fríggjadagur 27. juni 1997síða 10
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
tíðindablaðið
4 r
Nr. 120 — 27. JUNI 1997
Lagt til rættis:
Sofus Johannesen á
Eyðun Klakkstein
Lýsingar:
Maria Brødraberg
Blaðið er partur av
Tíðindablaðnum
Sosialinum fríggja-
dagin 27. juni 1997
telefon
11820
telefax
14720
e-mail: sosialurin 9 olivant.fo
OYGGJALEIKIRNIR
eru stór avbjóðing fyri
føroysk ítróttarfólk
Fyri tær greinar, sum
ikki hava meguleikan at
vera við í ødrum millum-
tjóða kappingum, eru
Oyggjaleikirnir ein funnin
fressur
A Oyggjaleikunum ber
til at royna seg móti
ødrum ítróttarfólkum enn
teimum, tå v
við í heimligum kapping
um, og bara tað er ein
veldug avbj ding
At for 7
ukið dug , g tak;
ro dur
e i } k '
tað
: yk
i 8
inliga kapp at
sas 002 0 0 0 0 0 0 0 03 0 0 0 0 0 0 00 SSG
Benthe fer
frå Jersey
til DM
| Ein av størstu trumfunum
| hjå føroyska svimjilands-
| hånum, ið fer til Jersey, er
| diva unga tvørågentan
| Benthe Sikivat Andersen.
| Benthe er 14 ára gomul,
| men hóast unga aldur sín
| hevur hon longu vunnid
| fleiri FM-heiti, bæði í
| SUM og FM-kappingini
| fyri tey eldru. Eisini eigur
| hon fleiri førøysk met.
| Skiftir felag
| Beint sum oyggjaleikirnir
enda ferð Benthe saman
við „venjara sínum, Jón
Vestergaard, víðari til
DM-kapping í Danmark.
Tað var soleiðis, at
Lions felagið í Suðuroy í
vár veitti stuðul til Tvør-
oyrar Svimjifelag. Hesin
stuðul varð latin til Benthe
S. Andersen og Regitsu
Thomsen, sum fyri einum
mánað síðani vóru í Dan-
mark á venjingarlegu sum
fyrireiking til oyggjaleik-
ar
Tá svumu tey saman við
danska felagnum SGI í Es-
bjerg, sum er fremsta
svimjifelag í Danmark í
kúm
Undir hesi venjingarleg-
uni luttóku ungu tvørå-
genturnar eisini í eini
kapping. og 'á kláraði
Benthe seg so væl, at hon
hevði næstbestu tíð í øll-
um Danmark í sínum ald-
ursbólki.
Heimkomin aftur fekk
Benthe telefonboð úr Dan-
mark. Tá vóru tað umboð
fyri SGI, ið vildu hava
hana niður til Danmarkar
fyrst í juli at umboða teirra
felag í stafettini í Dan-
marksmeistarakappingini.
Hetta jåttadi hon, men
fyri at tað kann lata seg
gera er neyðugt hjá henni
at skifta felag frá TS til
SGI.
Hetta hevur Svimjisam-
bandið játtað henni, og nú |
liggur leiðin so opin hjá |
henni at royna seg í hesi |
stóru donsku kappingini.
Í
Tá kappingin er av, |
skiftir Benthe aftur felag.
heim aftur til Tvøroyrar |
Svimjifelag
sj.
I
hjá ítróttarfólkunum, sum
brúka tímar eftir tímar
uppá, at gerast betri til sín
itrott
Flestu ítróttargreinarnar
gera so nógv burtur úr
fyrireikingunum, at tíð
hevur ikki verið til stórt
annað enn venjing og
arbeiði ella skúla seinastu
vikurnar
Fleiri ítróttargreinar
hava eisini verið uttan
lands og vant, og fleiri
hava havt útlendingar a
er i Førovum
1 % r it tr
Jú, Ísroyskur itrøttu
vitjan
Tað vera altíð fleiri
taparar enn vinnarar, tá
tosað verður um heiðurs-
merki á Oyggjaleikum,
men fyrr ítróttin,
áskoðarar og fjølmiðlarnar
eru leikirnir fram úr gott
høvi, at gera ein
sammeting millum okkum
og ítróttarfólk á ødrum
oyggjum
TÁ TVEY ár eru liðini
og nýggir Oyggjaleikir eru
Íyri framman, er sum vera
man útskifting hend innan
so at siga allar ítróttar
gena
Summu fólk vas
r taka veð. I fólk
kkara landsliðun
ð er bara at I
Jersey
nýggj og spennandi nøvn
Og tey vita, eins væl og
tey, sum ikki eru við long
ur, at avrik á Oyggjaleik
unum als ikki vera
gloymd, og verða væl og
virðiliga niðurfeld í søgu-
bøkurnar
Tað tættasta vit hava
havt Oyggjaleikirnar uppá
okkum var í 1989, tá leik-
irnir vóru í Feroyum, men
tað ber væl til at fylgja við
í leikunum, fyri tað um
teir eru á onkrum fjarð
skotnum plás
sum vanligt, at fylgja við
tá nakað hendir innan
føroyskan ítrótt, og øll
næsta vika fer at vera
merkt av, at Oyggjaleik
irnir eru á Jersey
Vit fara at greiða frá
avrikunum hjá føroysku
itrøttarfolkunum, og
hvønn dag er skrá yvir tað
sum hendir á leikunum
Við hesum blaðnum
greiða vit frá fyrireiking
unum til leikirnar, og hava
samrødur við venjara og
ítróttarfólk innan allar
øremar
Vit y nsk ja øllun
førovsku ítróttarfólkunum
}
Ítróttarsosíalurin
IGA kann sigra
seg sjálvan í hel
Fleiri av verandi limum í IGA fara um nøkur at hava sera torført at kunna
luttaka á sama stødi, sum tey, ið eru størst og figgjarliga best fyri
Meginfelagið fyri oyggja
leikir, Island Games Asso-
ciation ella IGA, sum fe-
lagsskapurin eisini verður
nevndur, hevur aðalfund
annadhvørt ár — nevniliga
tá oyggjaleikir eru
Og so verður eisini hesa
ferð á Jersey
Millum aðalfundirnar er
tað ein starvsnevnd, ið røkir
áhugamálini hjá limunum
og til komandi aðalfund
hevur hon hópin av málum,
ið hon vil hava aðalfundin
at taka stóðu til.
