hósdagur 24. juli 1997síða 6
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
6
tíðindablaðið } t
Nr. 139 — 24. JULI 1997
DAGNY JOENSEN
Jens Kr. VANG
Var tónleikabólkurin, Mark
No Limits“ ikki kendur
millum fólk í ellum ald-
ursbólkum, áðrenn „Syngja
sama Lag“. eftir Olav: Jac
obsen, kom út á fløgu í fjør
so eru tey tað nú
Hóast Malan og Teitur í
fleiri ár hava sungið og
spælt í tónleikabólkum, o
eisini hava gjørt seg gald
andi sínum serstaka
tónagávum, so var hesin
sangurin startskotið til eina
Jandaplágu“, sum ivaleyst
allir tónleikabólkar droyma
um at men sum
ikki er einhverjum beskor-
ið
os or
við
uppliva
Teitur Lassen er 20 ára
gamal og gongur á student
askúla og musikskúla í Hol
sterbro. Musikskulin er van
liga trý ár. men Teitur fær
bert møguleika at ganga har
eitt ár. av ti at hann ikki
visti um skúlan í fyrstuni, tå
Hetta er annars kendur
mentanarbýur í Jutlandi, við
guleikum, eitt
nleik, tónleik
har hon ætlar
sær at arbeiða eitt ár í barna-
garði. Næsta ár er ætlanin
at fara undir universitets
lestur í fronskum, men hon
hevur eisini ætlanir um at
fáa musikundirvising í san
gi og klaverspæli
Barnaár við sangi
Hvussu alt hetta byrjaði?
Tey flenna í kýki bæði, og
spyrja. um eg vil vita tað?
Ju, heima hjá Teitur: hev-
g tónleikur altíð
havt ein týðandi leiklut
Hann byrjaði sítt tónleikar-
virki við at luttaka í barna-
leikum í Utvarpinum, har
hann m.a. eisini sang barna-
sangir
14 ára gamal fór Teitur at
spæla gittar í tónleikabólk-
inum „Mark No Limits“,
men var 16 ár, áðrenn hann
eisini tor at syngja
Teitur hevur eisini verið
au-pair drongur í Italia, har
hann passaði børn um dagin
og sang á barrum um kvøld-
ið
Og Malan? - Hon var átta
ára gomul, tá hon sang ein
jólasang í Utvarpinum
Mamma hennara hevði
umsett sangin, og Malan
gekk heima og tralladi hann
dagin langan. Mamman
helt, at Malan eins væl kun-
ur sangur
Sangararnir í Mark
Tað er stuttligt
t vera kend
No Limits:
- Tað er hugaligt at spæla fyri fólki, tá tey kenna tekstirnar og
syngja vid, men tað kann eisini vera mýtumikið altíð at skula
forsvara seg, tí fólk halda at vit broytast persónliga, bert tí vit
eru kend í tónleikaheiminum, siga tey bæði Malan Eyðunsdóttir
og Teitur Lassen
di fara í útvarpið at syngja
jólasangin
Síðani bað Ingun Simon-
sen hana koma við sær í
SVF at syngja, tá hon var
eini 10 ára gomul. Tað førdi
so aftur til at hon var biðin
at syngja í skúlanum
15 ára gomul hittu hom
Johan Ziskason, sum å var
við í „Arsenik“, og hann
bað hana syngja í tónleika-
bólkinum
16 og 17 ára gomul
sungu Teitur og hon duet í
„Mark No Limus“. Tað var
byrjanin og síðani hevur
tónleikavirksemið bara
vundið uppá seg. Soleiðis
er stødan nú
„Mark No Limits“ vann
Prix Føroyar í år, og tað
hevur givið bólkinum, Tett-
uri og Maluni rættuligar av
bjóðingar
„Mark No Limits“
í august
Summarfrítíðin gongur við
at spæla til dans í Føroy
um, og við at luttaka á
musikstevnu í Olslo, á
Tónleikafestivali í Stock
holm, og annars í Keyp
mannahavn og Århus
- Hvussu er tad at vera
20 og 21 år, og „berómtur“
i Førovum?
- Tað er løgid, halda tey
bæði. Fólk eru blíð og á-
hugað, og tað gevur okkum
innblástur
Serliga heldur Malan tað
vera stuttligt, tá smágentur
stara at henni við glógvandi
eygum. Hon ímyndar sær,
hvat tær hugsa. Børnini
kenna hana frá „Syngja
sama lag“
Ov nógv hóvasták
Tað eru kortini vansar. Tá
so nógv hóvasták verður
gjørt burturúr „Mark No
Limits“ og teimum, so eru
tað altíð onkur, sum vil síga
sín hugsan. Tað er ikki altíð
við tí góða orðinum
Malan: - Eg kenni tað ofta
sum noyðist eg at forsvara
meg, tí fólk halda, at eg eri
vorðin stolt av at syngja
Teitur: - Nøkur halda, at
vit eru broytt av hesum,
men tað eru vit sjálvandi ikk
annað enn listaliga ment
kanska. Vit eru tey somu.
sum vit altíð hava verið
Hendir tað, at eg ikki
havi sæð onkran sum eg
kenni, so ilskast tey og siga.
at nú eri eg helst ov stoltur
til at heila uppá tey
Tad góða eru bæði Malan
og Teitur samd um, er, at
tað er stuttligari at spæla
fyri fólki nú. Tey kenna
nógv andlit aftur í áhoyrara
fjøldini, og tå tey kenna
sangirnar og syngja við
Ikki bert „Sama lag“, men
eisini hinar sangirnar. Tað
er eisini hugaligt, at tey
somu andlitini síggjast aft
ur, tá tey eru á palli
Prix Feroyar
Í fjør á ólavssku kom plát
an „Mark No Limits“ út, og
seinni sama ár vunnu tey
Prix Feroyar
Tå var „Syngja sama lag“
spældur fleiri ferðir um dag
in í Utvarpinum
Hvussu var tað at vinna
sangkappingina, tå tú nú
vóru so kend frammanund
an/
Tad var ótrúliga stuttligt
men eisini eitt stort tyst, Ú
øll væntaðu sær so nógv av
okkum. Aðrenn kappingina
søgdu fólk, at vit væntaðu
okkum at vinna, men tað er
tvætl, men Malan er sann
førd um, at um tey ikki
vunnu, so var „Mark No
Limits“ ikki lív lagað
Teitur Mær dámdi
einki, at vónirnar til okkara
vóru so stórar. Tað hevur
einki við tónlist at gera at
vinna slíka kapping. Tað er
ómusikalskt at kappast.
sigur Teitur og grundgevur
hesumvið at siga
- Tónlekur kann ikki de-