvað dýrabærari navn enn teir. Ti at við hvønn av einglunum hevur hann á nøkrum sinni sagt: »Sonur mín ert tu, í dag havi eg ført teg?« sum ber av øllum viti, skal varðveita hjørtu tykkara og hugsanir tykkara í Kristi Jesusi Hetta heilaga evangeluð skrivar Jóhannes evangelistur, I. kap. 19.—28. í Og hetta er vitnisburður Jóhannesar, tá ið Jødarnit sendu prestar og Levitar frå Jerúsalem til tess at spyrja hann: »Hvør ert tú?< Og hann ásannaði og noktaði ikki, og hann ásanaði. >Ég eri ikki Kristus“. Og teir spurdu hann: »Hvat tá? Ert tú Elia?< Hann sigur: »Ikki eri eg tað<. »Ert tú profeturin?< Og hann svaraði: »Ner«. Teir søgdu tå við hann: »Hvør ert tå? fyri at: vit kunnu geva teimum svar, sum hava sent okkum. Hvat sigur tú um Hetta heilaga evangeluð skrivar Lukas evangelistur, 2. kap. 1.--14.v Men tað hendi í teimum døgum, at:tað komu bod frá Augustus: keisara um, at allur hermurin skuldi verða skrivadur í manntal. (Hetta fyrsta manntalið var. meðan Kvirimius var landshøvdingi í Sýriulandi). Og øll fóru at verða skrivaði. hver í ættarbygd síni. Men eisini Jósef fór úr Galileu, úr bygdini Nasaret, mdan til Júdeu, til Dávais bygd. sum eitur Betlehem, tí at hann var slektaður av Dåvids hus: og hætt, at verða skrivaður saman við Mariu, trúlovaðu festarmoy síni, sum var við barn. Men tað hendi. meðan tey vóru har, at:tíðin kom at hon skuldi eiga barn. Og hon átti son sin, hin fyrst fødda, og hon rervaði hann og legði hann í eina krubbu tí at skki var rúm fyri teimum í ulhaldshusinum. Og tað vóru hirðar har í sama bygdarlaginum, sum lógu úti á markinum um náttina og goymdu at:seyðafylgjum sín um. Og sí, eingil Harrans stóð hjá teimum. og dyrd Harrans ljómaði rundan um teir, og teir vórðu ógvuliga óttafullir. Og eingilin segði við teir: »Ottist ikki; tf sí, eg kunngeri tykkum eimi stór gleðiboð, sum skulu verða fyri alt fólkið. Ti at tykkum er í dag ein frelsari føddur, sum er Harrin Kristus í Dåvids staði: Og hetta skulu tit DAGSINS TEKSTUR annan jóladag Hesin heilagi lesturin er skrivadur í Apostlasøguni 6. kap. 8. v. og út og síðan 7. kap. 54. v. og út Men Stefan gjørdi, fullur av náði og kraft, undur og stór tekin millum fólkið. Men tá stigu upp nakrir menn frá tí samkomuhúsinum, sum er kallað eftir Libertinum og Kýreneingum og Aleksandriumonnum, og nakrir av teimum frá Kilikiu og Astu og høvdu orðadrátt við Stefan. Og teir kundu ikki standa móti tí vísdómi og ti anda, sum hann talaði av. Tá fingu teir loyniliga nakrar menn til at siga: > Vit hava hoyt hann tala spottorð móti Móses og móti Guði<. Og teir østu upp fólkið og hinar elstu og hinar skriftlærdu, og teir fóru efur honum og tóku hann og fóru við honum til ráðið. Og teir førdu fram lygivitni, sum søgdu: »Hesin maður heldur ikki Tøkk Øllum tykkum, id gleddu meg å 85 åra fød- ingardegnum, takki eg hjartaliga. Somuleiðis ynskist ætt og vinum eini h gleðilig jól og eydnuberandi nýggjár. | | Heilsan > | Nicodemus Rasmussen, | | Strendur ) Frá Arbeiðskvinnu- felagnum Fjallbrúður Limum og viðskiftafólki ynskja vit eim sø SS gledilig jól og signað nýggjár Arbeiðskvinnufelagið Fjallbrúður ” ER ————————Æ—Á—Á——|—Á— — uppat at:tala móti hesum heilaga staði og móti lógini; tí at vit hava hoyt hann siga. at hesin Jesus úr Nasaret skal bróta niður henda staðin og broyta teir síðir, sum Móses hevur fingið okkum“. Og allir, sum sótu í ráðinum stardu upp á hann, og teimum tóktist ásjón hansara vera á at líta eins og eingils ásjón. — Men tá ið teir hoyrdu hetta, neit tað teimum at hjarta, og teir bitu á kampi móti honum. Og hann hugdi upp til himmals, fullur av heilag um anda, og så Guðs dyrd og Jesus standandi við høgru hond Guds. Og hann segði. »Si, eg síggi himlarnar opnar og menniskjusonin standandi vid høgru hond Guds'« Men teir skóru í ett hart róp og hildu fyri oyruni á sær og lupu á hann allir sum ein; og teir koyrdu hann út úr staðinum og steinaðu hann. Og vitnini løgdu klæði síni niður við fóturnar á einum ungum manni, sum æt Saul. Og teir stemadu Stefan; meðan bað hann og segði „Harri Jesus, tak tú móti anda minum'« Og hann fell á knæ og rópaði við harðari rødd: »Harri, rokna teimum ikki hesa synd uppí!