týsdagur 9. september 1997síða 11

Nr. 170 — 9. SEPTEMBER 1997 ítróttar sosialurin, box 76, 110 tórshavn, tel 11820, fax 14720 e-mail til ítróttin: eydun k“ olivant.fo Allan: Tað ber væl til at liva við úrslitinum Men venjarin heldur, at avrikid á midvøllinum var ikki nóg gott í 1. hálvleiki Tað var sama plátan hjá landsliðsvenjaranum, sum tað plagar at vera, tá Før- oyar hava tapt tepurt ímóti einari av stóru tjóðunum — Tá vit hugsa um, hvørj- um tað er, sum vit spældu ímóti, so kunnu vit ikki ann- að enn vera nøgdir vid 2-0 tap. Her er talan um topp professionellar spælarar, teir taka av beinanvegin, tå møguleikin er har, tí vit gera mistøk. Málini stóðust av persónligum mistókum, men tå teir gera mistøk, so megna teir at koma burturúr tí, uttan at vit fáa nakað burturúr. Soleiðis er tað bar- a spell fotbolt | Allan Simonsen fegnaðist um, at liðið hjá honum alla tíðina royndi at spæla fót- bólt: - Tað gongur rætta vegin, og tað er frálíkt at síggja, at ístaðin fyri at standa í verj- uni og sparka bóltin fram á vøllin, so tora spælararnir at royna at spæla fótbólt. Vit fingu ikki teir stóru møguleikarnar í snarálop- um, sum vit so at siga hava fingið hverja ferð framman- undan. Kekkarnir hildu alla tíðina fleiri spælarar afturi á vellinum, og tað gjørdu teir, tí teir hava sæð, at vit fleiri ferðir hava skorað uppá kontrameguleikar Teir vita t.d. at Todi Jónsson er ein vandamikil harri. og teir vóru um hann allar 90 minuttirnar. Trupulleikarnir á midvøllinum Landslidsvenjarin åsannadi, at tað vóru stórir trupulleik- ar á midvøllinum fyrra um- farið, men hann helt, at tað gjørdist væl betri eftir hvíld- ina: - Okkara miðvallarar komu ikki at liggja soleiðis, sum vit høvdu ætlað tað. Mótstóðumenninir fluttu seg nógv, og tað hevði við sær, at okkara spælarar noyddust at arbeiða nógv og flyta seg í teirra samanspæ- li. Vit tosaðu um hetta í steðginum, og eg haldi, at tað gjørdist nógv betri seinna umfarið. Okkara spælarar tordu at samanspla alla tíðina, og tað var posi- tivt, helt venjarin - Hann var ikki ovfarin av, at kekkarnir ikki trýstu so nógv á féroyska málið, sum teir gjørdu á heimavelli fyri knøppum trimum vikum síðani: — Tá høvdu teir heimaá- skoðararnar kring vellin, og áskoðararnir vildu síggja mál. Hesa ferð vóru teir á útivelli, og tað ráddi um at vinna og ikki at undirhalda viðhaldsfólkini. Tað var professionelt arbeið, sum skuldi útinnast, og tað gjør- du teir so. Ein framúr Venjarin vil vanliga ikki so fegin draga nakran spælara framum nakran annan, men hesa ferð var eingin ivi hjá honum um, hver føroying- urin hevði sýnt besta av- rikið: — Jan Dam spældi framúr væl. Hann visti myndug- leika, hann hevdi góðar stødur å vøllinum, hann dugdi at lesa spælið sera væl, hann taklaði sera væl, og hann var tryggur í av- spælinum. Talan var um eitt avrik á sera høgum stødi, helt venjarin Eitt uppliviisi Tá tosið fall inn á einastu uppgávuna, sum er eftir hjá landsliðnum í ár, segði venj- arin seg ikki at stúra: — Tað er ein stór avbjóð- ing hjá spælarunum at royn- a seg á útivelli í Spania. Spælararnir hava fingið nógvar royndir, og teir vita, hvussu torført tað er at vera á útivelli ímóti stóru fót- bóltstjóðunum. Vit fara at gera okkara besta, og so fara