hósdagur 13. november 2003síða 6

10 Nr. 216 - 13. november 2003 Nr. 216 - 13. november 2003 11 Landsstýrið ætlar at avtaka rentustuðulin til sethúsbygging og farið er longu við komandi fíggjarlóg undir at minka stuðulin úr 40% av rentútreiðslunum niður í 37%. Rentustuðulin er avgerandi fyri, at ungfók skulu kunna seta búgv, so heldur enn at lækka stuðulin, átti landsstýrið at hækkað stuðulin. Undir kreppuni var stuðulin 48%, og er hetta ein orsøkin til, at fleiri, sum nýliga høvdu bygt, ikki mistu húsini. Tað verður sagt, at búskaparligar orsøkir eru til inntrivið við at lækka rentustuðulin. Eisini vil Fíggjarmálaráðið verða við, at húsaprísirnir fara at lækka, um rentustuðulin verður tikin burtur. Hesum trýr eingin, tí vit sóu einki til, at húsaprísirnir lækkaðu, so hvørt sum stuðulin er lækkaður úr 48% niður í 40%. Tann veruliga orsøkin til lækkingina er, at landsstýrið nú má spara, tí tað av álvara er farið at sansa at fíggjar- liga. Heldur enn at skera í rentustuðulin átti landsstýrið at komið við eini politiskari ætlan til tess at tryggja øllum borgarum tak yvir høvdið. Tann veruliga orsøkin er altso ein sparing uppá umleið 15 milliónir, ella við øðrum orðum er talan um eina av mongum sparingum næsta ár. Tað er ov vánaligt av landsstýrinum at kamu- flera lækkingina við búskaparligum grundgev- ingum, heldur enn siga sum er: vit eru noyddir at skera so og so nógv av fíggjarlógini 2004, og lækkingin er ein liður í hesi tilgongd. Tá politikkarar ikki siga sannleikan, gerast fólk ótrygg og tað fer at tróta við álitinum á landsins stýri. Tað er ein onnur síða av hesi søk nevniliga hetta, at sparingarnar, og tær eru nógvar, tykjast einvíst at fara at raka tey veikastu í samfelag- num. Hetta hendir, hóast landsstýrið hevur lovað, at tey veikastu skuldu verða hildin uttan fyri sparingarnar. Við lækkingini av rentu- stuðlinum verða tey ungu, sum skulu seta búgv, meint rakt. Vit kundu nevnt onnur dømi: stuðulin til feløgini hjá teimum brekaðu, viðgerðir uttanlanda, barnaforsorgarøkið, kaos á barnsburðarøkinum og kaos á pensións- økinum, ja milt sagt kaos á so nógvum økjum, og at so er, er veljarakanningin hjá SvF og Dimmu ein greið ábending um. DAGSINS MEINING Sosialurin Rentustuðulin VIÐMERKINGAR Sosialurin Stovnaður: 1927 Ábyrgdarblaðstjóri: Jan Müller jan@sosialurin.fo Blaðstjóri: Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo Fíggjarleiðari: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Marknaðardeild: lysing@sosialurin.fo Finnbjørg Nattestad finnbjorg@sosialurin.fo Durita Simonsen durita@sosialurin.fo Blaðfólk: Áki Bertholdsen aki@sosialurin.fo Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo Edvard Joensen edvard@sosialurin.fo Heri á Rógvi heri@sosialurin.fo Ingrid Bjarnastein ingrid@sosialurin.fo Vilmund Jacobsen vilmund@sosialurin.fo Solby Eliasen solby@sosialurin.fo Dagfinn Olsen dagfinn@sosialurin.fo Ingi Rasmussen ingi@sosialurin.fo Magnus Gunnarsson maggi@sosialurin.fo Ítróttur: Jákup Mørk jakup@sosialurin.fo Myndamenn: Álvur Haraldsen alvur@sosialurin.fo Jens Kristian Vang jensk@sosialurin.fo