mikudagur 12. februar 1997síða 18

18 tíðindablaðið KUN Nr. 29 — 12. FEBRUAR 1997 Schub Komandi sunnukvøld kl 19.30 verður skipað fyri ert konsert | Anna í Garðshorni áttati Viðhvert hvekki eg við, tá eg hoyri, at onkur fyllir runt. Er hon so gomul longu? Summi gevast næstan at liva, tá tey eru komin inn um aldursrentugáttina. Sjúka stórari konsert í Lærara h heilt f skulahøllini, har tónleika setir til og tey ge Sr me i i å bolkurin Aldubåran, fer at år. Men ikki øll. Nu eru longu 13 år sidan spæla verk eftir Franz Schu bert. At spæla saman vur Aldubåran f fråli tónletkarar m.a. úr Estlandi og Rumenia. Kon n verður hildin í sam bandi við, at tað í ár eru lið 1 at Anna fylti 67. Hennara starvsdagur steðgaði ikki tá, verri enn so. Seinast eg sá hana í summar var hon framvegis byrg. Hon er slitin í dag, boygd framyvir, men ikki av vælferðarsjúkum. heldur av ótrúligum arbeiðssemi. Arbeiðssom hev ur hon altíð verið og hvussu mangar ferðir hon hevur gingið úr Garðshorni n 200 ár síðani Schubert varð borin í heim oman í bygdina og niðan aftur eru ótelj Franz Schubert varð andi 3 797 Anna í Garðshorni er fødd í Oyndar Í ára firði. Gentueftirnavn hennara er Høgne nber sen, hon er gift Houmann, men i Oyndar hanr firði verður hon í dag bert kallað Anna i síni mongu songløg Garðshorni. Hálvur oy ndfirðingur er hevur tikið upp frá hesum ferðum. er eið 600 íalt. Harum hon. Mamman var úr Gøtu og pápin ikki gott at vita nt skrivaði hann ma bóndi á Grundlendi í Oyndarfirði. Hann Vit spældu við skipum og droymdu niur. klavertónleik et Høgni, hon Olevina. Orðingina hálvur = okkum út í heim í sama hyli sum Magnus kórverk og kamartónleik oyndfirðingur góðtekur hon neyvan. Hon = Heinason. Påpin, Heini Havreki, var Á konsertini sunnukvøld ð leggja Ernst Dalsgarð og Olavur Jakobsen fyri við at framføra fimm kend song øg fyri tenor og guitar: An lie Musik, Heidenrøslein Danksagung an den Bach Millers Blumen og rockne Blumen Tað seinasta av hesum øgum, Trockne Blun brukti Schubert sum grund arlag undir ti virtuosa verk num Introduktion og Varia tionir fyri floytu og klaver sum Andrea Heindriksdótt Des Gr man kenna eins nógv oyndfirðingur sum rakar annar. Alt hennara vaksna lív og virki hevur verið innan fyri Stongina og Nestanga, hestbæði nøvnini mynda fjarð armunnan í Oyndarfirði Anna er gift við Ditlev Houmann Sosialurin hevði eina grein um Ditlev tá hann fylti 80 í fjør. Hann er stokk deyvur í dag. Hann fylgir við gjøgnum blødini og kann tí eisini lesa hesa heils anina til konuna. Forrestin, tillukku við henni, Ditlev A sama hátt sum Ditlev, so er Anna eitt menniskja, sum tú altíð hevur sæð í Oyndarfirði. Síggjast tey ikki, so verður gilt, um tey eru farin at ferðast. Hon er próstur í Garðshorni og toftirnar av barnaheiminum hjá Magnusi Heinasvni lógu beint við. Nú er tað ikki lítilátið at samanbera seg við Magnus Heinason Men báðir høvdu vit útferðarhugin og fóru út í heimin vit droymdu um sum smádreingir. Eg gjørdist tó ikki sjórænari og havi enn ikki mist høvdid ella hingið í gálga. Eg minnist ikki heilt hvussu hann kom av døgum Anna vaks upp f einu høgt mentadum heimi á Grundlendi. Påpin hevði lestrar- hug og bróðurin Jógvan, sum festi eftir påpan, ikk: minni. Teir hittust á Grund lendi eisini at tosa um annað enn seiða- berg. fisk, næskar gæs og tað. Bóndin, ig Jóhannes Andreasen nem ein partur av gerandisdegnum hjá hvørj- — skaldið úr Skulanum, stovumenninir. teir fara at spæla í Læraraskúla , um einstøkum-oyndfirdingi. Hon