hósdagur 13. februar 1997síða 8

tíðindablaðið SS 1 Nr. 30 — 13. FEBRUAR 1997 Avbjóðingar fram um óvissuna T20 eru eð nog Førova Bank 5 H enn , k ht 5 3 Ch så w - 3 Ø N hú“ hurskillin, Sí { v flestu sær ikki! ein teirra sigur nkanum hava vit 7 } } sum okkum er álagt, uttan t seta spurnartekin við, hvat er rætt og skeivt. Av hesum eru vit vorðin so myndugleikatrugv, at um bankaleiðslan bað okkum leypa útav Molanum ein åvisan klokkutíma, so gjørdu vit tað uttan at blunka“ Ein lætti Onnur kenna ein lætta og siga fegin, at hetta just var tað, sum skuldi til. fyrr at Í tø un ri sá løs ” ey kundu ríva seg ieysan rt va verið gevur trygd 1Y at 10 ki he itu £ [3 psagnar tánum Nu kanr : sum ður varð lagt í HA , 3 8 i Før Jank Cru g við k narkn iðin at yri eink Tað er ikki sørt, at onkur k seg hava fingið Uppségnina sum ein gåvu. | ið nú skal nýtast at skapa gleði = f p 3 Få BR Á oG C Just arbeiðsgleðin hev ur leingi verið ein saknur og so hvgrt sum fráleið, tórnaði gleðin burtur í einki. og hjá summum av- loyst av eim framtidar- hottan, sum eingin kundi tryggja seg ímóti Felags fyri tey uppsøg- du bankafólkini er eisini kenslan av, at eingin uttan fyri bankan setti spurn- artekin við hópuppsagn- irnar Hevdi ikki gingið á Landssjúkrahúsinum »Høvdu 50 fólk á Lands- sjúkrahúsinum verið upp- søgd, so høvdu bæði ting- ið og Landsstýrið givið seg til kennis, og kravt grundgeving fyri upp- søgnunum. Tå tad snyr seg um bankauppsagnir- nar, hava politikararnir íkki tikid málið upp á ungu. Tað er eins og ngin ger sær fær um tað ella hevur samkenslu við okkum" Ein annar uppsagdur í hesum um fari heldur, at bankahús ið í miðbýnum væi myndar umhvervið inn anhýsis Førova Banki er í hæddum, og imyndin er røtt, tá hugsað verður um stættarbýtið, frá ov astu hædd, har leiðslan | g niðureftir í stigmuni hjá starysfólku num“ um sum Var P ur til, Tað er heldur ikki stuttligt hjá termum, sum sita eftir í bankanum. Eitt ávíst ráðaloysi sermerkir starvsfólkini, sum nú hava veitrað farvæl til dugnaligar starvsfelagar, sum vóru partur av starvsliðnum í dagliga arbeiðinum. Tað er tor ført at vita, hvussu tær ymsu deildirnar fara at virka, tá hesi ikki longur eru tek Saknur hjá vidskiftafolkum Serliga torført hava nógv kent tað, tå viðskiftafólk sum tey uppsøgdu bankafólkini hava tænt í nógv år, skelkað ringja »g takka teimum og siga hvussu hjålparleys te kenna seg at skula biða i P Onnur í DanKanum av y søgnina, sum lakK fyn al stríðið Samanumtikið kenna bankafólkini seg kortin: ikki so illa, sum tå tær fyrstu hópuppsagnirnar komu. Nú vorðið meira vanligt at fólk verða upp- søgd, hóast tey eru dug- nalig Sum eitt bankafólk upplivdi tað dagin eftir uppsøgnina. Tá kom ein fyrrverandi starvsfelagi og slerdi hann á herð- arnar og segði: „Tú kanst saktans. Nú byrjar eitt nytt lív, og tú ert førur fyri at taka avbjóðing- anar“. Samanlagt eini 145 bankafólk eru uppsøgd frá 1992 til 1997, og meginparturin av teim- um, sum vóru við í fyrru uppsagnarumførunum, hava fingið annað starv, í sparikassa og aðrastað- ni, har brúk hevur verið fyri teimum á arbeiðs- marknaðinum Birgit Rouch, ein av teimum uppsøgdu i Føroya Banka: Eingin trygd at vera væl utbugvin - Eg veit ikki, hvat eydkennir starvsfólkini, sum vóru uppsøgd í bankanum, men tå Jørn Astrup Hansen aftaná uppsøgnirnar varð spurdur, segði hann, at tað var eingin trygd fyri at varðveita arbeiðið, um ein et væl útbúgvin, sigur Birgit Rouch DA NY | } J NS KR Y N I 19 ar I i herða í Fe Banka. H t I y; k 1 vey I ein í børnu Nú 2 if } få + D VS á arbeiðsmarkninum, og tað kennist kanska íkki hennara drúgvu royndun bankanum. sum eins væl kunnu nýtast í øllum fyri sitingarligum arbeiði aðra