Sosialurin í Norðoyggjum: Postsmoga 231 Nólsoyar Pálsgøta 1, 700 Klaksvík tel. 458686 fax 458687 e-post: klaksvik@sosialurin.fo Sosialurin í Suðuroy: tel. 375364 fax 375464 tel. 220727 e-post: aki@sosialurin.fo e-post: dagfinn@sosialurin.fo Sosialurin í Eysturoy: Postsmoga 143, Saltangará tel. 447820 fax 449520 tel. 225429 e-post: vilmund@sosialurin.fo Sosialurin í Vágum: 360 Sandavágur tel. 333820, 220507 fax 333720 e-post: edvard@sosialurin.fo e-post: vagar@sosialurin.fo Uppseting/prent: Uppseting: Hestprent Prent: Prentmiðstøðin Útgevari: Sp/f Sosialurin Avgreiðsla: Mán.-frí. 8-16 Argjavegur 26, Tel. 341800, Fax 341801 Postadressa: Postboks 76, 110 Tórshavn E-mail: post@sosialurin.fo lysing@sosialurin.fo lysingartorg@sosialurin.fo varp@sosialurin.fo Blaðið verður prentað mánadag-fríggjadag klokkan 1400 Lýsingar Freistir: Tekstlýsingar Størri lýsingar Lýsingartorgið Heilsanir Týsdagsblaðið Mán.kl. 10 Frí. kl. 15 Frí. kl. 12 Frí. kl. 12 Mikudagsblaðið Týs. kl. 10 Mán. kl. 15 Mán. kl. 12 Mán. kl. 12 Hósdagsblaðið Mik. kl. 10 Týs. kl. 15 Týs. kl. 12 Týs. kl. 12 Fríggjadagsblaðið Hós. kl. 10 Mik. kl. 15 Mik. kl. 12 Mik. kl. 12 Leygardagsblaðið Frí. kl. 10 Hós. kl. 15 Hós. kl. 12 Hós. kl. 12 Størri lýsingar, sum nógv arbeiði stendst av, mugu vera inni í góðari tíð og áðrenn ásettu freistir. Framíhjápláss má umbiðjast í góðari tíð. Stødd: Ein heil síða í Sosialinum er 254 mm breið og 346 mm í hædd. Breiddin á einum teigi er 39mm og rúmið millum teigarnar er 4mm. Innsent tilfar Fult navn skal vera undir innsendum tilfari. Innsendar greinar, har blaðleiðsl- an ikki er kunnað um bústað og telefonnummar, verða ikki settar í blaðið. Nita Næs í Nesi í Hvalba Tað er altíð áhugavert og læruríkt at lesa, hvat skila- menn skriva. Lesarabrævið hjá Ólavi Rasmussen í Sosialinum nú ein dagin um kommunuviðurskifti í Suðuroy, fekk meg at hugsa. Í 1985/86 búði eg í Bonn í Týsklandi. Ein HF flokkur úr Suðuroy fór tá til Berlin á námsferð. Eg fleyg úr Bonn og var saman við teimum har eina viku. Vit gistu sjálvsagt í Vestur Berlin, tí tá var einans loyvt at gera dagsferðir til Eystur Berlin. Hetta var ein sera spenn- andi og hendingarrík vika. Vit vóru tvær dagsferðir í Eystur Berlin. Ì báðum pørtunum av Berlin vitjaðu vit skúlar. Vit vóru við í vanligu undirvísingini og komu í prát við vanliga týska ung- dómin. Tað var ein løgin kendsla at vitja ein bý, íð onkurs- vegna hevði tvey andlit. Sjálvsagt var Vesturtýsk- land tá, eins og í dag, ríkari tøkniliga og búskaparliga. Alt var nýmótans og býar- lívið hevði eina lívsjáttandi rytmu. Býarreklamurnar bleiktraðu og hugdu lokk- andi at okkum føroysku bygdabørnum úr Suðuroy. Vit tosaðu nógv um mun- in í millum Eystur- Vestur Berlin. Og sóu nógv gott úr báðum pørtunum í býnum. Ungdómurin í Eystur Berlin líktist á ein ella annan hátt meira okkum føroyingum, enn tey ungu úr Vestur Berlin. Hetta hildu vit vera løgið, tí vit vóru jú ein partur av fría og nútíðar vesturheiminum. Vit komu lættari í samband við tey, enn við tey ungu úr Vestur Berlin. Nú skal sjálvsagt, havast í huga, at