hósdagur 30. januar 1997síða 2

Ábyrgdarblaðstjóri: Blaðstjórnarfulltrúi: Grækaris D. Magnussen uppseting og prent: Fyritaksstjóri Blað Fr +R Bústaður: - isjan Dahi i Bertholdsen, Argjavegur 26, Argjum Lysingar og søla: Eirikur Lindenskov, jari: Postadr: Postsmoga 76 rjun Dalsgaard Dagny Joensen, Jens Kristian Vang - 110 Tórshavn | Sr ENN eitt „stríð“ hevur tikid seg upp i kjalarvørrinum á teimum mongu ósemjum og klandri, sum hevur verið í Tinganesi og í umhvervinum rundan um landsstýr- ismenn og legmann í seinastuni. LOGMAÐUR vil hava sjónvarpsstjóran at makka rætt og alment koma við eini umbering fyri „bumbuna“ í Degi og Viku herfyri, tá ein sjónvarpsmaður kom - sambart sjónvarpsstjóranum sjálvum - at yvirtulka eitt úttalilsi hjá landsstýrismanninum Sámal Peturi í Grund. Í innslagnum varð sagt, at løgmadur hevur framt lógarbrot og hóast Sámal Petur í Grund ikki brúkti hesi orðini, so loyvdi sjónvarpsmaðurin sær út frá ti landsstýrismaðurin hevdi sagt, at samanfata hansara meining í hesi skuldseting móti løgmanni GAMAN Í - kann vera at henda orðing er í so „bastant“ ella avgjørd, men spurningurin er, hvussu langt vid síðuna av sjónvarpsmaðurin rakti. Ti tå landsstyr- ismaður sigur, at løgmadur ikki hevur havt heimild til at gera sum hann hevur gjørt, so má tað væl eisini tulkast sum, at løgmadur hevur ikki hildið seg til gald- andi lóg og harvið hevur framt lógarbrot. Tá tað nú verður sagt, at SvF hevur yvirtulkað orðini hjá lands- stýrismanninum, er tá ikki vandi fyri at koma at und- irtulka meiningina hjá landsstýrismanninum um, at løgmadur ikki hevur havt heimild at gera sum hann hevur gjørt/At sjónvarpsmaðurin brúkti umreddu yvir- skrift var nettup fyri at undirstrika poengið í tí, sum landsstýrimnaðurin hevði at siga SJÁLVANDI vil ein og hver legmaður ikki hava eina skeiva skuldseting sitandi á sær. Hann vil verða reins- aður. hevur hann einki skeivt gjørt. Men soleiðis sum málið stendur, so sær tað jú út til - og tað staðfesti landsstýrismaðurin aftur í sjónvarpinum fríggjakveldið - at løgmadur hevur ikki havt heimild at gera tað hann gjørdi. Við eðrum orðum: her stendur orð móti orði. FYRI at gera klandurið í samgongun! fullkomið setir logmaður nú sjónvarpsstjóranum knívin á barkan ella í hvussu so er roynir løgmadur, sum annars er ráðharri hjá pressuni, at lata sjónvarpsstjóran úr fyri opnum skíggja. Um hann fer at megna hetta heilt er enn 6vist, ti enn er leikur ikki lidugur VIT fara at tala hardliga at framferdini hjå løgmanni móti pressuni - í hesum føri móti sjónvarpinum Var hetta eindømi og fyrstu ferð, at løgmadur tekur slíkt margháttligt og eisini ódemokratiskt stig, so kundi ein borið í botuflaka, tí tá visti hann kanska ikki frægari Men hetta er einki nýtt. Tað er afturvendandi. Vit minn- ast, at løgmadur fyri ikki so langari tíð síðani kallaði sama sjónvarpsstjóra út í Tinganesi til eina skorflongju, tí tann annars fråliki sjónvarpsjournalisturin Høgni Hoydal hevði verið vertur fyri eini sending við log- manni og m.a. Jóannesi Eidesgaard - og har journa- listurin við vilja royndi at stuðla Eidesgaard og mót- arbeiða løgmanni. Hvat kom burtur úr tí episoduni innan løgmansins fýra veggir vita vit ikki HVAR er blaðmannafelagið í ollum hesum kundi verið spurt! Tað hevði verið gott, um hetta felag aftur gjørdist virkið. soleiðis at tað í storri mun enn í dag kundi vart støduna hjá foroyskum pressufólki. Eitt annað, sum avgjørt er at átala, er stoða løgmans til pressuna sum heild, har hann alt ov