leygardagur 12. juli 1997síða 4

4 Grindaetikkur: Faa nýggjar sóknaronglar sets nødte 50 STU Á Tórshavnar Skipasmidju hava teir gjørt 100 sóknaronglar við kúlu á enda- num, sum skulu roynast í grindum kring landið EDVARD JOENSEN Tað var Svenn Egholm í Leynum, sum fyrstur royndi hendan nýggja sóknarong- ulin, ið skal stingast niður í blástrið á hvalinum Og royndirnar hjá honum hava verið sí Landsstýrið nú hevur latið gera 100 onglar, sum verða sendir til tey ymsu grinda- ekin til tess at lata menn hildin til góðar, at ngulin, Svenn im gjørdi, var væl enn vanligir sóknar Í at vera. Men hetta er nú bøtt um, soleiðis at hesir nyggju eru av somu stødd sum teir vanligu Hetta hevur tann fyri mun.< sigur Svenn Egholn at betri ber til at taka stóran hval ersimi eru gjørdir úr rustfríum stáli. Teir eru tilevnaðir sum lar Boygdir og Umframt er ein kúla á oddinum Tilfarid, Svenn brúkti til n fyrsta ongulin, var ikki Svenn Egholn oOngiunur Mynd J.K. Vang) Månad.-friggjad kl. 10—16 OPIÐ 1/6-31/8 1997 Leygard.-Sunnud LL.) Jústines Olsen, djóralækni, hevur gjørt eitt rættiliga stórt avbeiði til tess at betra um grindadrápið. Og hann er eisini ein teirra, sum veruliga hevur tikið hendan Víkingatíð * Tøting * Klæði Jarðarvinna * Búnýti * Slupptíð 13-—17| Feroya Fornminnissavn Brekkutún 6 - Hoyvík Tlf. 18076 / 10700 - Fax 12259 Internet: www.sleipnir.fo/fms nýggja sóknarongulin til sin Høvudsorsøkin til, at honum dåmar hann so væl er, at hann særir ikki djórið Jústines Olsen sigur, at tosað hevur verið um á fundi, hvussu menn skuldu fáast at nýta ongulin. Onkur helt, at hann bara skuldi latast leysur til einhvønn at fåa sær Men ein vandi vid ti hevði so verið prisurin, sig ur Jústines Olsen. Hann upplýsir, at tá ongulin er klárur til brúks við línu kostar hann einar 1.000 krónur Byttir til skini John Petersen, landsstyris maður, gjørdi tí av, at Landsstýrið skuldi gera 100 onglar, sum síðan verða lagdir út á tey ymsu økini Tað eru hesar, sum Tórs havnar Skipasmiðja nú hev ur gjørt Gjørdir eru, sum sagt, 100 onglar, sum eru talmerktir Hetta er fyri at hava skil á hvar teir eru, og fyri at fáa teir aftur, tá teir hava verið nýttir, sigur Jústines Olsen Jústines Olsen sigur, at hetta eru tó ikki teir fyrstu av slagnum. 20 eru gjørdir fyrr og hava við góðum úr sliti verið nýttir í grind í Havn Nú verða teir so lagdir í fjøruna, har grind er, og so kunnu menn brúka teir og síðan leggja teir aftur Lættir at brúka Jústines Olsen sigur, a igilarni eru lættir a KK! Irystast sum tá eir svíður seyðarhevd, sigur hann. Hann skal bara rýstast niður un g 8 leggjast liðina út móti vanganum á hvalinum. s fer hann bugfullur. Tað, sum maðurin so skal gera, er syrgja fyri at halda línuni tåttari, so slakki ikki kemur Ti so kann ongulin detta ir aftu Jus )| i ið € t i Tag ein hval upp á turt. tá Ongu in stendur í blástrinum, enn tå hvalurin bara er høgdur onkustaðn Íveir mans draga sum einki hvalin, sum sjálvur hjálpir til, tí hann svimur frameftir, sum jú er beint móli monnunun Ein annar avgjørdur fyri munur, sigur Jústines Olsen er tá skerast skal á háls Við tí gamla onglinum, varð ofta høgt, sum best bar til, og mangan var bæði ongul og lína í vegin, tá skerast skuldi. Nú er ongulin altíð Nr. 131 — 12. JULI 1997 framman fyri knívin, og einki er fyri at skera Minni pína Jústines Olsen er djóralækni og hugsar um, hvussu kría- túrið hevur tað Hann sigur, at hvalurin følir nógv minni pinum, tå hann bara fær hesa kúluna niður í blástrið, enn tá fyrst veður høgt í gjøgnum spik og tvøst, og síðan fleiri menn fara at skræða í sárið Og hann heldur íkki, at drápið verður torførari ella longri, um ikki alt ger land- gongd Tað ber væl til at krøkja ein hval í blástrið, um hann svimur. Bíðast skal bara eft- ir røtu løtuni Sum dømi nevnir hann, at tå grind er í Sandágerði, liggja hvalirnir, sum ikki gera landgongd, og mala innan fyri bátarnar. Tá er bara at bíða, til ein kemur soleiðis fyri, at tað slepst til blástrið við onglinum Um hvalirnir mala har einar tveir- tríggjar minuttir meira ella minni, hevur einki at síga, sigur Jústines Olsen Tað, sum umræður er, at teir íkki verða særdir Tá høgt varð við gamla sóknaronglinum, var ongul og lína mangan í vegin, tá skerast skuldi meðan tann nýggi altíð er framman fyri knívin Se