fríggjadagur 6. juni 1997síða 2

Internet: fan eyrna dk/faroe-news Marjun Dalsgaard Abyrgdarblaðstjóri: Blaðstjórnarfulltrúi: Jan Miller | Randi Jacobsen Fyritaksstjóri: Krisjan Dahl Blaðfólk: Lýsingar og sola: Áki Bertholdsen, Eirikur Lindenskov, | Dagny Joensen, | | Grækaris D. Magnussen | | Eyðun Klakkstein. | | Ljósmyndari: 1 ! Jens Kristian Vang 10 Tórshavn Utgevari, uppseting og prent: | Sp/t Sosialurin Bústaður: Argjavegur 26, Argjum Postadr: Postsmoga 76, Telefon: 11820 Telefax. 14720 e-mail: sosialur 8 olivant.fo i | TU j ——— NL — — Brekkstein gloymir veruleikan Oddagrein : EITT av valevnunum hjá sambandsflokkinum í Suðurstreymoy er farin at skriva greinir, sum vit næstan kunnu skýra valgreinir. Fyrst og fremst verður sjálvandi lagt eftir javnadarflokkinum, sam- stundis sum verandi borgarliga samgonga verður lovprísað JAVNADARFLOKKURIN og tjóðveldisflokkurin fáa at vita, at teir koyrdu landið á husagang, men at nú gongur væl at fáa samfelagið á beint aftur Somuleiðis fær verandi samgonga rós, og sagt verður at nú leikar friður JA. friður er kanska, men Annfinn Brekkstein hev- ur helst gloymt skrivligu uppsagnirnar, sum løg- maður partvíst t.evur handað landsstyrismonnum fólkaflokkinum, og partvíst hevur hótt at koma við. um fólkafloksmenninir ikki makka rætt eikaði á seinasta heyst viðvíkjandi Fiskavirking - n kanska fingið at vitað, at teir skiltu SC væl. at javnaðarflokkurin hevði sagt løgmanni far- SAMA fólkaræði. sum var galdandi tå sambands- flokkurin seinast skipaði fyri í landsstýrinum frá 1981 til 1985. Tá hevði Pauli Ellefsen eina grein 13 í samgonguskjalinum at vísa til, og dugliga var grein 13 havd á lofti HETTA var annars tað tíðarskeið, tá uttanlands- lánini fóru at vaksa munandi, so uttanlandsskuld- in trífaldaðist, samstundis sum fíggjarlógin meira enn tvífaldaðist. Skipainnflutningur var bannaður, og úrslitið varð, at prísur og virðið á gomlum dang- um fór til himmals. Kreppulán vórðu latin flaka- virkjunum, sum bara øktu skuldarbyrðuna mun- andi. Avleidingina kenna vit, tí eingi virði vóru aftan- fyri, og tað kostaði bankunum so nogv, at teir vórðu ikki båtaførir TÁ var grundarlagið lagt til kreppuna. Men tíverri helt gongdin fram næsta valskeið, men hvor rópti harðast, tá landsstýrismaðurin í figgjarmålum, Jón- gerð Purkhús, legði fram uppskot um at avmarka privatu nytsluna? Ju, teir borgarligu flokkarnir! MEN orsøkin til, at slikt hendi, er ikki Dara politisk Lég um landsbanka varå samtykt, men borgarligu flokkarnir vildu ikki fremja hana í verki. Og bank- arnir segdu, at landsbankauppgåvurrfar kláraðu teir JÚ. bankarnir klaraðu tað væl — í hvussu er klár- aðu teir so væl at veðhalda fyri sínum egnu við- skiftafólkum, og at tå forhondslánini skuldu gjald- ast út, var neyðugt at heinta tvær milliardir krónur uttanlands BANKARNIR fóru á húsagang, men javnaðarflokk- urin smeyg sær ikki undan ábyrgd, men tók tað tunga takið — fyrst saman við fólkaflokkinum, síð- ani saman við tjóðveldisflokkinum og sjálvstýris- flokkinum og at enda saman við sambandsflokk- inum og sjálvstýrisflokkinum. So hann hevur ikki runnið undan ábyrgd — og hann hevði eisini eir politikk, sum vit ikki duga at síggja hjá sambands- flokkinum! Sosialurin Sersjanthúsini og fri- økid yviri við Strond Býráðið ger ikki eina slíka dáragerð, sum at flyta Sersjanthúsini út á Reyn, uttan at tey hava eitthvørt í kvittanum, skrivar Gunnar Restorff í sjónarmiði Um fáar dagar fer býráðið at flyta Sersjanthúsini út á Reyn Seinastu tíðina hevur ym iskt verið at hoyrt um Ser sjanthúsið og ekið kring húsið. Í hesum sambandi havi eg gjørt mær nakrar hugleiðingar, hesum við víkjandi Fyri einari tíð hoyrdi eg, at Tórshavnar Býráð heyði í umbúna at flyta Sersjanthúsini út á Reyn. Helt hetta vera s« býtt, at eg trúði tí ikki, og hugsaði tískil ikki meira um hetta. Men nú sýnist tað sum at Býráðið ætlar at fremja hesa dáragerð í verk i. Tað er bæði synd og