vit einans vóru har í eina viku. Tað sum eg vil siga við hesum er, at tað eru ikki altíð menniskjagjørdar pappírs-skipanir, ið liggja til grund fyri, hvussu vit menniskju hava tað, um vit liva lukkulig og eru nøgd. Sjálvsagt gera politiskar skilagóðar loysnir okkum lívið lættari, og vónandi mentanarliga ríkari. Alt hetta, eg her havi sagt, hevur einki við fundin í Øravík, tann 5.november um kommunuviðurskiftini í Suðuroynni, at gera. Um tað hevði, so høvdu orð míni veri tómur RETO- RIKKUR. Tí eg haldi ikki, at Berlinmúrurin kann brúkast sum myndatala um oyggj okkara. Ì føroyskum politikki er alt ov nógvur tómur reto- rikkur. Hetta kann vera ein lættur háttur at siga nakað stórt, uttan at siga nakað kortini. Hetta duga serliga royndu politikarar væl. Vanliga sleppa teir við slíkari talu. Um vit hugsa um fram- tíðar Suðuroynna, so dugi eg ikki at siga, og havi onga lidna hugsan um, hvussu oyggin skal formast. Um vit skulu vera ein komm- una, tvær kommunur, sjey kommunur, ella alt landið ein kommuna. Men tað, sum eg fleiri ferðir havi víst á, er,at vit menniskju, fólkavald ella ikki, mugu hugsa fram um okkara egna valdømi, fram um okkara egna garð, hús, flokk, og serliga fram um okkara egnu tíð. Nakað sum vit føroyingar kanska skuldu gjørt fram- yvir, er, at hugsa stórt, men í smáum. Um vit taka eina luftmynd av landi okkara, hvussu nógvar havnir, hava vit so? Hvørjar eru alneyð- ugar? Hvussu nógv ment- anarhús fara vit at fáa í framtíðini? Mangan er einans eitt fjall ella bara tvey fjøll millum tvær kommunir, og kortini eru fólk ikki nøgd, fyrr enn tey hava fingið eitt mentanar- hús, ein biograf, ein svimjuhyl í sínari egnu kommunu. Ì einum landi við 48000 menniskjum, er hetta ør- skapur og hongur búskap- arliga og menniskjaliga ikki saman. Hví vilja vit hava alt so nær okkum sjálvum? Øll hava vit fínar, nýggjar bilar, og í flestu førum almennir góðir vegir, ið binda landið saman. Hugsa vit aftur um Suðuroy, so er tað alt meira samband millum bygdirnar í oynni. Fólk kunnu arbeiða í Sandvík og syngja í Vági. Arbeiða í Vági og venja á Tvøroyri. Búgva í Famjin og arbeiða í Hvalba o.s.fv. Nei, ongin Berlinmúrur er í Suðuroy. Hvørki í okkara hjørtum ella á Hovsegg, og sum Òlavur Rasmussen sigur, honum hava vit heldur ikki brúk fyri. Men, hvat er tað so, sum Ólavur nertur við og rakar. Kanska er tað okkara nú- tíðar persónsmensku. Hetta, at vit vilja eiga alt og øll. Vit vilja hava per- sónliga ræðið á økinum, á tíðini, á projektinum o.s.fr. Flestu kommunuvaldir politikarar, seta eina møgu- liga kommunu- samanlegg- ing í samband við hesa samgonguna. Tað, at sam- gongan leggur ymisk máls- øki út til kommunirnar at umsita. Tosað hevur verið nógv um, at so má peningur fylgja við, og ein góð lóg, sum tryggjar at hvør ein- støk kommuna umsitur málið forsvarliga. At leggja ymisk landsmál út á kommunurnar, kenna vit frá grannalondum okk- ara. Her hava aftur okkara landspolitikarar, ikki dugað ella torað at hugsa øðrvísini enn landspolitikarin í eitt nú Danmark. Her átti teir at havt torað at hugsa nýtt, og latið landið umsitið hesu øki. Vit eru so fá í Føroyum, so tað átti at verið ein løtt og spennandi uppgáva hjá landsins mynduleika at umsita búskaparliga. Søguliga hava almennu Føroyar, ikki umsitið hesi øki, ið nú skulu leggjast út á kommunirnar, meiri enn nøkur fá ár. Framfýsnir polikikarar hava einferð arbeitt fyri, at umsitingin varð latin okkum føroying- um. So, hví ljósritað gerðir og hugsjónir frá øðrum londum. Hví leggja sera tung og kostnaðarmikil øki út á kommunirnar ? Hví gera tað? Vit borgarar sakna eina upplýsandi og sigandi grundgeving fyri, hví ávís tung, búarskaparlig øki skulu leggjast út á komm- unurnar. Kritiskir spurningar, sakna vit eisini, spurningar, so sum: Verða økini, um tey vera løgd út á kommun- urnar, eins umsitin, og eins fyri allastaðni í landin- um??? Hetta eru spurning- ar, sum eru álvarsamir og sum alt ov lítið kjak hevur verið um. Borgarin kemur nærri tænastuni, siga politikarir, tá øki verða løgd út, men um ein er bangin fyri, at borgarin er ov langt burtur frá tænastuni, so kundi landið havt ráðleggingar- skrivstovur nær borgaran- um, har borgarin kundi fingið alla ta hjálp honum nýttist. Slíkar skrivstovur hava vit longu fleiri av og tær rigga væl. Nei, ein møgulig saman- legging í Suðuroy, skal ikki vera tengd at, at Tinganes hóttir kommunurnar við pengapunginum. Ein møgulig samanlegging skal koma úr hugaheimi og vilja suðuroyinga. Vit suðuroyingar skulu standa saman, sama um kommunurnar leggja sam- an ella ei. Samanhald kemur ikki av sær sjálvum. Ein kommunusamanlegg- ing kemur ikki av sær sjálv- ari. Hetta kann bert henda við fólksins vilja. Livst, so spyrst. Ein oyggj 6000 fólk Hans Birgir Hansen Samfelags ívirksetari í føroysku bløðunum Tað er gerast fríur, fræls- ur, vinna javnbjóðis rættindir, privatlívsfrið- in, tryggja ímóti óvið- komandi uppíleggjanir, uttanífrá, tað er ídag framtíðin, og at gerast sjálvstøðugur og vinnu- rekandi v.m.? Tað hevur kosta mær ómetaligt nógv strev og stríð og kropslig orka, tíð, peningur, við dirvi, áræði, stríðs, viljastyrki, at vinna á øllum sínum arvafíggindum, í tí dag- liga stríði í heldur áfram í dag? Tað at greiða upprun- an til hví alt er grund- leggjandi skeivt og ó- rættvíst skipað í sam- felagshøpi, er tí at sam- felagið, landshúsarhald- ið, handils- vinnulívið og vinnurnar, ikki eru tillaga brúkarum í dag? Tað hevur týdning at fáa skipa heima og úti arbeiði og frítíðararbeiði og privatlívið, hjá allari familjuni og einstøku og lesnað og lærutíðina, so øll hava nóg mikið at takast við í tí dagliga lívið? Tað at sýna øðrum hvør ein er og hvat ein tekst við hevur í dag týdning, skal ein koma víðari í dagliga ger- andislívinum og ikki falla í fátt, við ikki at lata seg ávirka av nega- tivum kreftum? Tað hev- ur loyst seg at stríðast við alt og øll í tí dagliga gerandislívinum í Havn- ini/Suðurstreymoy, og vísa á hvussu ein kemur øllum grundleggjandi skeivleikum og órættvísi til lívs sum skjótast? Tað at arvafíggindar í tí dagliga ignorera meg í Havnini/Suðurstreymoy, kemst av tí at øll kenna seg raktan av einum í eingin hevði rokna við fór at