oftani velur tann tigandi leiklutin Sum legmaður átti hann í nógv sterri mun at verið opin. Tað hevði tænt honum og demokratiinum. At fundirnir millum landsstýrismenn og pressuna eisini eru vornir av ongum er enn eitt tekin um, at løgmadur, sum annars átti at kent hetta sum sína ábyrgd sum pressunar ráðharri, ikki virðir føroysku fjølmidlarnar nógv. Ráð okkara til løgmann eru stutt og greitt tak annað skinn um bak, tí annars verður fíggindaliga- sinnaða stødu tín til fjølmidlarnar at koma tað tvífalt aftur um brekku. Og tað ringasta er so, at hetta verður ein ósigur fyri demokratiið Sosialurin Lesarabróv Megnarkvinnan Tjóðhildur ] Telefon: 11820 Teletax. 14720 e-mail: sosialur & olivant fo Einaferð í desember farna år, hoyrdu vit í útvarpinum fråsøgn úr Grønlandi. Mill- um annað forvitnisligt, varð sagt frå vitjaninini í Suður- grønlandi, og haðani hoyrdu vit Axel, vikarier- andi skúlastjóra í Narsaq, siga frá m.a. teim norðbúgv- um, sum har búleikaðust fyri 1000 árum síðani Eg var so heppin at vera á somu leiðum fyri knøpp- um tveimum árum síðani, og satt er, sum hann segði frá — tú verður tíkin á bóli, orð megna neyvan at siga frá hesum vakra partinum av skapanarverki Guds okk- ara Vit sannaðu hetta tá vit stóðu á flogvøllinum í Nar- sarsuaq, seinrapartin í Gard- ar, sunnumorgunin í Hvals- oy, á siglitårinum til Juli- anchåb, og ikki minst å ferdini yvir um fjørdin til Brøttulid Har yviri á Brøttulid hoyrdi eg fyrstu ferð sagt frá megnarkvinnuni Tjóð- hild, høvdingakonu Eiriks Reyda. Somu søguna um umvending hennara til Kristus segdi Axel okkum um, men ein part, sum i huga minum setir hana fremst millum trúarhetjur, segði systkinabarnið ikki, og fari eg tí at endurgeva tað her, so sum grønlendski vegvísari okkara bar okkum tað við toftirnar av kirkjum, Tjóðhild lat byggja í Brøttu líð Tórhildur var navn henn- ara, tá hon giftist høvdingi num Eiríki Reyða. Hvar og hvussu visti hann ikki at siga okkum, emn ein dagin valdi hon at fylgja Kristusi og sleppa heidnu avgudu num. Hetta líkaði ikki manni hennara, enn minni høvdingum hansara, men hon var ikki at vika, heyði funnið nakað betri. Men greitt nei fekk hon, tá hon bað um loyvi at byggja kirkju. Tá tað at enda eydn- aðist, vóru treytirnar tær, at henda skuldi byggjast í slík- ari stóðu frá garði húsbónd ans, at hon rkki sást haðani So varð, kirkjan varð bygd á øki, sum ikki sæst av garðinum. Vit stóðu við toftir hennara, hon rúmaði 17 fólkum - standandi Síggi tey fyri tær har, nøkur fá. vanvird, mitt í heiðin- skapi víkinga, tænandi hin- um livandi Gudi, sum enn í dag letur seg finna av tí sum leitar Við eitt, sum var tað so sjálvsagt. segði vegvisarin, at >Tórhidur skiftede navn til Tjóðhildur.< Spurdur hví, svaraði hann eins sjálvsagt, at sjálvandi broytti hon navn sitt, nú hon hevði valt Kristus, fyri at visa at hon hevði vrakað teir heidnu av gudarnar Ein dagin, óivað skjótt, meta vit henni, og fáa høvi at hoyra vitnisburðin frá hennara egna munni. Hoyra um ta nærveru Guds, hon kendi, tá hon valdi at vraka avgudar mans síns. Og vit koma tá at sanna, at hon upplivdi júst Hann, sum enn í dag, á sama hátt, stendur hverjum tí tøkur til hjálpar, sum á Hann kallar. Og sam an fáa vit tá hevi at móta Honum, tú, eg og hver tann, sum í hesum stutta jarðarlívi valdi at fylgja Honum Jenis av Rana P.S. Nøvn sum Tórhildur og liknandi eru vanlig okkara millum i dag — tey eru van- lig, og neyvan i nøkrum føri ætaði sum heiður til farnar gudar«. Men tá myndug- leikar í