hevur = úr Stórustovu. Vikum og øllum hinum høllini sunnukveldið stridst, men ikki ligið í stríði og tí hevur = stovunum Oyndfirðingar, sum høvdu inasta verkið á skránni = FfOondum Ígsroyskum tón Mið p lu táma hon havt samband við øll, sum hon hevur = víðkað sær sjónarringin á háskúlanum í erður stórverkið Oktett arfólk g ela bæ æla føroysk eystur mett á síni leið Førgulid. Teir tosadu um sjálvstýri, um klarine gott, hor eldri Klass k h erk í Wien, heimbyi Vit skrúva tíðina eini 35 ár aftur i skaldskap, um heimspolitisk vidurskiftir er fiolir, bratsch. cello og — n ) u 5 ts Mina. Eg var tå um fimm ára gamal. Hon giftist eisini niðan í eitt mentað kontrabass. Te 3 spæla av ) ] r Nordurlandal 1510 Anna var í bestu árum um 45 ára gomul. = heim. Vermannan Saloma var háskúla- etta verk, eru bertil And góð n a stendur afa Eg búði á Marknagili og Anna í Garðs- = kvinna, óferur kvødari og frælsissinnað ersson, Jógvan Zacharias ramførslur. Sc hut ik mi. Vit vóru grannar og væl hevur = Anna tók til sín tað hon hoyrdi og tað sen. Páll Sólstein. Ossur sku láka sldið verið millum húsini. Oyndarfjørður var hevur merkt hennara hugsunnarhátt síð Bæk, Sámal Petersen. Din: hat Ny Musik i S ur sum hann er, eitt stórt spæliplåss an Serfezi. Ero Vottk og Ro g t Garðshorn var eitt horn í hesum Eg gerist heitur og lættur í sinni av at ert Sonne nygs nleik Úttanfyri í túninum í Garðshorni er = skriva um teg Annu. Eg havi nógv góð Aldubáran er mannað við 1998 fara tey konsertferð til n hylur. Ain rennir gjøgnum túnið og minnir um teg og tín positiva hátt at bera Tónleikabólkurin Aldubáran lå eg var smådrongur nýtti Anna, eins gåvuna lívið. Takk fyri alt tað góða tú nfarnu matmødurnar í Garðs- = hevur lagt í okkum. Tað er slett ikki so horni, ánna sum matará líuð Men Anna átti ikki ánna einsamøll Tað helt hon í hvussu er ikki. Hon vildi at dreingirnir skuldu sleppa at spæla í henni. Eg minnist íkki heilt, men helst havi eg drigið litlabeiggjan við fram í Garðshorn. Hann kom við í hvussu er seimni. Dreingirnir niðri í bygdini komu eisini nidan. Tá vit stóðu í túninum i Garðshorni, nei, áðrenn, tá vit gingu oman í túnið í Garðshorni, so stóð Anna tyr okkum. Hon ruddaði hylin. Tók grýt ur, pannur og aðrar bynyttur úr køkinum sum stóðu á bloti, upp úr hylinum og vit flotaðu okkara skip. Fremst í hylinum var ein lækja og tað galt um at fáa skipini undir lækjuna, tí har var ódnarveður. Við Annu drenandi inni í køkinum og uttan fyri, kvik sum hon er, so kundi hugsast betri barnaansing. Mamma var rólig, tá vit voru frammi hjá Annu. hon vísti seg í hvussu er ikki, so leingi vit vóru í Garðshorni. Hvussu nógvar karmar hon unum, ynskjast. TIf. 18788 TELEKORT frá byrjar og til og við kortið við fugl- Tu hevði fallið væl inn í myndina her í Singapore. Asiatar eru tiltiknir kvik tøttir og ågrytnir. Tú stóð einki aftanfyri, tá tú var í »velmaktini«. Tínar kinesisku, javngomlu, medsystrar eru eisini boygd ar og fara framå av sliti. Eg síggi eina javnan, sum minnir so nógv um teg. Hon arbeiðir í einum handilshúsi og fer altíð um somu tíð heim. Tá ið eg síggi hana, so eru tankarnir í Garðshorni og tað eru ikki ringir tankar. At enda, heilt líkar eru til ikki. Tú hevur altíð gingið høgt upp í heilsuna og at fara væl vid likaminum Hendan gamla í Singapore roykir sum eim bustibindari, eg havi sæð hana festa í við stubbanum Hjartaliga tillukku við fødingardeg- num og alt tað besta, nú tú blómar í lívsins vesturskyni Jústinus Leivson Eidesgaard í Singapore