geva øllum av grovfíluni í lesarabrøv- unum? Tað hevur ført við sær at ein er komin meira til sín rætt og at kenna sína ábyrgdir og skyldir sum góður samfelagsborgari ið er góður við tað gomlu Havnini, ið ein vil varðveita sum góð minnir? Tað at vinna sær fólkatekki og hava alt uppá tað reina og at vera til gaman og álvara er nakað ið ein leggur stór- an dent á í øllum tí dag- liga samskifti, sam- starvi, í arbeiði, frítíð, privatlívi í Havn? Tað hevur frøtt ein at alt frælsis- og lívslanga arvastríði ikki hevur verið til fánýtis og ein er nøgdur við at hava upp- náa sínum endamálið, sum nevnt omanfyri í innleidningi av lesara- brævinum? Tað at fólk vakna úr tórnurósudreyminum síggja nakna veruleikan sum hann er í eyguni og finna sítt egna støði í samfelagshøpi er nakað ið ein leggur upp til í teim túsundtals lesara- brøvum? Tað hevur týdning at halda áfram við atstríði og skriva lesarabrøv, og fara inn í heildarskipan og støðuna og hugsjónir, atburð, hugburð, mál- burðir og gera eitt út- greiningar og skipanar- arbeiði? Tað at vera einsamall- ur drongur/maður ger alt nógv lættari tá ið ein sleppur sær av við øll í dagliga plága ein edrúu- liga og sjónliga ávirkaði ið ikki hava fult tamar- hald á sjálvum sær í Havnini? Tað hevur verið gjørt vart við at ein roynir at innheinta alt tað í ein hevur forsømt, vegna frælsis- og lívslanga arvastríði í Havnini, hvat ið ein kann náða við at gera effektivur í atgerð- um sínum? Tað at vera kappingar- neyti til etableraðu fyri- tøkur, verkir, virkir, við fleiri, er tá ein arbeiðir við fólkaheilsuni, náttúru, umhvørvis- vernd og djóra- og plantulívið og orkuspar- andi teknologi v.m.? Arvafíggindarnir í Føroyum – hyggið her? VIÐMERKINGAR Virgar T. Dalsgaard Longu langt áðrenn kríggið og, ið hvussu so er, líka síðani 1943, tá ið Petur Mohr Dam saman við øðrum javnaðarmonnum skrivaði Vina- og frælsisbrævið, sum gjørdist fundamentið undir javn- aðarfloksins ríkispolitisku støðu, hevur fáur veljari í sjálvstýris-, javnaðar- ella sambandsflokkinum verið í iva um, at Danmark ikki var og heldur aldri hevur verið nakað imperialistiskt kúg- ingarveldi, tvørturímóti – Danmark er eitt av teimum fáu londum, sum kann vera errið av sínum skilagóða og hóvliga politikki, bæði yvirfyri føroyingum og øðrum. Tá ið Petur Mohr Dam, kom við vina- og frælsis- brævinum, sum var fyrsta útkasti til seinnu heima- stýrislógina, háðaði Jóanes Patursson hann við orðun- um um, at uppskotið var rein utopi, tí hvørki Dan- mark ella nakað annað land í verðini, vildi á nøkrum sinni geva einum øðrum fólki so skilagóða og so ideella skipan! Hetta er vitnisfast og keldugreitt, harra Skaale! MEN, bara fimm ár seinni í 1948 varð heima- stýrislógin veruleiki, og heimastýrislógin var í hug- burði næstan orðarøtt av- skrift av uppskoti javnaðar- manna, men fyrst og fremst av vina- og frælsisbrævi Petur Mohr Dams!!! Nú var tað utopiska hent, minni enn tvey ár eftir, at Jóannes kongsbóndi var farin undir grønu torvu. Vit síggja kring okkum, hvussu t.d. Hetland, Orkn- oyggjar og onnur lond eru mentanarliga týnd, hóast