spell! síðan Sersjanthúsini og søgan Eitt hitt elsta og glæsiligasta fornminnið í Tórshavn er Havnar Skansi. Eldri part urin av Skansanum varð bygdur av mætu tjóðhetju okkara, Magnus Heinason, í 1580. Aðrenn Politikorps- ið varð stovnað í 1865 hevði jagaraliðið Skansan undir hond. Í hesum sam- bandi var nógv virksemi á Skansatrødni, 1840 árunum varð Sersjanthúsið bygt, og er tað sostatt útvið hálvtannaðhundrað ára gamalt. Tey fyrstu árini búði komandantsersjanturin í húsunum, og hesum bera bæði húsini og víkin eyst Sersjantvíkin — enn eftir. Eftir at Politi korpsið varð og 1 ant yri stovnað, búði elsti kvartermeistarin í hus u Sega húsins er so nær tengd at Skansanum og Skansatrødni sum heild, at tað oyðileggur nærum alt tað søguliga virðið á húsu num, um tey verða flutt út á Reyn. Harumframt hoyra husini als ikki til úti Reyni Tískil vildi hetta verið eitt satt bakkast fyri elsta partin av Havnini, um vit seta eitt fremmant< hús inn millum hini Friøkid og týdningur tess Men tað er ikki bara søgan hjá húsinum. ið talar fyri at lata húsini standa, har tey standa. Fyrst kann nevnast, at tað er so nógv, sum liggur á láni hjá býráðnum, sum nógv heldur átti at verðið gjørt, heldur enn at býta øll húsini í Havn um! Til dømis eru nógv ov få spælipláss og fríski inni í býnum. Nú, tað er so væl fríðkað kring Sersjanthúsið - at tað rættiliga kemur til sín rætt, telist hetta millum tey fáu friøkini, ið eru eftir í Havn. Har kunnu børn spæla á vøllinum kring hús- ið, fara niðan á Skansan ella oman í fjøruna at fanga kombikk Eitt hugskot heyði verið heldur at brúkt nakrar peng- ar til benkur, onkrar reiggjur ella okkurt tílíkt, soleiðis at børn og vaksin kunnu sita njóta natturuna ein vakran summardag Vit føroyingar tosa s nar, og - nógv um náttúru okkara men tað er vist, at:eitt av teimum fáu stødunum í Tórshavnar byi, at føroyska náttúran kemur til sjóndar, er yviri við Strond. Har er bæði charma og náttúra Og í hesum oljutíðum er sera týdnaðarmikið, at:vit varðveita tey friøki, ið eru eftir, so vit ikki missa okk- ara samleika identitet Havnin — heimsins nalvi skal ikki umgerast til ein storby, vid stórbýarmentali tet Gistingarhús ella ídnað arfyritska? Sum sæst, dugi eg ikki at síggja nakað søguligt ella umhvørvisligt, sum talar fyri at flyta húsini — heldur tvørturimoti! Tí eri eg kom in til ta nidurstødu, at:tað má liggja okkurt annað aft- anfyri hesa ætlan Tað fyrsta, sum rennur mær til hugs í hesum sam- bandi, er dreymurin og æt! anin hjá býráðnum um at byggja stórt og glæsiligt gistingarhus yviri við Strond. Og tað er ikki bara úr leysari luft, eg taki hettar fram aftur: tað eru nógv fólk, sum halda, at tað er orsakað av hesum, at býráð ið ætlar at flyta húsin. Onk ur, sum eg havi hitt, ska enntá hava fingið hetta at vita frá »einari góðari keld u Men eg vóni ikki, at hon livir upp til umdømi sitt Uppaftur onnur fólk meina, at ídnaðarvirki skal byggjast har. Plássið liggur nær havnargkinum, og olju feløg lata ótvað sera stórar upphæddir fyri hettar økid Uppaftur onnur siga, at har skal vera parkeringsøki, nú talan er um at byggja ting- hús á Skålatrød Eitt er vist, og tað er, at býráðið ger ikki eina slíka dáragerð, uttan at hava eitt hvert í kvittanini! Grannarnir Sostatt missa vit eitt forn minni og ein av fáu gras plettunum í Havn. Men har umframt missir ein heil geta alt útsýnið, um ein stórur bygningur verður reistur har Í 1991 fóru vit undir at reka gistingarhus í Jekara- gøtu. Nústaðni nú byrja vit at síggja úrslit av hesum, men um ein risabygningur kemur frammanfyri husini, missa vit alt útsýnið, og tá eru dagar okkara taldir ikki minst um hesin bygn ingur verður eitt risahotell Hettar vildi ikki bara ver ið eitt bakkast fyri okkum men fyri øll gistingarhúsini í Havn. Tað er ikki førøy ingum ólíkt, at tå em fær eitthvert at bera til. skul allir hinir gera tað sam: Urslitid er, at allir fara »n denom og hjem: Gunnar Restorff CRT