dag velja at kalla getur, hæddir og leikvøll upp eftir fornum avgudum, tå er øll orsøk at-halda, at vit fáa ein frágreiðingar trupulleika — ikki bert fyri Tjóðhild (tó at hon heilt giv- ið fer at undrast) men fyri Honum, sum á krossi vann sigur á øllum hesum avgud um, og sum ikki ynskir at nakar av teimum verður drigin fram aftur úr ti skomm, sum Hann gjørdi teir til á Golgata Hann avvápnaði tignirnar og valdini og gjørdt tey til skammar fyri eygum alra, tá id Hann á krossinum vísti Seg sum sigurharra yvir teimum (Kolossebrævið kap. 2, erindi 15). —————W Rætting til Martin Strom Harra blaðstjóri Siggi í Sosialinum nr. 18 frå 28. januar vidtal vid Martin Strøm, formann Meginfelag Útróðrar manna, og noyðist at koma við hesi rættleiðing Nú ein dagin høvdu vit vitjan av tveimum monnum frá sjónvarpinum, tíðinda- maðurin var Edvard í Skorðini. Faðir Edvards hevur verið skipari á út- róðrarbáti undir Føroyum í nærum ein mansaldur, so eg roknaði við, at tað fór at verða brúkt í sjónvarpinum. varð klipt og sett saman so- leiðis at rætta meiningin kom fram. Hetta var tíverri ikki soleiðis Eg segði, at tá menn rógva einsamallir við nógv- ari línu, so verður ikki góð góðska. — Síðani legði eg afturat, at vit hava nógvar avreidingar frá einsamøll- um monnum, ið koma við fyrsta floks fiski. Tað týdn- ingarmesta er, at teir menn- inir, ið fara til útróðrar, hava í huganum at avreiða fyrsta floks fisk. Segði eisini, at vit fiskakeyparar mugu taka ein åvisan part av skuldini av vånaligu góðskuni við tað, at ov lítil prismunur verður gjørdur á góðum og vánaligum fiski Hevði sjónvarpið tíkið hetta við, so heyði kanska minni tíðindavirði verið í úttalilsi mínum Viðvíkjandi royndum hjá Martini Strøm við at avreiða til okkara er bert at siga, at prísirnir, vit geva, eru altíð fyri fiskin leveraðan á Strondum. Hetta er fyri ikki at gera mun á um menn ol Lesarabrøv og líknandi tilfar, ið verður sent okkum, skal hava avsendara, hava hug at koyra fiskin sjålvir, ella teir leiga onkran lastbil at gera arbeiðið fyri seg. Viðvíkjandi at vit hava tikið fyri koyring av ísi, so er tað beinleiðis lygn. Vit trekkja 5 oyru fyri kilo, ið er okkara gjald til Kassa miðstøðina. Hetta hava vit gjørt síðan kassamidstødin kom og hetta vita allir, ið avreiða til okkara Um hvussu vit hava tikið ímóti fiski á Eiði, — hivað net upp á lastbilar o.s.fr so er skjótt at verða samdur um, at hetta ikki er nóg góð handfaring av fiskinum Men hetta var einasti máti vit høvdu fyri at fáa fiskin skjótt upp á land, soleiðis at útróðrarmenn sleppa skjótt til hús eftur strævnan útróðrardag. Fiskur verður altíð ísaður hjá okkum sama kveld. sum vit hava hann Kann annars leggja aftur at, at Hansen Seafood mangan hevur verið teir ein- astu, 10 hava tikid ímóti fiski av Norðhavinum leyg arkvøld, páskaaftan osfr Men at vænta nakað annað enn skomm og skitin orð frá Martini Strøm, tað er neyv- an grund til Ég skal vera tann fyrsti at bjóða íslendingum væl komnum til Føroya at ar- beiða fisk og vóni tað fer at gangast teimum væl. — Men um Martin Strøm trýr, at teir fara at gjalda eitt tveyoyra meira fyri fiskin enn teir noyðast, so má hann trúgva umaftur Vinarlig heilsan, Kári Hansen tv.s. navn, adressu og telefonnr. Blaðstjórin skal vita, hver skrivað hevur eisini um brøv ynskjast dulnevnd í blaðið Vit kunnu annars ikki geva tykkum, ið sama dag, sum tað er móttikið. Tað veldst um tøka setiorku og pláss skriva, vissu fyri, at lesarabrøv viðmerkingar o I. koma í blaðið Blaðstjórin