Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-07-02, síða 2
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

mikudagur 2. juli 1997síða 2

‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Ábyrgdarblaðstjóri: | Blaðstjórnarfulltrúi: | Dagny Joensen, st, uppseting og prent: Telefon: 11820 Jan Miller | Randi Jacobsen | Grækaris D. Magnussen | Sosialunn Telefax. 14720 Fyritaksstjóri: | | Eyðun Klakkstein, | Bústaður: | Krisjan Dahl Blaðfólk: | | Argjavegur 26, AU PÅ | sms: Gonet | Lysingar og søla: Áki Bertholdsen, | Ljósmyndari: | Postadr: Postsmoga 76, | sosíalur ant.fo Internet: hitp://www.cybernet dk/faroe-news | | Marjun Dalsgaard Eirikur Lindenskov, Jens Kristian Vang 110 Tórshavn | —————n — — Lesarabrøv Åhugin fyri undir- grund veksur Oddagrein ÁHUGIN fyri foroysku undirgrundini bara tykist vaksa Hetta má sigast at vera eitt hugaligt tekin, nú stutt áðrenn farast skal undir fyrsta útbjóðingarumfarið nakrantíð í foroyskum eki TAÐ er sum so ikki nakað nýtt, at útlendska oljuvinnan hevur víst føroysku undirgrundini ans. So langt aftur sum seinast í 60-unum og í 70-unum hoyra vit um ymsar kanningar, sum útlendsk feløg hava gjørt við Feroyar, tvs. bæði tyngdar- og magnetiskar kanningar og seismiskar kanningar. Síðani tá hava umsóknir frá oljufeløgunum, sum hava sekt um loyvi at leita eftir olju og gassi, hópað seg upp í Tinganesi. Men av tí at undirgrundin hevur verið danskt målsøki hevur verið avgjørt einki at gera við hesar umsóknir - soleingi sum samráðingar hava verið millum feroyskar og danskar myndugleikar um yvirtekur av undirgrundini TÁ danski forsætisráðharrin Poul Schluter bráddliga gjørdi av at lata foroyingum rættin til ráevni í undir- grundini var hetta mestsum at meta sum ein eks- plotión. Nú varð farið at gera lóg um kanningarloyvi og síðani at gera uppskot til lógarkarm fyri eina olju- vinnu sum heild. Og síðani hevur tað gingið slag í slag Tað fer ikki dagur, at ikki umboð fyri okkurt oljufelag leggja sær leiðing til Føroyar NÚ nærkast vit so einum avgerandi vegamóti í hesum útviklingi, nevniliga smíðan av lóggávu og reglum fyri leiting. Ein kann so spyrja, hvussu stórur áhugin veru- liga er fyri at vera við í leitingini við Føroyar! SVARIÐ er greitt: áhugin er stórur, og hann er eisini vaksandi, nú tað nærkast fyrsta útbjóðingarumfar- inum. Tá Lopransprojektið varð boðið út bitu 18 olju- felog á. Tá fyribils- og royndarnominatiónin var vóru 23 feløg við. Og nú ein stór umhvørvisætlan fer av bakkastokki eru longu 22 feløg við men uppaftur fleiri eru væntandi at koma aftrat. Vit kunnu kanska rokna við, at talið verður at liggja millum 25 og 30 oljufelog, sum verða við til at fíggja hesa risastóru umhvørvis- ætlan, ið skal tryggja okkara umhvervi á bestan hátt, nú farið verður at bora. EINGIN ivi er um, at tað er positivt, at so nógv oljufeløg vilja vera við í eini komandi útbjóðing - og helst verður talið enn størri, tå avtornar. Hetta stóra talið ger, at fella nøkur frá, so eru nóg nógv eftir til at tryggja eina framhaldandi leiting. Av tí at økid er so ókent kunnu vit rokna við fleiri turrum holum. Men tess fleiri feløg og bólkar bora, tess sterri er meguleikin fyri at raka ið olju. TAÐ eru nógvir spurningar at taka stødu til í komandi tíðum. Vit mugu t.d. hava eina lóggávu, sum tryggjar foroysk áhugamál men sum eisini kann vera so mikið javnvigað, at hon ger oljufeløgini áhugaðfyri at brúka milliónir at kr. til