leygardagur 4. januar 1997síða 10
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
1
0
tíðindablaðið + =;
Nr. 2 — 4. JANUAR 1997
Oljan prutlar, meðan:
Føroyingar bíða
eftir jólamanninum
Foórovingum vantar realismu, tá vit tosa um at geras ríkir av oljuni, sum
kanska liggur og prutlar undir okkum. Vit gloyma at fyrireika okkum til at
taka hana upp. Kjakið er steindeytt, og fólk sita bara og bíða, til pengarnir
koma úr posanum hjá jólamanninum
Í
Í DEN rðsfundur. Viðpallborðið = á landi
Bogi Nielsen. cand Eitt av evnunum. fund
hildi Meri Ben Arabo, stud. u vidgjørdi. var, hvussu
Føroy merc. og Niels Winther. verður vorðið við verandi
Fund at kalla ikki hava verið havd ar sum vera man serliga
) kjakinum nel hugsað um fiski- og hand
verksvinnurnar. Hesar eru
vinnur. sum lørovingar 1
lag duga at fáast við. Og
vit eiga at ansa ótrúliga væl
eftir. at vit ikki glíða so í
væntandi oljuni, at vit heilt
gloyma at halda tær vinnur
vit í dag liva av, viðlíka
Haldið høvdid kalt
Nidustødan eftir fundinum
var heilt greið. Vit eiga at
ansa væl eftir, at vit ikki
bara loypa av ødrum bein
inum yvir å hitt, ti tå kann
gerast trupult at fóta sær
Oljan er sum kunnugt hál.
og skjótt er at glida, um ikki
staðið, staðið verður á, er
trygt
Føroyski búskapurin er
sum kunnugt ógvuliga
bundin av eini einstáttaðari
vinnu. Nevniliga fiskivinn-
uni. Og oljuvinnan er ein
kærkomin møguleiki at gera
okkara vinnuliv meira fjøl-
broytt. Men tað krevur, at
fólk hugsa seg um, og ikki
bara loypa frá eini vinnu til
ta næstu
Vit mugu gera okkum
greitt, at vit ikki bara uttan
víðari kunnu gevast at fiska,
og so halda, at vit altíð
ve
Dronningens 25-års regeringsjubilæum
føjres med udsendelse
af en erindringsmønt i sølv
Erindringsmønten er udformet af medaljør Jan
Petersen og fremstillet pá Den Kgl. Mønt
Der præges max. 60.000 eksemplarer
På møntens forside gengives Dronningen stående
i lang kiole og med elefantordenskæde. Forsiden
er bl a. inspireret af mønter udsendt af Christian
IV. der viser kongen stående med scepter og
kunnu koma aftr til fisk og
fiskivinnu, tå oljan einaferð
er uppi
Tað er nevniliga so, at
rigsvåben, der
Det store rigs
Pá bagsider
gsá kaldes det kongelige vaber
gengives det store
ben blev ændret i 1972. og det har således også samfelagið stendur ikki i
25-års jubilæun 1997 Dette har været en med stað. Tað broytist alla tíðina,
virkende ársag til at bruge motivet pá 200-krone og soleiðis eisini fiskivinn
ter an. Um vit ikki syrgja fyri,
at tað hóast ævintýr og olju-
Der udsendes ogsá en 20-kronement, der har fepur er onkur, sum heldur
samme størrelse og er af samme materiale som gamlar vinnur í hevd,
jen almindelige 20-krone. Den præges í 1 million standa vit við skegginum í
eksemplarer Menten har samme forside som postkasanum og duga einki,
tá oljan er uppi. Oljan end-
urnýggjar seg ikki í søgu-
ligari tíð. Men tað kann
fiskurin gera, og svangligt
verður í Føroyum, tá vit ikki
duga at veiða og hagreiða
fisk. Oljuvinna ella ikki
Ein av pallborðsluttakar-
unum var Ben Arabo, sum
hálvan januar fer í starv hjá
stóra oljufelagnum Amera-
da Hess i London. Hann å-
varðaði í móit bara at sita
hendur i favn og bíða, til
aðrir hava sett oljuvinnuan
í gongd. Men tað tykist,
segði Ben Arabo, sum før
oyingar ikki hava fatað, at
vit noyðast at vera við frá
| byrjan. Og ein byrjan er
— ) millum annað eitt livandi
men på bagsiden er gengivet
Erindringsmønterne udsendes den 6. januar 1997
Mønterne kan fra denne dato fås i pengeinstitut
ter, på posthuse og i Nationalbanken til pålydende
værdi
200-kronemønten kan endvidere - efter forud
betaling - købes hos Den Kgl. Mønt, Solmarks
vej 5, 2605 Brøndby. Prisen er 200 kr. pr. stk
plus 45 kr. i forsendelsesomkostninger pr. forsen
delse. Beløbet indbetales på girokonto 551-0570
Forudbetalte mønter vil blive leveret fra den 6
januar 1997
Den Kgl. Mønt
orðaskifti heima á landi
Sum er. heldur Ben Arabo
tykjast føroyingar bara sita
stillir og bíða eftir jóla
manninum. sum skal koma
við fullum posa av
pengum at býta út til okk
tí kunnu vit skjótt
verða snyýtt av
vs
oIru
ara. Og
Tænastuvinnur
Tað eru møgulerkar hjá før
oyingum at sleppa við í akt
iva vinnu, beinanvegin, far
ið verður í gongd at leita
eftir olju her heima. Hugsað
verður serliga um allar tær
tænastur, henda velduga
vinna hevur brúk fyri. Men
tað krevur, sum sagt, at vit
fyrireika okkum í góðari tíð
og standa klárir, áðrenn aðr
ir fara avstað við tilhoðun
um, sum koma. Tí vit skulu
bara yvirhøvur ikki billa
okkum inn, at ein slík vinna
fer at lata føroyingum ar-
beiðini, bara tí virksemið er
á føroyskum ekið. Talan er
um forrætning, og vinnan
tekur tað, sum loysir seg
best. Og so verður ikki hugt
at nationaliteti
Føroyingar hava møgu
leikar eitt nú í viðlíkahaldi
Men tað krevur profession-
ella vinnu. Tað nyttar ikki
petti, at bjóða seg fram við
fýra sveisarum, sum klára
ein skaða á oljupallinum
eftir eini viku. Hevur olju-
felagið brúk fyri 50 monn-
um til at gera arbeiðið eftir
nøkrum tímum jólanátt,
verða teir tiknir, hvaðani tað
skal vera
Og her kann koma at
standa á hjá føroyingum. Vit
hava ikki grundarlag fyriat
útbúgva nóg mikið av fak-
fólki til at klára einahvørja
stóðu til einahvørja tíð. Víst
varð á, at tað gekk upp hjá
Tørshavnar Skipasmiðju at
fáa fólk til at gera ein døll
av einum umhvørvisvernd-
arskipi til Tailands. Boð
måttu sendast uttanlands
eftir sveisarum. Ella sum
ein av pallborðsluttakarun-
um, Bogi Nielse, segði
»Okkum vantar realismu,
tå vit bjóða okkum fram til
oljuvinnuna. Vit halda okk-
um vera. Men gloyma eftir
øllum at døma at hugsa«
Utbúgving
Tað er sanniliga heldur ikki
bara innan handverks- og
tænastuvinnur, at vit eiga at
fyrireika og útbúgva okk
um
Ein týðandi partur av eini
komandi oljuvinnu er fyri
sítingin. Og eisini her eiga
føroyingar at liggja framvið
eftir teimum størvum, sum
Oljupengarnir eiga at m.a
at brúkast til at halda
okkara verandi vinnur
viðlíka
fylgja við
Ikki kann roknast við, at
vit beinanvegin fáa fólk í
allar teir bestu stólarnar,
varð ført fram á fundinum
Vit hava ikki fólk til tað,
sum er. So einfalt er tað
Men solsideis var eisini í
Scotlandi, tá bretar fóru
undir sína oljuvinnu. Men
sum frá leið, komu fleiri og
fleiri >lokalir< hægri upp í
fyrisitingini. Loysunnarorð-
ið var eisini her útbúgving
Og soleiðis fer eisini at
verða hjá okkum
Og aftur her kom orða-
skiftið inn á okkara verandi
høvudsvinnu, fiskivinnuna
Niels Winther, stud. scient
pol., visti á, at vit eiga at
ansa ógvuliga væl eftir, at
vit alla tíðina útbúgva fólk
til at halda fram í fiskivinn-
uni. Tí hóast oljuvinnan
kann tykjast at geva nógvar
pengar, varir hon, sum so
mangan áður er víst á, ikki
ævigt. Og tá er lívsneyðugt,
at vit framvegis duga at
fiska
Niels Winther vísti á, at
tað er órealistiskt at vænta
annað, enn at tær inntøkur,
oljuvinnan fer at geva, fara
í landskassan. Og politikk-
arar eru ryggleysir og
skinklutir. Teir verða ikki
mettir eftir, hvussu nógv teir
leggja í kistubotnin, men
eftir, hvat teir byggja. Og
freistandi verður hjá teim
um at geva eftir fyri lokal-
um trýsti og brúka peng-
arnar til stuttskygdar íløgur
í egnum valdømum
Men tann besta fløgan, vit
yvirhøvur kunnu gera við
oljupengum, er útbúgving
av fólkinum. Og eingin ivi
var um á fundinum, at vit
eiga at brúka bæði tíð og
pening til at halda okkara
verandi vinnur viðlíka. Eis
ini aftan á, at møgulig olju
vinna er farin í gongd
Foam 8% if t6Sti
Dr Jakobsensgøte 18, 100 Torshavn. TY 19496