Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-03-04, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 4. mars 1997síða 17

‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Nr. 43 — 4. MARS 1997 tíðindablaðið . i7 DAGNY JOENSEN maður settur al anså « JENS Kr. VANG | ; PU ; ; EÐ 1 Av tí at partar av hesi greinini ikki kundu lesast í ingahavnini, sigur Signhild Í 1936 høvdu føroyinga leygardagsblaðnum, hava vit valt at prenta gerinina umaftur. per ge eier" sjómansheimið „Lívdina Vinarliga umberið mistakið bygt og hur kom ein leku Tekniskur feilur í prenttilgerðin1: En er OMAR verið i Grønlandi og bygt - sum føroyska sjomansmis k heið Janmark, at arbeiða stónin lat byggja á And eftir fóru tvær at Lívið gekk sína var tu ned. konufólkini stákað beiðskonu Alfred Pete Fór 17 ára gomul Í Føroyingahavnina at arbeiða: — im áneiminum. mea sen, trúboðart g Ansga | Jensen, málari. til Grøn Af p il É lands at arberda á borð á skipunum, tosað } Arbeiðskonurnar Sigr folk og helt mel I hild Hansen, gift Johann H ta arið Ting t I sen, úr Miðvági og Lovisa radiosendara, og Alfred Pi Hansen úr Mikladali, byttu ersen lærd: seg at nýta mikrofonina. Hann bad meg húsarbeiðið millum sit Lovisa matgjørdi Signhild ruddaði. vaskaði g pumpaði vatn úr eini 7 Á * Á fara inn í møtisalin og s tosaði hann við meg úr skrivstovuni, fyri at vita, ur tað rregaði. Síðani for hann stórari á, sum var nærind tað rriggaði. Síða i nd til skipin 3 Það við undir at senda inshein valninum minnist hon sum mest lågvar beiðið > di 1 - rr Tvey skip fórust pre. Hr Á bel se - Eg var arbeidsgenta í Klaksvík og plagdi at fara á møti i Emmaus við Í SAR fárust rørovsk 82 ára gomul, og vit hus Amminnu, systkinabarni mínum. Ein dagin spurdi Alfred Petersen, trúboðari, = skip undir Grønland Klaksvík. har hon er lat um eg kundi hugsað mær at farið til Grønlands at arbeiða. Tað helt eg vera mansheiminum. til bátur Hon er klár og minnist spennandi, men at tað var so oyði, at bert eitt græsstrá var at hóma millum kom sum kundi føra teir A steinarnar, heyði eg ikki vænthd, sigur 82 ára gamla Signhild Johannessen Þá vóru sit so nbev fól frå BR h ; , húsi. at vit noyddust at fáa : Ø I k r hjálr kk A 1 Í I Í kokkurir y G Í KIKKI | ; £ t Skipinur køkir )H | ic fyr | } Í Grønlands. Hóast tar t pa til, stgur Signhilc S juni 19 Ferðin vardi i beiddu allan dagin, so vóru Signhild Johannesen fór itta dagar it gekk vi nkuntíð stundir at fara ú tur til Grønlands 959 ja — ferðir, um einki fólk búði á men í 1940 giftist hor ) "ur sienhild Joh mnessen sum brosar við minnið un tá tey komu fram Ovitandi um umsteðurnar Høvdu vit vitað. hvat komu til vent cg ikki. Har Va Wa man á grót bert hendinga rs i Tað høvdu kk: roknað ) Sienhild Johanne H Í » | ) i ki Í kr Í 14 | j toktað, tí ta if ogvuliga spennandi at Tara burtur, og lenin góð. Vit fingu 100 krónur um mána din, sigur Signhild I nannessen Tað var ikki lítið tá í tíð im. Umframt tað, so kundu vit ikk: brúka citt oyra með an vit vóru burtur, og vóru tí 300 krónur ríkari, tá vit komu heimaftur, sigur Sign hild Johannesen Få føroyingarnir komu í land í Feroyvingahavnini fóru teir undir at