leygardagur 26. apríl 1997síða 16

Mentamaðurin Vit prenta í dag Jørgensen, sli H k } 4 han? j kk ha ] komu } Få k 4 4 r r ? Á O i £ kk ) i? ) ; Á Á P k í) H Kr k A , K P V 4 1 t k h k 4 3 r í) 3 nú k 4 økk Hanr kk r } it fúa rr ett ir hk mur Hanr r ofta illa tuskaður inshakk men dll ir inn I røn på Va of annan part av hugleidingum um Olivar å Ryggi, sum Hans lærari úr Miðvági greiðir hevur skrivað RArUU , , 1 'g røk Strikurt P ; it 7 | 4 ø ju hk i? p| i r i þ } ir H , t kava. Í Á 1 tt im van endar f r f i tI på i€ T | i ) ru Tað ar I Sur IKK tíð nog sun mad | et its ta he i 14 ) i anga i Á | if Yrkjarin r js t Olivar if IKK 0 i IK» Bjargamadur O nn fyri s I ra S Hann kund fta tví ; Har I du I R t hann k 4 ) H if ørur at i i! i Fløtun: (norð B } Rveg Í K { Imtókunda), há 3 t einaferðir har kar torv, standandi høvdu ligið Urðini fyr niður á hakan í langa tíð kur j hvø Tad var ikki ti, at hann g,. á k i ry ji ser la av leti, ti Slíkt | M Þ li hann als ikki I Tå las t Tad kann tykjast legið, at ni byrðu uppá 8 Sálmabókini og Føroya tá hitta teir Olivar Fólks. Tað sýnist, sum hann Nargjór Tá heyði hanr ngan góðan hevur átt hjá x ru teimun } góðu hesar bók ku tað n ordihg ir út. Eitt annað svar er byrða kanska, at bókaneyndirnar Olivar hevði fast plå á kki hava havt so góðar at hann var í Urðini. Hansara tødur at fåa fatur í sálmum ar var við Steimin. Fug g songum hansara, tí tað in flýgur so ræduliga slødist so manga staðni. Ein har uppgáva verður ti at savna Teir siga um hann, at fyrst — alt eftir Olivar so tað verður r hann k men har meira atkomuligt hjá øllum kk | hør heldur. at DaDi var rkiligur yrkja H nørd: einki I IStAk burturúr sinum yrkingur Ha hevði cink krivara borð 1 nakra skrivst høvdinum íðrenr hanr rðr tað jour Tað bl 1 ið. tá hann for Vid r húsið tex ' lan av, Tyrr er rh r 3 i sðu it A ellisáarum gjørdist O blindur. lå har kk í r kun Kkriv KT ið På A i t | r ly bhiør fyri hanr Olivar legði stóran dent u tað. sum sungið varð varð sungið rætt vari. at nú lara sk 1 fáa sømdarpening Í 4 i ! nu kjákd mentamalråoharrin. S i Petur í Grund, æt k ENI tur I KÍ i num. Tá svarar Olivar: „Tað ringasta cr, at Hat Andreas er sjúkur". Hann svaraði einki til peningin. Hann yrkti ikki fyri pening. Hetta kann kanska lýsa yrkjaran idealistin, skaparan. hann ið sum honun ber boð um tað liggur á hjarta. uttan at jarð arinnar løn skal fáast aftur YE Sangari Olivar hevði sera gott mål Hann sang altíð fyrr líki. og forsangari var hann i kirk) uni eina tíð. Hann spældi eisini á kirkjuurguna til gudstænastur í sínum ungu døgum Bónda Marjus sigur frá pápa sínum, at Olivar var so nógv tann besti forsang arin. sum verið hevur í Mið vágs kirkju Teir søgdu tað, at tå teir Haraldsens menninir sungu (Olivar og brødurnir), tá hovrdist tað líka niðan á Rvgg. Teir høvdu so gott mal uppist vumenninir, og Olivar var ur kvødar k | Vá va I i La kk 1 ' Fr i ik 1 i % hur 3 Lítið gjørt burturur skaldinum Olivar var bygdini ein góður sonur +; å Olivar var bygdini ein £ } if r if Í T g EST Í rl fyri alt rðini ikk má í tast burtur Það rður okkara uppgáva at kipå 5 fyri. at Olivar skaldinum úr Upf tann ríka kelda, hann kkUumMm kk rennur burtur t £ k run Fyrilestur hildin i Mið 997 Heimildarfolk: Jákup Harald Karl Joecnser Valborg Svaðabu Bókmentir: