Sosialurinarkiv
Sosialurin 1997-07-24, síða 6
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 24. juli 1997síða 6

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

6 tíðindablaðið } t Nr. 139 — 24. JULI 1997 DAGNY JOENSEN Jens Kr. VANG Var tónleikabólkurin, Mark No Limits“ ikki kendur millum fólk í ellum ald- ursbólkum, áðrenn „Syngja sama Lag“. eftir Olav: Jac obsen, kom út á fløgu í fjør so eru tey tað nú Hóast Malan og Teitur í fleiri ár hava sungið og spælt í tónleikabólkum, o eisini hava gjørt seg gald andi sínum serstaka tónagávum, so var hesin sangurin startskotið til eina Jandaplágu“, sum ivaleyst allir tónleikabólkar droyma um at men sum ikki er einhverjum beskor- ið os or við uppliva Teitur Lassen er 20 ára gamal og gongur á student askúla og musikskúla í Hol sterbro. Musikskulin er van liga trý ár. men Teitur fær bert møguleika at ganga har eitt ár. av ti at hann ikki visti um skúlan í fyrstuni, tå Hetta er annars kendur mentanarbýur í Jutlandi, við guleikum, eitt nleik, tónleik har hon ætlar sær at arbeiða eitt ár í barna- garði. Næsta ár er ætlanin at fara undir universitets lestur í fronskum, men hon hevur eisini ætlanir um at fáa musikundirvising í san gi og klaverspæli Barnaár við sangi Hvussu alt hetta byrjaði? Tey flenna í kýki bæði, og spyrja. um eg vil vita tað? Ju, heima hjá Teitur: hev- g tónleikur altíð havt ein týðandi leiklut Hann byrjaði sítt tónleikar- virki við at luttaka í barna- leikum í Utvarpinum, har hann m.a. eisini sang barna- sangir 14 ára gamal fór Teitur at spæla gittar í tónleikabólk- inum „Mark No Limits“, men var 16 ár, áðrenn hann eisini tor at syngja Teitur hevur eisini verið au-pair drongur í Italia, har hann passaði børn um dagin og sang á barrum um kvøld- ið Og Malan? - Hon var átta ára gomul, tá hon sang ein jólasang í Utvarpinum Mamma hennara hevði umsett sangin, og Malan gekk heima og tralladi hann dagin langan. Mamman helt, at Malan eins væl kun- ur sangur Sangararnir í Mark Tað er stuttligt t vera kend No Limits: - Tað er hugaligt at spæla fyri fólki, tá tey kenna tekstirnar og syngja vid, men tað kann eisini vera mýtumikið altíð at skula forsvara seg, tí fólk halda at vit broytast persónliga, bert tí vit eru kend í tónleikaheiminum, siga tey bæði Malan Eyðunsdóttir og Teitur Lassen di fara í útvarpið at syngja jólasangin Síðani bað Ingun Simon- sen hana koma við sær í SVF at syngja, tá hon var eini 10 ára gomul. Tað førdi so aftur til at hon var biðin at syngja í skúlanum 15 ára gomul hittu hom Johan Ziskason, sum å var við í „Arsenik“, og hann bað hana syngja í tónleika- bólkinum 16 og 17 ára gomul sungu Teitur og hon duet í „Mark No Limus“. Tað var byrjanin og síðani hevur tónleikavirksemið bara vundið uppá seg. Soleiðis er stødan nú „Mark No Limits“ vann Prix Føroyar í år, og tað hevur givið bólkinum, Tett- uri og Maluni rættuligar av bjóðingar „Mark No Limits“ í august Summarfrítíðin gongur við at spæla til dans í Føroy um, og við at luttaka á musikstevnu í Olslo, á Tónleikafestivali í Stock holm, og annars í Keyp mannahavn og Århus - Hvussu er tad at vera 20 og 21 år, og „berómtur“ i Førovum? - Tað er løgid, halda tey bæði. Fólk eru blíð og á- hugað, og tað gevur okkum innblástur Serliga heldur Malan tað vera stuttligt, tá smágentur stara at henni við glógvandi eygum. Hon ímyndar sær, hvat tær hugsa. Børnini kenna hana frá „Syngja sama lag“ Ov nógv hóvasták Tað eru kortini vansar. Tá so nógv hóvasták verður gjørt burturúr „Mark No Limits“ og teimum, so eru tað altíð onkur, sum vil síga sín hugsan. Tað er ikki altíð við tí góða orðinum Malan: - Eg kenni tað ofta sum noyðist eg at forsvara meg, tí fólk halda, at eg eri vorðin stolt av at syngja Teitur: - Nøkur halda, at vit eru broytt av hesum, men tað eru vit sjálvandi ikk annað enn listaliga ment kanska. Vit eru tey somu. sum vit altíð hava verið Hendir tað, at eg ikki havi sæð onkran sum eg kenni, so ilskast tey og siga. at nú eri eg helst ov stoltur til at heila uppá tey Tad góða eru bæði Malan og Teitur samd um, er, at tað er stuttligari at spæla fyri fólki nú. Tey kenna nógv andlit aftur í áhoyrara fjøldini, og tå tey kenna sangirnar og syngja við Ikki bert „Sama lag“, men eisini hinar sangirnar. Tað er eisini hugaligt, at tey somu andlitini síggjast aft ur, tá tey eru á palli Prix Feroyar Í fjør á ólavssku kom plát an „Mark No Limits“ út, og seinni sama ár vunnu tey Prix Feroyar Tå var „Syngja sama lag“ spældur fleiri ferðir um dag in í Utvarpinum Hvussu var tað at vinna sangkappingina, tå tú nú vóru so kend frammanund an/ Tad var ótrúliga stuttligt men eisini eitt stort tyst, Ú øll væntaðu sær so nógv av okkum. Aðrenn kappingina søgdu fólk, at vit væntaðu okkum at vinna, men tað er tvætl, men Malan er sann førd um, at um tey ikki vunnu, so var „Mark No Limits“ ikki lív lagað Teitur Mær dámdi einki, at vónirnar til okkara vóru so stórar. Tað hevur einki við tónlist at gera at vinna slíka kapping. Tað er ómusikalskt at kappast. sigur Teitur og grundgevur hesumvið at siga - Tónlekur kann ikki de-