staðni Hetta var í grundini 4 uppsagnarumfarið, av tí at fólk í Føroya Banka fyrstu ferð vóru uppsegd í 1991 Hopuppsøgnirnar | 1992 og 94 gjørdu rættiliga stórt innvik í starvsfólka talið. Tá arbeiddi eg undir iðun! fólk ru D erd Í var P Sorgfullir dagar He r dagar ru r 5 i ØKUT Jar B k i i # % £ yikki k ra Scinastt r ki num hava verið tortør g strævin. Tað, sum áður var livandi arbeidsplåss við skeiðvirksemi og góðum samanhaldi, er minkað nið ur í lítið og einki Í fjør heyst vóru banka fólkini kallað saman, har leiðslan greiddi frá framtíð ar virkseminum, men meira hendi ikki. Hóast bankin er serstakliga væl fyri figgj- arliga, so hava eingi skeið ella onnur tiltøk verið gjørd fyri starvsfólkið Tað kom tí sum eitt skot, tá uppsagnirnar bráddliga eim hósdag herfyri vórðu veruleiki Líka so frægt einki at vita Fá hópuppsagnirnar komu í 1994 vístu vit í ein mánað, at fólk fóru at verða upp søgd. Tað var ein ræðulig tíð. Kanska var tað líka so frægt, at vit ikki vistu tað frammanúundan hesaferð, sigur Birgit Rouch Nú aftaná dugi eg at Birgit Rouch starvaðist í Føroya Banka í 26 ár: - Lagið er tað kortini, tí vit høvdu so nógv at gera, at tað nú er neyðugt at taka inn fólk frá ødrum deildum, sum ikki eru roynd á økinum um ru afturlatnar í pankan hurðarnar v heilum Serliga ávirkaði tað okk um, at fakfelag okkara var á fundi við leiðsluna fleiri ferðir, men sjálvandi skúgv aðu vit eisini tankan til viks Birgit Rouch starvaðist í gamla Sjóvinnubankanum í Húsaggtu, og beint áðrenn døgurda uppsagnardagin, tosadu tey i bankanum i midbynum um uppsagnir Hon fór sumvant heim frå arbeiði kl. 14, og tá var eitt rundskriv komið, sum segði frá tí, sum skuldi henda Hon hugsaði sjálvandi um møguleikan at verða millum tey uppsøgdu hesaferð Fór heim at bíða eftir bodunum Eg hugsaði sjálvandi nógv um hetta heima, og tá álitis- fólkið seinnapartin ringdi til min og spurdi, um eg hevði sæð rundskrivið, visti eg, at eg var millum tey upp søgdu - Tá álitisfólkið og deild- arleiðarin komu nidan at túrur komin, sigur Birgit Rouch, sum hevði havt stundir at fyrireika seg. Hon helt ikki, at skelkurin var so stórur, sum hjá hinum, ið enn vóru til arbeiðis í bank anum Uppsagnardagurin var hósdagin 23. januar og mánadagin eftir fór Birgit Rouch oman á skrivstovu sína at rudda upp eftir seg og tosa við starvsfólkini Ein uggi i starvsfeløgunum Tað var ikki so torført sum eg heyði væntað, serliga av tí at eg heyði arbeitt saman við fittum fólki. Tey høvdu ringt til mín uppsagnardag- in og sagt mær, hvussu kedd tey vóru, eins og tey søgdu mær, at mín partur í arbeiði num ikki lá eftir, og at tey heldur ikki kendu seg trygg o.s.fr Lagið er tað kortin, ti vit høvdu so nógv at gera, at tað nú er neyðugt at taka inn fólk frá ødrum deildum, sum ikki eru roynd á økli- num, sigur Birgit Rouch Tá vit á fundi aftaná uppsagnirnar spurdu Jørn Astrup Hansen, stjóra grundgeving fyri segði hann, at tað var eingin trygd, fyri at varðveita ar beiðið, at ein er væl útbúgs in hesur Eggjaði teimum at fara á skeið Hon minnist aftur á teir góðu dagarnar í Føroya Banka, tá skipað varð fyri, at øll starvsfólkini kundu fara á skeið Bankin legði stóra á herðslu á, hvussu umráð andi tað var at brynja seg til framtíðina. Vit vóru á skeið í persónligari menn ing, søluskeid og á skeiði har vit lærdu at bjóða banka tænasturnar fram o.s.fr Tå var virksemið í starvs fólkafelagnum stórt. og vit royndu at fáa starvsfólkini í Sparikassanum og Sjó vinnubankanum við okkum at stovna fakfelag men tað riggaði ikki. Vit vóru tí inn limad í Finansforbundet sum er danska fakfelagid fyri bankafólk. Fakfelagið skipaði eisini fyri skeið í Føroyum Veruleikin er, at vit hava