vit at taka hetta sum tað upplivilsið, sum tað verður, helt venjarin. jh Málið 11 hevði gjørt undur- verk Føroysku spælararnir kendu tað, sum um talan hevdi verið um ov nógva tómgongd. Teir vóru ikki nógdir við avrikid í síðsta heimadystinum í hesi HM undankappingini. Askoðanin hjá Jens Martini Knudsen var tað breið sem- ja um ímillum føroysku spælararnar - Tað er ein sovornan dag, at vit skulu fáa stig ímóti einum av teimum stóru, segði málverjin, sum sjáldan ella kanska ongantíð hevur havt so lítið at gera, sum hann hevði leygardag- in. Tíðliga bjargaði hann í ein ímóti einum steðu, tá rangstødufellan var kiksað, og vid hvørt noyddist hann út år málinum, tå langir hóltar vórðu stungnir fram- ; nillum, og tá høgir bóltar omu í brotsteigin, men a nars var lítið at taka sær fs i, burtursæð frá at fáa bó tarnar í spæl aftur eftir afturleggingar Høvdu vit fingið eitt mál í I. hálvleiki ella tíðliga í 2. hálvleiki, so hevði hetta uttan iva utviklad seg heilt gðrvísi. Tað var spell, at vit ikki fingu målid, eftirmetti madurin vid landsdystar metinum Og vit kunnu bara geva honum rætt Teir vóru varnir Jan Dam, sum stóð fyri besta føroyska avrikinum, åsannadi, at mótstøðumenn- inir hesa ferð spældu ødr- vísi, enn stórar fótbóltstjóð- ir vanliga hava gjørt á Svangaskarði — Teir vóru ofta yvir- mannaðir á midvøllinum, men teir spældu seg til fáar møguleikar. Teir hildu alla tíðina nógv fólk aftarlaga á vellinum, og tað gjørdi, at vit ongantíð komu til møgu- leikarnar, sum vit í øllum hinum dystunum hava fing- ið í snarálopum. At Todi Jónsson er ein góður spælari vistu kekkar av, tí teir fóru ongantíð frá honum, ásann- aði Jan Dam, sum iðraði seg um, at tað bara eina ferð eydnaðist at spæla ein bólt fram ímillum til Toda, sum bara hesa einu ferðina fekk høvdi at vísa sínar álops- dygdir. Ikki nog gott Todi Jónsson, sum í hesi HM undankappingini hevur skorað trý mál, umboðaði fyri fyrstu ferð FCK á landsliðnum, og hann helt ikki nógv um avrikid hjá sær sjálvum: — Hatta var eitt tað vána- ligasta, sum eg nakrantíð havi spælt í einum lands- dysti, var sjålvkritiska met- ingin hjá eimasta yrkisspæl- aranum av egnum avríki. Todi Jónsson Todi hevði eisini eina frå- greiðing uppá, hví hann helt, at tað hevði gingið so illa: — Styrkin hjá mær er at fáa bóltar framímillum, so tað verður meguleiki at renna frá verjuspælarunum. Hesa ferð komu fáir bóltar fram, og teir, sum komu, vóru ólagaligir at fáast við, tí tað var neyðugt í trongd- ari stóðu at temja teir, og so spurdist einki burturúr. Todi Jónsson var samdur við Jens Martini Knudsen í, at tað hevði verið ødrvisi, um føroyingar høvdu fingið eitt mål: - Eg fekk møguleikan beinanvegin, men verju- spælarin koyrdi eitt sindur undir meg, tå eg ætladi at skjåta, og so var eg noyddur at draga eitt sindur longur, og so fór skotið omanfyri. Eitt mál til okkara tá hevði havt við sær, at fyritreyt- irnar restina av tíðini høvdu verið heilt ødrvisi. Jan Allan Múller var maðurin, sum var næst við at skjóta mál fyri Føroyar: — Skotinum bilti einki, og tað mundi vera mangur við mær, sum sá bóltinum í net- inum. Tað var frálíka væl bjarga av verjuspælaranum, men tað var ógvuliga harm- uligt fyri okkum, staðfesti vågbingurin í Esbjerg. jh