leiting. Eitt annað mál er spurning- urin um tilknýti okkara til ES. Hóast norðmenn og legmaður vissaðu okkum um á ráðstevnuni hjá SAGA og FOI herfyri, at tað ber væl til at liva við avleiðing- unum ein EBS-avtalu við ES hevur, so eiga vit ikki at góðtaka hetta sum eitt fullgivid svar. Ti okkara umstød- ur eru fullkomiliga ødrvisi enn tær norsku, tá talan er um eina EBS-avtalu, sum eisini fevnir um olju. Norð- menn hava bygt upp ein kappingarferan ídnað, og tí er lættari hjá teimum at kunna liva við EBS-treytum. Teir líkasum eru trimmaðir til eina EBS-avtalu. Vit føroyingar harafturímóti eru enn ikki farnir at byggja upp ein heimaídnað, og tað er greitt, at geva vit ikki okkara egna ídnað fyrimunir og verju móti einum royndum og etableraðum idnadi í ES-londum, so verða vit taparar. Tí halda vit tað vera skilagott, tá formaður javnaðarfloksins tekur fram henda spurning. Vit fara at heita á hann um ikki at sleppa endanum, tí hetta málið er ikki so einfalt sum løgmadur vil gera tað til Væl skulu vit lurta eftir norðmonnum og teirra roynd um í nógvum, men vit mugu ikki stara okkum blindar heldur. Noreg og Føroyar eru í nógvum tvey fullkomi- liga ymisk samfelag. Hesum eiga vit at geva gætur, eisini við oljuvinnu fyri eygað Sosialurin Havnará og tann >deiliga Havn< Hava summi mist vitið? Herfyri komu fram mill- um manna hugsanir at taka lokið av Havnará fyri at hugnin í Havnini kundi koma aftur Fyrst hugsaði ein, at hetta mundi vera tankabygning- ar, men eftir at hava sæð Aarvegin avstrikadan við strikum, sum visa eystara áarbakka av Havnará, og sæð tyrluna hanga yvir mið býnum fyri at taka myndir av somu strikum, so byrjar ein at óttast fyri tí óða mannaverki, sum eftir hes um at dóma er um at verða sett í gongd Í seinastu viku leggur ein suðuroyingur i Havn í blød- unum upp í kjakið og við mælir hann ålvarsliga ør- skapinum At ikki øll eru samd um at broyta býarmyndina enn einafer, verður niðan fyri at siga frá Eitt er vist og tað er: Vit fáa ongantíð gamla hugnan frá 1900 aftur — tann tíðin er farin. Eingin kann siga, at okkum manglar hugna og åir i Havn. Vit hava Eyst- aruvåg og Vågsbotn, Rætt- arå, Hoydalså og Sandå Gloymið ikki Boðanes- gjógv og allar víkirnar fram við Strond og Nólsoyarfirði Latið miðbýin fáa frið og fríðið um hann, framhald- andi, uttan at ganga »amokk« Skal lokið endliga av Havnará, so takið FYRST S.M.S. burtur og gevið okk- um hoyggjhúsið og trødna aftur. — Haldið á við at taka burtur allar íbúðarbygning- arnar hjá Landssjúkrahúsin- um, so vit fáa Heyggin Mikla í sjón. — Somuleiðis Politistðina, Almannastov- una og Musikkskúlan á Abbatrød, so grænir blettir aftur síggjast í býnum. — Og hví skulu Utvarpshusini og Norðurlandahúsið fylla upp í >Sortudíki<. — Olika var í gomlum døgum! Nei, tíðirnar broytast og vit eru noydd at fylgja við og tað er bara so. Vit hava dreymarnar — eisini gamlar og har minnast vit teir >góðu gomlu havnarmenn inar<, fiskaplássini hjá Kon sul Olsen, hjá Carl á Lag, A Rundingi og í Hvanna- sundi. Alt hetta er burtur og tað er bara so. Havnarå er undir loki — og tað er bar sí Latið tað farna fáa frið og goymið góð og kær minnir havnarmaður við H. Hongkong og Føroyar So kom Hongkong å kines- iskar hendur Men hvat hendir í Føroy- um? Var tað eitt flipp-flopp nummar við fólkaítaki og tjóðfundi? Nær kemur Tjóðveldið Føroyar á føroyskar hend- ur? Ella hava Føroyar og før oyingar onki at gleda seg til? Skal