fáa við farið til heildar Vit høvdu alt við okk um, matvørur, dýnur og ma drassur eg alt sum Var neyðugt í tí dagliga, un framt alt sum skuldi til tvær kipsmanningar. um okkurt h } rið áfatt. medar k f mdir Gr fyri kristiltgum fundum annars við at vera um fisk menninar. sum tá í stórum tali fiskadu undir Grøn landi Andakt var hvønn morg un. og meti sunnudag og mikukveld. Tá møtini vóru flaggadu vit við „dúgvu flagginum fyri at boða fiskimonnunum á skipunum og á búplássum kring okk um, frá Dúgvuflaggið var bláður dúkur við hvítari dúgvu sum var flaggið hjá sp Mansmissjónini Hetta árið høvdu vit tríggjar sjúklingar at anså eftir. Teir búðu á Sjóman heiminum, til teir sluppu , rdu tr r Ma H Lovisa Hansen høvdu til mpgavu at setå frímerki i brævbiålvar pakka postin i postsekkir og handa teir til kontrollørin sum var gtønlendskur eftir hitsmaðurin í Førovinga havnini Sama var galdandi, tá skipið kom og posturin varð útvegaður. Alfred Petersen rteraði postin og vit bóru hann út. Hetta árið vóru fleiri hundrað postsekkir við brøvum og pakkum frå familju og avvarandi heima Hetta minnist eg sum mest hugvekjandi løturnar á ferðmi. Eiskimenninir komu í stórum tali at spyrja um bra ( naxki var til rr | um frættu Imanifrá handlarnir fingu hvertimjøl heim í óru hentir at hava køkur og annað góð 7 sum komu ógvu hga væl við hjá móttakar og sum gæt I unum Tá meti var mikukvøld var kaffiborð Tå høvdu menninir høvi at skriva brøv hem til Sjómansheimið g sunnudag aftana familjuna útvegaði pappír og blýant pg nógvir settust al skriva heim, men tað var minni ut teir fingu tokti teimum enn so altíð aftur hjartaliga sigur Sigenhild Johannessen | nemki sk rðini Mær synd brøv srønlan sjómansheiminun Bert arbeiði og hvíld Nei. har var eingin dansur ella annað skemt at fara til Fólk arbeiddu allar lar 71 á arbeiðið var á ru øj mikið lue vad, at y bert høvdu bruk fyri vild Sienhild Ta0 | 1 k í 3 4 k 5 k ; ; Tåt L OA ; IT i 1t i rn 4 I £ endamálið Starvsfólkini á mans heiminum bíðaðu við at fara heim, til skipini voru farin avstað. Hetta árið fóru tey heim 20. oktober við Hans Egede. Hóast tey komu í illvedur á Kappanum, komu tey kortini heim í øllum góðum Arið eftir fór Signhild Jo hannesen og Lovisa Hansen aftur ul Grønlands at ar beiða á Sjómansheiminum í Førovingahavnini Hesaferð visti Signhild Johannessen hvat hon kom til, og hon sigur um tað at fara i Førovingahavnina Tå vit fóru ur Førovum kobladu vit úr, tí vit vístu at vit foru at vera pura av byrgd. teir månadirnar, vit vøru burtur. Soleiðis var tað t a. sigur I Aksel Johannesen, vanliga nevndur Aksen å Hædd, og tey fingu 10 børn. Hon Í tatt ongantíð aftur ul sostå Grønlands at arbeiða Mær dámdi ómetaliga Va hetta arbeiðið g Al fred Petersen g VI ar beiddu væl saman. Hanr gjørdi ómetaliga stórt ar heiði fr fólk okk > r V við 1 for har ] arð kkum av i n if Hann hev lítlan maskir nát við sær, og setti laksa gørn o.a. Vit høvdu ti eisin til arbeiðis at bøta laksa gørn, og vit vóru eisini við tá gørnini skuldu røktast Tad var ein góð tíð, við nógvum arbeiði, men tað hugsaðu vit ikki um. Vit gjørdu tað, sum vit vóru sett til, sigur Signhild Johanne sen