leygardagur 24. mai 1997síða 16

DAGNY JOENSEN Jens KR. VANG Í gjár var mottøka á Lands sjukrahusinum, í sambandi við at:tveir yvirlæknar fóru frá vegna aldur Annar teirra er Oli Mikk elsen, yvirlækni á narkosu deildini, síðani í mar mán ið 1973 Vit hittu hann ein dag í kuni á skrivstovu síni á Landssjúkrahusinum Arbeiðsklæðini eru løgd viks, og nú er bert eftir t rudda skrivstovuna, áðr enn farið verður til hús Nú yvirlæknin lítur aftur n bak, eru árini gingin við íkandi ferð, men um tað fara frå, sigur Oli Mikk Tad kemur ikk: sum ikad nytt, tå tú skal fara rå Tað havi eg fyrireika neg til. Eg eri til reidar at fara, sigur Oli Mikkelsen Nógv er hent á læknaøki- num hesi årini, men Oli Mikkelsen heldur ikki, at so nógv er hent innan hansara serlæknagki, annað enn teknisk menning sjálvandi Fyrstu ferðina læknar royndu at doyva sjúklingar, var í 1846. Tað hevur gingið heldur jánkarsliga, heldur Óli Mikkelsen, til eftir seinna heimsbardaga, tá gongd kom á, og narkosa var gjørt til serøki innan læknayrkið Um hví hann valdi sær læknayrkið, sigur Oli Mikk- elsen, at tað kanska var til- vildarligt, av tí at hann var málsligur studentur. Tað var hevði kanska verið ødrvisi, um hann hevði fingið mate matiskt studentsprógv. Tá hevði hann helst lisið okkurt annað - kanska verkfrødi Um hví hann valdi at ger- ast serkønur innan narkosu, kom helst av, at hann sum ungur lesandi í Danmark, varð biðin um at koma á sjúkrahúsið at hjálpa til, tá polio umfarssjúkan herjaði í 1952 - 53 - Tá vóru so fáir respirat- orar til, og tí fingu lækna lesandi til uppgávu at hond- ventilera. Eitt rér var sett í barkakýlan, og luft pumpað igjøgnum Óli Mikkelsen er úr Leir vík. har hann gekk í barna skúlan. Seinni, sum 16 ára gamal fór hann ul Havnar at ganga í premiliner- og studentsskula, áðrenn hann fór niður at lesa til lækna í 1947 Hann bud á Garðrí Keyp- mannahavn, og heyði 1500 krónur at liva av um árið Undir Grønlandi í summarfrítíðini Í summarfrítíðini kom hann heim og fór til skips. fyri at vinna sær nøkur oyru. Hann var við Vitanum við Bjarn ynna. Carlton undir Grøn landi og Fem í Íslandi, við trolara, slupp og línubáti bert fyri at nevna dómi Furarnir til skips kundu vera drugvir, cinar tveir triggjar mánaðir Fyri hetta var úr hvørt summar tøkan einar tvey-trý túsund krónur. sum komu væl við rartíðir Stórur (1 Á rn Óli Mikkel sen, YVIr lækni á Lands Vikuskiftið sjúkrahúsinum, fer frá: Meiningsleysu ferðsluskaðarnir óru tyngstu økini - Í 80'årunum ræddust vit hvørt vikuskifti, tí ungdómurin hevði nógvan pening og koyrdu í stórum bilum. Av hesum stóðust nógv ferðsluóhapp. Niðurgangstíðin botti um hetta, men tíverri vindur tað uppá seg aftur, nú lakkið á nýggju bilunum aftur skínir langa leið, sigur Óli Mikkelsen, narkosulækni. sum hevur verið yvirlækni á Landssjúkrahúsinum í 23 ár sið er vandamikið. tá tað ikki HU un embætisverkið fær føvvit it Ditas virkar. Bygnaðarbroytingarnar havn og at fiska undir Grønlandi. Hvussu tók manningin ímóti tær? - Eg var væl måttikin Sum smådrongur í Leirvik var eg uppvaksini båti, og eg var tí ikki ókendur vid fiskiskap. Tað hevur helst gjørt. at eg bleiv g6dtikin, sigur Oli Fóru niður at lesa fyri at heimaftur Tá í tíðini fingu studentar ikki stuðul í lestrarárunum Óli veit ikki rættiliga, hvat hann skal halda um lestrar umstødurnar í dag - Krøvini hjá studentu num i mínari tíð. vóru ikki tey somu sum hjå student um i dag. Vit noyddust at klára okkum við ti, sum vit høvdu. Fyrimunurin var, at ein var skuldarfríur, tá lest rartíðin var an steur Oli Mikkelser Óli Mikkelsen: - Serliga tungt var arbeidid, tå følk komu inn vid snuddum i høvdinum og vit ikki kundu tosa vid te) áðrenn tey vóru legd undir skurð Endamálið hjá flest øll um, sum fóru niður at lesa var at fara heim aftur at år beiða Frá 1959 til 1966 var Oli Mikkelsen lækni á Lands sjúkrahúsinum og kommu nulækni eitt skifti í Suðuroy Ætlanin var alla tíðina at fara niður aftur at útbúgva seg til serlækna Teir vóru tríggir læknar á Landssjúkrahúsinum, sum fóru undir serlæknalestur í 1966. Teir vóru: Jógvan Ró- in, sum fór at útbúgva seg innan medisin, Mogens Eg- holm, patologi, og Oli valdi serútbúgving innan nar- kosu Spurdur, um læknarnir tá umhugsaðu at finna serøki, sum kundi brúkast í Føroy- um, sígur Óli Mikkelsen, at teir sjálvandi hava hugsað um framtíðarvánirnar og hverjir møguleikar vóru at koma heimaaftur Í 1966 fór hann undir ser- útbúgvingina, fyrst trý ár á Ríkishospitalinum og síðan fýra ár á sjúkrahúsinum Nord í Alborg Óttin fyri - Er narkosulæknin ongan- tíð bangin fyri at sjúkling- urin ikki vaknar aftur? Sjálvandi hugsar ein um, at tað kann enda galið, og tað hevur ein hangandi yvir sær í arbeiðinum. Oftani er arbeidstrystid stórt, og tú veitst ikki, nær óhapp henda, sigur Óli Mikkelsen, og vísir til hag- tel fyri óhapp av doyving. - Hagtølini siga, at vid einum sjúklingur av I 5.000, kann óhapp henda. Ymsar orsøkir eru til, at fólk ikki tola evnir, sum verða nýtt í samband við narkosu. Tað er oftast ættar- breðgi. Í Føroyum hava vit kortlagt eina familju, sum ikki tolir vanliga narkosu, og vit vita um tveir tilburðir, har fólk eru deyð - Tí kunnu vit íkki kenna okkum heilt trygg, um ikki nágreiniligar kanningar fara fram, áðrenn fólk fáa nar kosu Í dag finnast tíbetur evni, sum kunnu gevast um slík óhepp henda. so tað bøtir um støðuna, sígur óli Mikkelsen, sum veit at siga, at seinastu árini er eingin deyður í Danmark av hesum åvum, og als eingin í Føroy- umi Hvat hevur verið yngsta arbeiðið í tínum yrki? Tað hava avgjørt verið tey meiningsleysu ferðslu óhappini. Serliga tá fólk koma inn við snuddum í høvdinum. og vit ikki kunnu tosa við tey. og tað er omøguligt at kanna tey áðrenn tey verða legd undir skurð Serliga tungt var tað í áttattárunum. tá ungfolk på ning um høvdu nógvar 6 4 | Í |