< Og í tí hann hetta segði, sovynaði hann burtur se Eg ynski ollum eini gledilig jól og eitt eydnuberandi komandi ár. Samstndis vil eg takka ollum vidskifta- fólki fyri samstarvið í skjótt farna árinum 1 i | Kåri D. Petersen, | advøkatur P/F Litaval og Vøru- húsinum á Hjalla Vit ynskja viðskiftafólki okkara eini gledilig jól og eitt eydnuberandi komandi år, við tøkk fyri góðan samhandil í farna ári 2) 23 f 4) % Us 3 f P/F Litaval og Vøruhusid á Hjalla teg sjálvan ?< Hann segði: >Ég ert rødd á einum, sum rópar í oyðimørkini: Gerið beinan veg Harrans, eins og Jesaja protetur hevur sagt<. Men teir, sum sendir vóru vóru úr flokki Farisearanna. Og teir spurdu hann og søgdu vid hann: >Hví doypir tú tá, um tú ikki ert Kristus, et heldur Elia, er heldur proteturin ?« Jól svaraði teimum og segði: >Ég doypi við vatni; mitt ímillum tykkara stendur hann, sum tit ikki kenna, hann sum kemur aftan á meg. sum eg ikk: eri verdur at loysa tveingirnar hjá<. Hetta hendi í Betåni Jordan, har sum Jóhannes doypti mumergin hava til merkis: Tit skulu finna ett barn reivað og liggjandi í eini krubbu«. Og í somu stnd var hjá eingl inum ein fjøld av himmalskum herskarum. sum lovadu Guði og søgdu: >Heiður veri Guði í hægsta himli og friður á jarð og í menniskjum góður tokk Evangeliið til gudstænastuna jólakvold skrivar Luka evangelistur, 2. kap. 15.-20 Og tað hendi, tá ið einglarnir vóru farnir frá teimum aftur til himmals, tá søgdu hirnarnir hver við annar »Latum okkum nú fara beinan vegin til Betlehem vita um hesi tíðindi. sum hend eru, og sum Harrin hevur kunngjørt okkum“. Oe teir fóru við skundi hagar og ge Jósef. og barnið liggjandi í krubb funnu bæði Mariu uni, og tá ið teir sóu tað, svgdu teir frá termum orðum sum talað høvdu verið til teirra um hetta barn. Og øll, 10 hoyrdu tað, undraðust á tað, sum teimum varð sagt av hirðunum. Men Maria legði sær øll hesi orð í geyma og ; hugsaði um tey í hjarta sínum. Og hirðarnir fóru avsta aftur, og teir lovadu og prísaðu Guði fyri alt tað, sum teir høvdu hoyrt og sæð, soleiðis sum tað heyði verið sagt við teir Hetta heilaga evangeliið skrivar Matteus evangelistur, 23. kap. 34 v. og út Tess vegna, sí, eg sendi tykkara profetar og visar og skriftlærdar; summar av teimum skulu ut taka av lívi og krossfesta. og summar av teimum skulu tit húðfleingja í samkomuhúsum tykkara, og tit skulu elta teir úr bygd í bygd; til tess at alt hitt rættvísa blóð skal koma yvir tykkum, ið úthelt er á jøråini líka frá blóði hins rættvísa Abels til blóðs Sakaría Barakiasonar, sum tit drópu mill um tempuls og altars. Sanniliga sigi eg tykkum: alt hetta skal koma yvir hesa ætt. Jerusalem, Jerusalem! Tú. 10 drepur profetarnar og steinar teir, sum eru sendir til tin hvussu ofta havi eg viljað savnað børn tíni saman, eins og hønan savnar ungar sínar undir veingirnar! Og tit vildu ikki. Sí, oyðið skal hús tykkara lervast tykkum. Tí at eg sigi tykkum: Tit skulu frá hesi stund ongalunda síggja meg. fyrr enn tit siga: Vælsignaður veri tann. ið kemur í Harrans navni! Øllum okkara bingovinum og kenningum annars, ynskja vit gleðilig jól og gott nýggjár, við tøkk fyri árið, ið brátt er at Í | enda Pálsstora Jórun og Páll Viðskiftafólki okkara ynskja vit eini gleðilig jól og eitt gott nýggjár. P/F Wenzel