hesin tornurósu- svøvnur halda fram vid rik- isfelagsskapi og E.U. harra- veldi? Er sjålvstyrisrørslan i Føroyum deyð? Er tjóðveldisflokkurin deydur? Vónandi koma kreftir utt- anifrå og taka i nakkan og reyv å føroyingum, teir siga: — Gerið so væl, hetta er tykkara land, stýrið tykk um sjálv Frá føroyskari síðu hend- ir onki Dia Ellindsson, Runavik Esaias 53 1.Hvør trúði ti, ið vit hoyrdu, og hverjum var armur Harrans opinberur! Esaias skrivar um hin líð- andi Messias, langt áður enn hann var føddur, hvat hann skuldi lýða í okkara stað. Hann sigur m.a.: 2. Hann rann upp sum veik planta fyri ásjón Hansara sum rótskot úr turrari jørð. Hann var ikki fagur og hevði onga dýrd, vit sóu Hann, men Hann sá ikki so út, at vit kundu hava tokka til Hansara .Vanvirdur var Hann fólk vendu sær frá honum — maður, fullur av pínum og kunnugur við sjúku. Hann var sum ein, ið fólk fjalir andlitið fyri, van- virdur, vit roknaðu Hann fyri einki tað Hesin maður var fullur av pínu í okkara stað, var van- virdur av øllum, og spott fyri heiminum sum øll vendu sær burtur frá í síni samtíð. Hesin maður mátti tola háð og spott, verða royttur í skeggið, spýttur í andlitið, sum er tann størsta vanvirð- ing av einum manni, varð sligin undir vangan og fek kappa yvir høvdid, so hann onki kundi síggja, so háð- aðu tey og slógu hann og róptu, profetera, hver sló teg. tornakrúna varð kroyst yvir hevur Hansara, so blóð sprakk út, síðani varð hann húðflongdur og hongdur á ein kross í okkara rúm og stað Hóast hann var kunnigur við sjúku bar hann tað still- ur, læt ikki upp munnin, men tagdi sum lambið, tá tað verður slaktað. Hoyr nú hvat Esaias víð- ari sigur: 4. Men tað vóru sjúkur okk- ara, ið hann bar, tað vóru pínur okkara, ið hann legði á seg — og vit hildu Hann vera heimsektan, slignan og plágaðan av Gudi S.Men Hann varð særdur fyri brot okkara, soraður fyri misgerðir okkara, straffin var løgd á Hann, so vit skuldu hava frið, og við sárum Hansara eru vit grødd Hesin maður tók synd okk- ara á seg, av kærleika til mannaættina, Hann var sendur av Gudi at frelsa heimin, Hann kundi tí rópa sigursrópið av krossinum til allan heimin, >tað er full- gjørt«. Hann rópti eisini »eg tysti«, og teir góvu honum edikk at drekka, men tað var ikki av vanligum tosta, hann tysti av, men at útinna vilja Guds at vinna øll menniskju til Gud. Hoyr nú hvat hann sigur víðari: 6. Vit viltust øll av leið sum seyður, vit vendu okkum hver sín veg; men Harrin læt falla á Hann skyldina, ið lá á okkum sellum Hann legði alla skuld okkara á sínar herðar Hvat gert tú við henda mann, sum leið alt hetta fyri teg? Gert tú, sum tað stend- ur hjá Esaiasi, vendir tær burtur, ella gert tú sum tann blindi við vegin, sum rópti á Jesus, »miskunna mær«, og varð hjálptur í somu stund? Gert tú sum tann blindi og verður hjálptur? Frelsan er bert í blóði Krist- usar, tað er bert við navni Jesusar, tú verður frelstur Ísraelsmenn í oyðimerk- ini vóru bitnir av ormunum Gud bað Móses reisa upp ein koparorm. Hví vóru tað ikki nokk av ormum í oyði- mørkini? Jú, men ormurin skuldi ímynda Kristus á krossinum og hver tann, sum hugdi á ormin, var vorðin grøddur. Jesus var krossfestur millum himmal og jørð og hver tann, ið trýr á Jesu Krists fullgjørda verk á krossinum, verður frelst- ur í somu stund. Kæri vinur, vend tær til Jesus Kristus, og tú verður æviga bjargaður frá synd- um tínum Gunnar Joensen, Eiði Minnist til haldaragjaldið!