— Vit hava altíð úr at gera,
sigur John Kjær. ið er limur
í starvsnevnd IGA.
— Orsakað av m.ø. trygg-
ingartekniskum orsøkum
leggja vit fyri fundin hesa
ferð uppskot um nýtt høv-
uðslógarverk, ið heimilar
felagsskapinum at gerast
„limited company« við
heimstaði á Ísle of Man.
Sum er liggur skrivstovan
hjá IGA í Douglas, høvuds-
staðnum á Isle of Man, og
er tí lættast at gera felags-
skapin um til »limited
company« sambært lógun-
um á Man
— Orsøkin til at høvuds-
skrivstovan liggur i Dou-
glas er partvíst tí at skrivarin
í IGA er búsettur á Man,
men eisini tí at stjórnin á
Isle of Man metir tað hava
stóran týdning fyri eitt nú
ferðavinnuna at hava tætt
samband við oyggjaleikir
nar, sigur Joha.
— Tí hevur stjórnin útveg-
að IGA tvey skrivstovuheli
í einari av bankagøtunum í
Douglas, ið bert skal latast
I pund fyri um árið í leigu
Aftrat hesum læt stjórnin
ein stuðul uppá 25.000 £ at
keypa innbúgv og útgerð
fyri, so felagsskapurin er í
dag munandi betur fyri, tá
talan er um telduútgerð og
tøkni annars
— Men framvegis er tó
sera kostnaðarmikið at reka
IGA, sigur John Kjær. — Tí
hava vit arbeitt við ætlanun-
um um at útvega felags-
skapinum ein fíggjarstuðul
— ein høvudssponsor. Og
hetta hevur eydnast okkum,
men sjålvandi fer eingin at
geva okkum pening, uttan
at fáa nakað burturúr sjålv-
ur, og vil uppskotið tí verða
vidgjørt á aðalfundinum
Um tað verður samtykt,
kann hetta geva IGA so
mikið av peningi, at møgu-
leiki verður at seta skrivara
fulla tíð
Annað mál, ið altíð hevur
havt stóran áhuga hjá líma
oyggjunum, er framtíðin hjá
sjálvum IGA-felagsskapin
um. Røddir hava verið
frammi, ið hava ávarað, at
felagsskapur kann sigra seg
sjálvan í hel, m.a. við at
gerast so stórur og >pro
fessionellur«, at fleiri av
verandi limum vilja hava
sera torført at kunna luttaka
á sama stæði, sum tey, ið eru
størst og figgjarliga best
fyri. Onkur heldur, at heldur
verandi gongd fram, so vilja
tað bert verða trý ella fýra
oyggjasamfeløg, ið hava
møguleikar at skipa fyri
leikunum
— Vit eru varugir við trup-
ulleikan, sigur John Kjær
— Á komandi aðalfundi
leggja vit uppskot fram um
at rættast er at finna ording,
ið klárt sigur hver kann ger-
ast limur og hvat krevst fyri
at varðveita verandi lima-
skap. Vit hava sum so eingi
ynski um at forða nøkrum
at vinna sær somu rættindi
sum vit longu hava, men
samstundis mugu vit ansa
eftir, at tað, ið vit hava, ikki
hvørvur, sigur John
— Tí vilja vit hava fundin
at viðgera, um felagsskap
urin møguliga skal avmark-
ast til fram yvir bert at taka
upp sum limir oyggjar og/
ella oyggjasamfeløg frå
europeiska økinum. Vit siga
ikki at hetta er rætta leidin,
men leggja uppskot fram
fyri at fåa kjak i lag
— Eisini vilja vit hava kjak
um, hvussu verda skal vid
ítróttargreinunum, ið skulu
vera við í leikunum fram
Oyggjaleikirnir '97
- frá byrjan til enda í Ítrottarsosialinum
yvir. Um ítróttargreinar
er rætta talið — um talið av
„obligatoriskums greinum
skal økjast råb 10 ella
12, ella um finnast
onkur heilt & skipan
enn tann wgtindi, sigur
John i
So nógy at takast við,
men enn ið vilja
vera við. Á and? aðal-
fundi skulu fit t.d. taka
stóðu til uth Rhods, Cay-
man Ísland Bermuda
skulu gerast Hmir og har-
afturat hava Væstern Isles í
Skotlandi og Rúgen í Týsk-
landi boðað (rå, at tær eru
áhugaðar á gerast limir
- Hva verdur vita vit
ikki, af 120 framvegis
verður vsnevndin, ið
tekur sær av felags lógarar-
beiðinum, meðan ítróttar-
greinarnår taka sær av egn-
um ítrótt, er einki at ivast
í. Tekfiisku neyndirnar
koma at hava meira at siga,
mugu vit rokpa Mið, sigur
John Kjær at ønda
ål