tey høvdu nógv meira at standa ímóti við, enn vit høvdu. Ynsktu danir í síni tíð at gera tað, kundu teir lættliga, so fámentir vit føroyingar vóru, útrudda okk-ara mál og mentan, eins og gjørt var av ong- lendingum í Hetlandi og Orknoyggjum, men danir gjørdu tað ikki! Her er fundamentali munurin á donskum og imperialistisk- um hugburði! Um somu tíð sum skotski aðalsmaðurin, Robert Stuart og seinni blóðtysti sonur hansara, jallurin, sir Patrick, (t.d. síðst í 16. og fyrst aí 17. øld) trælkaði og píndi hetlendska fólkið við kyniskum morðum, tortur og miskunnarleysari for- fylging, bæði mentanar- ligari og fíggjarligari, sótu rættiliga skikkiligir danskir embætismenn og royndu eftir førimuni at hjálpa og dugna føroyingum við al- skyns praktiskum málum, um enn hesir danir ikki altíð vóru tey allarbestu høvdini frá Keypmanna- havnar Universiteti – (harra Klæmint á Sandoynni er eitt ótespuligt undantak – og tó var hann munandi frægari enn teir fúlu ríði- fútar, sum plágaðu danskar bøndur ta somu tíðina). Í Hetlandi varð bølmenn- ið, sir Patrick til endans handtikin og hálshøgdur í Edinburg (1615), men tá høvdu hetlendingar klagað og gramt seg til fánýtis í áravís, uttan at fáa nakað rættvísi frá Onglandi. Og sjálvt um órættvísið linkaði nakað, helt tað ikki uppat við handtøkuni av sir Patrick, nei, onglendingar hildu fram við yvirgangin- um og førdu næstan alla tíðina ein miðvísan og beinharðan málkúgingar- politikk, so teir at enda heilt fingu beint fyri tí norrønu tungu, sum het- lendingar høvdu eins væl og vit. Her var munur á mjúkari danskari pragmat- ismu og eirindaleysum eingilskum jarnhæli. Hvussu nógvir føroyskir skúlanæmingar fáa við tvørsøguligari samanber- ing at vita, hvussu astrono- miskur munurin var ímill- um, hvussu hetlendingar og orknoyingar høvdu tað frá trúbótini og fram til 19. øld, og so hvussu viðurskiftini vóru í Føroyum um somu tíð. Teir fyrru fingu mál og mentan fullkomuliga týnda, meðan vit føroyingar við m.a. danskari embætis- manna- og seinni universi- tetshjálp fingu stuðla føroyskum mentanarar- beiði. Hevði tað ikki klætt imperialistiska enska harð- veldinum at havt stuðlað einum hentlendskum pen- dant til okkara Svabo í staðin fyri at beina fyri hetlendskum máli og ment- an? Her er astronomiskur munur á danskari- og ensk- ari fólkamuru! Symbiosa er lívsfrælsi Alt hetta vit søgukøn fólk, men bara ikki fólkaupp- lýsan okkara, harra Sjúrður Skaale – hóast hann væl hevur havt høvi til at sett seg inn í hesi viðurskifti – hann kundi havt lisið sær eitt sindur uppá – hann kundi t.d. eisini havt lisið greinir P. M. Dams um lívsfrælsi. Fyri P. M. Dam var tað, sum umráddi, at í Føroyum skuldu føroyingar liva, og hann andøvdi harð- liga móti tóma rakstrarróp- inum hjá tjóðveldisflokkin- um um, at í Føroyum skuldu føroyingar ráða. – Hvat skuldu føroyingar ráða yvir og hvør skuldi ráða? Er nakað vunnið við at ráða í eini socialari oyði- mørk? Ja, harra S. Skaale kundi eisini havt sett seg inn í tankarnar um symbi- osu millum tvær tjóðir, har báðir partar fáa meira burtur úr, enn við at vera hvør sær. Harra SS kundi havt lurtað eftir ella lisið tað, sum bæði Anton Degn, Louis Zachariassen, Ed- vard Mitens, John Davi- dsen, Georg Lindenskov Samuelsen, Atli Dam, Jóannes Eidesgaard og nógv, nógv onnur hava ført fram ótaldar ferðir. MEN hann lurtaði ikki, hann tímdi ikki, nei, hann helt primitivt fram við at júka og trútta um danska kúging, yvirgang og annað ósøguligt møsn í mán- aðavís…INNTIL, ja, haldið nú fast, hann hevur verið á mafiuoynni Siciliu á minni- lutafundi og yviri í ST á eini dansktfíggjaðari útferð saman við einum donskum professara og einum ís- lendskum ditto. Og so er knappliga vent í holuni – okkara víðaferðandi fólka- tingsdiplomatur, harra S. Skaale hevur á síni ST-ferð fingið tey dølsku tjóð- veldiseyguni upp og skrivar nú hámur og skammar- plágaður í blaðnum Fregnir (orðið merkir slatur og sleyg), at hann hevur funn- ið út av og er komin til tað sjálvstøðugu sannføring, at Danmark er ikki nakað kúgingarveldi, og at føroy- ingar hava tað betri saman við Danmark, enn nøkur tjóð hevur tað saman við øðrum londum! Hann er so skilagóður og keldukønur, at hann sjálvur hevur funn- ið út av, at vit føroyingar hava tað t.d. nógv betri enn delikatu vinmenn hansara, baskarar (ETA) og írar (IRA)!!! Álvaratos! Eina- standandi stórfingið! Quelle merveille! Tableau! Tað kann altso glógva sjálvt í einum tjóðveldis- manni! Vit mugu sanna, at SS av tjóðveldismanni at vera er hendinga skjótt-fatandi og gløggur maður, og vit fegn- ast um, at hann er so fræg- ur, at hann viðgongur, at hann av manglandi kunn- leika óbeinleiðis hevur logið dúgliga, miðvíst og leingi – og samstundis ynskja vit honum hjartaliga tillukku við sínum nýggja og dýrtkeypa erkennilsi. Vónandi fær tað eisini eina ávirkan á arbeiðsgevara hansara, tað spakmælta fólkatingsumboðið, sum rættiliga javnliga hevur svínað Danmark út, bæði á veljarafundum, á tingi, í bløðunum, ja, sjálvt í okk- ara grannalondum, og ikki minst mega vit, fyri sálar- frið Sjúrða Skaales skyld, síggja fram til, at tað rínir við partamann og ideolog hansara, groteskt løgna søgusigaran, harra Zacha- rias Wang, hvørs undir- lutakensla yvirfyri Dan- mark regluliga hevur fylt føroysk bløð í væl meira enn ein mansaldur. Um erkennilsið hjá SSi smittar í republikanska lið- inum, verður ilt hjá teimum at finna nakra sum helst framtíðar-missión í før- oyskum politikki, eftirsum øll teirra hjálparleysa stremban higartil hevur verið bygd á primitivar fíggindamyndir og fantast- iskar huldusøgur, so sum ta stereotypu mytuna um danskan yvirgang og stu- pidu lygnina um brutalan danskan hjálandspolitikk. Tað hevði tí klætt allari leiðsluni í tjóðveldis-flokk- inum at farið eina sanna pílagrímsferð til ST fyri at skrifta og sóna allar sína grovu politisku syndir mót- vegis Danmark og biðið so mirðiliga um fyrigeving fyri allar sína ótrúligu lygnir, allar sínar óálítandi mytur, fyri ikki at tosa um øll hini ólukkubrøgd teirra! Men hesu ferð áttu teir sjálvbjargnu republikanar- ar at goldið ST-útferðina sjálvir, og sloppið dønum undan. Meiri vitan til søguhungrandi Skaale C M Y K 11 10